Tibetan
་གྲུབ་རུང་དཀྱུས་དང་མཐུན་པ་ལས་མི་ཞན་ ཙམ་འགྲུབ། མཁན་ཆེན་ཀུན་དགའ་ལུང་རིག་དྲུང་གིས། ཁོང་རང་གི་ཡབ་གཞིས་རོང་ཐོག་ པར། དཔལ་ཇོ་ནང་པའི་སྲོལ་ཁའི་དགོན་གནས་ཆེ་ཐེབས་ཆུང་ཐེབས་གང་ལྟར་འདྲ་བའི་ དགོངས་པས་དགོན་གནས་དེ་ཡོས་འབྲུག་ཚོ་ལ་འདེབས་པ་གནང་བ་ཡིན། གཙོ་བོར་སྡེ་ སྲིད་དང་། དགོས་སུ་རིན་སྤུངས་ནས་མཐུན་རྐྱེན་ཕྲ་མོ་ཙམ་མཛད། ད་རེས་ལོ་འདི་ལ་རྟག་ 1-470 བརྟན་ནས་ལྷ་བྲིས་པ་ཕྱིན་པའི་ད་ལྟ་འདྲི་བཞིན་པའི་སྐབས་ཡིན། ས་གའི་ཟླ་བ་ལ། སྒྲུབ་ མཆོད་ཀྱི་སྒང་དེར། འབྲས་སྤུངས་སུ་མཚམས་བསྡམས་ཏེ། དམ་རྫས་བདུད་རྩི་རིལ་བུའི་ སྒྲུབ་པ་ཅིག་ཀྱང་བྱས། ཞག་བདུན་སོང་མཚམས་ལྡེ་གུའི་སྐབས། གུང་ཐུན་གྲོལ། དགོངས་ ཐུན་མ་ཚུགས་པའི་ཐུན་མཚམས་ཅིག་ལ། དམ་རྫས་ལ་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཅིག་ཀྱང་བྱུང་། ནང་བར་ རིལ་བུ་སྒྲིལ་ཁར་བལྟས་པས། སྣོད་གཞན་རྣམས་སུའང་ཅུང་ཟད་དང་། ཐོད་པ་གཉིས་སུ་ བདུད་རྩི་མང་དུ་བབས་འདུག མཚན་ལྡན་ཐོད་པ་ཅིག་ན་བདུད་རྩི་དམར་པོ་ཤས་ཆེ་བ་དང་། ཅིག་ཏུ་བདུད་རྩི་དཀར་པོ་ཤས་ཆེ་བའི་ཕུལ་གང་ཙམ་རེ། དམ་རྫས་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་སོང་ ནས། གཏིང་ན་འཁྱིལ་བའི་རྣམ་པར་འདུག རིལ་བུ་སྒྲིལ་མཁན་དགེ་སློང་བཟང་པོ་དགེ་ འདུན་སོགས་ལ་བསྟན་ཡང་བསྟན། རིལ་བུའི་དུས་སུ་འཕེལ་ཡང་ཆེ་བ་ཙམ་བྱུང་། ད་རེས་ ཀྱི་སྒྲུབ་པ་འདི་ལ། དམ་རྫས་ཚོགས་ཀྱང་ཆེ་ཞིང་། བཤད་ཚོད་ཀྱི་སྨན་སྣ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ ཤིན་ཏུ་འཛོམ་པ་དང་། དམ་རྫས་རྣམ་པ་བཅུའི་ཆ་ཤས་དངོས་སུའང་ཡོད་ཅིང་བླ་མ་གོང་ མ་རྣམས་ཀྱི་དམ་རྫས་ཀྱི་རྟ་ཡང་འཛོམ་པོ་རང་བྱུང་། ཆོས་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་པའི་བྱིན་རླབས་ རྟེན་ནི་ངོ་ཏི་དེ་བཟང་པོ་ཡིན་སྲིད་ཀྱང་། བརྒྱུད་པའི་སེལ་དུ་འགྲོ་གསུང་ནས། བསྲེ་བར་མི་ མཛད་པ་བླ་མ་གོང་མ་རྒྱུད་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི་མྱོང་གྲུབ་ཡིན། ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་མང་དུ་གདའོ། ། དེ་མཚམས་ནས་ཨ་མ་སྐུ་གཤེགས་དེའི་ནང་རྟེན་དུ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་རྡོ་ རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཅིག མ་རང་གི་ཐུགས་གཏད་ཀྱང་ཡིན་པས། སྐུ་འདྲ་བཞེངས་པར་བསམ་ སྟེ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཡི་གེ་དྲུག་པའི་གསེར་སྐུ་བཞེངས་པའི་འགོ་བརྩམས་སོ། ། དེ་ནས་ཆོས་བཤད་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་འདུག་ནས། ཡང་སྔར་གྱི་འཕྲོས་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་བཤད་པ་དང་། དབང་བཀའ་བྱིན་རླབས་རྣམས་བཙུགས། ཆོས་ཐུན་ཆེ་བ་ རང་རེ་བཤད་ཅིང་། དབང་བྱིན་རླབས་རྣམས་ཀྱང་ངོ་མཚར་ཆེ་མོད། སྐྱོ་སངས་ཙམ་
Chinese
