Tibetan
པ་ལྟར་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་དང་། ཆོས་སྐུའོ། །དེ་ཡང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་རྫོགས་བཅས་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་པ་སྤྲུལ་པ་ནི། །ཆོས་སྐུའི་མཛད་པ་དང་བཅས་ལ། །རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་ དག་བཤད། །ཅེས་པའོ། །དེའང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། ངོ་བོ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད། འཇོག་ཆོས་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་། སྤང་ བྱའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་རྣམ་གཞག་ནི་མ་སྤྲོས་སོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དོན་ལྔ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་དང་། སྤངས་པའི་དང་། ཡུལ་ ཅན་གང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དང་། སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་རང་བཞིན་ལ། མཚན་གཞི་ནི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་བཟུང་ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཟག་ མེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །མཚོན་ཆ་ནི་ཆོས་སྐུའི་ཐ་སྙད་དུ་མཚོན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ནི། དཀར་པོའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྨིན་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ལ་དཀར་པོའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་སོ། ། 1-56 མ་ལུས་པར་ནི་རིགས་མ་ལུས་པའོ། །སྨིན་པ་རབ་ནི་སྤངས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་མཐར་ཐུག་པའོ། །གཉིས་པ་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་བག་ ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྐུ་གསུམ་གྱི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཀུན་གཞི་གནས་སུ་དག་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཡུལ་ཅན་ ནི། གཞན་རིག་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྐུ་གསུམ་གྱི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་གང་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །བཞི་ པ་མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ནི། གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་ལམ་གྱི་རྟེན་ལ་འགོད། ལམ་ལ་འགོད། འབྲས་བུ་ལ་འགོད། གདུལ་བྱ་དག་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དངོས་སུ་མཛད། མ་དག་པའི་དོན་བརྒྱུད་ནས་བྱེད་པའོ། ། དེའང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདི། །ལས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད། །འགྲོ་རྣམས་ཞི་བའི་ལས་དང་ནི། །བསྡུ་བ་རྣམས་བཞི་ལ་འགོད་པ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་འཕྲིན་ལས་ནི། ། རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་བཞེད། །ཅེས་སོ། །ལྔ་པ་སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་བྱུང་ཞིང་། བདག་པོའི་རྐྱེན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། 1-57 དེའང་དབུ་མ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་མདོར་བསྡུས་ནས། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ལ་དྲུག་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་ད
Chinese
按照（四身）的次第，分别是：自性身（藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་），报身（藏文：ལོངས་སྐུ་），化身（藏文：སྤྲུལ་སྐུ་），法身（藏文：ཆོས་སྐུའོ།）。正如《现观庄严论》中所说：‘自性圆满及，如是其他化，与法身事业，四相甚真实。’ 其中，自性身是指：本体非由因缘所生，安立不依赖于其他，形态不发生改变，自性清净的法界，远离一切应断的垢染，因此称为自性身。关于它的分类在此不做详细阐述。 第二是法身，有五个方面：自性、断除、有境的行境、事业和功用、生起因的差别。第一是自性，所指从正念住开始，到一切种智的无漏法。所代表的是法身的名称。定义是：所有白法完全圆满，成熟到极点。这里所说的白法是指清净之法。‘所有’是指所有种类。‘成熟到极点’是指断证功德达到究竟。 第二是断除的差别：断除了所有烦恼障和所知障，以及它们的习气。正如《三身经》中所说：‘种姓之子，俱生清净的阿赖耶识是如镜智，是法身。’ 第三是有境：是指其他的智慧，是唯有佛才能体验的境界。正如《三身经》中所说：‘法身是如来所应观察的本体。’ 第四是事业和功用：引导所化众生安住于道之所依，安住于道，安住于果。真实利益已调伏的众生，并通过间接的方式利益未调伏的众生。正如《现观庄严论》中所说：‘如是轮回尽此际，事业恒常不间断，引导众生寂静业，及四种摄受法，法身事业之功用，共有二十七种。’ 第五是生起因的差别：近取因产生于智慧资粮，增上缘产生于福德资粮。正如《中观宝鬘论》中所说：‘法身简而言之，国王（指佛陀）生于智慧资粮。’ 第三是报身，有六个方面：自性等。
English
According to the order of the four Kayas (bodies), they are: Svabhavikakaya (Tibetan: ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་, Essence Body), Sambhogakaya (Tibetan: ལོངས་སྐུ་, Enjoyment Body), Nirmanakaya (Tibetan: སྤྲུལ་སྐུ་, Emanation Body), and Dharmakaya (Tibetan: ཆོས་སྐུའོ།, Dharma Body). As stated in the 'Ornament of Clear Realization': 'Essence, complete with enjoyment, likewise other emanations, with the activities of the Dharma Body, are explained as four aspects in reality.' Among them, Svabhavikakaya refers to: the essence not produced by causes and conditions, its establishment not relying on others, its form not changing, the naturally pure Dharmadhatu, free from all defilements to be abandoned, hence it is called Svabhavikakaya. Its classification will not be elaborated here. Secondly, the Dharmakaya has five aspects: nature, abandonment, the object of experience, activities and functions, and the difference in the cause of arising. First is nature, referring from the four mindfulnesses to all uncontaminated Dharmas of omniscience. What it represents is the name of the Dharmakaya. The definition is: all white Dharmas are completely perfect, matured to the extreme. The white Dharmas mentioned here refer to pure Dharmas. 