Tibetan
ལ་གཞི་མེད་པས་མི་མཐུན་པ་མེད་ཅིང་། གཡོན་གྱི་རྣམས་ལ་ མི་འདྲ་བ་གཞན་ཐན་ཐུན་འདུག་ཀྱང་འགངས་ཆུང་ལ། མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ས་སྡེ་ཀ་སྡེ་ལ་སྡེ་ རྣམས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཕྱི་མ་བཞི་བཞི་གོ་རིམ་ཀྱང་གཤམ་ནས་ཟློག་པའི་སྡེ་ཚན་གསུམ་ལ་ཡི་གེ་ བཞི་བཞི་ཡོད་པ་དེ། ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་གི་གཡོན་དུ་བཀོད། ཀྵའི་རྗེས་ལ་སྡེ་ཚན་གསུམ་པོ་ དེའི་ཡི་གེ་ཐོག་མ་སྦྱར་ནས་ནུབ་ཀྱི་གཡོན་དུ་འགོད་པ་མཛད་ན། འཕྲེང་བ་དང་ལེགས་པའི་ བུའི་གཞུང་དང་མཐུན་མོད། སྤྱིར་ནས་ཅུང་ཟད་མི་ལེགས་ཏེ་འགྲེལ་ཆེན་ལས་གསུངས་པའི་ ས་བོན་གྱི་གོ་རིམ་སྔ་ཕྱི་ཟློག་པ་དང་། ས་ཀ་ལ་གསུམ་ཁོ་ལ་འདོན་དུ་བཏོན་ཏེ། ནུབ་ཏུ་ འགོད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནུབ་ཀྱི་གཡོན་དུ་བཞི་བྱེད་ནའང་འགྲེལ་ ཆེན་ལས་གསུངས་པའི་ས་བོན་གྱི་གོ་རིམ་རྣམས་མ་འཁྲུགས་པར་སྦྱར་བ་ཉིད་ལེགས་པས། རང་ལུགས་ཤར་དུ་ས་སྡེའི་ཡི་གེ་དང་པོ་བཞི། ལྷོར་ྈྐ་ཡིག་དང་ཀ་སྡེ་དང་པོ་གསུམ། བྱང་དུ་ ཀ་སྡེ་ཐ་མ་གཉིས་དང་མཐར་གནས་ཐ་མ་གཉིས། ནུབ་ཏུ་མཐར་གནས་ཐོག་མ་གཉིས་དང་ ཧ་ཀྵ་སྟེ། དེ་ལྟར་འགོད་པ་བླ་མའི་མན་ངག་ཡིན་ཅིང་། འགྲེལ་པར་གསུངས་པའི་ས་བོན་གྱི་ གོ་རིམ་མ་འཁྲུགས་པས་ལེགས་སོ། །འདོད་མ་རྣམས་ཀྱི་འགོད་ཚུལ་འདི་ལ་གཡས་ཀྱི་ རྣམས་རང་རང་གི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཁམས་སྡེ་ཚན་རེ་རེ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཡོན་གྱི་ རྣམས་ཤར་དང་ནུབ་ཀྱི་དང་པོ་འོག་ཕྱོགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དང་། ལྷོ་དང་བྱང་གི་དང་པོ་སྟེང་ ཕྱོགས་ནམ་མཁའི་ལྷ་ཡིན་ཅིང་། ལྷག་མ་གསུམ་གསུམ་རང་རང་གང་ན་གནས་པའི་ཕྱོགས་ ཀྱི་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་ནོ། །འདི་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལས་སྤྲུལ་པའི་ཕྱིར་ 3-248 དེ་རྣམས་དང་དོན་གཅིག་ལ། ཕྱིར་འདོད་མའི་དོན་ཁ་ཅིག་འདོད་པ་ཕྱི་ཕྱིར་འཕེལ་བ་ལ་ འཆད་ཅིང་། དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་མཱ་མ་ཀཱི་ལྟ་བུ་གཞི་གཅིག་ལས་རྒྱས་པར་འདོད་པ་དང་མི་ འདོད་པ་གཉིས་ཀར་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། ལས་འགལ་བའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །སྤྱིར་ཕྱིར་ འདོད་མའི་སྐད་དོད་པྲ་ཏཱི་ཙྪ་ཞེས་པའི་པྲ་ཏི་མ་ཕན་ཚུན་འཐེན་ཕྱོགས་ཙམ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་། འགྲེལ་ཆེན་ཉིད་ལས་འདོད་པ་ཟློག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པས་མི་འདོད་མའི་དོན་ཁོ་ན་ལ་ འཆད་དགོས་ཀྱི། ཕྱི་ཕྱིར་འཕེལ་ན་ཟློག་པའི་དོན་རྒྱབ་འགལ་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་ གྱི་སྐྱོན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འགྱུར་སྔ་ཕྱི་ཕལ་ཆེར་ཟློག་པའི་དོན་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་
Chinese
因为没有基础，所以没有不一致之处。左边的那些虽然有一些细微的差别，但并不重要。有些学者认为，地部、甲部、拉部等各部的最后四个字母，顺序也从下往上颠倒，这三个组别各有四个字母。安置在东西南北的左边。在ཀྵ 之后，将这三个组别的第一个字母连接起来，安置在西方的左边。虽然这与花鬘和善生童子的经文相符，但总的来说不太好，因为颠倒了《大疏》中所说的种子字的先后顺序，并且将地、甲、拉三者单独取出，安置在西方是没有理由的。因此，即使在西方的左边放置四个，最好还是按照《大疏》中所说的种子字的顺序排列，不要混淆。按照自己的体系，东方是地部的第一个字母四个，南方是ྈྐ字母和甲部的第一个三个，北方是甲部的最后两个和最后两个止音，西方是最初两个止音和ཧ་ཀྵ་。这样安置是上师的口诀，并且没有混淆《注释》中所说的种子字的顺序，所以很好。关于欲天母的安置方式，右边的那些是各自与自己方位相符的界部，只有一组。左边的那些，东方和西方的第一个是下方的智慧之神，南方和北方的第一个是上方的虚空之神，剩下的三个与各自所处方位的元素相符。这些是从三十七尊瑜伽母中化现出来的，所以与那些意义相同。有些解释说，外欲天母的意思是欲望向外增长。如果不这样做，像摩摩枳一样，从一个基础发展成想要和不想要两种情况，是不合理的，因为作用是相反的。总的来说，外欲天母的梵语是Pratīccha，意思是Pati只是相互吸引的方向，即使允许这样，但《大疏》中说的是颠倒欲望的意思，所以只能解释为非欲天母的意思。如果向外增长，那么颠倒的意思就成了矛盾。翻译的错误也不是，因为前后翻译大多与颠倒的意思相同。智慧的
