Tibetan
་རྨོངས་གསུམ་གྱི་ངག་འཁྱལ་ འཕེལ། ཆོས་ཀྱི་སྐད་ཆག་སྐྱ་སེར་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་རྒྱས། ཞེ་སྡང་འཕེལ་རུང་ཞིང་ ཕྲག་དོག་ཏུ་ཀ་སོང་། གང་ལ་འང་བརྩི་འཇོག་ཆུང་སྡིག་པ་ལ་ཉམས་མི་ང་བར་འགྲོ་ཡིན་ འདུག་ན། བདུད་རང་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཏུ་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་པས་ཀྱང་ཐུ། བདུད་ཀྱིས་ ཆོས་ལ་བར་ཆད་བྱེད་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་ལུགས་རང་ལ་ཕན་ཅི་རིགས་པ་ཡང་འདོགས་པར་ འདུག ཅིག་ཤོས་འདིས་ནི་འདི་ཕྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་རང་སྡུག་གཞན་ སྡུག་འདིར་སྡུག་ཕྱི་མར་སྡུག་ལ་གཏོད་པར་འདུག་སྟེ། ཡང་སྐྱ་སེར་སྐལ་མེད་ལས་ཟད་མ་ 1-437 རུང་བ་ཁྱུ་ཅིག་ཡོང་གིན་འདུག་པ་ལ་དེ་ཁ་མཁོ་ཡང་མཁོ། གཙང་པ་རྒྱ་རས་པའི་ཞལ་ན་རེ། ལས་ངན་སློབ་མ་སྡིག་པོ་ཆེ། །མཚན་ལྡན་བླ་མ་མི་བསྟེན་པར། །ཟས་ནོར་སྟེར་གྱི་རྗེས་སུ་ འབྲང་། །ཟོག་པོ་ཅིག་དང་ཕྲད་པ་སྙིང་རེ་ཚིམས། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཁར་འདུག སྔོན་བོད་ ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་སྔར་སྡིག་ཤས་ཆེན་པོ་དེ། མཁན་པོ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དགེ་ བ་ལ་དཀར་སང་གིས་བཏང་བ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འཇོགས་ཆེ་ཏིང་གིས་སོང་བ་ ཡིན། རྒྱ་ནག་སོགས་ཡུལ་གཞན་དུ་བོད་ཀྱི་དམག་དྲངས་པ་ལའང་། ལྷ་ཁང་དང་དགེ་འདུན་ ལ་གནོད་པ་དང་ཅི་ཡང་མེད་པར་མ་ཟད། སྐྱབས་བཅོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐུག་འཇོགས་ཆེ་ བའི་དྲུང་དུ་འོང་མི་ནུས་ཤིང་། རྒྱང་ནས་ཕྱག་མཆོད་བྱེད་འབུལ་བ་བསྐུར་བ་ཡིན་པར་འདུག ལི་ཡུལ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ལ་ལྟོས་ཤིག རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་འབངས་དང་བཅས་པ་ལ་ཤེར་ ཕྱིན་འབུམ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས། རང་རང་གི་བློ་གྲོས་དང་མཚམས་པའི་ཤེས་རབ་ཆེན་ པོ་སྐྱེས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་འབུམ་གྱིས་འགྲེལ་པ་དང་། བཀའ་ཡང་དག་པའི་ཚད་མ་ལ་སོགས་ བསྟན་བཅོས་ཆེས་བཟང་བ་མང་པོ་བརྩམས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟེན་པའི་ལག་རྗེས་དེ་འདྲ་ གཅིག་དགོས་པ་ཡིན། མཁན་པོ་བོ་དྷི་ས་ཏྭས་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་རྒྱ་གར་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ ཚན་སྒྲིག་པ་མ་བྱས། སྲིད་ཕྱོགས་སྒྲིགས་ནས་དམག་བྱུས་ལ་ཕན་པ་བྱས་པའི་བགྲོས་མི་ གདའ། ཆོས་དང་གང་ཡང་མ་འབྲེལ་བ་ལ་དྲིན་ཆེ་བ་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས་གནས་སུ་མི་བཏུབ། དྲིན་དང་ཕ་མ་གཉིས་ཆེ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་གྲངས་སུ་མི་ཆུད། ཨ་ཕའི་ཆོས་ལུགས་སྐྱོང་ ངམ། ཨ་མའི་ཆོས་ལུགས་སྐྱོང་ཡིན། ཆོས་མེད་པ་ལ་ཆོས་ལུགས་གང་སྐྱོང་། སྙིང་ཉེ་བ་ཏ་ བཟའ་མི་ཉེ་སྟེ། བླ་མའི་རིགས་སུ་ག་ལ་འགྱུར། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་ གཟིགས་ཀྱི
Chinese
