Tibetan
ྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་དབང་དེ་ཉིད་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ པ་དང་། རྩ་བའི་རྟོག་པ་ཞེས་ཐེག་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ་དེས་ཀྱང་གཞན་དབང་དུ་གྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་ མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་གྲུབ་པོ། །དེས་ན་གཞན་དབང་དང་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དེ་བཞིན་མིན་གཞན་ མིན། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། ཀུན་བརྟགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ དག་གིས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་དག་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པས་ དེ་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཁོ་ན་གཞན་པ་ཉིད་མེད་པས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་ གསུངས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། ཐེག་བསྡུས་སུ། གནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གྱུར་པ་ན། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡང་། ས་བོན་མེད་པར་གྱུར་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ 1-20 ཅད་དུ་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་རྩ་འགྲེལ་དུ། རྟག་ཏུ་གཉིས་བྲལ་ འཁྲུལ་པའི་རྟེན་གང་ཡིན་དང་གང་ཞིག་རྣམ་ཀུན་དུ། །བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན་ཞིང་སྤྲོས་པ་ མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཁོ་ན། །ཤེས་བྱ་སྤང་བྱ་རང་བཞིན་དྲི་མེད་འདོད་གང་རྣམ་པར་སྦྱང་ བྱ་སྟེ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་གསེར་དང་ཆུ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་དག་འདོད། །དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་རྟག་ཏུ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་ པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་རྟེན་གཞན་གྱི་དབང་སྟེ་དེས་ཀུན་ རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་ བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་པོ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་སྦྱང་ བ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་གོ །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ ནི་ནམ་མཁའ་དང་གསེར་དང་ཆུ་ལྟ་བུར་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་ མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་མི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོར། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་ གསུམ་གྱི་ཕྱིར་འཆིང་བ་དང་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པས་སྐུ་གསུམ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་གང་ ཞེ་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ པའི་མཚན་
Chinese
此外，经文中说“他者的力量的显现将会耗尽”，以及《摄大乘论》中提到的“根本分别”，也证实了是依他起性（gzhan dbang）。 如来藏（de bzhin gshegs pa'i snying po）是不变的真如（de bzhin nyid），因此是不变圆成实性（yong su grub）。 因此，由于依他起性和不变圆成实性之间存在差异，它们不可能相同。《经庄严论》中说：“非有非无，非如来，非他。” 其注释中说：“遍计所执（kun brtags pa）和依他起性的特征不是有。圆成实性的特征不是无。遍计所执和依他起性与圆成实性不是一体，因此不是如来。仅仅是它们不是他者，因此不是他。” 第四点，《摄大乘论》中说：“当存在于所有状态时，异熟识（rnam par smin pa'i rnam par shes pa）的所有种子，也成为无种子和完全舍弃。” 《经庄严论》的根本颂和注释中说：“恒常离二，迷惑的所依是什么，以及无论何时，无法言说且无戏论的自性，那唯一，应知应断自性无垢，所欲应净化。那如虚空、黄金和水般，从烦恼中完全清净。” “那唯一恒常离二是遍计所执的自性，因为在胜义中，它没有能取和所取的特征。迷惑的所依是依他起性，因为它产生分别念。不可言说且无戏论的自性是圆成实的自性。那唯一第一是应完全了知的。第二是应断除的。第三是从突发性的垢染中应净化的，因为自性是清净的。自性清净的，如虚空、黄金和水般，从烦恼中清净，虚空等不是自性不净，也不是说它们不从突发性的垢染中解脱而清净。” 《圣金光明经》中说：“善男子，那些凡夫俗子，由于三种特征而受到束缚和遮蔽，远离三身（sku gsum）。什么是三种呢？遍计所执的特征、依他起性的特征和圆成实性的特征。”
English
Furthermore, the statement 'the manifestation of the power of others will be exhausted,' and the 'fundamental conceptualization' mentioned in the Compendium of The Great Vehicle (Theg bsdus), also establish the dependent nature (gzhan dbang). The Tathagatagarbha (de bzhin gshegs pa'i snying po) is the unchanging Suchness (de bzhin nyid), therefore it is established as the unchanging perfectly established nature (yong su grub). Therefore, since there is a difference between the dependent nature and the unchanging perfectly established nature, it is impossible for them to be the same. In the Ornament of the Sutras, it says: 'Not existent, not non-existent, not Suchness, not other.' Its commentary says: 'The characteristics of the imputed (kun brtags pa) and the dependent are not existent. The characteristic of the perfectly