Tibetan
ག་པས་སྐད་ཀྱི་གདངས་ལ་དབོན་པོ་སྲི་གཅོད་ཅེས་ང་རང་གི་མིང་ནས་ འབོད་པ་དང་། ཡུལ་མི་འདྲའི་སྐྱིད་སྡུག་ཡོད་ཚུལ་ལབ་པ་སོགས་ལན་འགའ་ཡར་དུ་བྱུང་། དེ་སྐབས་གཉིད་མིན་སད་མིན་པ་རྨི་ལམ་ཤིན་ཏུ་གསལ་སྣང་ཆེ་བ། ཡུལ་མི་སོ་སོར་ན་ཚ་ ཤི་ཆད་སོགས་ཀྱི་རྟགས་མཚན་གསལ་བར་ཐིངས་པ་དང་། རེ་འགའ་མངོན་སུམ་དུའང་མི་ མ་ཡིན་གྱི་སྤྱོད་པ་རེ་རེ་ཙམ་མཐོང་བ་བྱུང་། ཕྱིས་སྡེ་དཔོན་གྱི་རྫོང་གཞིས་སོགས་སུ་ཕྱིན་པ་ ནས་གསལ་སྣང་དེ་ཀུན་ཡང་འགྲིབས་ནས་སོང་། ཡང་ལན་ཅིག་ཨ་ཙ་ར་འགའ་ཤས་ལམ་ ཞོར་ལ་སྒོ་རྩ་ན་ལྟོ་སློང་གིན་འདུག་པ་མཐོང་བས་ཀྱང་དགའ་སྤྲོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐྱེས་ཤིང་ རྒྱ་གར་གྷ་ཡ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་ཡུལ་མང་པོ་ཞིག་ཡིད་ཡུལ་དུ་ཝལ་ཝལ་ཤར་རོ། ། སྨྲས་པ། སྔོན་གོམས་དབང་ལས་མཐའ་དག་དགེ་བའི་ཆོས། །གཅིག་ཅར་ཤར་བ་འདི་ ལས་ལེགས་ཚོགས་ནི། །མ་ཚང་མེད་སྤ་མནམ་ཡང་འབྱུང་བ་ཡང་། །སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་མཐུ་ 1-17 དཔལ་འབའ་ཞིག་ཡིན། ། དེ་ལྟར་སྨྲ་ཤེས་པ་ནས་རང་ལོ་བཞིའི་སྟེང་དུ་སླེབ་པ་ཚུན་ཆད་དུ་སྨྲ་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ལ། ང་ བླ་མ་ཀུན་དགའ་གྲོལ་མཆོག་ཡིན། ཉེ་གནས་དཔལ་འབྱོར་ཟེར་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། རྔོག་རོང་ འོག་མ་བ་ཚང་གི་ནང་ལ་སོང་ཟེར་བ་ཞིག་གཞན་གྱིས་རྩེད་མོ་དང་ཀྱལ་ཀ་སོགས་ཀྱིས་དྲིས་ པ་ལའང་ཡང་ཡང་སྨྲ་བ་ཞིག་བརྒྱུད་མར་བྱུང་འདུག གཞན་འགའ་རེ་ལ་ཡོང་བའི་སློབ་ མཁན་དེ་འདྲའི་རིགས་ནི་གཏན་ནས་མེད་པ་རང་སེམས་དཔང་བོ་ཐུབ་པར་ཡོད། ཕ་མ་དང་ ཡུལ་བ་རྣམས་ནི་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་གྲོལ་མཆོག་གི་ཞལ་མཐོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མཚན་ཐོས་ པ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ཐོག་མར་རེ་ཞིག་རང་བབས་སུ་སྨྲ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། དགེ་འདུན་སྒང་ པའི་ཇོ་གདན་འགའ་ཞིག་གིས་རྗེ་དམ་པ་དེ་ཉིད་དབུས་གཙང་ཡོངས་ཀྱི་བླ་མ་ཡིན་ཚུལ་ བརྗོད་འདུག་པས། དེ་སྐབས་བུ་གཅིག་པོ་ཡིན་པས་ངེད་རང་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་མ་ཟེར་ གསུང་བའི་དམ་བཞག་མཛད་ཀྱང་། བྱིས་པར་སོང་བས་སྔར་བཞིན་ཀ་སྨྲས། དེ་སྐབས་ཆོས་ དབང་བཟང་པོ་བ་གཟིམས་ཁང་དུ་ཡང་ཡང་ཡོང་བ་ཞིག་ཡོད་པ། ཁོང་གི་ཨ་ཁུ་རྗེ་བཙུན་ དམ་པ་ལ་མོས་པ་ཅན་ཅིག་ཡོད་པ་ལ་ཁོང་བས་གླེངས་འདུག་ཅིང་། དེ་སྡེ་བའི་དཔོན་ཡིག་ པ་ཡིན་པ་འདུག་པ་ནས། ཡར་འབྲོག་ཏུ་ཁྲི་དཔོན་ཆེན་པོ་བསྟན་འཛིན་མི་འགྱུར་དབང་གི་ རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུ་བར་ཕྱིན་པ་བཞིན། སྡེ་པ་རང་ལའང་མནལ་ལམ་བཟང་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་བྱུང་ གསུང་ཞིང་། དེ་འཕྲལ་དངོས་ལ་གོས་ཆས་སོགས་ཟ་ཟབ་རྒྱས་སུ་སྩལ། དེ་ནས་སྡེ་པ་བསྟན་ འཛིན་དྲུང་གིས། མཁན་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་དང་། རྒྱལ་རྩེ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཞབས་དྲུང་སྟོབས་ རྒྱས་དྲུང་གི་བར་ཚུན་ཆད་ཀྱི། རྗེ་དམ་པའི་ཡོན་བདག་དང་བུ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་སར་གནས་ ཚུལ་རེ་ཡང་འབུལ་བ་གནང་འདུག ཁྱད་པར་ཆོས་རྗེ་རིག་འཛིན་པ་ཆེད་ཀྱིས་མངགས་ནས། ཁོང་ལ་རྗེ་དམ་པས་གནང་བའི་དབུ་རྒྱན་བྱ་སྤུ་མ་ཞིག་ཡོད་ཅིང་། གཞན་ཡང་གོང་དཀར་ 1-18 ཆོས་སྡེ་སོགས་ནས་དབང་རྫས་མང་དུ་གཡར་ནས། འབྲང་ཕུ་གཟིམས་ཁང་གི་སྒོ་རྩར་ འོངས། ཐོག་ཁ་ནས་ངས་བལྟས་ཁོང་འདུག་པ་མཐོང་སྟེ། ཆོས་རྗེས་རིག་འཛིན་པ་སླེབ་ འདུག་བྱས། ཆོས་རྗེ་ཐལ་བྱུང་དུ་ནང་དུ་ཤོར། དབང་རྫས་དེ་ཀུན་བཀྲམས་ནས་ངེད་ལ་ བསྟན་པ་ལ་དབུ་རྒྱན་སྒྲོ་སེར་མ་དེ་བླངས་ཏེ། ང་རང་གི་ཡིན་ཚུལ་སོགས་ཅལ་ཅོལ་མང་དུ་ སྨྲས། ཆོས་རྗེས་ངུས་ཤིང་བྱིན་རླབས་ཞུས། དེ་ནས་མི་རིང་བར་བསྟན་འཛིན་ངག་དབང་ཉི་ ཟླ་བཟང་པོའི་དྲུང་ཡང་ཕེབས་བྱུང་ཞིང་། གསོལ་ཇ་བཞུགས་གྲལ་ཞིག་འདུག ངེད་ལ་ གདན་དམའ་བ་ཞིག་བྱུང་བས་ཁྲོ་ཞིང་སྡོད་མ་འདོད། ཟུར་སྦུག་ཅིག་ཏུ་ལོགས་སེ་བ་བྱས་ཏེ་ ཅང་མ་སྨྲས་པར་བསྡད། ཛོ་ཀི་ཞིག་དང་གསུང་འཕྲོས་མཛད་ཀྱིན་འདུག་པ་ཅུང་ཟད་གོ་བ་ སྙམ་བྱེད། ངེས་ཀྱང་ཕན་མ་བྱུང་། བལ་པོ་རྒྱ་གླིང་པ་གཉིས་འདུག་པའི་སར་ཕྱིན། ཞབས་ དྲུང་ཡང་དགྱེས་རྒྱུ་མེད་ཙམ་ལ་དེ་འཕྲལ་ཕེབས་སོང་། བཀའ་ལས་ཀྱང་སྐུ་ཁམས་ནི་དྭངས་ པོ་འདུག་སྟེ། རྗེ་དམ་པ་རང་ནི་མིན་པ་འདྲ་ཞེས་དབུས་ཕྱོགས་ཀུན་ལ་གསུངས་འདུག་ཅིང་། གོང་དཀར་ན་ཕྱག་རིས་ངོས་མ་རང་འདུག་པ་དངོས་སུ་མཐོང་། དངོས་ཅག་ལྟ་བུ་བར་དོར་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་སློབ་དཔོན་སྤྱོད་པ་བ་ཡང་སྲིད་འཛིན་པའི་ཚུལ་ སྟོན་པ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག་ས་ཐོབ་པའམ་དེ་ལ་ཉེ་བར་བསྙེན་པའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཙམ་ལ་ ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན། འོན་ཀྱང་དེ་དང་དེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པ་ ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་ཐ་དད་པའི་དཔྱད་པ་མི་དགོས་སོ། །དེ་ནས་མི་རིང་བར་སྨོན་ ལམ་གྱི་སྟོབས་ཆེན་པོས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ། མཁན་རིན་པོ་ཆེ་ལུང་རིག་ རྒྱ་མཚོའི་ཞལ་སྔ་ནས། དེ་གོང་མནལ་ལམ་དུ་ལུང་བསྟན་རིམ་པ་གསུམ་ཙམ་བྱུང་འདུག་པ་ དང་། སྔོན་དུས་རྗེ་དམ་པས་སྔ་ཕྱིའི་ལུང་བསྟན་མང་པོ་གནང་བའི་ཚིགས་བཅད་དུ་ཡང་། ནམ་ཞིག་རང་གནས་རི་བོའི་ཕུག་ཏུ་མཇལ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དུས་ཀྱང་འདི་ཡིན་ཞེས། 1-19 ངེད་ཀྱི་གཏམ་
Chinese
有时用家乡话的口音称呼我的名字为“翁波·斯觉”，还说一些不同地方的人们生活苦乐等等，这样的事情发生过几次。 那时似睡非睡，梦境却非常清晰。各个地方的人们生病、死亡等等的征兆都清晰地显现，有时甚至亲眼看到非人的行为。后来去了地方首领的官邸等地，那些清晰的景象就都消失了。还有一次，看到几个阿扎拉在路边门口乞讨，心中生起无比的欢喜，心中浮现出许多地方，觉得他们是印度伽耶等地的人。 说道：往昔串习的力量，一切善妙的佛法，一时显现，这胜过一切圆满的功德，没有不圆满的，一切吉祥也会降临，这也是往昔善行的力量。 就这样，从会说话到四岁为止，在说话方面，我说：“我是喇嘛根嘎珠钦，有个叫贝觉的侍者，我去了下荣瓦仓的家里。”之类的话，别人用玩笑或戏谑的方式问我，我也总是这样说。其他一些人来教书之类的，绝对没有，我可以凭良心作证。父母和乡亲们，不要说见到至尊根嘎珠钦的尊容，就连听过他的名字都没有，所以一开始只是自然而然地说出来。后来，格登岗巴的一些僧人说那位尊者是卫藏地区的喇嘛，因为当时我是一个独子，所以他们告诫我不要再说这样的话。虽然他们这样叮嘱，但我还是像孩子一样，照旧说。