English
Since there is no basis, there is no disagreement. Although there are some minor differences in the left ones, they are not important. Some scholars believe that the last four letters of each of the earth, ka, and la divisions are also reversed in order from bottom to top, and these three groups each have four letters. Placed on the left of east, south, west, and north. After ཀྵ, the first letter of these three groups is connected and placed on the left of the west. Although this is in accordance with the scriptures of Garland and Sudhana, it is not very good in general, because it reverses the order of the seed syllables mentioned in the Great Commentary, and it is unreasonable to take out the earth, ka, and la three separately and place them in the west. Therefore, even if four are placed on the left of the west, it is better to arrange them in the order of the seed syllables mentioned in the Great Commentary without confusing them. According to one's own system, the east is the first four letters of the earth division, the south is the ྈྐ letter and the first three of the ka division, the north is the last two of the ka division and the last two final consonants, and the west is the first two final consonants and ཧ་ཀྵ་. Arranging them in this way is the oral instruction of the lama, and it is good because it does not confuse the order of the seed syllables mentioned in the commentary. Regarding the arrangement of the desire goddesses, the ones on the right are each a realm division that corresponds to their own direction, only one group. The ones on the left, the first of the east and west are the wisdom gods of the lower direction, and the first of the south and north are the sky gods of the upper direction, and the remaining three correspond to the elements of the direction in which they are located. These are emanated from the thirty-seven yoginis, so they have the same meaning as those. Some explain that the meaning of the outer desire goddesses is that desire grows outward. If this is not done, like Mamaki, it is unreasonable to develop from one basis into wanting and not wanting, because the actions are contradictory. In general, the Sanskrit of the outer desire goddesses is Pratīccha, meaning Pati is only the direction of mutual attraction, even if this is allowed, but the Great Commentary says that it means reversing desire, so it can only be explained as the meaning of non-desire goddesses. If it grows outward, then the meaning of reversing becomes contradictory. The error of translation is also not, because the previous and subsequent translations are mostly the same in the meaning of reversing. The wisdom of
