Tibetan
ཆད། ཡོན་བདག་གི་སར་ཡལ་ཡུལ་ཕྱིན་པའི་སྐབས་མ་གཏོགས། རང་ གི་དགོན་པར་བསྡད་ནས་ཐུགས་དམ་མ་སློབ་གཉེར་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀུན་ཏུ། ལོངས་སྤྱོད་ ཇ་གཉིས་གསུམ་རེ་སྐོལ། དེ་མིན་ལྟོ་རྒྱ་རི་མའི་རྩོལ་བའང་བྱེད་ཀྱིན་མེད། ཟ་ཚད་འཐུངས་ ཚད་ཀྱི་རེ་བ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག ཐུགས་དམ་བྱེད་དུས་ནམ་གུང་ཅུང་ཟད་མ་གཏོགས་སྲོད་ཐོར་ གཉིད་སྲུང་བའི་ཕྱིར། ཐོག་སྟེངས་སམ་ཕྱི་རུ་འཐོན་ནས་དགེ་སྦྱོར་བྱེད། སློབ་གཉེར་བྱེད་ དུས་ཀྱང་མཚན་ཟང་དཔེ་ཆ་བཤོར་བའང་བྱས། དགུན་ཀ་ཡང་སྲོད་ཐོར་ཕྱི་རུ་ཐོན་པ་དང་། སོས་ག་ཉིན་གུང་ཚད་པས་གདུངས་པ་ཡང་ཁྱད་དུ་གསོད་དགོས། ཞོགས་རྒྱུགས་འཛིན་པ་ ཀུན་ཡང་། སྐ་ཚགས་བཅིངས་ནམ་ཟི་ནས་ཕྱི་ལ་འཐོན་ནས་འཛིན་པ་མ་གཏོགས། མལ་ སར་སྦུག་རྡིར་རྡིར་བྱེད་མ་མྱོང་། བླ་མ་སློབ་དཔོན་རྣམས་རང་རེ་ལ་བརྩེ་བའི་རང་བཞིན་ ཐུགས་སུ་བཅུག་པ་ཡིན་ཀྱང་། རང་རེའི་སྐྱོན་སེལ་ཞིང་ཆོས་སྤྱོད་སྲངས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་བཀའ་བཀྱོན་པ་དང་། སྐབས་སྐབས་སུ་ཕྱག་འཇུག་ཀྱང་ཡོང་སྟེ་ཡོང་བ་དེ་ཀུན་ཀྱང་ བཟོད་ཅིང་ཐེག་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཤིན་ཏུ་ཐུགས་མད་ཅིང་། རང་ལ་སྐུ་དྲིན་ཆེ་བར་ཤེས་པ་ ཅིག་དེ་དུས་ནས་གདོག འབྲུག་ལོ་ཅིག་བསམ་སྡིངས་སུ། མཚམས་བྱེད་པའི་རྫུན་བཏབ། གཞན་ལ་གསང་ནས། ཆས་གོས་སྤྲང་ཆས་སུ་བསྒྱུར། ཆུ་མིག་དང་གཉན་ཁྲོད་མང་པོ་འགྲིམ་པ་ལ་ཕྱིན། ཟླ་བ་ཕྱེད་ དང་གཉིས་ཙམ་སོང་། གཉན་ཁྲོད་ཉི་ཤུ་ཙམ་འཁོར། བླ་བྲང་གི་ནང་ཟན་བསྟན་ཉི་ཟེར་བ་ ཁོ་བཞེས་བཅགས་དགུས་བཅགས་བལྟ་བ་དང་། ཙམ་པ་སྐྱེལ་བ་འདྲ་ལ་བྱུང་། གཞན་ཟླ་བོ་ 1-521 མེད། དེ་འདྲ་ཨ་ཁུ་ལགས་སོགས་ཟླ་བོ་ཚང་མའི་བློར་མ་ཆུད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཉན་པ་ ཡིན། བླ་མ་དམ་པ་སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་དེ། དུས་རྒྱུན་དུ་བཀྱོན་པ་ཁོ་ན་འབྱོན་ཀྱང་། དེ་རེས་ ཆོས་པ་བྱ་བ་འདི་འདྲ་གཅིག་ཀ་དགོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་འདུག ངོ་མཚར་ཆེ་ཞེས་དགྱེས་དགྱེས་དཔེ་ མེད་མཛད། དེ་སྐབས་མཐོང་སྣང་དང་། ཆོ་འཕྲུལ་སོགས་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་སྟེ་ཡི་གེར་ག་ལ་ ལང་། གཉན་ཁྲོད་བརྒྱ་རྩ་ཅིག་འགྲིམ་འདོད་ཡོད་ཀྱང་། བླ་ཚུགས་ཀྱི་མིང་འདིས་དེ་རྗེས་བྱེད་ པ་མ་བྱུང་། ན་ཚ་བྱུང་དུས་ཀྱང་ན་སྲན་ཆེན་པོ་བདོག དགེ་སྦྱོར་བྱེད་དུས་ཕལ་ཆེར་མཚན་མོ་ ལུས་ཚགས་མི་འཇིག ན་ཚ་དྲག་པོ་མང་པོས་གཙེས། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་རྒྱུན་དུ་རླུང་ཁམས་ ཀྱིས་ན་བ་སོགས་ནད་ཀྱི་ཤེ་མོང་འཐབས་པས་ཕྱིས་ལུས་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ངན་ཡང་། ད་ལྟའི་
Chinese
此外，除了去施主那里化缘的时候，住在自己的寺庙里修持和学习的时候，通常享用两三碗茶。除此之外，也不做填饱肚子的农活。更不用说对吃喝的期望了。修持的时候，为了防止傍晚睡觉，除了稍微在中午休息一下，就到屋顶上或外面去做善行。学习的时候，也经常在晚上抄写经书。冬天也是傍晚就到外面去，夏天也要忍受中午的炎热。所有早上背诵的人，都是系好腰带，穿好衣服才出去背诵，从来没有在床上懒散地躺着。虽然上师和老师们把对我们的爱放在心里，但是为了消除我们的缺点，让我们走上正道，总是训斥我们，有时甚至打我们，但我们不仅忍受这一切，而且非常高兴，从那时起就知道他们对我们恩重如山。 在龙年（不确定），我在桑丁寺假装闭关。瞒着其他人，把衣服换成乞丐的衣服，去了很多泉水和修行地。大约过了两个半月，转了大约二十个修行地。寺院里有个叫丹尼色的，他偷偷地观察我，好像在送糌粑一样。没有其他的同伴。虽然阿库喇嘛等同伴都不理解，但我没有听任何人的话。那位神圣的上师和仁波切老师，虽然平时总是责骂我，但这次却说：“原来修行人就应该这样，真是太神奇了！”非常高兴。那时候的景象和神变，简直无法想象，怎么能用文字来表达呢？本来想去一百零八个修行地，但是因为“活佛”这个名号，之后就没能成行。生病的时候，也很有忍耐力。做善事的时候，几乎都是晚上，身体也不注意保护，被很多严重的疾病折磨。因为业力的关系，经常患风湿病等各种疾病，后来身体非常虚弱，但现在
