Tibetan
།དེ་བཞིན་ བདེ་བས་ཕུག་པའི་སེམས། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་རྗེས་འགྲོ་མིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ ཟངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཙམ་དང་ཟངས་ཀྱི་དྲི་མ་ཁ་དོག་ངན་ཞིང་གྱོང་པོར་སྣང་བ་མི་བརྟན་ པའི་ཆ་གཉིས་དང་པོར་བྱུང་བ་དུས་མཉམ་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཡང་འབྲལ་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུར་ གནས་ཀྱང་། ཟངས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་ཙམ་དེ། ཟངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གྱོང་བ་དང་། ཁ་དོག་ 2-151 ངན་པ་དེའི་ངོ་བོར་གནས་པ་མེད་དེ། རོ་བཅུད་ཆེན་པོ་གསེར་འགྱུར་རྩི་བྱུགས་པའི་སྦྱོར་ བས་ཟངས་ཀྱི་དྲི་མའི་ཆ་ཁ་དོག་ངན་པ་དང་། གྱོང་བ་དང་། བསྲེགས་བཅད་ཀྱིས་འཇིག་ པའི་ཆ་དེ་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་མོད། དེའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ཉམས་པ་མེད་དེ། སྔོན་ ཟངས་ཀྱི་བོངས་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ། དྲི་མ་མེད་པ་དང་ཁ་དོག་གསལ་བ་དང་། གཉེན་ པ་དང་། བསྲེགས་བཅད་ཀྱིས་མི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གསེར་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་གནས་པ་ཡིན་ ནོ། །དེའི་ཚེ་ཟངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་ཉིད་ཙམ་གདོད་ནས་དག་པ་དེ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དྲི་མ་ ཁ་དོག་ངན་པ་སོགས། རྩད་ནས་སྤངས་པས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དཔེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ འཁོར་བའི་དུས་ན། སེམས་དང་སྒྲིབ་པ་འབྲལ་མི་ཤེས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། སེམས་སྒྲིབ་པའི་ ངོ་བོར་མེད་དེ། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡང་དམིགས་བཅས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བས། རྣམ་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་དེའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་ནམ་ཡང་ཉམས་པ་ མེད་ལ། གདོད་ནས་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་སྟེང་དུ། གློ་བུར་བ་བཅོམ་སྟེ་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བས། དག་ པ་གཉིས་ལྡན་དྲི་མེད་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་གནས་སོ། །དོན་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་ བླ་མ་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་ དྲི་མེད་ཁོ་ནར་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཇི་ལྟར་བཅུད་ཀྱིས་ཕུག་པའི་ལྕགས་གསེར་དུ་གྱུར་ པ་ནི། སླར་ཡང་ལྕགས་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བས་ ཕུག་པའི་སེམས། བདེ་ཆེན་དོན་དམ་པ་དེ། སླར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ ལོག་ཏེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྲིད་པ་མིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཆགས་བྲལ་ལས་གཞན་སྡིག་པ་མེད། །བདེ་བ་ལས་གཞན་བསོད་ནམས་ མེད། །དེ་ཕྱིར་འགྱུར་མེད་བདེ་བར་སེམས། །མི་བདག་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བྱ། །གཞོན་ནུ་ མ་ཡི་དགའ་བ་ནི། །མེད་པར་བདེ་བ་སྨྲ་མི་ནུས། །ལང་ཚོའི་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ན། །བདེ་བ་ 2-152 ཆེན་པོ་རང་གིས་རིག །དེ་བཞིན་ཏིང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི། །བདེ་བ་སྨྲ་བར་ནུས་མ་ཡིན། ། འགྱུར་མེད་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རང་རིག་འགྱུར། །འགྱུར་མེད་ལས་ སྐྱེས་བདེ་རིག་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལའང་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཡིད་བདེ་མིན། ། ཆགས་བྲལ་ཉིད་དུ་མི་བྱའོ། །འདིར་གཞན་ཅེས་པ་ནི་བར་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས། མཆོག་གམ་ ཆེ་བ་ལ་ཡང་འཇུག་པས། བདེ་བ་ཉམས་པའི་ཆགས་བྲལ་ལས་གཞན་ཏེ། ཆེ་བའི་སྡིག་པ་ མེད་ཅིང་། བདེ་བ་མ་ཉམས་པ་ལས་གཞན་ཏེ་ཆེ་བའི་བསོད་ནམས་དགེ་བ་མེད་པས། དེའི་ ཕྱིར་བདེ་བའི་མཆོག་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བར་སེམས་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། །མི་བདག་ ཅེས་པ་ནི་བོད་པའོ། །འོ་ན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་དེ་ད་ལྟ་དངོས་སུ་མ་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་ཡིད་ ཆེས་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ ཚིག་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་གཞོན་ནུ་མ་བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་རྒྱུད་ལ་དགའ་ བའི་བདེ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པས། འདི་ལྟར་མྱོང་ངོ་ཞེས་མི་ཤེས་ལ། གཞན་ལ་སྨྲ་མི་ ཐུབ་ཀྱང་། ནམ་ཞིག་ལང་ཚོ་མར་གྱུར་ཏེ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གིས་རིག་ ཅིང་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་དང་། བྲལ་བ་སྟེ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ གིས། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་མ་རིག་ཅིང་། མ་ནོར་བར་སྨྲ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། འགྱུར་བ་ མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ཐོབ་པ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ བས་རང་རིག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་མ་ཐོབ་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ། ཐིག་ལེ་མི་འགྱུར་བ་ལས་ཐོབ་བོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ་སྙམ་པ་ལ་ གདམས་པ་ནི། འགྱུར་མེད་ལས་སྐྱེ་སོགས་ཏེ་འདི་ལ་འབྲོ་འགྱུར་ལས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་མ་ཐོབ་པས། འགྱུར་མེད་ལས་སྐྱེས་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་བདེ་སྟེ། རྒྱ་སྐད་དང་ ཡང་མཐུན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་མ་ཐོབ་པས་དེ་འགྱུར་མེད་ལས་སྐྱེས་ 2-153 མ་སྐྱེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས། འཛག་མེད་ཀྱི་ལམ་ལ་མི་གུས་སོ་སྙམ་ན། རེ་ཞིག་དེ་ཞོག་ཅིག དེ་ ལྟ་ན་ཡང་འཁོར་བའི་ཆགས་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་། ཐིག་ལེ་མ་འཕོས་པ་ནི། དགའ་བ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ལ་འཕོས་པ་ན་ཡིད་བདེ་བ་མིན་ཅིང་། ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན། བདེ་བ་ཉམས་པའི་ཆགས་ བྲལ་ཉིད་དུ་མི་བྱའོ། ། ༈ སྒྲིབ་པའི་གཙོ
Chinese
如是， 以乐所贯注之心，不会再随逐痛苦。如是说。犹如， 仅有铜之体性，与铜之垢染，显现恶色且坚硬，此二不稳固之分，最初生起之时同时，如是亦如不可分离般 而住，然仅有铜之实物，并非住于铜之坚硬与恶色之体性中，以大精要之金变涂料之调合， 铜之垢染分，恶色与坚硬，以及以烧割而坏灭之分，彼则会衰损，然彼之实物存在本身则不衰损，先前 铜之量有多少，即如是，无垢且色泽明亮，柔软，以及以烧割不坏灭之法性，以金之体性而住也。 彼时，铜之自性仅是存在，本初即清净，于彼俱生之垢染恶色等，从根断除故，是具足二净之譬喻。如是于 轮回之时，心与障蔽虽似不可分离，然心非障蔽之体性，心之垢染亦以具相之空性大印之调合， 而完全衰损，彼心之自性智慧本身则永不衰损，于本初未染垢染之上，摧伏突发之垢染故，其后不生，以 具足二净之无垢本身而真实安住。此义乃大乘经续 《宝性论》与《法界赞》中所广说。唯住于具足二净无垢之理由是：如以精要贯注之铁变成金， 则不会再随逐于铁本身，如是，以不变之乐所贯注之心，大乐胜义谛，不会再倒退而随逐于痛苦轮回之法性。 第三，离贪之外无有罪恶，离乐之外无有功德，是故于不变之乐中思维，人主恒常安住。少女之喜乐，无有则不能说乐，获得青春之喜乐时，大乐自己能知。如是
English
Thus, The mind imbued with bliss will not follow suffering. So it is said. Just as, merely having the essence of copper, and the impurities of copper, appearing as bad color and hardness, these two unstable aspects arise simultaneously at the beginning. Likewise, although they seem inseparable, they remain. However, merely having the substance of copper does not reside in the nature of copper's hardness and bad color. Through the combination of the great essence of gold-transforming coating, the impurities of copper, the bad color and hardness, and the part that is destroyed by burning and cutting, that will diminish. But the existence of its substance itself does not diminish. Previously, however much the volume of copper was, that much remains. It remains in the essence of gold, which is without impurities, with clear color, soft, and with the quality of not being destroyed by burning and cutting. At that time, the very existence of the nature of copper is primordially pure. The example of possessing two purities is that the co-emergent impurities, bad color, etc., are completely removed from the root. Similarly, in the time of samsara, although the mind and obscurations seem inseparable, the mind is not the nature of obscurations. The impurities of the mind are also completely diminished through the combination of the emptiness with signs, the great seal. The very nature of that mind, wisdom itself, never diminishes. On top of being primordially unstained by impurities, sudden impurities are destroyed, so they do not arise later. It truly abides in the very nature of stainlessness, possessing two purities. This meaning is extensively explained in the Mahayana sutras and tantras, such as the Uttaratantra