Tibetan
ས་མི་རིང་བ་རང་ལོ་ཉེར་ དགུ་ནས་སུམ་ཅུར་འཕོས་པའི་མཚམས་རྒྱལ་གྱི་ཟླ་བའི་ནང་དུ་འདི་ཡན་ཆད་བྲིས་པ་ལགས་ སོ།། །།ཕྱིས་ཚིག་སྣ་ཅུང་ཟད་བསྲིངས་པ་ནི་ཡོད། བཀྲ་ཤིས། ཤུ་བྷཾ། 1-191 ༄། །དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་ང་དགུའི་སྟེང་དུ་ལེ་ཚན་ཕྱི་མ་འདི་གསུང་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ལགས། ༈ ཁོ་བོའི་རྣམ་པ་ཐར་པ་དང་པོ། ༄༅། །ༀ་སྭཱ་སྟི། ད་ནི་སྔར་གྱི་འཕྲོས་ལས་བཤད་ན། འདི་སྐབས་རྗེ་འགྱུར་མེད་དང་ ལན་ཁ་ཡར་མཇལ་བྱུང་། ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་དུ་མཛད། རང་རེའི་རྩོམ་པ་ལ་ཡང་ཐུགས་ དད་གུས་འཁྲུངས་ཚུལ་གནང་གིན་འདུག དེ་ནས་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དེར་འགྲོ་དོན་ཡང་འཕྲལ་ སྐབས་སུ་བབ་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱས། ཕུགས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྟག་བརླིང་ཁེལ་ བ་ནི་གང་བྱས་ཀྱང་དཀའ་བར་གདའ། ཇོ་ནང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཆས་ཏེ་འོངས་པའི་ཚེ། ཞབས་ དྲུང་ལྕམ་སྲིང་གིས་དཔལ་ལྡན་སྡིངས་སུ་སྐྱེལ་ཐུང་ཙམ་མཛད། དེ་ནུབ་སེང་གེ་ལུང་དུ་སླེབ། ལྷ་རྩེར་ཞག་པོ་གཉིས་བསྡད། དེ་ཀུན་ཏུ་ལྟས་ཀྱང་འཚུབ་པར་བྱུང་། ཇོ་ནང་དུ་སླེབ་འཕྲལ་ ནས་ལོ་དུས་ཀྱི་འཁྲིད་བཙུགས། དེ་སྐབས་ཟབ་དོན་གྱི་བསྟན་པ་དར་བར་འགྱུར་པ་ལ་ ལྷོངས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། ཡོན་བདག་ལའང་སྐུ་དོག་དར་བའི་རྣམ་འགྱུར་ལ་ཟིར་བུན་བྱུང་བ་ ནི། སྔ་སོར་སྔ་མོ་ནས་བུ་ལེགས་པ་ཟེར་བ་ཁོ་པས། རྗེ་དྲུང་ཀུན་དགའ་དཔལ་བཟང་པའི་ སྐུ་ཐོག་ནས་གཟུང་། འདི་བར་དུ་ཇོ་ནང་པ་ལ་གནོད་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད་ཅིང་། ཁ་བཀོད་ བཅུག་པའི་དགོན་འཁྲིས་རང་དུ་རི་དྭགས་རྔོན་པ་དང་། གྲྭ་རིགས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱགས་ཞིང་ འཕྲོག་པ་དང་། ལམ་དུ་རྡུང་བ་དང་། མཆོད་ཐེས་ཀྱི་མཆོད་གཞིས་རྣམས་ལ་གནོད་པ་ཁོ་ན་ བྱེད་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་བྱུང་འདུག རེས་འགའ་ཟླ་གཅིག་གི་ནང་དུ་ལན་གཉིས་གསུམ་གྱི་ཟོས་ མི་བདེ་ཡང་བྱུང་། ཇོ་ནང་པའི་ཕྱོགས་ཁས་ཞན་པས་སྡུག་སྣ་དགུ་བཏང་བའི་ནད་མ་ཐེག་པ་ དང་། རྐྱེན་ཆོས་གཞིས་ཀྱི་ཞིང་འགའ་ཞིག་བཙན་ཕྲོགས་བྱས། སླར་སྤྲོད་དགོས་ཀྱི་དོན་ལ། སྡེ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱག་དམ་མི་སྣ་ཞུས་ཤིང་གནང་བ་ཡིན་ཀྱང་བྱང་པའི་གཡོག་པོ་ལ་ལ་དཔོན་པོ་ལ་ རྩི་མི་དགོས། མ་བརྩིས་པ་དེ་ལ་ཀ་དཔོན་པོ་རང་ཡང་དགའ་འགྲོ་བའི་སྲོལ་ཅིག་ཀྱང་ཡོད། ཁོ་པས་ལྷ་རྩེ་རྫོང་དཔོན་ལྟག་ཁུར་གྱིས་ཕྱག་དམ་དང་མི་སྣ་ལ་ཁ་སྐྱེངས་{བ་དང་[བཏང་]། 1-192 དེའི་ཁམ་མཆུའི་ལབ་ལ་ཆད་གཟི་བ་ཕན་ཚུན་ཚིག་རྐྱེན་མ་ཐེག་པའི་འཐབ་མོ་བྱུང་། ཁོ་པ་ ཐལ་སོང་ལ་ཤོར། དེ་འཕྲལ་ངམ་རིང་དུ་དགོངས