当时，有个叫曲旺桑波的人经常来寝宫，他的叔叔对至尊喇嘛很有信仰，所以他说了这件事。那个人是地方上的文书，后来去亚砻（ཡར་འབྲོག，亚姆卓克湖）向赤钦波丹增明久旺杰禀报。据说地方官自己也做了非常好的梦。之后，立刻赏赐了丰厚的衣物等。ྩལ། 之后，第巴丹增仲向堪钦仁波切，从江孜开始，直到夏仲·多杰仲，呈报了杰丹巴的施主和主要弟子的状况。特别是，派遣了法王仁增巴，他有一顶杰丹巴赐予的鸟羽头饰。此外，还从贡嘎（Gonggar）寺等处借了很多灌顶物品，来到了仲普寝宫的门前。我从屋顶上看到他们，心想：法王仁增巴来了。法王突然进入室内，铺开所有灌顶物品给我们看，拿起那顶黄色羽毛头饰，说了很多诸如这是我自己的之类的话。法王哭泣着请求加持。之后不久，丹增·阿旺尼达桑波也来了，似乎正在准备茶点。因为给我的座位很低，我很生气，不想坐。我独自一人待在一个角落里，一言不发。似乎听到他和一位瑜伽士交谈，但也没什么用。我去了两个尼泊尔人和一个汉人所在的地方。夏仲似乎不太高兴，立刻就走了。管家说他的身体很好，但似乎不是杰丹巴本人，并向卫藏地区的所有人说了。在贡嘎，我亲眼看到了他自己的手印。像我这样的人，在临终中阴时，示现圆满正等觉的导师的行为，怎么可能获得地位，或者接近获得地位的决择分呢？然而，因为他可能会加持他们并利益众生，所以不需要研究他们是一体还是异体。之后不久，凭借祈愿的强大力量，转法轮者，堪仁波切隆日嘉措，在此之前，在梦中得到了大约三个预言。而且，过去杰丹巴也曾多次预言，其中有一段偈颂是：何时能于自处山洞见？ 这也正是所说的时间。我的话。
English
Sometimes, using the local accent, they would call my name "Ongpo Sijue," and also talk about the joys and sorrows of people from different places, and such things happened several times. At that time, it was neither sleeping nor waking, but the dreams were very clear. The signs of illness, death, etc. of people in various places were clearly manifested, and sometimes I even saw the actions of non-humans with my own eyes. Later, when I went to the official residence of the local leader, all those clear visions disappeared. Also, once I saw some Acharyas begging for food by the roadside, and I felt immeasurable joy in my heart, and many places appeared in my mind, and I thought they were from Gaya, India, etc. It is said: The power of past habits, all the good Dharma, manifests at once, which surpasses all perfect merits. There is nothing imperfect, and all auspiciousness will come. This is also the power of past good deeds. Thus, from the time I could speak until I was four years old, in terms of speaking, I said, "I am Lama Kunga Drolchok, and there is a attendant named Peljor, I went to the house of Lower Rongwa Tsang." When others asked me in a joking or teasing way, I always said that. There were absolutely no teachers or anything like that who came to teach me, I can testify to that with my conscience. My parents and villagers, not to mention seeing the face of the venerable Kunga Drolchok, had not even heard his name, so at first I just said it naturally. Later, some monks from Geden Gangpa said that the venerable was a lama from the U-Tsang region, so because I was an only son at the time, they warned me not to say such things again. Although they told me this, I still said it as before, like a child. At that time, there was a person