Tibetan
་བ་དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་འདོན་པ་དང་གླེགས་བམ་དུ་འབྲི་བ་ དང་། གཞན་ལ་ཡང་བཅུ་དྲུག་གི་ཆའི་ཆ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ གང་ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་བདུན་གྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། 1-44 དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་འདི་ལ་མི་སྐུར་ཏེ། འཆང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་འདོན་པ་དང་ ཀློག་པ་དང་གླེགས་བམ་དུ་འབྲི་བ་དང་། གཞན་ཡང་བཅུ་དྲུག་གི་ཆའི་ཆ་བཅུ་བཞི་སྟོན་ནུས་ པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་བརྒྱད་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་འདི་ལ་མི་སྐུར་ཏེ། འཆང་བ་ དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་འདོན་པ་དང་གཞན་ལ་ཡང་གླེགས་བམ་དུ་འབྲི་བར་བསྐུལ་ བ་དང་བདག་ཀྱང་ཉན་ཅིང་འཛིན་ལ་གཞན་དག་ཀྱང་ཉན་པ་དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་ འདོན་པ་དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པར་བསྐུལ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ ཤིན་དུ་བསྲུང་ཞིང་མདོ་སྡེ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དང་། གཞན་དག་ཀྱང་མཆོད་པ་དང་རིམ་གྲོ་ དང་བཀུར་སྟི་དང་ཕྱག་བྱ་བ་དང་ཀློག་པ་དང་འདོན་པའི་བར་དུ་བསྐུལ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ ནོ། །དེས་དོན་ཟབ་མོ་ཡང་རྫོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ནི་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་མི་འགྱུར་བ་མཐར་བདེ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་རྒྱས་པར་འཆད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཏེར་ལ་ ཤིན་དུ་མཁས་པ་དང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པའི་ ཆོས་འདི་དག་འཆང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་སྐྱོབ་པ་དང་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ རོ། །གང་ཞིག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ན་དེ་ནི་མ་ འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་འདི་འཆང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་སྐྱོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་ ངེས་པར་ཡང་དག་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། ༈ སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ། བདུན་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་དུ། དེ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ས་ལ་ གནས་པ་འཕགས་པའི་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡུལ་མ་ཡིན་ན། ཁམས་འདི་བལྟ་ བར་དཀའ་བ་དེས་ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་པ་འདིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། 1-45 བསྟན་པའི་དགོས་པ་བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་གཅིག་གིས་ནི་དྲིས་ལ་གཉིས་ པས་ནི་ལན་བསྟན་པའོ། །སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་རྒྱུ་བཞིན་དེ་དང་དེར། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ ཀུན་སྟོང་པ་ཞེས། །གསུངས་ནས་ཡང་འདིར་རྒྱལ་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ། །སངས་རྒྱས་སྙིང་ པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུངས། །སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང་། །ཡང་དག་ མི་
Chinese
以及为他人展示十六分之一的十二份。如果众生从恒河七沙数之多的佛陀那里发起菩提心（bodhicitta），那么在恶世之时，他们不会诽谤此法，而是受持、忆持、诵读、书写于书本，并能为他人展示十六分之一的十四份。如果众生从恒河八沙数之多的佛陀那里发起菩提心，那么在恶世之时，他们不会诽谤此法，而是受持、忆持、诵读，并劝请他人书写于书本，自己也听闻并忆持，劝请他人听闻、忆持、诵读、理解，为了世间的慈悲而精勤守护，供养经部（mDo sDe），并劝请他人供养、服侍、尊敬、礼拜、诵读，也是如此。他们也能圆满理解甚深之义，即如来（Tathāgata）是常住之法，不变异，终极安乐，并广为阐释众生具有佛性（Buddha-dhātu）。他们精通如来之法藏，供养诸佛之后，将能受持、忆持、守护、分别、证悟这些无上正法。如果有人发起无上圆满菩提心，那么他们在未来之时，也将受持、忆持、守护此正法，并 निश्चित 必定能辨识正法。如是说。 第七，在《宝性论根本颂》（Gyü Bla rTsa 'Grel）中说：‘如是安住于无有染污的究竟地，诸圣者之最胜者的一切皆非境界，此界（khams）难以观看，那么从凡夫开始教导此法有何用？’ 宣说的必要以两个偈颂概括，一个提问，一个回答。‘如云如梦境，迁流于彼彼，一切所知境，皆为空性’。既然如此宣说了，为何诸佛又说众生具有如来藏（Tathāgatagarbha）？为了使怯懦者不灰心，不轻蔑劣者，并且不舍弃正法。
English
and be able to show others twelve parts of one-sixteenth. If sentient beings generate the mind of enlightenment (bodhicitta) from Buddhas as numerous as the sands of seven Ganges rivers, then in the time of evil, they will not slander this Dharma, but will uphold, retain, recite, write it in books, and be able to show others fourteen parts of one-sixteenth. If sentient beings generate the mind of enlightenment from Buddhas as numerous as the sands of eight Ganges rivers, then in the time of evil, they will not slander this Dharma, but will uphold, retain, recite, and encourage others to write it in books, and they themselves will listen and retain it, and