English
Besides, except for going to the patrons' places to beg for alms, when staying in my own monastery to practice and study, I usually enjoyed two or three bowls of tea. Other than that, I didn't do any farm work to fill my stomach. Not to mention the expectation of food and drink. When practicing, in order to prevent falling asleep in the evening, except for a slight rest at noon, I would go to the roof or outside to do virtuous deeds. When studying, I also often copied scriptures at night. In winter, I would also go outside in the evening, and in summer, I had to endure the heat at noon. All those who recited in the morning would tie their belts and put on their clothes before going out to recite, never lying lazily in bed. Although the lamas and teachers kept their love for us in their hearts, in order to eliminate our shortcomings and put us on the right path, they always scolded us, and sometimes even hit us, but we not only endured all this, but were also very happy, and from that time on, we knew that they were very kind to us. In the Dragon year (uncertain), I pretended to be in retreat at Samding Monastery. Hiding it from others, I changed my clothes into beggar's clothes and went to many springs and practice places. About two and a half months passed, and I visited about twenty practice places. A person named Tannyi Ser in the monastery secretly observed me, as if he was delivering tsampa. There were no other companions. Although Aku Lama and other companions did not understand, I did not listen to anyone. That holy lama and Rinpoche teacher, although he usually scolded me, this time said, "It turns out that practitioners should be like this, it's really amazing!" and was very happy. The sights and miracles at that time were unimaginable, how could they be expressed in words? I originally wanted to go to one hundred and eight practice places, but because of the title of "Living Buddha," I was unable to do so afterwards. When I was sick, I also had great endurance. When doing virtuous deeds, it was almost always at night, and I didn't pay attention to protecting my body, and I was tormented by many serious diseases. Due to the power of karma, I often suffered from rheumatism and other diseases, and later my body was very weak, but now
Tibetan
