Tibetan
་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་ཤེས་དེ་དག་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་འཛིན་པ་ནི། མུན་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། འདི་ནི་གཞན་དོན་ བྱེད་པ་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིད་འཐུག་གི་གནས་སྐབས་ཟད་པ་ལས་བྱུང་བ། རྣམ་པར་ སྨིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུས་གཞན་དོན་ལ་འཇུག་པའི་བྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་ དང་བའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྐུ་དང་། སྒྲ་དབྱངས་རྒྱ་མཚོ་སྒྲ་བརྙན་གྱི་གསུང་གིས་གདུལ་བྱ་ གཞན་སྣང་དུ་སྐུ་དང་གསུང་གི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་པ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ གཟིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འདི་ནི། རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཟད་པ་དང་། ཁམས་སྟེང་དུ་ ལོག་པའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའོ། །འདིའི་དོན་འཆད་པ་ན་ དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས། ལྷའི་མིག་དང་ལྷའི་རྣ་བ་ཞེས་སྨོས་པས། གཟུང་འཛིན་གཞན་ཅེས་ བྱ་བ་དོན་དམ་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ཡིན་པར་སྟོན་ པའི་ཚིག་གོ ། སྐུ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཅིག་དང་ཐབས་དུ་མ་དོན་དམ་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། རྒྱུད་གཅིག་ཉིད་ལས་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་དམིགས་པ་མེད་ པའི་སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི། སད་པའི་གནས་སྐབས་ སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ལས་ནི་གཞན་སྣང་དུ་ སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ། །འདིར་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཐབས་ཀྱང་ མིན་ཅེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་དོན་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ ནི། དབང་མདོར་བསྟན་གྱི་གཞུང་འདི་ཉིད་ལས། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལེགས་རྫོགས་པ། ། 2-130 ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་དང་། སྟོང་པ་ལས་བྱུང་གཟུགས་བརྙན་ སོགས་ཀྱིས་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དང་། རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུས་རྒྱས་བཏབ་སོགས་ཀྱིས་རྒྱུ་འབྲས་ ཟུང་འཇུག་དང་། སྟོང་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་པ་སོགས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་ དང་། མྱ་ངན་འདས་པ་བྲལ་བ་ཞེས་སོགས་དང་། གཟུགས་ནི་སྲིད་པར་མི་འོང་སོགས་འཁོར་ འདས་ཟུང་འཇུག་དང་། དངོས་མེད་ལས་བྱུང་སོགས་དངོས་མེད་ཟུང་འཇུག་དང་། གཟུགས་ དང་གཟུགས་མིན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་གཟུགས་ཟུང་འཇུག་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་ སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཟུང་འཇུག་དང་། ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཐབས་ཀྱང་མིན། །ཞེས་སོགས་ དང་། ཕན་ཚུན་འཁྱུད
Chinese
彼等智慧和识，执持一切能取所取之相，是远离黑暗阿赖耶识之果。此乃利益他者之法身，由深沉睡眠之状态止息而生，具有成熟之相。以何种方式行利益他者之事业呢？乃以极清澈之色身影像，以及音声大海之音声影像，于所化众生前，示现无量身语之显现之因，此乃观照一切所知之相。此乃梦境之状态止息，以及返回本位之果报身，是士夫之作用。于阐释此义时，由无垢之光明中，曾提及天眼和天耳。所谓能取所取之外，二谛无别融合，以及显示佛陀是自显现之语。彼等身之智慧一与方便多，于胜义中结合，即由一续流中，以种种化身行利益众生之事之因，无缘大悲显现一切相之智慧，乃是舍弃醒觉状态之果，是化身，是无垢的。其事业即是在他者显现中，以种种化身行利益众生之事。此处说“非智慧亦非方便”，以及“智慧方便之自性”等，是为了详细阐释其义。于《灌顶略示》之论典中说：“所依与能依皆圆满”，等等。以身与智慧双运，以及由空性所生之影像等，是乐空双运，以及因由果所增盛等，是因果双运，以及空性执持影像等，是空性与悲心双运，以及远离寂灭等等，以及色身不生于有等等，是轮涅双运，以及由无实有生等等，是无实有双运，以及色与非色等等，是以空性与色双运，以及无生等等，是境与有境双运，以及非智慧亦非方便等等，以及互相拥抱。
English