encourage others to listen, retain, recite, understand, and for the sake of compassion for the world, they will diligently protect and make offerings to the Sutras (mDo sDe), and encourage others to make offerings, serve, respect, prostrate, and recite, and so on. They will also fully understand the profound meaning, which is that the Tathāgata is of the nature of permanence, unchanging, ultimately blissful, and will extensively explain that sentient beings have the Buddha-nature (Buddha-dhātu). They will be very skilled in the treasury of the Tathāgata's Dharma, and after making offerings to those Buddhas, they will be able to uphold, retain, protect, distinguish, and realize these unsurpassed true Dharmas. If someone generates the mind of unsurpassed perfect enlightenment, then in the future they will also uphold, retain, and protect this true Dharma, and निश्चित (niścita, निश्चित) certainly be able to distinguish the true Dharma. Thus it is said. Seventh, in the Root Text and Commentary of the Uttaratantra (Gyü Bla rTsa 'Grel), it says: 'Since all of the supreme among the noble ones, abiding in the ultimate ground free from defilements, are not objects, and this realm (khams) is difficult to see, then what is the use of teaching this from the perspective of ordinary beings?' The necessity of teaching is summarized in two verses, one asking the question and the other giving the answer. 'Like clouds and dreams, flowing here and there, all knowable objects are empty in every way.' Since this has been said, why do the Buddhas say that sentient beings have the Tathāgatagarbha? It is to prevent the timid from being discouraged, from despising the inferior, and from abandoning the true Dharma. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་ དག་དེ་སྤང་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་དང་། ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དབེན་པ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་དོན། །སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད། །ཉོན་མོངས་སྤྲིན་འདྲ་བྱ་བ་ཡི། །ལས་ནི་རྨི་ལམ་ལོངས་སྤྱོད་བཞིན། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱི་ རྣམ་སྨིན་དོན། །ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་བཞིན། །སྔར་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་གཞག་ནས། །སླར་ཡང་ བླ་མའི་རྒྱུད་འདིར་ནི། །ཉེས་པ་ལྔ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཁམས་ཡོད་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་མ་ཐོས་པས། །བདག་ལ་བརྙས་པའི་ཉེས་པ་ཡིས། །སེམས་ནི་ཞུམ་པ་འགའ་ ཞིག་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་པས། །བདག་ནི་ མཆོག་ཅེས་རློམ་པ་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་ལ། །དམན་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ལྟར་སེམས་པ་དེ་ལ་ནི། །ཡང་དག་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ། །དེས་ན་ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཅིང་། །ཡང་དག་དོན་ནི་རིག་མི་འགྱུར། །བཅོས་མ་གློ་བུར་པ་ཉིད་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་སྐྱོན་དེ་ཡང་ དག་མིན། །ཡང་དག་ཉེས་དེ་བདག་མེད་པ། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་དག་པ་ཡིན། །ཡང་དག་ མིན་པའི་ཉེས་འཛིན་ཅིང་། །ཡང་དག་ཡོན་ཏན་སྐུར་འདེབས་པས། །བློ་ལྡན་བདག་དང་ སེམས་ཅན་ནི། །མཚུངས་མཐོང་བྱམས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །འདི་ལས་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས། །སྤྲོ་ དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་དང་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བྱམས་ཆེན་སྐྱེ། །ཆོས་ལྔ་སྐྱེ་ཕྱིར་དེ་ལས་ ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་མཚུངས་ལྟ། །སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང་། །བདག་དང་སེམས་ 1-46 ཅན་མཚུངས་བྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མྱུར་དུ་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །འདིའི་དོན་ནི། ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤྲིན་ ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་བཀའ་བར་བར་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ལྟ་བུར་ བསྟན་ལ་སླར་ཡང་འཁོར་ལོ་ཐ་མར་ཉེས་པ་ལྔ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་གསལ་བར་བསྟན་ཏེ། ཉེས་པ་ལྔ་ནི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མ་ཐོས་པས། བདག་ལ་དམན་པར་འདུ་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་སྐྱེས་པ་རྣམས་རང་མཆོག་ཏུ་རློམ་པས་གཞན་ལ་བརྙེས་ པ་དང་། དེས་ན་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་འཛིན་པ་ དང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པས་སེམས་ ཅན་ལ་རང་དང་མཚུངས་པར་འཛིན་པའི་བྱམས་པ་མི་ཐོབ་པའོ། །ཁམས་ཐོས་ན་ཉེས་པ་ལྔ་ སྤངས་ཏེ། རང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་སྟོན་པ་བཞིན་ གུས་པ་དང་། ཉེས་པ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་མི་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཆོས་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་ པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སེམ