བར་དུ་ཕལ་ཆེར་མཚན་མོ་ལུས་ཚགས་མི་འཇིག ཚ་གྲང་དང་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་ཐོག་ཏུ་སྲན་ ཆེ་བར་བདོག བླ་མ་སློབ་དཔོན་ཚོའི་ནང་ནས། གཡོག་བྱེད་པ་དཀའ་ཤོས་ངེད་མ་ཡིན་པ་ ཀུན་ལ་གསལ། བླ་མ་གཞན་མང་པོའི་ཕྱག་གཡོག་གི་དཀའ་ལས་ཙམ་དགོས་ན། ངེད་ལ་ གཡོག་འབྱོར་བའི་རིགས་ཀྱང་མིན་པ་འདུག དེས་མཚོན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལ་ཁོ་བྱིས་པ་ ནས་དཀོར་ཟོས། དཀོར་ཆེན་པོ་ཡིན་སྙམ་པ་ཅིག་འདུག་སྟེ། ལར་ཆོས་ནས་གསུངས་པ་ལ་ ལྟས་ན། ས་ལམ་ཆེན་པོ་རྣམས་མ་ཐོབ། ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་པར་ཡང་མ་སོང་ཙ་ན། ངས་ཡོན་ འབྱོངས་པ་ཡོད་ཅེས་ཁ་ཕོ་ཏ་ཀ་ནས་ཐོན་ཏེ། འདུལ་བ་ཡུལ་ལུགས་དང་བསྟུན་པའི་དཔེ། ད་ལྟའི་བླ་ཆེན་གྱི་མིང་ཐོགས་པའི་སྐྱ་སེར་ཆེ་ཕྲ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན། ང་ལས་དཀོར་ཡང་བ་ མེད། རང་སེམས་དཔང་པོ་ཡིན་པ་མ་ཟད། མི་རྒྱུས་ཡོད་ཚོ་ཡང་དཔང་པོ་ཡིན། དང་པོ་རྒྱལ་ ཁམས་པའི་སྐབས་སུ། ནོར་འགངས་ཆེན་གྱི་རིགས་ནི་ལར་ལེན་མ་མྱོང་། ཇ་དར་རས་སྣམ་ སད་སུད་ལ་ནི་བརྗེ་པོ་ཙམ་རྒྱབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན། ལྷག་པོ་ཐན་ཐུན་བྱུང་བ་རྣམས་ནི། ལྷ་ས་ལ་ སོགས་པ་ལྷ་ཁང་གི་མཆོད་པ་དང་། ཕྱོགས་མེད་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་བཏང་བ་ཁོ་ན་ཡིན། ཕྱིས་ 1-522 སྒོ་ཚོད་ལ་དཔགས་པའི་མངའ་ཐང་འཕྲན་བུ་བྱུང་བའི་སྐབས་འདིར་གྲྭ་རིགས་ཀྱི་སྐྱོད་དར་ འདྲ་དགོས་པ་ལ་ནི། བྱུང་སོང་འཐབས་ན། ཕར་བཏང་བ་ལྷག་པ་མ་གཏོགས་ཚུར་བླངས་པ་ ཡེ་མེད་པའི་ཚོད་ཙམ་ཡིན། རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་ལ་བརྗེ་པོ་ཙམ་བྱས་པ་སྲིད་ལྷག་པོ་བྱུང་བ་ ནི་མི་དྲན། ལྟོ་གོས་ཆོས་གསུམ་གྱིས་བསྐྱངས་ཀྱང་མི་ཆོག་པར་གཡས་དགོས་གཡོན་དགོས། ཧ་ཏར་ཧུ་ཏར་བྱེད་མཁན་ཀྱང་ཡོད་གིན་འདུག ཡོན་བདག་སོགས་འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བོའི་བློ་ འཛིན་དགོས་པ་ལ་ནི། བརྗེ་པོ་རྒྱག་པ་ཡང་སྲིད་མཐའ་ཙམ། གཞན་ཕར་གཏོང་བ་རང་ཀ་ ཡིན། སྔོན་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་གྲྭ་རིགས་དང་ཡོན་བདག་གི་དཀོར་གྱིས་ང་ལ་གོས་པ་མེད། ངའི་དཀོར་གྲྭ་རིགས་སོགས་རང་ལ་མ་བྱུང་བ་གྱིས། སྡེ་བདག་ཆེན་པོ་ཞལ་ངོ་རིམ་ཅན་གྱིས་ སྔ་ཕྱིར་གནང་བ་སོགས་ཡོ་བྱད་ཆེ་ཕྲ་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་ཕྱོགས་ཁོ་ནར་བསྒྱུར་བ་ཀུན་གྱིས་ གཟིགས་པས་གསལ་བ་དེ་ཡིན། སྤྱིར་དཀོར་ལ་ལྷུས་མ་བླངས་པ་རང་དཀའ་བ་འདུག་སྟེ། བླ་མ་གཞན་མང་པོ་ལ་འདུག་པ་ལྟར། ཕྱོགས་འཛིན་རྨོངས་ཞེན་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ པའི་ཞེན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་ངམ་རང་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་ ཁ་བྲོད་གཏིངས་ནས། གསོན་པོ་དང་གཤིན་པོའི་
Chinese
中间大概晚上身体不会垮掉，对于寒冷和饥渴的侵袭忍耐力很强。在喇嘛老师们中，伺候起来最困难的不是我，大家都清楚。如果需要像很多其他喇嘛的侍者那样辛苦，我也不属于能得到侍奉的那种人。这表明其他人心里想他从小就消耗供养，觉得是很大的供养。但实际上从佛法上来说，既没有获得大的道位，也没有按照佛法修行，我却从口头上说自己有功德。这是不符合戒律和习俗的例子。现在那些挂着大喇嘛名号的僧俗大小人物中，没有比我更清贫的了。自己的心是证人，而且知情的人也是证人。最初在嘉康巴（地名）的时候，贵重的财物从来没有接受过。茶叶、绸缎、棉布等只是做些交换而已。多余的零星东西，都供奉给拉萨等地的寺庙，以及布施给各地的僧众。后来，根据情况稍微有了一些权力的时候，需要像僧人的行头之类的东西，如果算收支的话，除了送出去的，几乎没有拿进来的。偶尔一两件做些交换，多余的也不记得了。即使靠吃穿和佛法来维持生活，也不满足，还想要这要那，也有胡说八道的人。对于需要笼络施主等世间人的心，也只是偶尔做些交换，其他都是送出去。从以前到现在，僧人和施主的财物没有沾染我身。我的财物没有让僧人等自己人得到。各位大施主、有头有脸的人先后赠送的各种大小物品，都全部用于善事，这是大家都看到的。总的来说，不贪图财物本身就很困难，像很多其他喇嘛那样。更不用说那些被偏袒、愚昧和执着所驱使的，以及他们自己人或自己一方的人了。对于所有的人，都彻底地欺骗了，包括活人和死人。