愚昧三毒的胡言乱语增上，所有僧俗的佛法衰败，贪欲增长，嗔恨增盛，嫉妒如火如荼。对任何人都轻视，毫不羞愧地作恶，这样下去，简直就是魔鬼，甚至比恶魔还恶。魔鬼虽然会障碍佛法，但似乎也会在世俗方面给予某种帮助。而另一种情况是，此生来世都只有痛苦，自己痛苦，他人也痛苦，今生痛苦，来世也痛苦。此外，还有一群没有福报、业障未尽的僧俗，他们也需要教导。藏巴嘉热巴尊者说：“恶业学生罪孽深重，不依止具相上师，只追随供养财物的人，与骗子相遇，内心感到满足。” 以前的吐蕃国王及其眷属，过去罪业深重，迎请静命堪布后，才开始行善。对三宝非常恭敬。即使在攻打汉地等其他地方时，也没有损害寺庙和僧众，而且所有寻求庇护的人都能得到庇护，无法前来的人也会遥 distance地顶礼供养。请看于阗（今新疆和田地区）的历史。国王赤松德赞及其臣民听闻《十万颂般若》等经典后，各自生起了与自己智慧相应的广大智慧。国王撰写了《十万颂》的注释，以及《量决定论》等许多极好的论著。依止圣者的功德就是如此。静命堪布没有撮合吐蕃国王和印度国王联姻，也没有通过政治联姻来帮助军事。对于与佛法无关的人，仅仅因为恩情深重就不能作为皈依处。父母的恩情虽然深重，但也不能算作圣者。要么守护父亲的宗教，要么守护母亲的宗教。没有佛法的人，守护什么宗教呢？亲近的人并非是真正的亲人，怎么能成为上师的种姓呢？意义的精髓是圣观世音菩萨的...
English
The babbling of the three poisons of ignorance increases. The Dharma declines for all monastics and laity. Attachment grows, hatred increases, and jealousy blazes. There is little respect for anyone, and evil is done without shame. If this continues, it is simply demonic, even worse than demons. Although demons obstruct the Dharma, they also seem to offer some help in worldly matters. But in another situation, there is only suffering in this life and the next. One suffers oneself, and others suffer as well. There is suffering in this life, and suffering in the next. Furthermore, there is a group of monastics and laity without merit and whose karma is not exhausted, and they also need to be taught. Tsangpa Gyarepa said, "A student with bad karma is deeply sinful. He does not rely on a qualified lama, but follows those who offer wealth and possessions. Meeting a deceiver, his heart feels satisfied." This is what it is like. In the past, the Tibetan king and his retinue, who had accumulated great sins, invited Abbot Bodhisattva and began to perform virtuous deeds. They showed great respect to the Three Jewels. Even when invading other places such as China, they did not harm temples or monks. Moreover, all who sought refuge were protected, and those who could not come would prostrate and make offerings from afar. Look at the history of Li Yul (present-day Hotan area in Xinjiang). When King Trisong Detsen and his subjects heard the Prajnaparamita in One Hundred Thousand Verses and other scriptures, great wisdom arose in each of them, corresponding to their own intelligence. The king wrote commentaries on the One Hundred Thousand Verses, as well as many excellent treatises such as the Tshad ma yang dag pa'i tshad ma (Valid Cognition: A Presentation of the Proofs). Such is the benefit of relying on holy beings. Abbot Bodhisattva did not arrange a marriage between the Tibetan king and the Indian king, nor did he help with military strategy through political alliances. One cannot take refuge in someone who is unrelated to the Dharma, simply because of their great kindness. Although the kindness of parents is great, they cannot be counted among the holy beings. Either protect the father's religion or protect the mother's religion. If one has no Dharma, what religion does one protect? Close relatives are not true relatives, so how can they become of the lineage of a lama? The essence of the meaning is the noble Avalokiteśvara's...