established is not non-existent. The imputed and the dependent are not one with the perfectly established, therefore not Suchness. Merely they are not other, therefore not other.' Fourthly, in the Compendium of The Great Vehicle, it says: 'When existing in all states, the seeds of the Alaya-consciousness (rnam par smin pa'i rnam par shes pa), which are all seeds, also become without seeds and completely abandoned.' In the root verses and commentary of the Ornament of the Sutras, it says: 'Constantly free from duality, what is the basis of delusion, and whatever, in every way, cannot be expressed and is of a nature without elaboration, that alone, knowable, abandonable, nature stainless, whatever is desired should be purified. That is like space, gold, and water, completely pure from afflictions.' 'That alone, constantly free from duality, is the nature of the imputed, because in ultimate reality, it does not have the characteristics of grasper and grasped. The basis of delusion is the dependent, because it generates conceptual thoughts. The nature that cannot be expressed and is without elaboration is the nature of the perfectly established. That alone, the first, is to be fully known. The second is to be abandoned. The third is to be purified from adventitious stains, because the nature is pure. That which is pure by nature, like space, gold, and water, is pure from afflictions, space and so on are not impure by nature, nor is it said that they are not purified by being freed from adventitious stains.' In the Noble Golden Light Sutra, it says: 'Sons of good family, those ordinary beings are bound and obscured by three characteristics, and are far from the three bodies (sku gsum). What are the three? The characteristic of the imputed, the characteristic of the dependent, and the characteristic of the perfectly established.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཉིད་དོ། །མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཤེས་པ་དང་འགོག་པ་དང་དག་པར་མ་གྱུར་པ་ དེའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་མ་ཐོབ་པོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཤེས་པ་དང་འགོག་པ་དང་རྣམ་ པར་བྱང་བར་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སྐུ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མ་ 1-21 སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན་དངོས་པོ་ལས་འཇུག་པའི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ལམ་སྦྱོང་བ་དག་ལ་གནས་པས་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱོང་ངོ་། །གཅོད་པའི་ལམ་ ལ་གནས་པས་ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་སྦྱོང་ངོ་། །མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བའི་ལམ་ལ་གནས་ པས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱོང་ངོ་། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱངས་ན་སྤྲུལ་པའི་ སྐུ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་སྦྱངས་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ སྟོན་ཏོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱངས་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཐོབ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་རྣམས་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀུན་གཞི་ རྣམ་ཤེས་ནི་སྤང་བྱར་གྲུབ་པོ། །ཡང་རྒྱུད་བླར། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་བརྗོད་གང་ཡིན་ ཉི་དང་མཁའ་བཞིན་གློ་བུར་གྱི། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྤྲིན་ཚོགས་སྟུག་པོའི་སྒྲིབ་པ་ཡིས་ནི་ བསྒྲིབས་གྱུར་པ། །དྲི་མེད་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་སངས་རྒྱས་ ཉིད། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་མི་རྟོག་རྣམ་འབྱེད་ཡེ་ཤེས་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འཐོབ། །ཅེས་སོགས་ གསུངས་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཐོབ་བྱར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་དང་ཐོབ་བྱའི་ཁྱད་པར་ ཡོད་པས་ཀྱང་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། ། ལྔ་པ་ནི། ཐེག་བསྡུས་སུ། ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ སྨིན་པ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མ་ བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །དགེ་བ་ དང་མི་དགེ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་གྱུར་ ན་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་པར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀུན་གཞི་ 1-22 རྣམ་ཤེས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གྲུབ་ལ། རྒྱུད་བླར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་སོགས་འབྲས་ ཀྱི། །ལྤགས་སྦུབས་ནང་ཆོད་ཆོས་ཁམས་དགེ་བ་ཡང་། །དེ་བཞིན་དགེ་བ་དེ་དེ་ལ་བརྟེན་ ནས། །རིམ་གྱིས་ཐུབ་པའི་རྒྱལ་པོའི་དངོས་པོར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་ མདོར། རིགས་ཀྱི་བ