Tibetan
ལྷ་གཅིག་ཁོ་ནས་ལས་མཐའ་དག་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞི་གཅིག་ལས་གཉིས་སྐྱེ་བ་མི་ རུང་ཟེར་བ་ནི་ག་ཞའི་རྒྱུ་ཆེན་པོའོ།དེ་ལྟར་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་ཚོགས་དེ་དག་རྣམས་ ལས་ཞབས་ཀྱི་བཞུགས་སྟངས་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཇི་སྐད་དུ། གཡས་ཀྱི་བརླ་དང་པུས་ མོ་བསྲང་། །གཡོན་པ་བྱིན་པ་བརླར་ཕྱོགས་ཏེ། །ཐད་ཀར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དག རྒྱ་རུ་ མཐོ་ལྷར་བྱས་པ་ནི། །གཡས་བརྐྱང་པར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། །དེ་ཉིད་གོ་ཟློག་པ་ནི་གཡོན་ བརྐྱང་སྟེ་དེ་གཉིས་ལ་གཤོལ་གྱི་དབྱིབས་ལྟ་བུ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་སོ། །མཉམ་པའི་སྟབས་ནི། རྐང་མཐེབ་དང་ནི་རྟིང་པ་དག །ཤིན་ཏུ་སྦྱར་བས་གཅེར་བ་དག །བརྟན་པ་མཐུན་པའི་རྐང་ སྟབས་སུ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། །ཅེས་འབྱུང་ཡང་རྒྱུད་འདི་ཉིད་ལས། རྐང་ པ་ཟུང་ནི་མཉམ་པ་དག་ཀྱང་མཉམ་པའི་སྟབས་ཞེས་འབྱུང་བ་ཉིད་དེ། གཅེར་བ་རང་ཡང་མི་ དགོས་ཀྱི། སོར་བཞི་ནས་མཐོ་གང་ཚུན་ཆོད་ཇི་ལྟར་འོས་པའི་བར་དང་བཅས་པས་ཀྱང་རུང་ ངོ་། །ས་གའི་སྟབས་ནི་རྐང་སོར་ལོགས་སུ་ཅུང་ཟད་བསྟན་པའི་རྟིང་པའི་བར་དུ་སོར་ཉེར་ དྲུག་ཟེར་ཡང་རགས་རྩིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཁྲུ་གང་བཞག་ཅིང་སྒྱིད་པ་བསྲང་བའོ། །རོལ་པའི་ སྟབས་ལ་བཞེངས་བཞུགས་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་། བཞེངས་པ་ནི་རྒྱུད་ལས། ཅུང་ཟད་པུས་མོ་ 3-249 ཕྱེད་ནི་འཁྱོག་པ་རོལ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཡས་རོལ་ནི་རྐང་པ་གཡོན་ པ་དྲང་པོར་བསྲང་ཞིང་། རྐང་མགོ་མདུན་དུ་བསྟན་ལ་གཡས་པའི་པུས་མོ་གཡས་སུ་ཅུང་ ཟད་འཁྱོགས་ཤིང་། སོར་མོ་ལོགས་སུ་བསྟན་རྟིང་པ་བཏེག་སྟེ་བོལ་གོང་ལ་རེག་པའམ། བར་དུ་སོར་བཞི་བཞག་པའོ། །གཡོན་རོལ་ནི་དེ་བས་ཟློག་པ་ཡིན་ཅིང་། བཞུགས་པའི་རོལ་ སྟབས་ནི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པ་དང་ཕལ་ཆེན་འདྲའོ། །ཟླུམ་པོའི་འདུག་སྟངས་ནི། རྟིང་པ་གཉིས་ ཀྱི་བར་དུ་ཁྲུ་གང་བཞག པུས་མོ་ངང་པའི་གཤོག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཡས་གཡོན་དུ་འབུར་པོར་ བསྐྱེད་པ། པུས་མོ་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཁྲུ་གཉིས་ཡོད་པའོ་ཟེར་ཡང་ཇི་ལྟར་འོས་པའོ། །ཕྱག་ མཚན་གྱི་སྐབས་ན་སྤྱིར་གོ་དཀའ་བ་མེད་ཀྱང་། ཤཀ་ཏི་ནི་མདུང་ཐུང་གི་རིགས་ལ་སོ་ནི་ དགྲ་སྟ་ཁ་ཕྱིར་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བི་དྷི་པ་ལ་ལ་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ལོ། །ཚངས་པའི་ དབྱུག་པ་ནི་སྣེ་གཉིས་སུ་ཏོག་དང་བཅས་པར་ངེས་པ་ལས་དབྱུ་གུ་གཅིག་པ་ཡིན་ན། སྦོམ་ཕྲ་ མེད་པ་རིང་ན་ལུས་ཚད་ཙམ་པ་ལ་སྟེང་འོག་བར་གསུམ་དུ་སོར་བཞི་ཙམ་རེ་སྲད་བུ་དཀར་ པོས་མི་
Chinese