能成就，但比普通的稍好一点。堪钦衮噶隆日宗（Khenchen Kunga Lungrig Drung）说，他自己在荣托（Rongthog）的家乡，不论大小，都想建立像觉囊派（Jonangpa）传统的寺庙，因此在约珠措（Yos Zhug Tso）建立了那座寺庙。主要是第司（Desi）和仁蚌（Rinpung）提供少许资助。今年常坚（Tagten）派画师去，现在正在绘制。萨嘎月（Saga Dawa）的时候，在修行供养的时候，在哲蚌寺（Drepung）闭关，也做了一个甘露丸的修法。七天后，在黎明时分，早课结束，晚课还没开始的间隙，供品发出了很大的声音。往里看，在卷丸的时候，其他的容器里也稍微有，两个颅碗里降下了很多甘露。在一个有标志的颅碗里，红色甘露居多，另一个白色甘露居多，各有满满一捧。供品畅通无阻，在底部积聚。卷丸的僧人善护（Gelong Zangpo Gedun）等也看到了。在卷丸的时候，也变大了。这次的修法，供品也多，据说所有的药材都非常齐全，十种供品的成分也都有，上师们的供品马也都很齐全。虽然各种教派的加持之源可能是很好的吾提（Ngoti），但说是会变成传承的障碍，所以不混合，这是上师传承下来的经验。历史也很多。 从那以后，母亲去世，为了纪念母亲，想塑造观音菩萨和金刚瑜伽母的像，因为这是母亲的心愿。于是开始塑造六字真言观音的金像。 之后，觉得讲经说法有很大的利益，又继续之前的内容，建立了大乘经庄严论的讲解，灌顶加持等。我们讲了很多佛法，灌顶加持等也很神奇，只是稍微缓解了忧愁。
English
It can be accomplished, but it's a little better than ordinary. Khenchen Kunga Lungrig Drung said that in his hometown of Rongthog, he wanted to establish a monastery in the tradition of the Jonangpa, regardless of size, so he established that monastery in Yos Zhug Tso. Mainly Desi and Rinpung provided a little assistance. This year, Tagten sent a painter, and they are currently painting. During the Saga Dawa month, during the practice and offering, he secluded himself in Drepung Monastery and also performed a practice of nectar pills. After seven days, at dawn, in the interval between the end of the morning session and the beginning of the evening session, the offerings made a loud noise. Looking inside, while rolling the pills, there was a little in the other containers, and a lot of nectar had descended into the two skull bowls. In one marked skull bowl, there was mostly red nectar, and in the other, there was mostly white nectar, each with a full handful. The offerings flowed freely and accumulated at the bottom. The monk Gelong Zangpo Gedun, who was rolling the pills, and others also saw it. While rolling the pills, they also grew larger. In this practice, there were many offerings, and it is said that all the medicinal ingredients were very complete, and the ingredients of the ten offerings were also present, and the offering horses of the previous lamas were also very complete. Although the source of blessings from various schools may be a good Ngoti, it is said that it will become an obstacle to the lineage, so it is not mixed, which is the experience passed down from the previous lamas. There are also many histories. After that, his mother passed away, and to commemorate her, he wanted to sculpt statues of Avalokiteśvara and Vajrayogini, because this was his mother's wish. So he began to sculpt a golden statue of the six-syllable Avalokiteśvara. After that, he felt that teaching the Dharma was of great benefit, so he continued the previous content and established the explanation of the Mahāyāna Sūtrālaṃkāra, initiations, blessings, etc. We taught a lot of Dharma, and the initiations and blessings were also very miraculous, only slightly relieving sorrow.