Tibetan
་བོ་འཕོ་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པ། ད་ནི་དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་ཚུལ་བཤད་པ། གསུམ་པ་སྒྲིབ་པའི་གཙོ་བོ་ འཕོ་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པ་ནི། འཕོས་པ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ཆགས་བྲལ་ ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་བུའི་ཁམས་ཟད་བྱེད། །ཟད་པ་ལས་ནི་འཆི་ བར་བརྗོད། །ཤི་ནས་སླར་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི། །སྲིད་པའོ་སྲིད་ལས་སླར་འཆི་འཕོ། །དེ་ལྟར་ སེམས་ཅན་གྱི་སྲིད་པ། །ཆགས་བྲལ་ལས་བྱུང་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ཕྱིར་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས། །འཕོ་བའི་ཆགས་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །གང་གིས་འགྱུར་མེད་བདེ་བར་འགྱུར། །རྣལ་ འབྱོར་འཁོར་བ་བཅིངས་པ་ཡིས། །འདོད་ལྡན་ཡང་ནི་ཆགས་བྲལ་བར། །འདོད་པའི་བསྟན་ བཅོས་སུ་མི་འདོད། །བདག་གིས་བརྗོད་པའི་རྒྱུད་དུ་སླར། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་སྡུག་བསྔལ་ འདོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་འཕོས་པས། ཚད་མེད་བཞི་ཉམས། ཉོན་མོངས་ བཞི་སྐྱེའོ། །འདོད་ཆགས་ཉམས་པས་སྡིག་སྟེ་གང་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་མ་ལ་ནི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ། ། སྡང་ལས་གཏི་མུག་འདི་ལས་རང་གི་རྡོ་རྗེ་ལྷུང་ལས་སེམས་ནི་རྟག་རྨོངས་ཏེ། །མཆོག་མིན་ མ་ལུས་བཟའ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་ཡུལ་གཞན་དག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ཡིས་སེམས་ ལ་ཅོ་དྲིས་བདེ་བ་ཉམས་ཤིང་སྐྱེ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆགས་ དགའི་བདེ་བ་འཕེལ་བའི་བདག་ཉིད་སྙིང་རྗེ། ཞེ་སྡང་ཉམས་པའི་བདག་ཉིད་བྱམས་པ། གཏི་མུག་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་དགའ་བ། མི་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ ཡང་ཐིག་ལེ་འཕོས་པ་ཉིད་ན་སྡིག་པ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཟད་པ་དང་། སྡུག་མ་ལ་ཡིད་འོང་གི་མཛའ་ 2-154 བ་ཉམས་པའི་ཞེ་སྡང་དང་། དགའ་བ་ཉམས་ཤིང་རྨོངས་པས་གཏི་མུག་དང་། བདག་ཏུ་ རྨོངས་པ་བཏང་སྙོམས་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གཞན་ལ་སྡང་བ་དང་འགྱུར་བ་ལ་སྲེད་པ་ རྣམས་རིམ་པས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ལས་ནི་འདུ་བྱེད་སོགས་ ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་འཁོར་བ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་རྩ་བའི་མ་རིག་པ་ནི་འགྱུར་བདེའི་ བག་ཆགས་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ཡིན་ལ། དེའི་དབང་ལས་བྱུང་བ་ནུས་པ་བཞི་དང་། དེས་ སྐྱེད་པའི་བསམ་པ་བཞིའོ། །དེ་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པ་འདོད་པ་དང་། ཡིད་འཇུག་པར་བྱེད་པ་བྱ་བ་དང་། དོན་ངེས་ཤིང་རྟོག་པ་དང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་འདྲེས་པར་ བྱེད་པ་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་རང་ཤུགས
Chinese
关于明点转移的过患的开示 现在讲述由此延伸的道理。第三，遮蔽之主 关于明点转移的过患的开示：从转移产生无欲，从无欲产生痛苦，痛苦使众生的界耗尽，耗尽了就被称为死亡，死后再次经历这些，是存在啊，从存在再次经历死亡和转移。如此众生的存在，是从无欲产生，不是从其他产生。因此要尽一切努力，完全断除转移的贪执，以其能获得不变的安乐。瑜伽士被轮回束缚，即使有欲望，也不要变得无欲，不要把欲望当作教法。我所说的续部中，再次把瑜伽士称为痛苦。如是说。也就是说，明点转移了，四无量心就衰退了，四烦恼就产生了。贪欲衰退就是罪恶，因为对非常丑陋的生起嗔恨，从嗔恨产生愚痴，由此自己的金刚掉落，心就总是愚昧。完全沉溺于非殊胜的一切饮食等其他对境。因此，心的喜乐衰退，并在六道中轮回。如是说。也就是说，贪乐的安乐增长的自性是慈悲，嗔恨衰退的自性是慈爱，愚痴耗尽的自性是喜，不变的自性是舍。也就是说，明点转移之时就是罪恶，也就是慈悲耗尽，对丑陋的生起悦意的爱衰退的嗔恨，喜乐衰退而愚昧的愚痴，以及迷恋于我的愚昧，舍耗尽的特征是憎恨他人和贪恋变化，这些依次产生。从这样的无明烦恼，就会转动行等十二支的轮转。此处进入轮回的方式是，十二缘起，也就是根本的无明就是刚才所说的变化安乐的习气，从它的力量产生四种能力，以及它所产生的四种想法。这些也是使事物显现的欲望，使心进入的行为，确定意义和分别念以及使对境的形象混合的智慧，以及它的自力。
English
