Tibetan
པའི་སྡོམ་པ་ཡང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ནོད་དགོས་ 24-5-12b པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་སྔ་མ་དེ་ཙམ་གྱིས་བཤགས་པ་གོ་ཆོད་པོར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཕུང་པོ་གསུམ་པར་སླན་ཆད་ཀྱང་སྡོམ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། འདི་ནི་བཟང་པོ་མ་ལགས་པས། །སླན་ཆད་བདག་ནི་ཡོངས་མི་བགྱིད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །འོ་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་སྡིག་པ་འདག་ནུས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ནས་དྲུངས་འབྱིན་པ་ནི་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བསླབ་བཏུས་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་སྡིག་པ་སྦྱང་བ་ནི་ཆོས་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་བསྟན་ཏེ། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན། སྡིག་པ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྟོབས་དང་། རྟེན་གྱི་སྟོབས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་སྤྱད་པ་ལ་འགྱོད་པ་མང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི། མི་དགེ་བའི་ལས་སྤྱད་ཀྱང་དགེ་བའི་ལས་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པའོ། །ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ནི། སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །རྟེན་གྱི་སྟོབས་ནི། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བ་སྟེ། དེ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ལ་བསྟེན་ན་སྡིག་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་འབད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་སོ། །གསུམ་པ་ཕྲག་དོག་གི་གཉེན་པོར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡན་ལག་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་དགེ་བ་ལ་ཡི་རང་བ་དང་། 24-5-13a དེས་བྱས་པའི་སྡིག་སྡུག་དང་དུ་ལེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡི་རང་ངོ་། །སུ་ཞིག་ན། བྱེད་པ་པོ་བདག་ནིའོ། །ལས་སུ་བྱ་བ་གང་ལ་ན། བདེ་གཤེགས་རང་རྒྱལ་དང་ནི་ཉན་ཐོས་དང་། རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་དགེ་བ་གང་བསགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་གཞན་མ་ལུས་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མི་དགེ་བ་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་དགེ་བ་ལ་ཡི་རང་བར་རིགས་ན། དེས་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་སློང་གི་ཁྱད་པར་དགའ་བཞིན་དུ་ཅི་ནས་ཀྱང་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་གཞོལ་བར་བགྱིའོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ཤེ་ན། ཀུན་སློང་ཉོན་མོངས་པའི་དུག་གིས་མགོ་རྨོངས་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་གཞན་དེ་དག་རྣ
Chinese
此外，还必须在诸佛面前受戒，因为没有它，仅凭之前的忏悔无法完全有效。正如《三蕴经》中所说：‘此后我也将受戒。’《入行论》中说：‘此非贤善行，此后我不再做。’ 那么，仅凭这些就能消除罪业吗？并非如此，从根本上铲除罪业取决于运用所有对治力的力量。那么，什么是对治力呢？《学集论》中说：‘消除罪业的方法在《四法经》中有所阐述。慈氏菩萨（梵文：Maitreya，弥勒菩萨）如果具备四种法，就能克服已经造作和积累的罪业。’四种法是什么呢？即：彻底忏悔、运用对治力、从罪业中扭转的力量和依靠的力量。彻底忏悔是指对所作不善业深感后悔。运用对治力是指即使造作了不善业，也要精勤行善。从罪业中扭转是指受持清净的戒律，获得不作恶的誓言。依靠的力量是指皈依佛、法、僧三宝，不舍菩提心。依靠具有这些力量的人，罪业就无法克服。’ 如上所述，努力修习证悟空性的见解和发愿菩提心，就是运用对治力的力量。第三，作为嫉妒的对治，宣说随喜支分，分为两种：随喜他人所作的善业和代受他人所作的罪业和痛苦。 首先是随喜。谁随喜呢？作者是我。对什么随喜呢？对如来（梵文：Tathāgata，音译为“塔塔加达”，指佛陀）、独觉（梵文：Pratyekabuddha，不依师友教导，独自悟道的修行者）、声闻（梵文：Śrāvaka，听闻佛陀教法而证悟的弟子）和佛子（菩萨）所积累的善业，以及世间人所作的一切善行，我都随喜。 其次分为两种：代受不善业的因和代受痛苦的果。首先，如果应该随喜他人所作的善业，那么如何对待他人所作的不善业呢？我自愿、欢喜地毫不犹豫地堕入地狱。为什么呢？因为那些被烦恼毒药蒙蔽心智的其他众生……