Chinese
正是如此。因为没有证悟、断除和清净这些特质，所以没有获得三身（Trikaya）。如果证悟、断除和完全清净这三种特质，那么诸佛世尊（Buddha Bhagavan）就能圆满具足三身。种姓之子，因为凡夫没有舍弃三种识，所以远离三身。这三种识是什么呢？即从事物生起的识、安住于阿赖耶识的意，以及阿赖耶识本身。通过修习道，可以调伏生起的识。通过断除道，可以调伏安住于阿赖耶识的意。通过最胜道，可以调伏阿赖耶识。如果调伏了生起的识，就能显现化身（Nirmanakaya）。如果调伏了安住于阿赖耶识的意，就能示现报身（Sambhogakaya）。如果调伏了阿赖耶识，就能获得法身（Dharmakaya）。因此，如来（Tathagata）被称为圆满具足三身。如是说，阿赖耶识被确立为应断除之法。此外，《宝性论》（Ratnagotravibhāga）中说：‘所谓自性光明，如太阳和天空般，被突如其来的烦恼和所知障的浓厚云层所遮蔽。’无垢的佛陀，具足一切功德，是常恒、坚固、永恒的佛。这需要依靠对法的无分别和辨别智慧才能获得。’等等，如是说，如来藏（Tathāgatagarbha）被确立为应获得之法，因此，应断除之法和应获得之法存在差异，不可能相同。 第五点，在《摄大乘论》（Mahāyānasaṃgraha）中说：‘为什么说善与不善之法的异熟果是无覆无记的异熟果呢？’因为无覆无记与善和不善没有冲突。善与不善是相互矛盾的。如果异熟果变成善或不善，那么就无法阻止烦恼的生起。因此，异熟识是无覆无记的。’如是说，阿赖耶识被确立为无记。此外，《宝性论》中说：‘众生的无明等果的皮囊内，有法界（Dharmadhatu）的善性。’同样，善性依靠它，逐渐转变为能胜的佛陀之体。’以及《大涅槃经》（Mahāparinirvāṇa Sūtra）中说：‘种姓之子，'
English
It is so. Because these characteristics have not been known, abandoned, and purified, the three bodies (Trikaya) have not been attained. If these three characteristics are known, abandoned, and completely purified, then the Buddhas, the Bhagavan, will have completely perfected the three bodies. Son of lineage, because ordinary beings have not abandoned the three consciousnesses, they are far from the three bodies. What are these three? They are the consciousness that arises from objects, the mind that abides in the Alaya, and the Alaya consciousness itself. By abiding in the path of training, the consciousness that arises is trained. By abiding in the path of cutting off, the mind that abides in the Alaya is trained. By abiding in the supreme victorious path, the Alaya consciousness is trained. If the consciousness that arises is trained, then the Emanation Body (Nirmanakaya) will be manifested. If the mind that abides in the Alaya is trained, then the Enjoyment Body (Sambhogakaya) will be shown. If the Alaya consciousness is trained, then the Dharma Body (Dharmakaya) will be attained. Thus, the Tathagatas are said to have spontaneously accomplished the three bodies. As it is said, the Alaya consciousness is established as something to be abandoned. Furthermore, in the Ratnagotravibhāga, it is said: 'What is called the naturally luminous nature, like the sun and the sky, is obscured by the sudden, dense clouds of afflictions and cognitive obscurations.' The stainless Buddha, endowed with all qualities, is the eternal, steadfast, and unchanging Buddha. This is attained by relying on the non-conceptual and discriminating wisdom of the Dharma.' etc., as it is said, the Tathāgatagarbha is established as something to be attained, therefore, there is a difference between what is to be abandoned and what is to be attained, and it is impossible for them to be the same. Fifth, in the Mahāyānasaṃgraha, it is said: 'Why is the result of virtuous and non-virtuous dharmas called the unconditioned and unspecified result?' Because the unconditioned and unspecified is not in conflict with virtue and non-virtue. Virtue and non-virtue are mutually contradictory. If the result becomes virtuous or non-virtuous, then it will not be possible to prevent the arising of afflictions. Therefore, the result consciousness is unconditioned and unspecified.' As it is said, the Alaya consciousness is established as unspecified. Furthermore, in the Ratnagotravibhāga, it is said: 'Within the husk of the fruits of beings' ignorance, etc., is the Dharma-dhatu's goodness.' Likewise, that goodness, relying on it, gradually transforms into the body of the victorious Buddha.' And in the Mahāparinirvāṇa Sūtra, it is said: 'Son of lineage,' --------------------------------------------------------------------------------