Tibetan
རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ལ་རང་ངོས་ནས་ནམ་དུ་ཡང་གློ་བུར་དྲི་མ་ མེད་མོད་ཀྱི། དབྱིངས་དེ་ལ་ཕྱོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མའི་འདམ་ རྫབ་ཏུ་བྱིང་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། དབྱིངས་དེའི་སྦྱོར་བ་ལས་ལམ་ དུ་མ་བྱས་པའི་སྐབས་འཁྲུལ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །མཚུངས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་རྒྱུད་རྒྱུའི་ དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་ལས་ཀུན་རྫོབ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ ཅད་བྱུང་བའི་ཚུལ་དེ་ཉིད་མཚོན་པ་ཡིན་ལ། ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་རྣམ་བཅུ་དབང་ 3-263 ལྡན་ལ་བསྡུས་པ་ནི། མ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་ ཐིམ་པར་འགྱུར་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། སླར་ཡང་རྣམ་བཅུ་དབང་ལྡན་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། གདོད་མའི་དབྱིངས་དེ་ལས་རང་དང་ངོ་ བོ་གཅིག་པའི་དག་པའི་སྣང་བ་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་པ་སྤྲོ་བ་དེ་མཚོན་ཅིང་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྤྲོ་བའི་དོན་ཡང་རྣལ་ འབྱོར་ཅན་གྱི་སྣང་ངོ་ལ་སྤྲོས་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར། སྤྲོས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན་ ལ། རིགས་པར་ན་གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་དག་པ་རབ་འབྱམས་དེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བསལ་བ་ ན། གང་ཟག་དེ་དང་དེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་དེའི་ངོས་ནས། སྔར་མེད་གསར་དུ་སྤྲོས་པ་ལྟར་ གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་སུ་སྤྲོས་པ་མིན་མོད། འོན་ཀྱང་སྤྲོས་པ་དང་འདྲ་བ་ལ་སྤྲོས་པའི་མིང་ གིས་བཏགས་པའོ། །ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྦྱངས་འབྲས་ལྟར་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྔ་མ་ བསྡུས་པ་ནི། གང་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་སྐྱོན་རྣམས་སྦྱངས་པ་དང་། ཕྱི་མ་གུར་ས་གཞི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། ཐུན་མོང་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ ཞིང་མཆོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབས་ཤིང་། ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་མཚོན་པའི་སྒོ་ནས་ ལམ་དུ་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆར་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་ལུགས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སྟོང་པའི་ ངང་ལས་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྤྲོ་བ་ཁོ་ན་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་དག་འབྲས་ལ་ ཡང་ལེགས་པར་སྦྱངས་ཟིན་པའི་ཞིང་ཁམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཙམ་ཞིག་མཚོན་ནོ།། །། གཉིས་པ་བརྟེན་པ་ལྷའི་དག་དབྱེ་བཤད་པ་ལ། འཁོར་བ་དག་ཚུལ། རྫོགས་རིམ་སྨིན་ ཚུལ། འབྲས་བུ་རྫོགས་ཚུལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ། ཕྱི་ལ་སྦྱར་བ་དང་། ནང་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་ སོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་བརྟེན་པ་ལྷ་རྣམས་ནང་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱོར་དགོས་ན། ཕྱི་ལ་སྦྱར་རྒྱུ་མ་ ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་མི་བྱ་སྟེ། ནང་ལ་སྦྱར་བ་ཞེས་པའི་ནང་ནི། ནང་སྒྲུབ་པ་པོའི་རྡོ་ 3-264 རྗེའི་ལུས་ཁོ་ནའི་དོན་ཡིན་གྱི། ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་ཙམ་ལ་མི་འཇོག་གོ ། དེས་ ན་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་དག་པ་སྦྱོར་བ་དང་། རྩ་ཁམས་རླུང་སོགས་དང་། རང་ཉིད་ སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་སོགས་ཀྱི་དག་པ་སྦྱོར་བ་ནི་ནང་ཡིན་གྱི། རང་རྒྱུད་ལས་གཞན་པ་འཇིག་ རྟེན་ཁམས་ཀྱི་གནས་གཞན་འདི་ལྟ་བུ་ན་སེམས་ཅན་འདི་དག་གནས་སོ། །ཞེས་དག་པ་ སྦྱོར་བ་ནི་ཕྱིའི་དག་སྦྱོར་ཉིད་དུ་གཏོགས་སོ། །དེས་ན་གོང་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་འཇིག་རྟེན་ ཁམས་ཀྱི་དག་སྦྱོར་ཡོད་པས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་གནས་གཞན་དེ་དང་དེ་དག་ན་གནས་ པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་མངོན་པར་དག་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་དེ་དང་དེར་བཞུགས་པའི་ལྷ་ རྣམས་ཡིན་པར་བཤད་ཀྱང་རུང་ལ། གཞན་ཡང་འདི་དག་དང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རྒྱུ་མང་ དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། སྐབས་འདིར་རྣལ་འབྱོར་མ་སོ་བདུན་གྱི་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་འདི་ཙམ་ འཚམ་པར་སྣང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབང་ལེ་ལས། གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་དབྱེ་བ་རྣམས་ཏེ་སླར་ ཡང་དུས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས། །ཁྲོ་བོ་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་རབ་ དབྱེ་ས་སྟེང་གནས་སུ་ཡི་དྭགས་དབྱེ་བ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་བརྒྱད། ལྷ་མིན་དག་ཀྱང་བརྒྱད་ ཀྱི་དབྱེ་བ་གདེངས་ཅན་སྲིད་པར་གནས་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རིག་པར་བྱ། །གཅིག་ པུ་གཅིག་ནི་སྣ་ཚོགས་གཙོ་བོ་སྲིད་གསུམ་གནས་སུ་དཔལ་ལྡན་རིགས་རྣམས་དག་གི་ཁྱབ་ བྱེད་དོ། །ས་འོག་རྣམས་སུ་གཏུམ་མོ་བརྒྱད་དེ་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་ཕྱོགས་བཅུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ ལ་ནི་ཁྲོ་སྐྱེས་རྣམས། །ཡི་དྭགས་ཞེས་བྱ་ཡི་དྭགས་འཇིག་རྟེན་དུ་སྟེ་ལྷ་མཆོག་གནས་སུ་སྒྲ་ ཡི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་དྲུག །ཚངས་པའི་ཡུལ་སར་དཔལ་ལྡན་བཞི་སྟེ་རབ་མཆོག་ཞི་བའི་གྲོང་ དུ་ཁམས་གསུམ་དག་གི་ཡུམ་གཅིག་མ། །རབ་ཏུ་ཁྲོས་པའི་ཞལ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཡང་དག་ སྡུད་བྱེད་དགྱེས་པ་རྣམས་ནི་སྐྱོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། དམངས་ རིགས་ལ་སོགས་པ་བཞི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། མཁར་བ་མཁན་མོ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ 3-265 བྱང་སེམས་དང་། གཤན་པ་མ་སོགས་བརྒྱད་ཡི་དྭགས་དང་། ལྕགས་མཁན་མ་སོགས་བཅུ་ ཁྲོ་མོ་དང་། ཀླ་ཀློ་མ་སོགས་བརྒྱད་ལྷ་མིན་རབ་གཏུམ་མ་སྟེ་སོ་བདུན་པ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་དོ། ། ས་འོག་
Chinese
对于一切相，从其自身而言，任何时候都没有突发的垢染，但是，趋向于那个法界的众生相续，却沉溺于突发垢染的泥沼中。当众生自身的相续，与那个法界的结合没有成为道路的时候，就会产生各种各样的错乱。以相似的因果相续作为依据，从胜义的法界中产生世俗的世间界一切，这正是所要表达的。而且，将那个世间界归纳为十相自在，是将所有不清净的世间界融入原始法界而成为道路；再次，从十相自在中产生包括宫殿在内的世间界，这表达并作为道路：从那个原始法界中，展现出与其自性无二无别的清净显现，胜义智慧的自性，一切相的世间界。这里，展现的意义，也是因为在瑜伽行者的显现中，似乎有展现，所以才被命名为展现。从道理上来说，本来就成就的清净广大，当去除突发的垢染时，从那个人的角度来看，证得佛果，就像是从未有过的全新展现一样。虽然实际上并不是展现，但是，因为类似于展现，所以才被命名为展现。而且，按照世俗的修行结果来看，先前世间界的收摄，是清净了那些显示将在何处成佛的刹土的过失；之后，产生包括地基和宫殿在内的，是成就了共同和特殊的殊胜刹土，并通过表示刹土完全清净而成为道路。像这样一次性产生世间界的方式，仅仅是从空性中展现清净的世间界，并且，对于暂时的清净结果，也仅仅是表示已经很好地清净的圆满刹土而已。 第二，解释所依之神的清净差别，分为轮回清净之理，圆满次第成熟之理，果位圆满之理三种，其中第一种又分为外在的结合和内在的结合两种。第一种是：
English
For all aspects, from its own perspective, there is never any sudden defilement, but the continuum of sentient beings who tend towards that dharmadhatu is immersed in the mire of sudden defilements. When the continuum of sentient beings themselves, and the union of that dharmadhatu, do not become the path, various kinds of confusion arise. Taking the similar cause and effect continuum as the basis, the fact that all mundane realms of the world arise from the ultimate dharmadhatu is what is being expressed. Moreover, the condensation of that world realm into the ten powers is to make the path of all impure world realms dissolving into the primordial dharmadhatu; again, the generation of the world realm, including the palace, from the ten powers is to express and make the path: from that primordial dharmadhatu, the pure appearance, the nature of ultimate wisdom, the realm of all aspects of the world, which is inseparable from its own nature. Here, the meaning of manifestation is also because in the appearance of the yogi, it seems like there is manifestation, so it is named manifestation. Logically speaking, the pure and vast that is originally accomplished, when the sudden defilements are removed, from the perspective of that person, attaining Buddhahood is like a completely new manifestation that has never existed before. Although it is not actually a manifestation, it is named manifestation because it is similar to manifestation. Moreover, according to the results of mundane practice, the previous absorption of the world realm is the purification of the faults of the pure lands that show