English
Furthermore, one must also receive vows in the presence of the Buddhas, because without it, the previous confession alone will not be fully effective. As it is said in the *Triskandha Sutra*: 'Hereafter, I will also take vows.' And in the *Bodhicaryāvatāra*: 'This is not virtuous, hereafter I will not do it.' So, can sins be purified by just that? No, eradicating them from the root depends on the power of applying all antidotes. What are they? As it is said in the *Śikṣāsamuccaya*: 'The purification of sins is taught in the *Sutra of the Four Dharmas*. If a Bodhisattva Mahasattva (great being) possesses four dharmas, they will overcome the sins they have committed and accumulated.' What are the four? They are: complete repentance, applying antidotes, the power of turning away from wrongdoing, and the power of reliance. Complete repentance is having great regret for engaging in non-virtuous actions. Applying antidotes is diligently engaging in virtuous actions even after engaging in non-virtuous actions. Turning away from wrongdoing is taking vows properly and obtaining the vow not to act. The power of reliance is taking refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and not abandoning the mind of enlightenment. If one relies on those with these powers, sins will not be able to overcome them.' As stated above, striving to cultivate the view of realizing emptiness and aspiring to cultivate the mind of enlightenment is the power of applying all antidotes. Third, as an antidote to jealousy, explaining the limb of rejoicing, which is divided into two: rejoicing in the virtuous deeds done by others and taking upon oneself the sins and sufferings done by them. First is rejoicing. Who rejoices? The doer is me. What is rejoiced in? In the virtues accumulated by the Sugatas (Tathāgata, 如来), Pratyekabuddhas (独觉), Śrāvakas (声闻), and the sons of the Buddhas (Bodhisattvas), and all other good deeds done by worldly people. The second is divided into two: taking upon oneself the cause of non-virtue and taking upon oneself the result of suffering. First, if one should rejoice in the virtuous deeds done by others, then how should one deal with the non-virtuous deeds done by them? I willingly and joyfully, without hesitation, plunge into the hells. Why? Because those other beings whose minds are deluded by the poison of afflictions... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མས་ལ། རྣམ་སྨིན་དམྱལ་བ་མྱོང་ངེས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་གང་མཆིས་པ་དེས་ནིའོ། །ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི། བྱེད་པ་པོ་དེས་རྣམ་སྨིན་མྱོང་མི་དགོས་པར་སྨོན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འོ་ན། གཞན་རྒྱུད་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྨིན་ཟིན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ནི་བྱང་སེམས་བདག་གིས་དང་དུ་ལེན་པར་ཤོག་ཤིག དེ་ལྟར་དང་དུ་བླངས་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བའི་བདུད་རྩི་ཡིས་ཚིམ་ནས། ཡིད་ནི་དགེ་བ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་བདེ་བ་ཉིད་བགྱིད་པར་གྱུར་ཅིག