Tibetan
་གསུང་ལས། མཁས་རྣམས་ཡོན་ཏན་ལ་གུས་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་དབང་ཕྱུག་ སོགས་ལ་མིན། །ཡོན་ཏན་མེད་ལ་གང་གུས་པ། །དེ་བླུན་མི་དགེའི་ལས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་ 1-438 གསུངས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཚངས་འདུག་པ་ཤེས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱོད་ཅིག ཡང་སྨྲས་པ། ལེགས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས། དམ་པའི་ཆོས་ལས་གཞན་དུ་མེད། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་ སྟོང་ཆོས་རྣམས་གསང་སྔགས་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན། སྔགས་ཀྱི་རྩ་བ་བླ་མའི་མོས་གུས་ཡིན། མོས་གུས་ལ་གཡོ་ཟོལ་མེད་པ་ཅིག་དགོས་ཏེ་དགོས་ངེས་རང་ཤེས་པ་ཅིག་ཡིན་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་པ་ཚོ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེང་སང་གི་ཆོས་པ་ལའང་དཀའ་བར་གདའ། འོན་ཀྱང་རྩ་ བའི་བླ་མའི་བཀའ་དང་མ་འགལ་ཞིང་། ཐུགས་སུན་མ་ཕྱུང་བ་ཅིག་མེད་པའི་ཐབས་མེད་པ་ ཡིན། ང་རང་གིས་ནི་བླ་མ་ལ་སྡིག་མ་བསགས་སོ་བྱས་པ་ཅིག་པོས་མི་ཆོག རྩ་བའི་བླ་མ་དེ་ ལ་མ་དད་པའི་མི་གཞན་གཅིག་དང་རང་སྙིང་ཉེ་བར་བྱས་ན་ཡང་རང་གི་དམ་ཚིག་ཉམས་ འགྲོ་བར་བཤད། རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་ཕྱི་མི་བཅོལ་གཞན་ལ་ནང་མི་འཆོལ་བ་དེ་ཀ་གཡོ་ཟོལ་ དམ་ཉམས་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཐོག་མར་བླ་མ་མ་བཅོལ་གོང་དུ་བརྟག་དགོས་པ་ལ། བླ་མ་ཅི་ འདྲ་ཞིག་དགོས་སྙམ་ན། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་མདོ་སྔགས་ནས་གྲངས་མང་བཤད་དེ་འདིར་བྲི་ བར་ག་ནས་ལང་། དུས་དེང་སང་རང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུད་པ་དང་ལྡན་པ་ དགོས་པ་གཞིར་བཞག སོ་ཐར་གྱི་རབ་བྱུང་དགེ་སློང་ལེན་ན་རྩ་བ་བཞི་མ་གོས། གཞན་ སྡིག་པ་གྲགས་ཆེན་མ་བྱས། འཕྲལ་ཉིན་ཞག་ཕྲུག་ཅིག་གི་ཀུན་སྤྱོད་ལེགས་པ། འདུལ་བ་ རགས་རིམ་ཙམ་དང་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ་ཅིག་དགོས། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བླ་མ་དེ། རྒྱུད་འཇམ་ པ་ཐེག་ཆེན་ལ་གོ་བ་རགས་རིམ་ཡོད་པ། སྡིག་པ་གྲགས་ཆེན་མ་བྱས་པ། ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ་ དེ་ཡིན། སྔགས་ཆོས་ཞུ་ན་བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་ལ་དམ་མ་ཉམས་པ། ཡི་དམ་ལྷ་ལ་དད་ པ། བསྙེན་སོགས་གྲུབ་པའི་བྱིན་རླབས་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ། སྔགས་ཀྱི་གོ་བ་རགས་རིམ་ཡོད་ ཅིང་། ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ། སྡིག་པ་ཆེན་པོ་མིན་པ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན། རིགས་རུས་ལ་ཁྱད་ མེད་མི་བྱིངས་ཀྱི་བླ་མ་དེ་ཀས་རུང་། རྒྱལ་པོ་སོགས་མི་ཆེན་ལ་ནི་དེ་ཚོའི་སྟེང་དུ། རྒྱུད་ལས། 1-439 ས་ཐོབ་མ་གཏོགས་ཁྱིམ་པ་ནི། །རྒྱལ་པོས་བླ་མར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞེས་དང་། ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་ རབ་གནས་པ། །རྟགས་ཅན་གྱིས་ནི་རྟག་ཏུ་བྱ། །གནས་གཅིག་ཏུ་ནི་གསུམ་གནས་ན། །ཁྱིམ་ པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་མིན། །ཞེས་རྟགས་མངོན་གྱུར་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཡིན་ན་མ་གཏོགས།
Chinese
