Tibetan
ོ། །འཁོར་ནི་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་འབའ་ཞིག་ལ་སྟེ། ལུང་ནི་གོང་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྐོར་བ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེ་རྣམས་ལ། ། ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་སོ། ། ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་མངའ་བའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་ཅིང་། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་གཟུང་འཛིན་རྣམ་ པར་དག་པ་སྟེ། གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་ཞིང་། །གཉིས་མེད་མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་ཉིད། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་སོ། །ཇི་ སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས། དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལའང་། དུས་གསུམ་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལས་ ནི། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཁྱབ་ཅན། །ཞེས་སོ། །སམ་བྷུ་ཊིའི་སྒྲ་ལས། ཞལ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག་ནི། བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་རང་སྣང་གི་ཡུམ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། 1-64 དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིན་ཆེན་སྣང་བ་ལས། ཉིད་མཚུངས་ལྷ་མོས་འཁྱུད་ཅིང་འགྲོ་བ་ཡི། །དོན་མཛད་བདེ་སྡུག་གཉིས་བྲལ་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །མཧཱ་སུ་ཀའི་སྒྲ་ལས། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་ ནི། བདེ་བ་དེའང་གྲོག་སྦུར་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ལའང་། ཤིན་ཏུ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་དང་། ཟག་པ་ མེད་པ་ཉིད་དང་། གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་དང་། ཞེས་པ་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། བདེ་བ་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་ཀུན། །བདེ་བ་ཤེས་རབ་བདེ་བ་ཐབས། །དེ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སྐྱེས་བདེ། །བདེ་བ་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། ནི་ས་བྷའི་སྒྲ་ལས། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཡན་ལག་ནི། གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའོ། །དེའང་ ཤེར་ཕྱིན་ལས། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྟག་གཉིས་ལས་ཀྱང་། རང་བཞིན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །བདེན་མིན་བརྫུན་མིན་དེ་བཞིན་དུ། །ཐམས་ཅད་ཆུ་ཡི་ཟླ་ བ་ལྟར། །འདོད་པ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཤེས་ཀྱི། །ཞེས་སོ། པའི་སྒྲ་ལས། སྙིང་རྗེ་ངེས་གང་གི་ཡན་ལག་ལ་གསུམ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེའོ། ། 1-65 དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པའི་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེའང་རྨི་ལམ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་གཏམ་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གུས་བསྟན་པ། །བརྩོན་འགྲུས་
Chinese
围绕着的是十地（Bhumi，菩萨修行过程中的十个阶段）的菩萨们，正如上面所提到的那样。法是伟大的佛法之轮（Dharma-cakra，佛陀教义的象征）永不停息地转动。《经庄严论》（Mahāyāna-sūtrālaṃkāra）中说：‘伟大的菩萨们，完全地享受着佛法。’ 拥有如实（如其所有）和尽所有（所有方面）的智慧。其中，如实是指自性清净（prakṛti-pariśuddha，事物本性的纯净），以及远离戏论（prapañca，概念性的增饰）的能取所取（grāhya-grāhaka，主体和客体）的清净。《秘密成就》（Guhyasiddhi）中说：‘空性（śūnyatā，一切现象的空虚性）生出智慧，无二（advaya，非二元性）是至上的寂静。具备一切殊胜的相，完全地舍弃能取和所取。’ 尽所有智（yathāvad-jñāna，对一切事物所有方面的知识）是，在这样的状态中，即使在一个刹那（kṣaṇa，极短的时间单位）内，也能知晓三时（过去、现在、未来）所知的一切。《经庄严论》中说：‘在一个智慧的刹那间，遍及一切所知的范围。’ 从Samputi的声音中，结合的支分是，安乐（sukha，快乐）和空性（śūnyatā，空虚性）无别，持续地与自显的明妃（vidyā，智慧）相融合。《真实宝生光明》（Tattvaratnālokā）中说：‘与自身相似的天女拥抱并前行，实现意义，是远离苦乐二元的自性。’ 从Mahasukha的声音中，大乐（mahāsukha，伟大的快乐）的支分是，这种安乐，即使是对蚂蚁等一切众生，也是极其渴望的。被称为‘大’，是因为极其广大，没有缺陷，极其丰富。《二观察》（Viniścaya-saṃgrahaṇī）中说：‘安乐是因和非因的一切，安乐是智慧，安乐是方便。同样，一切生起的安乐，被称为金刚萨埵（Vajrasattva，金刚乘中重要的本尊）。’ 从Nisvabhava的声音中，无自性（niḥsvabhāva，没有固有自性）的支分是，一和多等自性的空性，如同理解十二种幻象的比喻。正如《般若波罗蜜多经》（Prajñāpāramitā Sūtra，大乘佛教中关于智慧的经典）中所说：‘如梦如幻等。’《二观察》中也说：‘自性从一开始就没有产生，既非真实也非虚假，就像一切水中的月亮，渴望瑜伽（yoga，结合）的人不了解。’ 从Pa的声音中，大悲（mahākaruṇā，伟大的慈悲）决定的支分有三种：缘于众生的慈悲，缘于法的慈悲，以及无缘的慈悲。 第一种是，一切众生都在体验痛苦的因和果，因此生起极其难以忍受的巨大悲悯。正如《如意宝的故事》（Cintāmaṇi-kathā）中所说：‘对众生表达敬意，精进努力。’