Chinese
地不高，自己年龄从二十九岁到三十岁过渡的时候，在嘉月里写了这些。 后来稍微增加了一些词语。 祝吉祥！ शुभम् (藏文，梵文天城体，Śubham，吉祥！) 1-191 ༄། །五十九岁的时候讲了后面的章节吗？我想是的。 ༈ 我的第一篇传记。 ༄༅། །唵 斯瓦斯谛。（藏文，梵文天城体，Om Svasti，唵，吉祥！）现在从以前的延续来讲，这个时候见到了杰·久美和 兰卡雅。他们显得非常高兴，也对我们的作品产生了信仰和尊敬。之后暂时觉得在那边的利他事业也暂时告一段落，就知足了。但是，无论做什么，都很难达到究竟的境界和永恒的稳定。前往觉囊方向的时候，夏仲姐妹在帕丹丁送了一程。那天晚上到达森格隆。在拉孜住了两个晚上。无论怎么看，都觉得很匆忙。一到觉囊，就开始了年度的讲授。那时，深刻意义的佛法将会弘扬，显现出蓬勃的景象。对于施主，也出现了身体衰弱的迹象。以前，有个叫布列巴的人，从杰仲·根嘎华桑波的 时代开始，一直到这里，只对觉囊派造成伤害。在允许放牧的寺庙附近，他进行狩猎，抢夺僧侣的口粮田，在路上殴打他们，并损害供奉的祭田。这种行为一直没有停止。有时在一个月内，甚至有两三次吃不好饭的情况。由于觉囊派势力薄弱，无法忍受各种痛苦，一些寺庙的土地也被强行夺走。为了要回土地， 我们请求了噶厦的印章官员，他们也同意了。但是，北方的一些仆人不把官员放在眼里。还有一种习俗，即使不尊重官员，官员自己也会高兴。他利用拉孜宗本的权力，对印章和官员进行羞辱。 1-192 他们的口舌之争，因为互相无法忍受言语上的冲突而爆发。他失败逃走了。之后立即前往昂仁。
English
The land is not high, and I wrote this when my age transitioned from twenty-nine to thirty, in the month of Gya. Later, I added a few words. May it be auspicious! Shubham (藏文，梵文天城体，Śubham，Auspicious!) 1-191 ༄། །Was the later chapter spoken when I was fifty-nine years old? I think so. ༈ My first biography. ༄༅། །Om Svasti (藏文，梵文天城体，Om Svasti，Om, May there be well-being!). Now, continuing from the previous discussion, at this time I met Je Gyurme and Lankaya. They seemed very happy and also developed faith and respect for our writings. After that, I temporarily felt content with the altruistic activities there, which had temporarily come to an end. However, no matter what I did, it was difficult to reach the ultimate state and eternal stability. When heading towards Jonang, Shabdrung's sisters escorted me a short distance to Paldan Ding. That night, I arrived in Senge Lung. I stayed in Lhatse for two nights. No matter how I looked at it, it seemed rushed. As soon as I arrived in Jonang, I started the annual teachings. At that time, the profound teachings of the Dharma would flourish, showing signs of prosperity. For the patrons, there were also signs of physical decline. Previously, a person named Bu Legpa, from the time of Jedrung