Tibetan
་ས་དང་། དེ་ཉིད་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ སུ་ཤེས་པས། དཔེ་དང་རྒྱུ་མཚན་མ་ལུས་པར་མཁྱེན་པ་ནི། དཔེ་དང་ལྡན་པའི་དཔེ་ཐམས་ ཅད་པའི་ས་དང་། གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བའི་གཟིགས་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་ པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཤེས་རབ་འོད་དང་། འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱིས། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་ པ་མཁྱེན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་བདེ་སྟོང་ 2-139 ཟུང་འཇུག་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཤིང་རྫོགས་པ་རང་རིག་དོན་དམ་ཁོ་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། སོ་སོའི་བདག་ཉིད་རིག་པའི་ས་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་གཞི་དང་། རང་སའི་ཕུན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིའམ་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རེ་རེའི་ལྡོག་པ་ནས་ ཀྱང་ས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བཞེད་དེ་རང་ལུགས་ལ་ཡང་གཙོ་བོར་འདི་ཉིད་ཁས་བླངས་པར་བྱ་ ལ། འདི་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུ་གཉིས་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཀུན་ཏུ་འོད་ལ་སོགས་ ས་བཅུ་གཉིས་བཅུ་གཉིས་ཚང་བའི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྒྱ་གར་བ་འགའ་ཞིག་དང་། བོད་ མང་པོའི་བཞེད་པ་ལྟར་ན། ཀུན་ཏུ་འོད་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས། དཔེ་ཐམས་ཅད་པ་ལེགས་ པའི་བློས་གྲོས་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། བཅུ་པ་སོགས་ལ་འདོད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང་ ས་ལྷག་མ་གཉིས་སམ་གསུམ་སྦས་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་རྣམ་གཞག་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བཤད་དགོས་ཏེ། ཤེས་རབ་འོད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཙམ་པོ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་ནི། རྒྱུན་མཐའི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། སོ་སོར་རང་གི་བདག་ ཉིད་རིག་པའི་ས་ནི། རྒྱུན་མཐའ་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བསྡོམས་པའོ། །དང་པོ་ ཆོས་ཉིད་གསར་མཐོང་དང་། གཉིས་པ་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པ་ནས། དཔེ་ལྡན་ སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་དང་འགྲིག་པ་སོགས། རྣམ་གཞག་འཐད་ལྡན་དུ་འབྱུང་བར་ མངོན་པས། འདི་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རང་ལུགས་སུ་ཁས་བླང་དུ་རུང་ངོ་། དེ་ལྟར་ ན་ས་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་རྫོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟུང་འཇུག་གི་མཆོག མཐར་ ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡང་ན་ཆ་ཤས་བཅོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་སྟེ། དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་སྒྲིབ་བྲལ་དུ་གྱུར་པའི། འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་སྐུ་བཅུ་དྲུག་རིམ་གྱིས་གྲུབ་ནས། མཐར་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་གཏད་ ནས་འགྱུར་བ་མི་མངའ་བའི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་བོ། །འདི་ལའང་ 2-140 དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གིས་ས་བཅུ་དྲུག་གོ ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ས་བཅུ་གཉིས་དང་། འབྲས་ བུའི་ས་བཅུ་གཉིས་འདི་དག་འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་དང་ཡེ་ཤེས་དངོས་རྣམས་འགགས་ པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་འགགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་དང་། འཁོར་བའི་ཁུ་རྡུལ་རླུང་གསུམ་འགགས་པ་ དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་འཁོར་བ་ལས་འདས་པ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཁུ་རྡུལ་རླུང་གསུམ་ འགགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། དོན་ལ་སྤངས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཡང་། སྒྲིབ་པ་རྣམས་སྤོང་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཞི་འགྲུབ་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་དང་། བདེན་དོན་ བཅུ་གཉིས་དང་། དེ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་རབ་དབྱེ་སོགས། རྣམ་གཞག་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་མཚུངས་ པས། དཔེ་དོན་གྱི་ཚུལ་དུའང་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ས་བཅུ་གཉིས་རིམ་པ་ གཉིས་ཡོད་པས། དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་ནས་ཐོབ་པ་ དང་། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་ལ་མེད་པར་བཤད་པ་གཉིས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་གྲུབ་ཐོབ་མན་ལུང་པ་གསུང་བར་གྲག་སྟེ། རྒྱུད་དང་འཕགས་ཡུལ་གྲུབ་པའི་དགོངས་ པ་བོད་སྔ་ཕྱི་མང་པོ་ཞིག་གིས་མ་རྟོགས་པའི་རྣམ་གཞག་བླ་ན་མེད་པའོ། ། ཚིགས་བཅད་གཉིས་པས་ནི་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་སྐུ་རྣམ་ ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་བཤད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་ལ། གནས་ལུགས་ལ་ཐ་དད་པ་གཉིས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་ཁྱབ་དེ་ཉིད་ཆ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དོན་གཅིག་པུ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་ པ་དང་། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སོགས། གཉིས་ཚན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ བས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི། དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། རྟག་པ་བརྟན་པ་ འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པ་མེད་པ་དང་། སྤང་བྱ་རྣམས་ཟད་ཅིང་རྫོགས་པ་སྟེ་ཆོས་ 2-141 ཉིད་རྫོགས་པ་མཐར་ཐུག་པར་སོན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་ཉིད། གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་ བ་ལ་སྒྲིབ་གཡོགས་མཐའ་དག་སྤངས་པས་གནས་ཚུལ་ཀུན་ནས་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་མངོན་ དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་ཀུན་ནས་རབ་ཏུ་རྫོགས་པའོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ རྣམ་བཅུ་དབང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོར་བརྗོད་དོ། ། ཚིགས་བཅད་གསུམ་པས་གཞན་ཡང་མི
Chinese
地，并且那本身随顺于一切法的法性，一切法也知为证悟它的方便，无余了知譬喻和理由，是具有譬喻的一切譬喻之地。以如实观见实相之见，遣除所知之障的智慧是，智慧之光，以及光明之智慧本身，了知所有应知事物，是遍知之地。并且那一切也汇集圆满于真谛乐空2-139双运一味，唯由自证真谛才能体验，是各自自性觉之地。因为是功德越来越增上的基础，以及自身所有圆满之地的基础或处所。从一一的差别方面，也称作地。如此认为，并且自宗也主要承许此。这是极喜等十二地，每一地也具足周遍光等十二地的宗派。又有些印度人和许多藏人的观点认为，从周遍光极喜，到一切譬喻善慧之间进行连接。虽然对于第十地等有各种不同的观点，但因为认为隐藏剩余的二地或三地等，不是正确的建立，所以必须这样讲述：智慧光是如法云一般，遍知之地是，常边的前边的连接，各自自性觉之地是，常边和圆满佛地的总合。最初是新见法性，第二是不变的戒律，从具有譬喻各自四种正确智慧相合等，显现出建立合理，因此，这也可以从名相的角度承许为自宗。这样，十二地全部圆满，无二双运之最胜，究竟是佛陀的智慧。或者以十五分圆满的第十六菩提心，即十六喜成为无垢，依次成就十六种出世间身，最终交付所有十六种相，而成为没有变化的。
English
Ground, and that itself follows the dharma-nature of all dharmas, and all dharmas are also known as a means to realize it. Knowing all examples and reasons without exception is the ground of all examples with examples. The wisdom that dispels the obscurations of the knowable by seeing the reality as it is is the light of wisdom, and by that very wisdom of clear light, knowing all that is to be known is the ground of omniscience. And all of that is also gathered and perfected into the union of bliss and emptiness, the single taste of ultimate truth, which can only be experienced by self-awareness of ultimate truth, is the ground of individual self-awareness. Because it is the basis for the increasing of qualities from above, and the basis or place of all the perfections of one's own ground. From each individual difference, it is also called ground. This is how it is thought, and this is what our own tradition mainly affirms. This is the system in which each of the twelve grounds, such as the Joyful One, is complete with twelve grounds, such as the All-Illuminating One. Furthermore, according to the views of some Indians and many Tibetans, the connection is made from the All-Illuminating One, the Joyful One, to the All-Exemplifying Good Intelligence. Although there are various views on the tenth ground and so on, it is necessary to explain it in this way because it is not a correct establishment to think that the remaining two or three grounds are hidden. The light of wisdom is like a cloud of dharma, and the ground of omniscience is the connection before the end of the continuum, and the ground of individual self-awareness is the sum of the end of the continuum and the ground of perfect Buddhahood. The first is the new vision of dharma-nature, and the second is the unchanging discipline. From the example-possessing, individual, four correct wisdoms being in harmony, etc., it is evident that the establishment is reasonable. Therefore, this can also be accepted as one's own system from the point of view of nomenclature. In this way, the complete perfection of the twelve grounds is the non-dual, supreme union, and ultimately the wisdom of the Buddha. Or the sixteenth bodhicitta, which is perfected by the fifteen parts, that is, the sixteen joys become stainless, and the sixteen transcendent bodies are gradually accomplished, and finally all sixteen aspects are entrusted and become immutable.
