Tibetan
ད་པར་བྱེད་ ཅེས་དྲག་ཏུ་བཀྱོན་པའོ། ། བཞི་པ་ཉེས་དམིགས་ཅན་གྱི་འགྱུར་བདེ་འགགས་མཚམས་ནི། ཁུ་བ་མི་འགྱུར་རང་ བཞིན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་སྒྲུབ་པར་བྱ། བརྟེན་ནི་འཕོ་བ་ཐོབ་པ་ན། རྟེན་པ་འདོད་ ཆགས་བྲལ་བ་ཉིད། །ཅེས་པ་ལ། བརྟེན་ཁུ་བ་མི་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཐབས་ཀྱི་དངོས་ 2-157 པོས། མཐར་ཐུག་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ལས་བཟློག་ སྟེ། བརྟེན་ཁུ་བ་འཕོ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ན། རྟེན་པའི་སེམས་ཀྱང་དགའ་བའི་འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལེགས་རྫོགས་པ། །ཇི་སྲིད་འགྱུར་མེད་ ཉིད་དུ་འགྲོ། །སེམས་ཀྱི་འགྱུར་མེད་ཉིད་ཐོབ་ན། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད། ། ཅེས་པ་ལ། ཇི་སྲིད་དེ་ཇི་ཙམ་དུ། བརྟེན་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་མི་འགྱུར་བའི་ཐིག་ལེར་གྱུར་པ་དང་། རྟེན་པ་སེམས་མི་འགྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་ལེགས་ པར་རྫོགས་པ་དེ་སྲིད་ན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐམས་ཅད་འགྱུར་མེད་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཉིད་ དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་གོ་འཕང་ཉིད་ཐོབ་པ་ན། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ལ་ཐིམ་པའི་ཕྱིར། བརྟེན་ལུས་དང་རྟེན་ པ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་ངེས་པའི་དབྱེ་བ་མེད་སྟེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་ གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་བརྟེན་པ་འགགས་ཚུལ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་འཛིན་ ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ༈ ཟུང་འཇུག་གཉིས་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསལ་བར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ཟུང་འཇུག་གཉིས་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། གཉིས་མེད་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ངོས་བཟུང་བ། དེའི་ཁྱད་ཆོས་ལ་མཐའ་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགྱུར་མེད་ལས་བྱུང་སྐུ་ཡི་ནི། །མཛོད་སྤུའི་འཁོར་ལོ་སོན་པའི་ཡང་། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མཉམ་ སྦྱོར་བ། །ཧཱུཾ་ཡིག་མི་འདོད་མི་ཡི་བདག །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་རྫོགས་པ་ ལས་བྱུང་བའི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་སྟེ། ཕུང་ཁམས་སོ་དྲུག་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་བྲལ་དཀྱིལ་འཁོར་ གྱི་འཁོར་ལོར་གྱུར་པ་ནི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་དང་། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ དང་། གསང་བ་འདུས་པ་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལ་སོགས་པ་དུ་མས་བསྙད་པ་སྟེ། སྐུ་འདིའི་ རྒྱུ་ལ་རྟོག་པས་སྒོམ་པའི་ཨཱ་ལི་ལས་བྱུང་བ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ཀཱ་ལི་ལས་བྱུང་བའི་ 2-158 ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་དང་། ཧཱུཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ས་བོན་ནམ་ཕྱག་མཚན་ དང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ལས་སྐྱེད་པ་ནི་མི་འདོད་དེ། མཛོད་སྤུའི་འཁོར་ལོར་སོན་པའི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྱི་བོར་གང་བ་ལས། དཀར་ཆ་མི་འགྱུར་བའི་ཐིག་ལེར་རིམ་པའི་ཟླ་བ་དང་། དམར་ཆ་ཡང་དེར་ཐིམ་པའམ་ནོར་བུར་ཐིམ་པའི་ཉི་མ་དང་། ལས་རླུང་དང་ཡིད་སོགས་རྣམ་ ཤེས་འགགས་པའི་ས་བོན་ཕྱག་མཚན་དང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་མངོན་ བྱང་ལྔ་ལས་བྱུང་ཞིང་འཁྲུངས་པའོ། །འདིར་འགྱུར་མེད་ཅེས་པ་ལས་འཕྲོས་ནས་འགྱུར་མེད་ ལྔའམ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཨེ་བཾ་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་ན་ལེགས་པོར་འགྱུར་ ལ། གཞན་ཡང་དོན་འདི་རྒྱས་པར་མཐའ་ཆོད་པ་དང་བཅས་པ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་བལྟ་ཞིང་། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ རིམ་པ་ལས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྲོ་བ་དང་། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཉེ་རྒྱུ་མངོན་བྱང་ ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཡང་། དོན་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། ། གཉིས་པ་དེའི་ཁྱད་ཆོས་ལ་མཐའ་བཅད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྟན་ པ་དང་། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་བཏབ་སྤངས་པ་བསྟན་པ་དང་། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་ཁྱད་པར་གསལ་པོར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོང་པ་ལས་བྱུང་ གཟུགས་བརྙན་རྒྱུ། །མི་འགྱུར་ལས་སྐྱེས་བདེ་བ་འབྲས། །རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུས་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་། ། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡིས་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །སྟོང་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་པ་རྒྱུ། །སྙིང་རྗེ་འགྱུར་ མེད་འཛིན་པ་འབྲས། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མི་འཕོ་བའོ། ། ཞེས་པ་ལ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། སྟོང་པ་དང་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་ སུ་གཞག་པར་རྟོགས་ཏེ། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ལས་བྱུང་བ་ སྟེ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྒྱུའི་ཚུལ་ཡིན་ལ། 2-159 ཐིག་ལེ་མི་འགྱུར་བ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ་མི་འགྱུར་བ་ལས་གྲུབ་པའི་བདེ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་ སྟེ། རྒྱུ་སྟོང་ཉིད་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་ རྒྱས་བཏབ་པ་དང་། འབྲས་བུ་བདེ་ཆེན་དེ་ཉིད་རྒྱུ་སྟོང་གཟུགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་ འཆར་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཡིས་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །ཡང་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་ [པ་]རྒྱུ་འབྲས་ཟུང་འཇུག་ནི་ཡང་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ སྟེ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པར་འཆར་བ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེ་འགྱུར་མེད་ ཀྱི་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ ནི། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གདོད་མའི་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་མི་འཕོ་བའོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་ མེད་དེ་ནི་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པའི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཡིན་ཡང་། རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་སྲིད་ མི་འགྱུར་བའི་ཐིག་ལེ་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཞིང་ མ་རྟོགས་ལ། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་དེ་ཐོབ་པའོ། །སྟོང་ཉིད་དེ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པས་མི་ འགྱུར་བ་དེ། མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ལ་རྒྱུ་དང་བདེ་བའི་ཆ་ ལ་འབྲས་བུར་བཤད་པ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་ གཞག་ཏུ་མེད་དོ། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་རྒྱུར་བྱས་ནས་བདེ་བ་འབྲས་བུར་དངོས་སུ་བྱས་པ་མིན་ ཡང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལམ་བདེན་ལས་བདེ་བ་རྟོགས་པའི་ལམ་བདེན་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ ན། དུང་གི་མདོག་དབྱིབས་རགས་པ་མཐོང་བ་ལ་དམིགས་ནས། ཡུན་སྲིངས་ཏེ་ཞིབ་མོར་ བལྟས་པ་ལས། ཁྱད་པར་མཐའ་དག་ཕྱི་ནས་རྟོགས་པ་ན། དུང་གི་མདོག་དབྱིབས་ལ་མི་ འདྲ་བ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མེད་ཀྱང་། དུང་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་རགས་ པའི་རྣམ་པ་ཙམ་འཛིན་པ་དེ་ལས། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ཕྲ་བའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་སྐྱེ་བ་ 2-160 ན། ཡུལ་ལའང་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མིང་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། མྱ་ངན་འདས་པ་བྲལ་བའི་གཟུགས། །འཁོར་བ་ལས་འདས་མི་འགྱུར་བ། ། དེ་དག་སྦྱོར་བ་གཉིས་མེད་མཆོག །རྟག་དང་ཆད་ལས་ངེས་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་ལ། མྱ་ངན་ ལས་འདས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་སྟོང་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། སྐུ་སྣ་ཚོགས་ པ་སྟོན་པས་ཆད་པའི་མྱང་འདས་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བའི་མཐའ་ལས་འདས་ པར་བྱེད་པ་ནི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྟེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དང་། འཁོར་བའི་རྒྱུ་འགྱུར་བདེ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་གཟུགས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་པ་དང་། དངོས་པོ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྟག་མཐའ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་ཞིང་
Chinese
现在做 这样严厉地斥责。 第四，具有过患的变易乐断绝的界限是：精液不变化的自性，要成就最极不变化。所依是获得转移时，能依是远离贪欲本身。这句的意思是：所依精液不变化的自性，即以方便的事物，必须成就究竟最极不变化的安乐。与此相反，所依精液转移的阶段获得时，能依的心也变得远离喜悦的贪欲。所依和能依圆满，乃至不变的自性中行。获得心的不变自性时，没有所依和能依的体性。这句的意思是：乃至，即到什么时候，所依明点红白，没有圆满成为不变化的明点，能依心不变化的刹那，没有圆满，到那时，身语意三者全部都变成不变唯一的自性中行。获得心的实相不变的果位时，如前所说，身体的法也融入于心，因此，所依身体和能依心的体性，没有各自决定的差别，因为变成了身和智慧双运的缘故。所依能依断绝的方式，在“一切形象执持自性”的时候已经说过了。 ༈ 明显宣说双运无二的体性。 第二，广说双运无二的体性，是确定无二智慧之身的坛城，是对它的特点进行界定。第一是： 从不变中生起之身，毛孔轮成熟之又，阿黎嘎黎共同结合，吽字不欲人之主。（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）这句的意思是：也就是从不变的安乐圆满中生起的双运之身，蕴界三十六全部变成无垢坛城的轮，这是时轮金刚，喜金刚，胜乐金刚，密集金刚，幻化网等众多经典中所说的。此身的因是，以分别念修习的阿黎所生的月亮坛城，以及嘎黎所生的
English
Now do Thus severely rebuking. Fourth, the boundary for the cessation of mutable bliss, which has faults, is: The nature of unchanging semen, one must accomplish the ultimate unchanging. The support is when transference is attained, the supported is the very absence of desire. The meaning of this is: The nature of the support, the unchanging semen, that is, with the object of means, one must accomplish the ultimate unchanging bliss. Conversely, when the stage of the support, the transference of semen, is attained, the supporting mind also becomes free from the desire of joy. The support and the supported are perfectly complete, going into the nature of immutability. When the unchanging nature of the mind is attained, there is no characteristic of support and supported. The meaning of this is: As long as, that is, until when, the support, the red and white bindu, has not perfectly become an unchanging bindu, and the supporting mind, the unchanging moment, has not perfectly completed, until then, all three, body, speech, and mind, will transform into the immutable, the only one, the very nature of going. When the state of the mind, the unchanging state, is attained, as previously explained, the qualities of the body also dissolve into the mind, therefore, the nature of the supporting body and the supported mind, there is no distinction of separate determination, because it has become the union of body and wisdom. The manner of cessation of support and supported has already been explained in the section "All forms hold nature." ༈ Clearly explaining the nature of non-dual union. Second, extensively explaining the nature of non-dual union, is identifying the mandala of the non-dual wisdom body, and defining its characteristics. The first is: From the immutable arises the body, the wheel of pores matures again, Āli and Kāli jointly combine, the lord of men does not desire the syllable Hūṃ. (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) The meaning of this is: That is, the body of union arising from the perfection of immutable bliss, all thirty-six aggregates and elements become the wheel of the stainless mandala, which is what is stated in many tantras such as the Kalachakra, Hevajra, Chakrasamvara, Guhyasamaja, and Mayajala. The cause of this body is, the lunar mandala arising from the Āli meditated with conceptual thought, and the solar mandala arising from the Kāli.