where Buddhahood will be attained; afterwards, the generation of the ground and the palace is the accomplishment of the common and special supreme pure lands, and it becomes the path by representing the complete purification of the pure lands. The way of generating the world realm all at once like this is only the manifestation of the pure world realm from emptiness, and for the temporary pure result, it only represents the perfect pure land that has been well purified. Secondly, explaining the pure distinctions of the deity as the basis, it is divided into three: the reason for the purification of samsara, the reason for the maturation of the completion stage, and the reason for the perfection of the fruit. The first of these is divided into two: external combination and internal combination. The first is:
Chinese
总的来说，如果必须将所依赖的诸神与内心的众生结合，不要怀疑是否不应与外在结合。所谓“与内在结合”的“内”，仅仅是指内在修行者的金刚之身，而不仅仅是内在本质的众生。因此，将身体的各个部分分开进行净化结合，以及脉、气、风等，以及自身出生和死亡等的净化结合是内在的。与自身相异的世界领域的其他地方，比如“这些众生居住于此”，这样的净化结合属于外在的净化结合。因此，由于上方的宫殿具有世界领域的净化结合，因此可以说，世界领域的其他地方的众生显现清净，即坛城中的诸神。此外，还有许多可以与这些结合的方式，但在目前的情况下，似乎只有在三十七瑜伽母的情况下所说的这些才合适。如《旺雷》中所说：“基础是佛陀的分类，再次是菩萨的分类。忿怒尊是方位的分类，地上是饿鬼的分类，同样是八种。阿修罗也是八种分类，有信者存在于世，瑜伽士应知晓。唯一的一个是各种主尊，存在于三界，是吉祥种姓的遍行者。地下有八个勇母，人类世界的十方坛城中有忿怒生者。所谓饿鬼，即饿鬼世界，在神圣之处有语金刚等六尊。在梵天之地有吉祥四尊，在至高寂静之城有三界之母。极度忿怒的面容是各种真实的集合，喜悦者是行动者。”就像所说的那样，贱民等四种是佛陀的分类，石匠等六种是菩萨，屠夫母等八种是饿鬼，铁匠母等十种是忿怒母，野蛮母等八种是阿修罗，最暴力的母神是第三十七位，是遍行者。地下
English
In general, if it is necessary to combine the dependent deities with the sentient beings within, do not doubt whether it should not be combined with the external. The "inner" in "combining with the inner" refers only to the vajra body of the inner practitioner, and not merely to the sentient beings of the inner essence. Therefore, separating the parts of the body for purification and union, as well as the purification and union of channels, elements, winds, etc., and one's own birth and death, etc., is internal. Other places in the world realm that are different from one's own continuum, such as "these sentient beings reside here," such purification and union belong to external purification and union. Therefore, since the upper palace has the purification and union of the world realm, it can be said that the sentient beings in other places of the world realm manifest as pure, that is, the deities residing in the mandala. In addition, there are many ways to combine with these, but in the present case, it seems that only those mentioned in the case of the thirty-seven yoginis are appropriate. As it is said in the "Wang Lei": "The basis is the classification of the Buddhas, and again the time is the supreme classification of the Bodhisattvas. The wrathful ones are the classification of the directions, and the classification of the pretas is on the ground, likewise eight. The asuras are also eight classifications, those who have faith exist in the world, the yogi should know. The only one is the various chief deities, existing in the three realms, is the pervader of the auspicious lineages. In the underground there are eight fierce mothers, in the mandala of the ten directions of the human world are the wrathful born. The so-called preta, that is, the preta world, in the sacred place there are six deities such as the speech vajra. In the land of Brahma there are four auspicious deities, in the supreme peaceful city there is one mother of the three realms. The extremely wrathful faces are various true collections, the joyful ones are the movers." As it is said, the four such as the outcasts are the classification of the Buddhas, the six such as the stonemasons are the Bodhisattvas, the eight such as the butcher mothers are the pretas, the ten such as the blacksmith mothers are the wrathful mothers, the eight such as the barbarian mothers are the asuras, the most violent mother goddess is the thirty-seventh, is the pervader. Underground