English
The retinue is solely composed of Bodhisattvas (bodhi-sattva, beings on the path to enlightenment) of the ten Bhumis (Bhūmi, the ten stages of a Bodhisattva's path), as indicated above. The Dharma (dharma, the teachings of the Buddha) is the unceasing turning of the great wheel of Dharma (Dharma-cakra, the wheel of law). As stated in the *Ornament of the Sutras* (Mahāyāna-sūtrālaṃkāra): 'The great Bodhisattvas fully enjoy the Dharma.' Possessing knowledge of 'as it is' (yathāvad-jñāna, knowledge of reality as it is) and 'as many as there are' (yāvatā-jñāna, knowledge of all phenomena). Among these, 'as it is' refers to the purity of intrinsic nature (prakṛti-pariśuddha, the purity of the essential nature) and the purity of the apprehended and the apprehender (grāhya-grāhaka, object and subject) that is free from elaboration (prapañca, conceptual proliferation). As stated in the *Secret Accomplishment* (Guhyasiddhi): 'Emptiness (śūnyatā, the state of being empty) arises from wisdom, non-duality (advaya, the state of not being two) is supreme peace. Possessing all excellent aspects, it completely abandons the apprehended and the apprehender.' 'As many as there are' (yāvatā-jñāna, knowledge of all phenomena) is the wisdom that, in such a state, even in a single instant (kṣaṇa, a moment), knows the entirety of the knowable realms of the three times (past, present, and future). As stated in the *Ornament of the Sutras*: 'In a single instant of wisdom, it encompasses all knowable realms.' From the sound of Samputi, the limb of union is the continuous merging with the self-appearing consort (vidyā, wisdom) in which bliss (sukha, happiness) and emptiness (śūnyatā, the state of being empty) are inseparable. As stated in the *Precious Illumination of Suchness* (Tattvaratnālokā): 'Embraced and moving with a goddess like oneself, accomplishing meaning, is the nature free from the duality of pleasure and pain.' From the sound of Mahasukha, the limb of great bliss (mahāsukha, great bliss) is that this bliss is something that even all beings, such as ants, greatly desire. Being called 'great' is because it is extremely vast, without defilements, and exceedingly rich. As stated in the *Two Examinations* (Viniścaya-saṃgrahaṇī): 'Bliss is the cause and non-cause of all, bliss is wisdom, bliss is skillful means. Likewise, all arising bliss is called Vajrasattva (Vajrasattva, a bodhisattva in Vajrayana Buddhism).' From the sound of Nisvabhava, the limb of no self-nature (niḥsvabhāva, without inherent existence) is the emptiness of self-nature, such as one and many, understood as in the twelve similes of illusion. As stated in the *Perfection of Wisdom* (Prajñāpāramitā Sūtra, a genre of Mahayana Buddhist literature): 'Like a dream, like an illusion, and so forth.' As also stated in the *Two Examinations*: 'Self-nature is unborn from the beginning, neither true nor false, just like the moon in water, those who desire yoga (yoga, spiritual practices) do not understand.' From the sound of Pa, there are three limbs of compassion (mahākaruṇā, great compassion) that are definitely determined: compassion focused on beings, compassion focused on Dharma, and compassion without focus. The first is that all beings are experiencing the causes and results of suffering, therefore generating immense and unbearable great affection. As stated in the *Story of the Wish-Fulfilling Jewel* (Cintāmaṇi-kathā): 'Showing respect to beings, diligently striving.