Chinese
将轮和合，以及吽（藏文：ཧཱུཾ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字等种子字或手印融为一体而生起，这是不希望的。从眉间毫毛轮成熟的菩提心充满顶轮，从中，白色部分化为不坏明点，依次为月亮；红色部分也融入其中，或融入宝珠的太阳；业风和意等意识止息的种子字与手印融为一体。这是从不变的五种现证中产生和诞生的。这里，从“不变”一词引申开来，如果详细解释不变五种或六种自性，即埃വം（藏文：ཨེ་བཾ།，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思： एवम्）双运的意义，会变得很好。此外，为了详尽彻底地理解这个意义，可以从成就至高不变的智慧中观察。其他续部中出现的现证菩提次第，以及不住涅槃的喜悦，以及阿 আলি（藏文：ཨཱ་ལི་，梵文天城体：आलि，梵文罗马拟音：āli，汉语字面意思：阿）嘎嘎利（藏文：ཀཱ་ལི་，梵文天城体：कालि，梵文罗马拟音：kāli，汉语字面意思：嘎利）近因五现证等等，也是为了阐明这个意义。 第二，对其特点的界定有四种：宣说因果双运，宣说远离二边，宣说增长和舍弃，以及清晰地宣说无二智慧身的特点。第一种是： 空性所生之色相为因， 不变所生之乐为果。 因由果而增长， 果由因而增长。 空性色相执持为因， 悲心不变执持为果。 空性悲心无有分别， 菩提心即不迁变。 这是宣说乐空双运，并且了悟到空性和乐被安立为因果之相。从远离一切戏论相的空性中产生，即空性自性的色相，空色大手印是因的方式。从不变明点中产生，即从不变中成就的乐是果。因为因空性本身变成了果大乐的体性。因上增长了果，并且果大乐本身显现为因空色的一切形象。因此，果上增长了因。此外，空性悲心无别。
English
The union of wheels and the generation from the merging of seed syllables such as the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) or mudrās is not desired. From the bodhicitta that has matured in the ūrṇakośa wheel and fills the crown of the head, the white element transforms into an unchanging bindu, sequentially becoming the moon; the red element also dissolves into it, or the sun dissolves into a jewel; the seed syllable where the karmic winds and mind, etc., consciousnesses have ceased merges with the mudrā. This arises and is born from the five unchanging abisambodhis. Here, elaborating on the word "unchanging," it would be good to extensively explain the meaning of the five or six natures of unchangingness, the union of E-vaṃ (Tibetan: ཨེ་བཾ།, Sanskrit Devanagari: एवं, Sanskrit Romanization: evaṃ, Chinese literal meaning: एवम्). Furthermore, to thoroughly and definitively understand this meaning, one should observe it from the accomplishment of the supreme, unchanging wisdom. The stages of abisambodhi that appear in other tantras, as well as the joy of non-abiding nirvāṇa, and also the āli (Tibetan: ཨཱ་ལི་, Sanskrit Devanagari: आलि, Sanskrit Romanization: āli, Chinese literal meaning: 阿) and kāli (Tibetan: ཀཱ་ལི་, Sanskrit Devanagari: कालि, Sanskrit Romanization: kāli, Chinese literal meaning: 嘎利), the proximate causes, the five abisambodhis, etc., also serve to clarify this meaning. Secondly, there are four delimitations of its characteristics: the teaching of the union of cause and effect, the teaching of being free from the two extremes, the teaching of increase and abandonment, and the clear teaching of the characteristics of the non-dual jñānakāya. The first is: The rūpa-pratibimba arising from emptiness is the cause, The bliss born from the unchanging is the effect. The cause is increased by the effect, The effect is increased by the cause. The grasping of the rūpa-pratibimba of emptiness is the cause, The grasping of unchanging compassion is the effect. Emptiness and compassion are inseparable, That bodhicitta is immutable. This teaches the union of bliss and emptiness, and it is realized that emptiness and bliss are established as the aspects of cause and effect. Arising from emptiness that is free from all conceptual elaborations, i.e., the rūpa-pratibimba of the nature of emptiness, the mahāmudrā of emptiness is the manner of the cause. Born from the unchanging bindu, i.e., the bliss accomplished from the unchanging, is called the effect. Because the cause, emptiness itself, has become the nature of the effect, great bliss. The cause is increased by the effect, and the effect, great bliss itself, appears as all the forms of the cause, emptiness. Therefore, the effect is increased by the cause. Furthermore, emptiness and compassion are inseparable.