English
In between, mostly at night, the body wouldn't collapse, and there was great endurance against the onslaught of cold, hunger, and thirst. Among the lamas and teachers, it's clear to everyone that I'm not the most difficult to serve. If it required the same hardship as serving many other lamas, I wouldn't be the type to receive service either. This indicates that others think in their minds that he has been consuming offerings since childhood, thinking it's a great offering. But in reality, judging from what is said in the Dharma, neither have I attained great stages on the path, nor have I practiced according to the Dharma. Yet, I boast verbally that I have accomplishments. This is an example that doesn't conform to discipline and customs. Among the large and small monastics and laypeople who now bear the name of great lamas, there is no one poorer than me. My own mind is the witness, and those who know the story are also witnesses. Initially, during the time in Gyalkhampa (place name), I never accepted any valuable possessions. Tea, silk, cotton cloth, etc., were only exchanged. The extra odds and ends were only offered to the temples in Lhasa and other places, and given to the Sangha from all directions. Later, when a small amount of power arose according to circumstances, when things like monastic attire were needed, if you were to calculate the income and expenses, it would be about the same as only sending things out and not taking anything in. Occasionally, one or two items were exchanged, but I don't remember anything extra happening. Even if supported by food, clothing, and the three jewels of Dharma, they are not satisfied and want this and that, and there are also those who talk nonsense. As for needing to win over the minds of patrons and other worldly people, it's only occasionally that exchanges are made; otherwise, it's all about giving away. From the past until now, I have not been tainted by the wealth of monastics and patrons. My wealth has not gone to monastics or my own people. All the large and small items that the great patrons and respected figures have given me at various times have all been transformed into virtuous causes, as everyone has clearly seen. In general, not being attached to wealth is difficult, just like many other lamas. Not to mention those who are driven by partiality, ignorance, and attachment, and their own people or their own side. Everyone has been thoroughly deceived, including the living and the dead.