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གོ་ཆ་གྱོན་པ་ནི། །འབྲས་བུ་ཆེ་ལ་བསྐལ་སྟོང་དུ། །དམྱལ་བ་མེ་ལ་གནས་པའང་སྤྲོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི། དོན་དམ་པར་ གདུལ་བྱ་དང་འདུལ་བྱེད་འདུལ་ཐབས་སུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་རྒྱར་ཆུད་ཅིང་། འདི་དག་མྱུར་དུ་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། སྙིང་རྗེས་བརླན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །འབད་པས་བསྒོམ་པ་བྱ་བ་ཡིན། །ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་ རྗེ་ནི། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད། ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པའི་གནས་སུ་སྙིང་རྗེ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་གནས་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་གཉིས་རོ་ གཅིག་པ་སྐྱེ་བ་སྟེ། དཔལ་ཡེ་ཤེས་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ལས། མི་དམིགས་གནས་སུ་སྙིང་རྗེ་དང་། །དམིགས་མེད་གནས་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཉིས། །བློ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་གྱུར་པ། །ནམ་མཁར་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་ནོ། ། 1-66 ཞེས་སོ། །ནི་རན་ཏའི་སྒྲ་ལས། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཡན་ལག་ནི། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངང་ནས། འོག་མིན་གྱི་གནས་སུ་རྟག་པར་བཞུགས་ཤིང་། ཐུགས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་རྒྱུན་དུ་མངའ་ བས། འདིར་ལས་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱིས་སྤྲུལ་པའང་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་སྟེ། དེའང་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཉིད་དང་། །འགྱུར་མེད་དུ་ནི་ཐམས་ ཅད་དོ། །ཞེས་སོ། །ནི་རོ་ཏའི་སྒྲ་ལས། འགོག་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་དེའང་རེས་བཞུགས་པ། རེས་མི་བཞུགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དུས་ཅུང་ཞིག་བཞུགས་ནས་འཇིགས་པ་དང་། ཉན་ ཐོས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལྟར། ཐུགས་རྗེ་འགོག་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཡན་ལག་རྣམས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་འཇུག་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །དེའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིན་ཆེན་ སྣང་བ་ལས། དཔེ་མེད་བདེ་བའི་ངོ་བོ་དཔལ་གྱི་གནས་གྱུར་གནས་མེད་པ། །མཚུངས་མེད་ལྷ་མོ་བཅུ་ཡི་ངོ་བོ་རིགས་དང་རིག་མར་བཅས། །སྲིད་པ་གསུམ་ལ་ཕན་དང་བདེ་བ་ཐོབ་མཛད་འགྱུར་ བ་མེད། །ཇི་སྲིད་རེ་བ་གནང་བའི་ཕྱག་ན་པདྨོར་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པས་ཤེས་སོ། །དེ་དག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། ཁ་སྦྱོར་གྱི་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་གསུམ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ཡན་ལག་གོ ། 1-67 རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡན་ལག་གོ །སྙིང་རྗེ་ངེས་གང་དང་། རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དང་། འགོག་པ་མེད་པ་གསུམ་ནི། སྤྲུལ་སྐུའི་ཡན་ལག་གོ །དེ་དག་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་ པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ད
Chinese