Chinese
获得了圆满佛的十六身。对此，也有十六喜的十六地。十二禅定地和十二果地，这些是轮回的身语意和智慧实物等止息，以及这些的习气止息的差别，以及断除烦恼障和所知障的差别，以及轮回的精微尘风三者止息，以及超越三界轮回的意的自性的精微尘风三者止息的差别。实际上，断证功德的差别非常大，但是断除诸障的次第，以及成就四金刚的次第，以及十二真谛，以及十六如是的详细区分等，名相形式非常相似，因此，也以比喻意义的方式存在。这里，因果的十二地有两种次第，因此，会出现从勇猛行定的世间最胜法获得，以及说佛以外没有的两种原因，这是成就者曼隆巴所说的，据说如此。经续和印度成就者的意趣，是许多前后藏人没有领悟的无上名相。 第二偈是从究竟的果开始，宣说金刚身一切殊胜具足的空性，即佛的智慧是所有所知的事物的实相，因为实相没有第二个差别，并且普遍存在本身没有部分，所以是唯一的意义。对此，由于远离能取和所取，以及境和有境，以及能知和所知等，一切二元对立，所以是无二的法性，即胜义谛，以恒常稳固不变的自性而无有坏灭，以及所断的一切都已穷尽圆满，即法性圆满达到究竟的境地的心性。如实之实相已断除一切障碍覆盖，所以境况完全彻底圆满显现，也可以说是断除和证悟完全彻底圆满，这被说是十相自在的体性。 第三偈还
English
One attains the sixteen bodies of the complete Buddha. In this also, there are sixteen grounds from the sixteen joys. These twelve grounds of samadhi and twelve grounds of fruition are the cessation of the actual bodies, speech, mind, and wisdom of samsara, and the difference in the cessation of the predispositions of these, and the difference in abandoning the obscurations of afflictions and the obscurations of knowledge, and the cessation of the three subtle elements of wind and dust of samsara, and the difference in the cessation of the three subtle elements of wind and dust of the nature of mind that transcends the three realms of samsara. In reality, the difference in abandonment, realization, and qualities is very great, but the order of abandoning the obscurations, and the order of accomplishing the four vajras, and the twelve truths, and the detailed distinctions of the sixteen suchnesses, etc., the nominal forms are very similar, so they also exist in the manner of example and meaning. Here, there are two orders of the twelve grounds of cause and effect, so the reason why there are two occurrences of obtaining the samadhi of heroic progress from the supreme Dharma of the world, and saying that it does not exist apart from the Buddha, is what the accomplished Manlungpa said, it is said. The intent of the tantras and the Indian accomplished ones is the unsurpassed nominal form that many early and later Tibetans have not realized. Verse two begins with the ultimate fruit and explains the emptiness of the Vajra Body, which is complete with all perfections. The wisdom of the Buddha is the reality of all knowable things, and because there is no second difference in reality, and because that which is all-pervasive is devoid of parts, it is the only meaning. Because it is free from all duality, such as grasping and being grasped, object and subject, knower and known, etc., that nature of non-duality is the truth of ultimate meaning. It is imperishable due to its nature of being constant, stable, and unchanging, and all that is to be abandoned is exhausted and perfected, that is, the state of mind when the nature of reality is perfected and reaches the ultimate. Because all veils and obscurations have been removed from the reality as it is, the situation is completely and perfectly manifest, and it can also be said that abandonment and realization are completely and perfectly perfected. This is said to be the nature of the ten powers. Verse three also