and the Dharmadhatu Praise. The reason for abiding only in the stainlessness of possessing two purities is: just as iron infused with essence becomes gold, it will not follow iron again. Similarly, the mind imbued with unchanging bliss, the great bliss ultimate truth, will not regress and follow the nature of suffering samsara. Third, there is no sin other than attachment, and no merit other than bliss. Therefore, think of unchanging bliss, and may the lord of humans always abide. The joy of a young woman, without it, one cannot speak of bliss. When one obtains the joy of youth, one knows great bliss oneself. Thus
Chinese
如果离开了禅定，就无法谈论快乐。 获得不变的禅定时，瑜伽士会自证自知。从不变中 产生的快乐智慧，甚至对一切智者也会产生怀疑。即使这样，心也不快乐。 不要成为执着于无贪的状态。这里所说的“其他”，是从“之间”这个词的声音引申而来。 也适用于“至高”或“伟大”。因此，超越了快乐消退的无贪，即没有巨大的罪恶； 超越了快乐未消退的状态，即没有巨大的功德善行。因此， 应该让心始终安住在至高无上的快乐——不变的快乐之中。所谓“人主”，就是指藏人。 那么，如果不亲眼见到这不变的快乐，又该如何相信呢？因为这是圣者们各自通过自己的智慧所证实的。应该相信圣者的话语。对于这个道理，就像年轻的少女或年幼的孩子，心中没有显现出欢喜的快乐，所以不知道该如何体验。即使无法向他人诉说，但当青春逝去，获得快乐时，自然会亲自感知并了解这巨大的快乐。同样，对于禅定的支分，以及远离禅定，也就是没有获得禅定的人来说，他们不了解不变的快乐，也无法正确地谈论它。但是，当获得不变的禅定支分时，瑜伽士会通过亲身经历，以自证智来证悟它。即使如此，因为没有获得它，所以会怀疑诸佛的大乐身，是从不变的明点中获得的。为了教诫这种怀疑，才有了“从不变中产生”等等的说法。对于这一点，从“འབྲོ་འགྱུར་”中说，因为没有获得一切智，所以会对从不变中产生感到怀疑。就像所说的那样，这是快乐的，也与汉文相符。也就是说，因为没有获得一切智的境界，所以会对它是否从不变中产生感到怀疑，从而不恭敬无漏之道。暂时先放下这个。即使这样，即使在轮回的执着中，如果明点没有移动，就会充满喜悦，如果移动了，心就不会快乐，而且青春等圆满的品质也会衰退，这是显而易见的。因此，不要成为快乐消退的无贪状态。 遮蔽之主
English
If one is separated from samadhi, one cannot speak of bliss. When one attains unchanging samadhi, the yogi becomes self-aware. The bliss-wisdom that arises from the unchanging, even the all-knowing ones doubt. Even so, the mind is not happy. Do not become attached to the state of non-attachment. Here, "other" is derived from the sound of the word "between." It also applies to "supreme" or "great." Therefore, beyond the non-attachment where bliss has diminished, there is no great sin; beyond the state where bliss has not diminished, there is no great merit or virtue. Therefore, one should always keep the mind abiding in the supreme bliss—the unchanging bliss. "Lord of men" refers to the Tibetans. Then, if one does not see this unchanging bliss directly now, how can one believe? Because it is established by the self-awareness of each of the noble ones. One should have faith in the words of the noble ones. Regarding this meaning, just as a young girl or a small child does not have the bliss of joy manifest in their mind, so they do not know how to experience it. Even if they cannot speak to others, when youth passes and they attain joy, they will naturally perceive and know this great bliss themselves. Similarly, for the limb of samadhi, and for those who are separated from samadhi, that is, those who have not attained it, they do not understand the unchanging bliss, and they cannot speak of it correctly. But when one attains the unchanging limb of samadhi, the yogi will realize it through self-awareness by experiencing it personally. Even so, because one has not attained it, one may doubt that the great bliss body of the Buddhas is obtained from the unchanging bindu. To admonish this doubt, there is the saying, "arising from the unchanging," and so on. Regarding this, from "འབྲོ་འགྱུར་," because one has not attained omniscience, one doubts arising from the unchanging. Just as it is said, this is bliss, and it also agrees with the Chinese. That is to say, because one has not attained the state of omniscience, one doubts whether it arises from the unchanging, and therefore one does not respect the undefiled path. Let's put that aside for a moment. Even so, even in the attachment of samsara, if the bindu does not move, one is filled with joy, but if it moves, the mind is not happy, and the perfect qualities such as youth decline, which is obviously established. Therefore, do not become a state of non-attachment where bliss has diminished. Lord of obscurations