'All' refers to all kinds. 'Matured to the extreme' refers to the ultimate attainment of abandonment and realization. Second is the difference of abandonment: abandoning all afflictive and cognitive obscurations, along with their habitual tendencies. As stated in the 'Three Kayas Sutra': 'Son of lineage, the primordially pure Alaya-vijnana is like a mirror-like wisdom, it is the Dharmakaya.' Third is the object of experience: referring to other wisdoms, the realm that only Buddhas can experience. As stated in the 'Three Kayas Sutra': 'The Dharmakaya is the essence of the Tathagata to be observed.' Fourth is the activities and functions: guiding sentient beings to abide in the basis of the path, abide in the path, and abide in the result. Truly benefiting those who have been tamed, and indirectly benefiting those who have not been tamed. As stated in the 'Ornament of Clear Realization': 'Thus, as long as samsara exists, activities are constantly uninterrupted, guiding beings to peaceful actions, and the four means of gathering, the functions of the Dharmakaya, are considered to be twenty-seven in total.' Fifth is the difference in the cause of arising: the proximate cause arises from the accumulation of wisdom, and the cooperative condition arises from the accumulation of merit. As stated in the 'Garland of Precious Gems': 'The Dharmakaya, in short, the king (referring to the Buddha) is born from the accumulation of wisdom.' Third is the Sambhogakaya, which has six aspects: nature, etc. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ང་། མཚོན་བྱ་སྒྲ་ དོན་གྱི་དང་། སྤངས་པའི་དང་། ཡུལ་ཅན་གང་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དང་། སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱིའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་གཞི་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་གོ །མཚོན་བྱ་ནི། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་མཛེས་པར་བརྒྱན་པ། ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་རང་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ཐ་སྙད་དུ་མཚོན། མཚན་ཉིད་ནི། སྦྱོར་ བའམ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེའང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་པོ་འདི། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཅེས་ སོ། །སྒྲ་དོན་ནི། ལོངས་སྐུ་ཞེས་བྱ་ཅི་ཞེ་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། དགའ་བ་དང་ཚིམ་པར་མཛད་པས་ནའོ། ། གསུམ་པ་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། སྒྲིབ་པར་གྱུར་པ་མ་ ལུས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེའང་སྐུ་གསུམ་གྱི་མདོ་ལས། ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་གནས་སུ་དག་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་སུ་དག་པ་ནི། སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། 1-58 ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ཡུལ་ཅན་ནི། སྤྱིར་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ས་བཅུའི་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །དེའང་སྐུ་གསུམ་གྱི་མདོ་ ལས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་གང་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་འཕྲིན་ལས་ནི། དངོས་སུ་ས་བཅུ་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ལ། བརྒྱུད་ནས་མ་དག་ པ་རྣམས་ཀྱིའང་དོན་བྱེད་དོ། །དྲུག་པ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ནི། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་དབུ་མ་རིན་ ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་འདི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ་འོ། །ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ལྔ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་དང་། སྤངས་པའི་དང་། ཡུལ་ཅན་གང་གི་སྤྱོད་ ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དང་། མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དང་། སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཞིང་། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པར། །སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །སྐྱེ་བ་མངོན་པར་སྐྱེ་བ་དང་། །དགའ་ལྡན་གནས་ནས་འཕོ་བ་དང་། ། 1-59 ལྷུམས་སུ་འཇུག་དང་བལྟམས་པ་དང་། །སེམས་ཅན་སྲིད་གསུམ་སྐྱོ་བསྐྱེད་ནས། །ཞེས་པ་ནས། མྱ་ངན་འདས་ལ་རབ་འཇུག་མཛད། །ཅེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་
