Tibetan
དག་པའི་རྣམ་ཆ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་། དེའི་ གཙོ་བོར་ཡང་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྐུ་ཡིན་པས། འདིར་ཕྱག་ཆེན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་ལྷ་སྐུའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ འཇོག་དགོས་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ལ་གཏན་ནས་མི་མོས་པ་དང་། སྣང་ཆ་གཞན་ ལ་མོས་ཀྱང་ལྷ་སྐུའམ། སྣང་ཆ་ནན་གྱིས་འགོག་པ་ནི། སྔགས་གྱི་ཐེག་པའི་གཞུང་ལམ་ལས་ གོལ་བ་སྟེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་གི་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ ། འོ་ན་མི་ འགྱུར་བའི་བདེ་བ་འཕེལ་བ་དང་། འགྱུར་བ་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པ། དོན་དམ་པའི་ངོར་ ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་ པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་ གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པར་ལྟར་ཏེ། འོག་ཏུའང་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ལྟར། ཡེ་ཤེས་འཕེལ་བར་ སྣང་བ་ཡང་བློ་ངོར་ཤར་བ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ཏེ་གནས་ལུགས་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཉམས་ཤིང་སྤངས་པར་སྤང་བ་ཡང་། བློ་ལ་སྣང་ཚུལ་ཡིན་ གྱི་དངོས་གནས་ལ་ཉམས་ཤིང་སྤང་རྒྱུ་མེད་དེ། སྒྲིབ་པ་ཉིད་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་མ་གཏོགས་ གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་རྟོག་ནུབ་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། ནུབ་ པ་མེད་དེ་ནུབ་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་ཉིད་མེད་པས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བར་སྣང་ཡང་ ཤར་བ་མེད་སྟེ་གདོད་མ་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ལ། གསལ་བར་གྱུར་པ་མེད་ཅིང་། སྒྲིབ་གཡོགས་ཀྱིས་བཀབ་པར་སྣང་ཡང་། གནས་ཚུལ་ལ་ 2-113 བཀབ་པ་མེད་པ་དང་། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྣང་བ་ལ་སྐྱེ་བ་ཉིད་མེད་པ་དང་། འཆི་ བའི་ཚུལ་ཅན་ཏེ་འཇིག་པར་སྣང་བ་ལ། དོན་དུ་འཇིག་པ་མེད་ཅིང་མ་གྲུབ་པའོ། །གྲོལ་བར་ སྣང་ཡང་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། །བཅིངས་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ འདས་ཀྱི་མཐའ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་ནས། འཁོར་འདས་ཉིད་ལ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ ལ། མི་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་མི་གནས་པར་འཇོག་པའི་འཁོར་ འདས་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དངོས་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་མེད་ དེ། བློས་བརྟགས་པ་ཙམ་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་སོགས་དངོས་ པོར་སྣང་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་དེ། དངོས་པོར་ཡོད་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་ དུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས་དེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ འ
Chinese
清净的相貌是主要的，而 其主要也是双运身，因此，此处大手印的主要，是从本尊的侧面来 安立的。因此，对于一切有相完全不信奉，以及信奉其他显现，却强烈遮止本尊或显现，这是 偏离了密咒乘的宗规，要认识自己的自性，自己的面目啊！到此为止吧！那么，不变的安乐增长，以及变化衰减等等，在胜义谛的面前 是这样吗？不是的，胜义谛正如所说：此中无有当断除，亦无少许当安立，如实真性观如实，如实见时得解脱。如是所说的那样，下面也将广说，智慧增长 显现，也只是在意识面前显现而已，在胜义谛中不是这样的，因为法性没有增减的缘故。 遮障等衰减并断除，也是意识上的显现方式， 实际上没有衰减和断除的，因为遮障本身只是错觉，从本初以来就没有存在过的缘故。 同样，分别念如消失般显现，但 并没有消失，因为能消失的分别念本身是不存在的。 清净的智慧如升起般显现，但 并没有升起，因为从本初以来就存在的缘故。 同样，对于智慧极度明亮，也没有变得明亮，虽然显现为被遮障所覆盖，但就实情而言 2-113 没有覆盖，以及在基道果产生之显现中，并没有产生，以及具有死亡之相，即显现为坏灭，但实际上没有坏灭，也没有成立。 虽然显现为解脱，但并没有变成解脱，因为 没有被束缚过的缘故，并且通过这些显示了轮涅的边际没有成立。 对于不住于轮涅本身的涅槃，不住之自性本身是不存在的，因为依靠什么来安立不住的轮涅本身是不存在的缘故。 无有事物的自性，无事物的自性本身是不存在的，因为除了分别假立之外，什么也没有的缘故。 色等显现为事物，但其自性事物本身是不存在的，因为如果作为事物存在，就必须存在于一或多中，但那里没有的缘故。 对于变化的法性事物等
English