Kunga Palzangpo until now, had only caused harm to the Jonangpas. Near the monastery where grazing was allowed, he hunted, robbed the monks of their sustenance fields, beat them on the road, and damaged the offering fields. This behavior never stopped. Sometimes, there were even two or three times in a month when they couldn't eat properly. Because the Jonangpa faction was weak, they couldn't bear the various sufferings, and some of the monastery's lands were forcibly taken. In order to get the land back, we requested the seal officials of the Kashag, and they agreed. However, some of the northern servants did not respect the officials. There was also a custom that even if they didn't respect the officials, the officials themselves would be happy. He used the power of the Lhatse Dzongpon to humiliate the seals and officials. 1-192 Their verbal dispute erupted because they couldn't tolerate each other's verbal conflicts. He failed and fled. Immediately afterwards, he went to Ngamring.
Tibetan
་སངས་ཞུ་བར་བཏང་འདུག་ནའང་། མངའ་ བདག་དྲུང་གི་དགོངས་སངས་ཡང་མ་བཞེས། ལྷ་རྩེ་རྫོང་པས་ཇོ་ནང་གི་ཆོས་གཞིས་ཐེམ་པ་ བཅུ་ལྷག་ཅིག་ལ་གཙང་གཞུང་གི་དམག་ཆེན་བསྡུས། དང་པོ་ནས་བྱང་པའི་དམག་སྐྱ་འཐོར་ ལ་ཇག་པ་བྱུང་བའི་གཏམ་དཔེ་གཅིག་ལ། ནག་མོ་དཔོན་ཏོ་ལ་དང་ཞུས་ནས་དམག་ཅིག་ འོང་གི་ཟེར་བ་དེ་དངོས་སུ་ལག་ལེན་ལ་བཀལ། མེ་རྒྱག་ཤིང་བཤུ་བྱས། དེ་རྗེས་རྩེས་ལེན་ དང་མཆོད་གཞིས་གྲོང་པ་རྣམས་ལ། ཇོ་ནང་པ་དང་ཁ་ལབ་མི་བྱེད་པའི་མནའ་བཀག་ཐེལ་ ཚེ་བསྡུས་པ་ཡང་རྟིང་ལ་བསྐྱས་ཚང་གཏིབ་པ་སོགས་དྲན་ཚད་ལག་ཏུ་བཀལ། འདི་དུས་ཀྱི་ ལྷ་རྩེ་རྫོང་དཔོན་ཨེ་བདག་པོ་དང་། ནོར་རྒྱས་པ་ཚེ་བ་སྦྲེལ་མའི་སྐབས་ཡིན། དེ་ལོ་ཟིར་བུན་ གྱི་སྒང་ཡིན་ཀྱང་ཇོ་ནང་དུ་ཁྲིད་གསར་བ་མང་ཞིང་བཙུན་གསར་བྱེད་མཁན་ཡང་མང་། དམ་ པོ་འདེབས་པ་དང་ཁྲིད་གཏོར་གྱི་བར་ཐམས་ཅད་བར་ཆད་ཀྱི་དབང་དུ་མ་བཏང་བར་སྔར་ ལས་ཀྱང་རྒྱས་པ་ཙམ་དུ་བྱུང་། ཇོ་ནང་སྒྲུབ་སྡེ་རང་ལའང་། དམག་སང་ཡོང་གནངས་ཡོང་ གི་སྡིགས་སྡིགས་བྱེད་སྐབས། ངེད་རང་སྐུ་འབུམ་གྱི་རྡོ་རྗེ་གདན་ན་སྡོད་སྐབས་ཡིན་ཞིང་། དམ་རྫས་བདུད་རྩི་རིལ་བུའི་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས། དེའི་བྱ་བ་རྣམས་འཛོལ་མེད་དུ་བྱེད་ཅིང་ ངག་ནི་སྒྲུབ་པའི་བཟླས་པ་ལ་བརྩོན་པར་ཡོད་ཉིན་གཅིག་སེམས་ནི་སྐྱོ་ཤས་ཤིན་ཏུ་ཆེ། ད་ དགོན་གནས་འདི་བཟུང་ཡང་བསྟན་པ་སྤྱི་སྒོས་གང་ལ་ཡང་མི་ཕན་པར་འདུག