‘身披盔甲之人，宁愿于千劫中，安住于地狱之火。’ 对于佛法的慈悲，虽然胜义谛中，所化、能化、化导之方法并不成立，但在世俗谛中，一切有情皆陷入能取所取二执之网，生起愿彼等迅速证悟离戏之心的念头。 《菩提心释》中说：‘以慈悲滋润之心，应精勤修持。具大悲之佛陀，恒常修持菩提心。’ 无缘之慈悲，乃于了知轮涅所摄一切法，本体皆无成立之同时，于无所缘之境生起慈悲，且无所缘之境与大智慧二者味为一体。如《吉祥智慧鬘续》云：‘于无所缘境中之慈悲，与无所缘境之智慧二者，与觉性同时成一体，如虚空与虚空无别。’ 尼然达之声中说：不断绝之支分，乃指吉祥金刚持大尊之状态中，恒常安住于色究竟天，且恒时具有三种慈悲，因此，于此处以随应所化而化导之化身，百千万俱胝等亦不断绝。如《智慧成就》所云：‘遍主金刚之身，于不变中乃一切。’ 尼若达之声中说：无有止息之支分，乃指如是之身，有时安住，有时不安住，或如暂时安住后趋入寂灭，或如声闻趋入寂灭一般，并非慈悲止息，而是如前所说之支分，方便与智慧双运不断绝。如《本来清净宝光》所云：‘无与伦比之安乐自性，转成吉祥之境，无有处所。无与伦比十天女之自性，具足种姓与明妃。于三有中成办利益与安乐，永不改变。愿如是赐予希望之莲花手，获得胜利！’ 如是了知。 彼等之圆满受用、双运，以及大乐之支分三者，乃报身之支分。 无自性乃法身之支分。 慈悲决定、不断绝、无止息三者，乃化身之支分。 彼等一切无别，应了知乃大乐之身。
English
'The one who wears armor is willing to dwell in the fires of hell for thousands of kalpas.' The compassion focused on Dharma, although in the ultimate truth, the object to be tamed, the tamer, and the method of taming are not established, in the conventional truth, all sentient beings are trapped in the net of dualistic grasping, and the mind is generated with the thought that these beings should quickly realize freedom from elaboration. In the 'Explanation of the Mind of Enlightenment': 'With a mind moistened by compassion, one should diligently meditate. The Buddha, the embodiment of great compassion, always meditates on the mind of enlightenment.' The compassion without object is that all phenomena encompassed by samsara and nirvana are realized as not established in any essence, and compassion arises in the state of non-objectification, and the great wisdom of the state of non-objectification are of one taste. As the 'Tantra of the Garland of Auspicious Wisdom' says: 'In the state of non-objectification, compassion, and the wisdom of the state of non-objectification, together with intelligence, become one, like space in space.' The sound of Niranta says: The uninterrupted limb is that in the state of the great Lord Vajradhara, he constantly dwells in Akanishta, and constantly possesses the three types of compassion, therefore, the emanations that tame according to the needs of those to be tamed are also hundreds of millions of billions, etc., without interruption. As it is said in 'Achievement of Wisdom': 'The body of the pervasive Lord Vajra, in the immutable is all.' The sound of Nirota says: The uninterrupted limb is that such a body sometimes dwells, sometimes does not dwell, or like dwelling for a while and then entering into peace, or like the Shravakas entering into peace, it is not like the cessation of compassion, but the limbs mentioned above, the union of skillful means and wisdom, are uninterrupted. As it is said in 'The Precious Light of Suchness': 'The nature of incomparable bliss, transformed into an auspicious place, without a place. The nature of the incomparable ten goddesses, complete with lineage and consort. Accomplishing benefit and happiness in the three realms, unchangeable. May the lotus hand that grants hope be victorious!' Thus it is known. Those perfect enjoyments, union, and the three limbs of great bliss are the limbs of the Sambhogakaya (Enjoyment Body). The absence of inherent existence is the limb of the Dharmakaya (Truth Body). The three: definite compassion, uninterruptedness, and non-cessation are the limbs of the Nirmanakaya (Emanation Body). All of these, being indivisible, should be understood as the very body of great bliss. --------------------------------------------------------------------------------