Showing the Faults of Transference of Bindu Now, explaining the way that extends from that. Third, the main obscuration Showing the faults of transference of bindu: From transference comes detachment from desire. From detachment comes suffering. Suffering exhausts the elements of beings. Exhaustion is called death. After death, again, of those, It is existence, and from existence, again, death and transference. Thus, the existence of sentient beings, Arises from detachment from desire, not from anything else. Therefore, with all effort, Completely abandon the attachment to transference. By which one becomes unchangeable and happy. Yogis are bound by samsara, Even if they have desire, they should not become detached from desire. They do not want desire as a doctrine. In the tantra that I speak of, Again, yogis are called suffering. So it is said. That is, when the bindu is transferred, the four immeasurables decline, and the four afflictions arise. When desire declines, it is sin, because hatred arises towards the very ugly. From hatred comes ignorance, and from this, one's own vajra falls, and the mind is always deluded. One indulges greatly in other objects, such as all non-supreme foods and drinks. Because of this, the joy of the mind declines, and one revolves in the six realms. So it is said. That is, compassion is the nature of increasing the bliss of desire and joy, loving-kindness is the nature of declining hatred, joy is the nature of exhausting ignorance, and equanimity is the nature of being unchangeable. That is, at the very moment of transferring the bindu, it is sin, that is, the exhaustion of compassion, and hatred, which is the decline of pleasing love for the ugly, and ignorance, which is the decline of joy and delusion, and the characteristic of the exhaustion of equanimity, which is delusion about self, are hating others and craving for change, these arise in sequence. From such ignorance and afflictions, the wheel of the twelve branches, such as action, will turn. Here, the way to enter samsara is the twelve links of dependent origination, that is, the root ignorance is the habit of changing bliss just mentioned, and from its power arise four powers, and four thoughts that it generates. These are also desire, which makes things clear, action, which makes the mind enter, wisdom, which determines meaning and thought and mixes the appearance of objects, and its own force.
Tibetan
་ཀྱི་ལེགས་པ་སྟོང་པར་བྱེད་པ་ནི་བཞི་པའི་ནུས་པ་སྟེ། བག་ཆགས་གསར་པ་བསྐྱེད་ཅིང་རྙིང་པ་གསོས་འདེབས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་སོ། །འཆི་ ཁའི་དུས་ཀྱི་དགེ་བའི་བསམ་པ་ནི་ཞི་བའི་བསམ་པ་སྟེ། སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷའི་སྐྱེ་བར་ འགྲོ་བའི་རྒྱུའོ། །དེ་དུས་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་བསམ་པ་དྲག་པོ་ནི་མུན་པའི་བསམ་པ་སྟེ། མུན་པའི་ ཡོན་ཏན་དམྱལ་བ་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་འབྲིང་པོ་ནི་རྡུལ་གྱི་བསམ་པ་རྡུལ་གྱི་ཡོན་ ཏན། འབྱུང་པོ་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེ་འདྲེས་པ་ནི། འདྲེས་པའི་བསམ་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་ གསུམ་འདྲེས་པ། མི་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའོ། །དེ་ལས་འབྲས་བུའི་སྐྱེ་བ་ནི་སད་པའི་ གནས་སྐབས་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་དམྱལ་བ་ལྷ་མིན་གཉིས། རྨི་ལམ་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་ལྷ་ དང་ཡི་དྭགས་གཉིས། གཉིད་འཐུག་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་མི། བཞི་པ་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་ དུད་འགྲོ་སྟེ། གནས་སྐབས་བཞི་ལ་འགྲོ་བ་དྲུག་སྦྱར་བ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕན་ཚུན་རྒྱས་ བཏབ་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ནུས་པ་བཞི་དང་བསམ་པ་བཞི་ལས། འཆི་གར་ སྟོང་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡན་ཆད་ནི་མ་རིག་པ་དང་། མངལ་དུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བཞིན་པ་ལས་ 2-155 ཀྱིས་འཁྲིད་པ་ནི་འདུ་བྱེད། །ཉིང་མཚམས་སྦྱར་མ་ཐག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་ཤེས། ཁམས་ དྲུག་འཕེལ་བ་ནི་མིང་གཟུགས། དབང་པོ་དོད་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག དེས་ཡུལ་ཕྲ་མོ་འཛིན་ པའི་ནུས་པ་རྙེད་པ་ནི་རེག་པ། ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བ་སྟེ། མངལ་དུ་ཟླ་བ་བདུན་ པ་མན་ཆད་དོ། །སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་བདེ་སྡུག་ལ་བླང་དོར་དུ་སྲེད་པ་ནི་སྲེད་པ། ཡན་ལག་ གཡོ་བ་ནི་ལེན་པ། བཙས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རླུང་རྒྱུ་བ་ནི་སྲིད་པ། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ བྱིས་པ་དང་ལང་ཚོའི་བར་ནི་སྐྱེ་བ། རྒས་པ་དང་འཆི་བའི་གནས་སྐབས་ནི་རྒ་ཤི་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ སྙིང་འགྲེལ་ལས། འཆི་བར་མ་རིག་འཇུག་པ་ཡི། །འདུ་བྱེད་དེ་ནས་སྐྱེ་བར་འབྱུང་། །ཞེས་ དང་། མི་བསྐྱོད་ལ་སོགས་གང་ཞུགས་པ། དེ་ནས་རྣམ་ཤེས་སྲིད་པའོ། །དེ་ནས་མིང་དང་ གཟུགས་འགྱུར་ཏེ། ཁམས་དྲུག་བདག་ཉིད་དེ་ནས་སོ། །ཞེས་དང་། རེག་ན་མིག་ལ་སོགས་ པ་དང་། །གཟུགས་སོགས་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ཚོར་བ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་དང་། སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་བདག་ཉིད་ནི། དེ་ལས་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །རྐང་དང་ལག་པ་རྐྱང་ བ་ནི། །དེ་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པར་བརྗོད། །བྱིས་པ་སྲོག་དག་འབྱུང
Chinese
使（前世）善业的力量消失的是第四种力量，即产生新的习气并滋养旧习气的心。临终时的善念是寂静的念头，其勇气的功德是转生为天人的因。那时强烈的恶念是黑暗的念头，黑暗的功德是地狱。那时中等的恶念是尘土的念头，尘土的功德是鬼神。那时善恶混杂的念头是混杂的念头，即三种功德混杂，是转生为人和畜生的因。从那以后，果报的转生是主要在清醒状态中体验的是地狱和非天。主要在梦境中体验的是天和饿鬼。主要在深度睡眠中体验的是人。主要在第四种状态中体验的是畜生。将四种状态与六道轮回相结合，是因和果相互增长的方式。因此，从前世的四种力量和四种念头中，直到死亡时进入空性为止是无明。正在入胎时被（业力）牵引的是行。入胎后立即产生的意识是识。六界增长是名色。根（官能）显现是六入。由此获得了感知微小物体的能力是触。体验对境是受，即在母胎中七个月以下。对有（存在）的享受，对苦乐进行取舍是爱。肢体摇动是取。出生时的呼吸是存在。从那以后，从婴儿到青春期是生。衰老和死亡的状态是老死。金刚心释中说：死时无明入，行从彼而生。以及，不动等入何处，从彼识生有。从彼名色变，六界自体从彼起。以及，触则眼等与，色等一同合。从彼感觉生变化。以及，存在的享受自体，从彼爱生。手足伸展是，从彼说为近取。婴儿生命始
English
The power that makes the goodness of (the previous life) disappear is the fourth power, which is the mind that generates new habits and nourishes old ones. The virtuous thought at the time of death is the peaceful thought, and the merit of its courage is the cause of being reborn as a deva. The strong non-virtuous thought at that time is the dark thought, and the merit of darkness is hell. The medium non-virtuous thought at that time is the thought of dust, and the merit of dust is spirits. The mixed virtuous and non-virtuous thought at that time is the mixed thought, that is, the mixing of three merits, which is the cause of being reborn as humans and animals. From then on, the rebirth of fruition is mainly experienced in the waking state, which is hell and asuras. Mainly experienced in dreams are devas and pretas. Mainly experienced in deep sleep is humans. Mainly experienced in the fourth state is animals. Combining the four states with the six realms of existence is the way that cause and effect increase each other. Therefore, from the four powers and four thoughts of the previous life, until entering emptiness at the time of death, it is ignorance. Being led by (karma) while entering the womb is formation. The consciousness that arises immediately after entering the womb is consciousness. The growth of the six elements is name and form. The manifestation of the senses is the six entrances. Obtaining the ability to perceive subtle objects from this is touch. Experiencing objects is feeling, that is, less than seven months in the womb. Craving for the enjoyment of existence, choosing between pleasure and pain is craving. Moving limbs is grasping. Breathing at the time of birth is existence. From then on, from infancy to adolescence is birth. The state of aging and death is old age and death. In the Vajra Heart Commentary, it says: At death, ignorance enters, formation arises from that. And, wherever the immovable and others enter, from that consciousness arises existence. From that, name and form change, the self of the six elements arises from that. And, if there is touch, the eyes and others, together with forms and others, unite. From that, feeling arises and changes. And, the enjoyment of existence itself, from that, craving arises. Stretching out hands and feet is, from that, said to be near grasping. Infant life begins.