དེ་བས་ཟར་ ཟིར་འདི་ལ་ཆོད་འདོམས་ཤིག་བྱུང་མ་ཐག་དགོན་གནས་འདི་དག་གཞན་འཛིན་སྐྱོང་བྱེད་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་བོར་ཏེ་མི་མེད་ལུང་སྟོང་འགྲིམ་ཞིང་ཆོས་བརྒྱད་དང་མ་འདྲེས་པའི་སྒྲུབ་པ་ ཁོ་ན་བྱེད་སྙམ་པ་ལྷང་ལྷང་བ་ཡོད་པའི་སྐབས། ཐོ་རང་གི་ཆ་གཅིག་ཐོག་མ་རྡོ་རྗེ་གདན་ཉིད་ ན་བཞུགས་པའི་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་སྐུ་འདྲ་དེ་ཀ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། སྐུ་དངོས་སུ་གྱུར་ནས་ 1-193 ཞལ་རས་སྐྱ་མེ་རེ་བ་ཞལ་ཚོམ་དཀར་པོ་ཅུང་ཟད་ཡོད་སྙམ་པ་སྤྱན་ལྟ་སྟངས་ཅན་དབུ་ཞྭ་ན་ བཟའ་བཞུགས་གདན་སོགས་སྤྱི་མཐུན་འདི་ཀ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ། སྔར་ གྱི་དགེ་སྦྱོར་གྱི་ཤུགས་ནི་ཇེ་ཆེ་ལ་མཉམ་ཉིད་དུ་གྱུར། འཕྲལ་སྣང་ཆ་བློ་མི་བདེ་བ་དེ་ཡང་རྩ་ བ་ནས་སངས་ནས་དགའ་ཡལ་ཡལ་བ་བདེ་ཆམ་ཆམ་པ་ཅིག་བྱུང་ཞིང་། དེའི་ཞལ་ནས་ངའི་ བསྟན་པ་ལ་ཕན་ཐོགས་ཡོང་དུ་ཉེ་བར་སླེབ་ན་མི་བྱེད་དམ། ད་ནས་ཇེ་བཟང་དུ་འགྱུར་བས་ སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་གསུང་བ་ཅིག་བྱུང་། དེ་ནས་ཀྱང་ལོ་ཤས་ནི
Chinese
虽然送去了禀告，但是，领主的意愿也没有得到领会。拉孜宗（Lhatse Dzong）的人聚集了江孜政府的大量军队，驻扎在觉囊派的十多处寺院庄园里。一开始就有一个关于北方军队溃散，发生抢劫的说法。他们与纳摩本多（Nagmo Ponto）商议后，说要派军队来，这实际上付诸了行动。他们放火烧毁房屋，砍伐树木。之后，他们又强迫泽林（Tseling）和寺院庄园的村民们发誓，不与觉囊派来往，并收缴了印章。后来，他们又采取了拆毁房屋等各种手段。当时的拉孜宗宗本是埃达波（E Dakpo），诺杰巴·策瓦（Norgyepa Tsewa）兄弟在任期间。那年虽然是灾荒之年，但是觉囊派新招收的弟子很多，新出家的僧人也很多。建立誓言和摧毁誓言之间的一切，都没有受到阻碍，反而比以前更加兴盛。觉囊派修行僧团内部，也经常受到“明天军队要来，后天军队要来”的恐吓。我自己在塔尔寺（Sku-vBum）的多杰丹（rDo-rje gdan）居住的时候，正在进行圣物甘露丸的修法。我一丝不苟地完成这些事情，口中精进地念诵修法的咒语。有一天，我感到非常沮丧。心想，即使占据了这个寺院，对整个佛法也没有任何益处。因此，一旦这场纷争有了结果，我就打算放弃这些寺院，以及所有管理这些寺院的人，去往荒无人烟的地方，只进行不掺杂世俗八法的修行。就在我这样想的时候，突然，我看到了一尊像，我以为是多杰丹（rDo-rje gdan）的昆钦钦波（Kunmkhyen Chenpo）的塑像。但那尊塑像却变成了真身， 1-193 脸色灰白，面容上略带白色，眼神专注，头戴帽子，身穿僧衣，坐在座位上，一切都非常清晰。我立刻感到，之前的善行力量更加强大，变得更加平静。之前的不安也彻底消失，心中充满了喜悦和安宁。他的口中说：“如果对我的教法有益，难道不做吗？从现在开始会变得更好，所以要感到高兴。” 在那之后几年里，
English
Although reports were sent, the lord's wishes were not understood. The people of Lhatse Dzong gathered a large army from the Gang government and stationed them in more than ten monasteries and estates of the Jonangpa. From the beginning, there was a saying about the collapse of the northern army and the occurrence of robbery. After discussing with Nagmo Ponto, they said they would send