说为了一个神就能成办一切事业，不允许从一个基生出二个，这是嘎霞的大原因。这样，身语意的神众那些的足的坐姿各自的特征是，如是说：右边的大腿和膝盖伸直，左边屁股朝向大腿，正直安放要做，在印度做成高神的是，右伸展是最著名的，那个反过来就是左伸展，那两个也叫犁的形状。平等的姿势是：脚趾和脚后跟，非常紧贴着，裸露着，稳固一致的脚姿势，那些知晓者说。这样出现，但是这个续部里，双脚是平等的也是平等的姿势这样出现，裸露本身也不需要，从四指到一拃之间，根据怎么合适来决定也可以。萨嘎的姿势是脚趾稍微向外，脚后跟之间说是二十六指，但是按照粗略计算的方式放一肘，屁股伸直。嬉戏的姿势有站立和坐着两种，站立是续部里说：稍微膝盖一半弯曲就变成嬉戏。这样说的一样，右嬉戏是左脚正直伸直，脚尖朝前，右边的膝盖向右稍微弯曲，脚趾向外，抬起脚后跟接触踝骨，或者中间放四指。左嬉戏是那个的反面，坐着的嬉戏姿势是半跏趺坐和大多数相似。圆形的坐姿是：两个脚后跟之间放一肘，膝盖像天鹅的翅膀一样，左右鼓起来，两个膝盖的边缘有二肘，虽然这么说，但是根据怎么合适来。手印的时候，一般来说没有难懂的，但是夏克提是短矛的种类，索尼是敌人的斧头口朝外一样，认为是毗提帕拉就非常错误了。梵天的杖一定是两端都有顶，如果是一样的木棍，没有粗细，长短和身体一样，上下中间三个地方用四指左右的白线不
English
Saying that one deity can accomplish all tasks, and that it is not permissible for two to arise from one basis, is a major cause of Ga Xia. Thus, the characteristics of the respective sitting postures of the assemblies of deities of body, speech, and mind are as follows: As it is said: 'The right thigh and knee are straightened. The left buttock faces the thigh. To place it directly is what should be done. In India, it is made into a high deity. The right extension is the most famous. The reverse of that is the left extension, and those two are also called the shape of a plow.' The equal posture is: 'The toes and heels, very closely joined, naked, are a stable and harmonious foot posture. Those who know this say so.' This is how it appears, but in this tantra itself, 'The pair of feet being equal is also called the equal posture.' Nakedness itself is not necessary; it is acceptable to decide according to what is appropriate, from four fingers to a span. The Saga posture is with the toes slightly outward, and the distance between the heels is said to be twenty-six fingers, but in a rough calculation, a cubit is placed, and the buttocks are straightened. The playful posture has two types: standing and sitting. Standing is as stated in the tantra: 'Slightly bending the knee halfway becomes playful.' As it is said, the right playful posture is with the left foot straight and extended, the toes pointing forward, and the right knee slightly bent to the right, the toes pointing outward, the heel raised to touch the ankle, or with four fingers placed in between. The left playful posture is the opposite of that, and the sitting playful posture is mostly similar to the half-lotus position. The round sitting posture is: A cubit is placed between the two heels, the knees are like the wings of a swan, bulging out to the left and right, and the edges of the two knees are said to be two cubits, but it should be according to what is appropriate. In the case of hand implements, generally there is nothing difficult to understand, but Shakti is a type of short spear, and Soni is like an enemy's axe with the blade facing outward. To consider it to be Vidhipala is very wrong. Brahma's staff must have knobs at both ends, and if it is a single stick, without thickness, as long as the body, white threads of about four fingers each are not used at the top, bottom, and middle.