named Chöwang Sangpo who often came to the sleeping quarters, and his uncle had great faith in the venerable Lama, so he told him about this matter. That person was a local scribe, and later went to Yarlung (Yar-brog, Yamdrok Lake) to report to Trichenpo Tenzin Mingyur Wanggyal. It is said that the local official himself also had very good dreams. After that, he immediately bestowed generous clothing and other things.
English
Tsal. Then, Depa Tenzin Drung reported the situation of Jey Dampa's patrons and main disciples to Khenchen Rinpoche, starting from Gyantse and up to Shabdrung Tobgye Drung. In particular, Dharma Raja Rigzinpa was specially sent, and he had a bird feather headdress given to him by Jey Dampa. In addition, many empowerment items were borrowed from Gongkar Monastery and other places, and they came to the door of Drangphu's chamber. I saw them from the roof and thought: Dharma Raja Rigzinpa has arrived. Dharma Raja suddenly entered the room, spread out all the empowerment items and showed them to us, picked up that yellow feather headdress, and said a lot of nonsense such as it was his own. Dharma Raja cried and asked for blessings. Soon after, Tenzin Ngawang Nyida Sangpo also came, and there seemed to be a tea reception. Because the seat given to me was low, I was angry and didn't want to sit. I stayed alone in a corner, without saying a word. I seemed to hear him talking to a yogi, but it was of no use. I went to the place where two Nepalis and a Chinese person were. Shabdrung seemed not very happy and left immediately. The steward said that his health was good, but he didn't seem to be Jey Dampa himself, and he told everyone in the U-Tsang area. In Gongkar, I saw his own handprint with my own eyes. How could someone like me, who in the bardo of dying, shows the behavior of a teacher who is fully and perfectly enlightened, attain the position, or even approach the decisive part of attaining the position? However, since he may bless them and benefit sentient beings, there is no need to study whether they are one or different. Soon after, by the great power of aspiration, the turner of the wheel of Dharma, Khen Rinpoche Lungrig Gyatso, had received about three prophecies in his dreams before that. Moreover, in the past, Jey Dampa had also made many prophecies, one of which was a verse: When will I meet you in the mountain cave of my own place? This is also the time that was spoken of. My words.