troops, which they actually put into practice. They set fire to houses and cut down trees. Afterwards, they forced the villagers of Tseling and the monastery estates to swear not to associate with the Jonangpa and confiscated their seals. Later, they also took various measures such as demolishing houses. At that time, the Dzongpon of Lhatse Dzong was E Dakpo, during the tenure of the Norgyepa Tsewa brothers. Although that year was a year of famine, the Jonangpa recruited many new disciples, and many new monks were ordained. Everything between establishing vows and breaking vows was not hindered, but became even more prosperous than before. Within the Jonangpa monastic community itself, there were frequent threats of "the army will come tomorrow, the army will come the day after tomorrow." When I myself was staying at Dorje Den (rDo-rje gdan) in Kumbum Monastery (Sku-vBum), I was engaged in the practice of the sacred substance nectar pills. I meticulously completed these tasks, and my mouth diligently recited the mantras of the practice. One day, I felt very depressed. I thought to myself, even if I occupy this monastery, it will not benefit the entire Dharma in any way. Therefore, once this dispute is resolved, I intend to abandon these monasteries and all those who manage them, and go to uninhabited places, only to engage in practice that is not mixed with the eight worldly dharmas. Just as I was thinking this, suddenly, I saw an image, which I thought was the statue of Kunkhyen Chenpo of Dorje Den (rDo-rje gdan). But that statue turned into a real body, 1-193 with a pale face, slightly white complexion, focused eyes, wearing a hat, wearing monastic robes, sitting on a seat, everything was very clear. I immediately felt that the power of my previous virtuous deeds became stronger and more peaceful. The previous unease also completely disappeared, and my heart was filled with joy and peace. From his mouth came the words, "If it is beneficial to my teachings, wouldn't you do it? From now on it will become better, so you should be happy." After that, for several years,