Chinese
‘执持正法而轻视，具有我执等五种过患，为了舍弃这些过患而宣说。’以及，‘真实之边是远离一切有为法的相状，烦恼、业和异熟的意义，如同云等一样宣说。烦恼如云，行为的业如梦中受用，烦恼业的异熟的意义，蕴如幻术和化身。’先前如此安立之后，再次在上师的续部中，为了舍弃五种过患，才宣说了具有自性。如此，因为没有听闻，以轻视自己的过患，有些人的心会沮丧，菩提心不会生起。对于那些生起菩提心的人，如果自认为殊胜，对于没有生起菩提心的人，会产生低劣的认知。如此，对于这种心态，不会生起正确的认识，因此执持非正见，而不能证悟真实义。因为是虚假的、暂时的，众生的过患并非真实。真实的过患是无我的，功德是自性清净的。执持非真实的过患，诽谤真实的功德，有智慧的人不会将自己和众生，视为平等而获得慈爱。从听闻此法中，如欢喜和示现般恭敬，生起智慧、耶舍（梵文：यशस्，Yaśas，名誉）和慈悲。为了生起五种功德，从中，无有罪过，视一切平等，具足无过患的功德，将自己和众生视为平等，迅速获得佛果。’ 此义是说，法界远离一切有为法，考虑到烦恼等如同云等一样不存在，因此宣说一切皆空，如同虚空一般。然后在最后的法轮中，为了舍弃五种过患，才清楚地宣说了心要。五种过患是：因为没有听闻具有心要，认为自己低劣而不生起菩提心；生起菩提心的人，自认为殊胜而轻视他人；因此，对于非真实的过患，如我慢等，执持为真实；诽谤真实的法性；以及，因为具有这两种过患，不能对众生生起视自己与众生平等的慈爱。如果听闻了自性，就能舍弃五种过患：对于自己修持菩提生起欢喜；对于其他众生如示现般恭敬；对于过患不执持为真实的智慧；对于法性生起信心的耶舍；以及，对众生生起慈悲。
English
'Holding onto the correct Dharma while disparaging, possessing five faults such as attachment to self, these are spoken to abandon those faults.' And, 'The true limit is the separation from all conditioned phenomena. The meaning of afflictions, karma, and maturation is spoken of like clouds and so forth. Afflictions are like clouds, the karma of actions is like enjoyment in a dream. The meaning of the maturation of afflictive karma is that the aggregates are like illusion and emanation.' Having established it in this way before, again in this lineage of the Lama, it is taught that the essence exists in order to abandon the five faults. Thus, because it is not heard, due to the fault of despising oneself, some minds become disheartened, and Bodhicitta does not arise. For those in whom Bodhicitta has arisen, if they boast that they are superior, they strongly engage in the perception of inferiority towards those in whom Bodhicitta has not arisen. Thus, for that kind of mind, correct knowledge does not arise, therefore they grasp at what is incorrect and do not realize the true meaning. Because it is artificial and temporary, the faults of sentient beings are not true. The true fault is selflessness, and the qualities are naturally pure. Grasping at untrue faults and denigrating true qualities, wise people will not see themselves and sentient beings as equal and will not attain loving-kindness. From hearing this, from hearing, like joy and showing, respect and wisdom, Yeshe (Sanskrit: यशस्, Yaśas, fame) and great compassion arise. In order to generate the five qualities, from that, there is no fault, seeing all as equal, possessing faultless qualities, making oneself and sentient beings equal, one quickly attains Buddhahood. The meaning of this is that the Dharmadhatu is separated from all conditioned phenomena, considering that afflictions and so forth are non-existent like clouds and so forth, therefore it is taught that all is empty, like space. Then, in the final turning of the wheel, in order to abandon the five faults, the essence is clearly taught. The five faults are: because one has not heard of having essence, one does not generate Bodhicitta because one perceives oneself as inferior; those who have generated Bodhicitta, consider themselves superior and despise others; therefore, one grasps at untrue faults, such as pride, as true; one slanders the true nature of Dharma; and, because one possesses these two faults, one cannot generate loving-kindness towards sentient beings, seeing oneself and sentient beings as equal. If one hears of essence, one can abandon the five faults: one generates joy in practicing Bodhi for oneself; one respects other sentient beings like showing; the wisdom of not grasping at faults as true; the Yeshe of having faith in the nature of Dharma; and, one generates compassion towards sentient beings. --------------------------------------------------------------------------------