经中说：智者敬重功德，而非佛陀、自在天等。对无功德者若恭敬，乃愚蠢不善业所生。如是说，一切贤善之士当善加思择。又说： 一切善道的源泉，不是别的，正是殊胜的佛法。八万四千法门都归于密咒。密咒的根本是上师的虔诚敬信。对虔诚敬信需要没有虚伪，需要自己真正认识到。更何况是世俗之人，现今的修行人也难做到。然而，不违背根本上师的教言，不令上师不悦是不可避免的。我自己做了没有对上师造罪的想法是不行的。如果对根本上师没有信心，却与他人亲近，据说也会破自己的誓言。不把外事托付给根本上师，不把内事告诉他人，这本身就是虚伪和破誓。那么，最初在没有依止上师之前，需要观察。那么，需要什么样的上师呢？上师的特征在经续中说了无数，哪里能在这里写完呢？现在如果自己做主的话，一切都要以具有传承为基础。如果受别解脱戒的比丘戒，就不能违犯四根本戒。此外，不能做恶名远扬的罪业，当下几天内的行为要好，需要对戒律粗略了解，并且精通仪轨。发菩提心的上师，需要性情柔和，对大乘有粗略的了解，不做恶名远扬的罪业，精通仪轨。如果想求密法，需要不违背上师和道友的誓言，对本尊有信心，有修持等成就的些许加持，对密法有粗略的了解，并且精通仪轨，需要不是大恶之人。不分种姓，普通人的上师那样就可以。对于国王等大人物，在那些之上，经中说： 未获地者，居士不得为国王之上师。以及，寺庙等开光者，当由具相者恒常为之。一处若有三者，居士金刚持则不可。除非是证相显现的成就者。
English
It is said in the scriptures: The wise respect qualities, not Buddhas, Ishvara, etc. If one respects those without qualities, it is born from foolish and unwholesome actions. Thus it is said, all virtuous people should contemplate well. It is also said: The source of all good paths is none other than the excellent Dharma. All eighty-four thousand teachings rely on secret mantras. The root of mantras is devotion and faith in the guru. Devotion and faith must be without hypocrisy, and one must truly recognize its necessity. Not to mention worldly people, even practitioners nowadays find it difficult. However, it is inevitable not to contradict the root guru's instructions and not to displease the guru. It is not enough for me to think that I have not accumulated sins against the guru. If one does not have faith in the root guru but becomes close to another person, it is said that one's vows will be broken. Not entrusting external affairs to the root guru and not revealing internal affairs to others is itself hypocrisy and a breach of vows. Therefore, one must examine before relying on a guru in the first place. What kind of guru is needed? The characteristics of a guru are mentioned countless times in the sutras and tantras, how can they all be written here? Nowadays, if one makes one's own decisions, everything must be based on having a lineage. If one takes the vows of a fully ordained monk of individual liberation, one must not violate the four root vows. Furthermore, one must not commit notorious sins, one's conduct in the present few days must be good, one needs a rough understanding of the Vinaya, and one must be skilled in rituals. The guru for generating bodhicitta should be gentle in nature, have a rough understanding of the Mahayana, not commit notorious sins, and be skilled in rituals. If one wants to receive tantric teachings, one must not break the vows with the guru and fellow practitioners, have faith in the yidam deity, have some blessings from accomplishment of recitation etc., have a rough understanding of tantra, and be skilled in rituals, and one must not be a great evildoer. Regardless of lineage, that kind of guru is sufficient for ordinary people. For great people such as kings, in addition to those qualities, it is said in the tantras: A householder who has not attained the bhumis should not be made the guru by a king. And, those who consecrate temples etc., should always be done by those with signs. If three reside in one place, a householder vajra holder is not suitable. Unless they are realized beings with manifest signs.