The aspect of purity is paramount, and its main aspect is the union body. Therefore, here, the main point of Mahamudra is to establish it from the perspective of the deity. Therefore, completely disbelieving in all forms, and believing in other appearances, but strongly rejecting the deity or appearances, is deviating from the tenets of the Mantrayana path. Recognize your own nature, your own face! Enough of elaboration! Now, the increase of unchanging bliss, and the decrease of change, etc., in the face of ultimate truth, is it so? No, the ultimate truth is as it is said: "There is nothing to be abandoned here, nor is there anything to be established. Look at reality as it is, and when you see reality, you are liberated." As it is said, and as it will be explained in detail below, the appearance of increasing wisdom is also just an appearance in the mind. It is not so in ultimate truth, because the nature of reality has no increase or decrease. The obscurations diminish and are abandoned, and the abandonment is also an appearance in the mind, but in reality, there is nothing to diminish or abandon, because the obscurations themselves are just illusions and have never existed from the beginning. Similarly, although conceptual thoughts appear to subside, they do not subside, because the conceptual thoughts that can subside do not exist. Although pure wisdom appears to arise, it does not arise, because it has been present from the beginning. Similarly, for wisdom that is extremely clear, there is no becoming clear, and although it appears to be covered by obscurations, in reality, 2-113 there is no covering, and in the appearance of the arising of the ground, path, and fruition, there is no arising, and in the aspect of death, that is, appearing to be destroyed, in reality, there is no destruction and no establishment. Although it appears to be liberated, it does not become liberated, because it has never been bound, and through these, it is shown that the limits of samsara and nirvana are not established. For nirvana that does not abide in samsara and nirvana themselves, the nature of non-abiding does not exist, because the samsara and nirvana on which non-abiding is established do not exist. The nature of non-existence of things, the nature of non-existence itself does not exist, because there is nothing other than conceptual imputation. Forms and other things appear as things, but their nature as things does not exist, because if they exist as things, they must exist in one or many, but they do not exist there. For the changing nature of things, etc.
Tibetan
གྱུར་བའི་ངོ་བོ་མེད་དེ། འགྱུར་འགྲོ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགྱུར་བ་ ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དངོས་མེད་ཀྱི་རྟག་པ་རྣམས་ལ། མི་འགྱུར་བ་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མེད་དེ། རྟག་པར་གནས་རྒྱའི་ཆོས་རང་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ འདི་རྣམས། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལ་སྣང་ཡང་དངོས་གནས་ མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །འབྱུང་བ་སྟེ་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་གནས་ཚུལ་ ལ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པ་ལ་སྔོན་དུ་སྐྱེ་དགོས་པ་ལས། གནས་ཚུལ་ལ་ རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་། ལུས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ དང་ལམ་སྒོམ་པ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་དང་། འབྲས་བུ་སྤངས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་བ་ དང་། དེ་རྣམས་གང་ལ་འཆར་བའི་གཞི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཚོགས་པ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་སུ་ སྣང་བ་འདི་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་ཡང་བདེན་པས་ 2-114 སྟོངས་པའོ། །མིག་དང་གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ དང་། དེ་རྣམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ནི། མཚན་ཉིད་དེ་ རང་བཞིན་དབྱེ་བ་མེད་པར་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཐ་དད་དུ་མེད་ པ་ཙམ་ཏེ་གཅིག་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་རྗེས་དྲན་གྱི་སྐབས་སུ་འབྲེལ་ བ་མང་ཞིང་། ཞུ་བདེ་ནང་སྤྲོས་པ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ནི། རང་ལྡོག་ནས་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་སྒྲུབ་ པར་འགྱུར་བ་ཤས་ཆེ་ཞིང་། དགའ་བའི་རབ་དབྱེ་ནི་སྤྱིར་གཞི་དུས་ནའང་ཡོད་ལ། དབང་ དུས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱང་། གཙོ་བོར་འཛིན་པའི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་ལ་ འབྱུང་བ་དང་། རྗེས་དྲན་གྱི་སྐབས་ཉིད་ཡིན་པ་ལས། འཛིན་པའི་དེ་ཡང་རྗེས་དྲན་གྱི་རྒྱུ་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྗེས་དྲན་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་རྗེས་དྲན་གྱི་ཡན་ལག་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་ནི། རང་གི་ཤེས་རབ་ལ་འགྱུར་ སེམས། །རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་པདྨར་སོན། །དེར་སོན་ཟླ་བ་གཡོ་བ་དང་། །མི་གཡོ་བ་དང་མི་ འགྱུར་སྒོམ། །ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་རྩ་རྣམས་སུ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྣམས་སྒོམ་པ་སྟེ། རྡོ་ རྗེ་གསུམ་རྣམས་ལེགས་བསྡུས་པ། །ཡེ་ཤེས་དུང་ཅན་མར་སྒོམ་པའོ། །ཤེ
Chinese
转变的自性不存在，因为没有可以转变的事物。对于不变的，如虚空一般无实有的常法，不变的常性也不存在，因为没有可以恒常存在的法本身。因此，这些无自性的法，显现生起和坏灭，虽然在错觉的显现中显现，但并非真实存在，如同幻术和化现一般。这些生起的事物，就其本性而言不会坏灭，因为坏灭之前必须先有生起，但就其本性而言，不可能自然生起。因此，烦恼、业、身体、受用，以及包含器世间的痛苦，以及修道因缘所生的智慧，以及显现为断证的果，以及这些显现的基础，心和心所的集合，即各种各样的显现，这些都不是自性或本体存在的，虽然显现，但却空无真实。 2-114 眼睛和色等在世俗中起作用的事物，以及这些事物本身，没有自性成立的无实有空性，其体性，即自性无差别，是一体的。所谓的一，仅仅是没有差别而已，并非真实成立的一个事物。这些在忆念的时候关联很多，对于容易消融，遮止内在散乱的空性，从自性方面来说，更容易转为心金刚的修法，而喜乐的差别，一般在基础的时候也有，从灌顶的时候开始也有，但是主要是在执着的后半部分产生，并且是忆念的时候，因此，执着的那个也是忆念的共同原因，所以与忆念有关联。 第二，详细解释忆念的支分：自己的智慧转为心，在金刚宝莲花中成熟，在那里成熟，观想月亮摇动和不摇动和不变。在身语意的脉中，观想身语意，即三金刚完全汇集，观想为智慧海螺。
English
The nature of transformation does not exist, because there is no object to be transformed. For the unchanging, like the unreal permanence of space, the unchanging permanence also does not exist, because there is no dharma itself that can exist permanently. Therefore, these dharmas without inherent existence, the appearance of arising and ceasing, although appearing in the illusionary appearance, are not truly existent, just like illusion and emanation. These arising things, in their nature, do not become destroyed, because before destruction there must first be arising, but in their nature, it is impossible to arise naturally. Therefore, afflictions, karma, body, enjoyment, and the sufferings included in the container world, as well as the wisdom arising from the causes and conditions of the path, and the fruit appearing as abandonment and attainment, and the basis on which these appear, the collection of mind and mental factors, that is, the various appearances, these are not existent as self-nature or essence, although they appear, they are empty of truth. 2-114 The objects that function conventionally, such as the eye and form, and these things themselves, the emptiness of non-substantiality without being established by nature, its nature, that is, the non-difference of self-nature, is oneness. The so-called one is merely the absence of difference, not a truly established one thing. These have many connections during recollection, and for the emptiness that is easy to dissolve and prevents inner distraction, from the aspect of self-nature, it is easier to transform into the practice of the heart vajra, and the differentiation of joy, generally exists at the time of the base, and also exists from the time of empowerment onwards, but mainly occurs in the latter half of attachment, and is the time of recollection, therefore, that which is attached is also the common cause of recollection, so it is related to recollection. Second, explaining in detail the limbs of recollection: One's own wisdom transforms into mind, matures in the vajra jewel lotus, matures there, contemplate the moon shaking and not shaking and unchanging. In the channels of body, speech, and mind, contemplate body, speech, and mind, that is, the three vajras are completely gathered, contemplate as the wisdom conch.