Chinese
我，所诠释的声音， 意义的差别，断除的差别，所化有情的境界差别，事业和利他的差别，以及生起之因的差别。 首先，作为例子的基础是：成为一切种智（sarvākārajñatā， सर्वākārajñatā， सर्व आकारज्ञता， 一切相智）之所依的是什么？ 所诠释的是：以妙相和随好庄严，具备五种决定的自性圆满报身（saṃbhogakāya， साम्भोगकाय， साम्भोगकाय， 报身）的名称来表示。 其体性是：从结合或个别觉悟的智慧力量中产生。 正如《现观庄严论》（Abhisamayālaṃkāra， अभिसमयालङ्कार， अभिसमयालङ्कार， 现观庄严论）中所说：‘具三十二妙相，八十随好之体性，是为能仁之圆满报身。’ 声音的意义是：什么是‘报身’？因为受用大乘之法，并使之欢喜和满足。 第三，断除的差别是：与所有成为障碍的事物分离。 正如《三身经》中所说：‘烦恼的意处清净是平等性智（samatājñāna， समताज्ञान， समताज्ञान， 平等性智）。意识的清净是妙观察智（pratyavekṣaṇājñāna， प्रत्यवेक्षणाज्ञान， प्रत्यवेक्षणाज्ञान， 妙观察智），即是圆满报身。’ 第四，所化有情是：一般而言，成为自他二者的行境，特别是成为十地菩萨的境界。 正如《三身经》中所说：‘圆满报身，菩萨的自性应当观何处？’ 第五，利他是：直接利益十地菩萨，间接也利益不清净者。 第六，因的差别是：从福德的近取因中产生，并从智慧资粮共同产生的俱生缘中产生。 正如《中观宝鬘论》（Ratnāvalī， रत्नावली， रत्नावली， 宝鬘论）中所说：‘诸佛之色身，从福德资粮生。’ 第四，化身（nirmāṇakāya， निर्माणकाय， निर्माणकाय， 化身）有五种差别：自性的差别，断除的差别，所化有情的行境差别，事业和利他的差别，以及生起之因的差别。 首先，从成所作智（kṛtyānuṣṭhānajñāna， कृत्यानुष्ठानज्ञान， कृत्यानुष्ठानज्ञान， 成所作智）的自在因中产生，以妙相和随好庄严，以十二相成道的方式成佛。正如《宝性论》（Uttaratantra， उत्तरतन्त्र， उत्तरतन्त्र， 宝性论）中所说：‘不住于法身，化身之自性，种种之生，示现降生，从兜率天降，入胎与诞生，令众生厌离三有。’ 从‘示现入灭’之间所说。
English
I, the signifying sound, The difference of meaning, the difference of abandonment, the realm of whatever is to be tamed, the difference of activity and benefit, and the difference of the generating cause. First, the basis for the example is: What is it that becomes the basis for omniscience (sarvākārajñatā)? What is signified is: Adorned with major and minor marks, it is signified by the name of the enjoyment body (saṃbhogakāya) that possesses the nature of five certainties. Its essence is: Born from the power of the wisdom of union or individual realization. As it is said in the Ornament of Clear Realization (Abhisamayālaṃkāra): 'This possessor of thirty-two marks and eighty minor marks is considered the Enjoyment Body of the Sage.' The meaning of the sound is: What is meant by 'Enjoyment Body'? Because it enjoys the Dharma of the Great Vehicle and makes it joyful and satisfied. Third, the difference of abandonment is: Separated from all that has become an obscuration. As it is said in the Sūtra of the Three Bodies: 'The purification of the mind-basis of afflictions is equality wisdom (samatājñāna). The purification of the consciousness is discriminating wisdom (pratyavekṣaṇājñāna), which is the Enjoyment Body.' Fourth, the object to be tamed is: In general, it becomes the realm of both self and others, and in particular, it becomes the realm of the bodhisattvas of the ten bhūmis. As it is said in the Sūtra of the Three Bodies: 'That Enjoyment Body, where should the nature of the bodhisattva be looked at?' Fifth, the benefit is: Directly benefiting the bodhisattvas of the ten bhūmis, and indirectly benefiting those who are not pure. Sixth, the difference of the cause is: It arises from the proximate cause of merit and arises from the co-emergent condition of the accumulation of wisdom. As it is said in the Precious Garland of the Middle Way (Ratnāvalī): 'The form body of the Buddhas arises from the accumulation of merit.' Fourth, the Emanation Body (nirmāṇakāya) has five differences: the difference of nature, the difference of abandonment, the realm of whatever is to be tamed, the difference of activity and benefit, and the difference of the generating cause. First, it arises from the sovereign cause of the wisdom of accomplishing activities (kṛtyānuṣṭhānajñāna), adorned with major and minor marks, becoming enlightened in the manner of the twelve deeds. As it is said in the Treatise on the Sublime Continuum (Uttaratantra): 'Without moving from the Dharma Body, the nature of the Emanation Body, with various births, manifestly born, descending from the Tuṣita heaven, entering the womb and being born, causing sentient beings to be weary of the three realms.' It is said from 'manifesting entering into extinction' in between. --------------------------------------------------------------------------------