Those wisdoms and consciousnesses, holding the characteristics of all grasping and being grasped, are the result of being separated from the darkness, the alaya consciousness. This is the Dharmakaya, which benefits others, arising from the cessation of the state of deep sleep, possessing the characteristic of maturation. In what way does it engage in the activity of benefiting others? It is the cause of showing limitless appearances of body and speech in the perception of others, with the extremely clear image of the Rupakaya and the sound image of the ocean of sound, for those to be tamed. This is the characteristic of seeing all knowable things. This is the Sambhogakaya, the result of the cessation of the state of dreaming and the return to the original state, which is the activity of the Purusha. When explaining this meaning, it was mentioned in the stainless light, the divine eye and the divine ear. The so-called other of grasping and being grasped, the two truths are inseparably merged, and the words that show that the Buddha is self-manifest. The wisdom of those bodies is one, and the means are many, combining in the ultimate sense, that is, from one continuum, the cause of using various manifestations to benefit sentient beings, the wisdom in which all aspects of aimless compassion appear, is the result of abandoning the state of wakefulness, it is the Nirmanakaya, it is stainless. Its activity is to use various manifestations to benefit sentient beings in the appearance of others. Here, saying "neither wisdom nor means", and "the nature of wisdom and means" etc., is to explain the meaning in detail. In the treatise "Brief Exposition of Empowerment", it says: "The support and the supported are perfectly complete", and so on. With the union of body and wisdom, and the image arising from emptiness, etc., is the union of bliss and emptiness, and the cause is enriched by the result, etc., is the union of cause and effect, and emptiness holding the image, etc., is the union of emptiness and compassion, and being separated from Nirvana, etc., and the Rupakaya does not arise in existence, etc., is the union of samsara and nirvana, and arising from non-existence, etc., is the union of non-existence, and form and non-form, etc., is the union of emptiness and form, and unborn, etc., is the union of object and subject, and neither wisdom nor means, etc., and embracing each other.
Tibetan
་པ། ཞེས་སོགས་སྔ་ཕྱི་མང་པོས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་ གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་མ་ནིང་གི་གོ་འཕང་རྣམས་ཟུང་འཇུག་གི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྡོ་ རྗེ་བཞི་དང་སྐུ་བཞི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་དང་། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཐུགས་ཟུང་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་ལ་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ གཉིས་མེད་རོ་མཉམ་ལ་འཇོག་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་གང་ཡང་རུང་བའི་ཆོས་གཉིས་དབྱེར་ མེད་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་ན། དུས་སྤེལ་མའམ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་ཙམ་ནི་ཟུང་འབྲེལ་ གྱི་དོན་ཡིན་གྱི་ཟུང་འཇུག་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཆོས་གང་དེ་དངོས་སུ་ན་ཟུང་འབྲེལ་ཡིན་ཀྱང་། ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་ན་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་དེའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའང་ རུང་མོད་ཀྱི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ས་བཅུ་གཉིས་རྫོགས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ ཟུང་འཇུག་ནི། རྗེས་མཐུན་པ་ཟུང་འབྲེལ་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་མ་རྫོགས་བར་དུ། མི་འགྱུར་བའི་ཐིག་ལེར་སོང་བ་རྣམས་ནི་ཟུང་ འཇུག་ཡིན་ལ། སླད་ཀྱིས་འགྲོ་རྒྱུའི་རྣམས་ནི་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་རྣམ་ 2-131 གཞག་བྱ་མོད་ཀྱི། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ནི་དེ་འདྲ་དེ་གནས་ཚུལ་ལ་ཐམས་ཅད་ཟུང་འཇུག་ ཡིན་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་པའི་བློ་ངོ་ལ་ཟུང་འཇུག་དང་ཟུང་འབྲེལ་འདྲེས་མར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་གཉིས་ཆོས་སྤངས་ཚུལ་ཡང་། དེ་ལྟ་བུ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་དེ། རྟག་ཏུ་ངོ་བོ་གཅིག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་འབྲས་དངོས་ཡིན་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་ པས་ཁྱབ་པ་ལས། གཉིས་མེད་འདི་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ངོ་བོའི་སྒོ་ ནས་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ལྡོག་པ་ནས་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་དང་། བདེ་བའི་ ལྡོག་པ་ནས་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པས་སྟོང་ཉིད་རྒྱུ་དང་བདེ་བ་འབྲས་བུར་ བཞག་ལ། དོན་དུ་ཡོད་པ་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཅར་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཡང་ རྟོགས་བྱེད་ལམ་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སྟོང་པ་དང་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཇོག་པས་ རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྒྱས་བཏབ་ཅན་དང་རྒྱས་བཏབ་མེད་པའི་ཚུལ་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་
Chinese
等许多前后之法，是方便与智慧双运。也就是， 无二智慧之身，以及真实结合之智慧，金刚萨 埵非男非女之果位，都是双运之名称的类别。如此，四金刚与四身本体合一，是具足一切形象之殊胜身， 不变之乐意，是双运之体性。因此，双运之义安立于无二味一。如果任何其他二法没有成为无别本体一， 仅仅是交替或同时聚集，只是结合之义，而非双运。又，任何法实际上是结合， 但如果变成证悟双运之方便，也可以通过关联而施设其名称。然而，直至圆满十二禅定地之间的道与果之 双运，并非仅仅是随顺的结合，而是无别的双运。获得禅定后直至未圆满之间， 融入不变明点者是双运，之后将要行持者是结合之体性，如此分别 2-131 安立。但如果详细分析，则一切情况实际上都是双运， 然而，在瑜伽士的心中，双运与结合混合显现。 其中，舍弃二法之方式是，对于如此之法，本体上没有因果之差别， 因为恒常安住于本体一。如果因果是真实的，则必然是造作的， 但此无二是无为的。此处，虽然本体上没有差别， 但从一切形象的遮遣方面来说，是诸因的自性；从安乐的遮遣方面来说，是诸果的法性，因此安立空性为因，安乐为果。 实际上，存在与安乐二者都是因果二者的法性。又， 从证悟者道是因果的角度来说，也安立空性与安乐为因果，因此， 有增益与无增益之方式二者无有相违地成立。 同样，自性无二且一切味一。
English
and so on, many earlier and later methods are the union of skillful means and wisdom. That is, the body of non-dual wisdom, and the wisdom of perfect union, the Vajrasattva state of being neither male nor female are all categories of the name of union. Thus, the union of the four vajras and the four bodies into one essence is the body that possesses all supreme aspects, the unchanging bliss-mind is the characteristic of union. Therefore, the meaning of union is established in non-duality and one taste. If any other two dharmas do not become inseparable and one essence, merely alternating or gathering at the same time is only the meaning of combination, not union. Furthermore, even if any dharma is actually a combination, if it becomes a means to realize union, it is permissible to apply its name through association. However, the union of the path and fruit up to the completion of the twelve grounds of samadhi is not merely a conforming combination, but an inseparable union. Those who have attained samadhi but have not yet completed it, those who have gone into the unchanging bindu are union, and those who will practice later are characterized by combination, thus distinguishing 2-131 established. But if analyzed in detail, all such situations are actually union, however, in the mind of a yogi, union and combination appear mixed. Furthermore, the way to abandon duality is that, for such a dharma, there is no difference between cause and effect in terms of essence, because it always abides as one essence. If cause and effect are real, then they must be conditioned, but this non-duality is unconditioned. Here, although there is no difference in essence, from the aspect of negating all forms, it is the nature of all causes; from the aspect of bliss, it is the nature of all results, therefore emptiness is established as the cause and bliss as the result. In reality, both existence and bliss are the nature of both cause and effect. Also, from the perspective that the path of realization is cause and effect, emptiness and bliss are also established as cause and effect, therefore, the two modes of with and without augmentation are established without contradiction. Similarly, the nature is non-dual and all is of one taste.