ཚིམ་ནས་ཞེས་པ་ཐར་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་ཚིམ་པ་ལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེའི་ཕན་ཡོན་ཐོབ་ནས་ཚིམ་པའོ། །ཡང་ན། གཞུང་འདི་ལྟར། འཇིག་རྟེན་བདེ་བའི་བདུད་རྩིས་ཚིམ་གྱུར་ནས། །ཡིད་ནི་རབ་ཞི་དགེ་བ་ 24-5-13b བགྱིད་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བཏོན་ནས། གཞན་གྱི་སྡིག་སྡུག་བྱང་སེམས་རང་གིས་དང་དུ་བླངས་པ་དེའི་མཐུ་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་གནས་སྐབས་སུ་མངོན་མཐོའི་བདེ་བས་ཚིམ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་སྨོན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འགྲོ་བའི་མགྲོན་པོ་སྲིད་པའི་ལམ་རྒྱུ་ཞིང་། །བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱད་པར་འདོད་པ་ལ། །འདི་ནི་བདེ་བའི་མཆོག་ཏུ་ཉེར་གནས་ཏེ། །སེམས་ཅན་མགྲོན་ཆེན་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང་མཐུན་ནོ། ། ༈ གཞན་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡན་ལག་གཉིས་བཤད་པ། གཉིས་པ་གཞན་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡན་ལག་ལ་(གཉིས་)སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འཚང་རྒྱ་བར་བསྐུལ་བ། ཆོས་བཤད་ནས་ཡུན་རིང་དུ་བཞུགས་པར་གསོལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་སྐྱེད་པར་སྨོན་པ། བསླབས་པ་རྣམས་འཚང་རྒྱ་བར་སྨོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགྲོ་བ་ཕལ་པ་འདི་དག་གི་ཡིད་ལ། དུས་མྱུར་དུ་ནི། དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སྨོན་པ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ཡིད་ལ། དགོས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དག་ནི་བསྐྱེད་པ་གང་གིས། དེའི་བསླབ་བྱ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས། ཚུལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་ཤོག་ཤིག དེ་ཡང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཇི་སྐད་དུ། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་གཉིས་ཀ་སྟེ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དགེ་བའི་ཚོགས་དེ་དག་བསྒྲུབས་ནས་ནི་ས་བཅུ་པོ་རིམ་གྱིས་ཐོབ་ཅིང་། སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་བཟུང་བ་སྟེ། དེའི་རིགས་རྒྱུད་མི་ཆད་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས། སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་དགྲ་རྣ
Chinese
因此，任何会导致经历恶趣（Narakas）的成熟果报的不善业，都将因此而终结。术语'ཁོ་ན་（khona）'表达了希望行为者不必经历成熟果报的愿望。 第二，如果有人问：'那么，如何处理他人相续中已经成熟的痛苦呢？'愿所有众生的所有痛苦都由菩萨我来承担。承担这些痛苦的目的是什么呢？愿世间众生都能满足于寂静涅槃的甘露，愿他们的心充满善意，行持离苦得乐之事。'满足'一词并非指体验解脱的快乐而感到满足，而是指获得其利益后感到满足。 或者，按照这种方式：'愿世间众生满足于世间安乐的甘露，愿他们的心完全平静，行持善行！'通过菩萨自愿承担他人罪恶和痛苦的力量，愿世间众生暂时满足于增上生的快乐，并最终安住于涅槃的快乐之中。 正如《入菩萨行论》中所说：'对于那些在轮回道路上旅行的众生客人，以及那些渴望享受安乐的人来说，这是安乐的至高来源，它使伟大的众生客人感到满足。'这与上述内容相符。 现在解释为了他者利益而做的两个分支： 第二，为了他者利益而做的分支有二：劝请菩萨们证悟成佛，以及在说法后祈请长久住世。 第一部分有三：愿未生起大菩提心（Mahabodhi-citta）的众生生起菩提心，愿已修习者证悟成佛。 第一，愿这些普通众生的心中，迅速生起对真正菩提的希求。 第二，对于那些已生起菩提心的人，愿他们能够如实地修习大菩提的六度波罗蜜多（Paramitas）。正如《经庄严论》中所说：'布施和戒律是福德资粮，智慧是智慧资粮，其余二者兼具。' 第三，通过修习这些善行，逐渐获得十地（Bhumis），成为三有（Triloka）的怙主，持有圆满正觉佛陀的种姓，使他们的血统永不中断，并摧毁二障（Dve-avarana）的敌人。
English
Therefore, whatever non-virtue there is that will certainly cause one to experience the maturation of suffering in the hell realms will be eliminated by that. The word 'ཁོ་ན་（khona）' expresses the wish that the actor does not have to experience the maturation. Second, if one asks: 'Well then, what is to be done about those sufferings that have already ripened in the streams of others?' May whatever suffering there is of all sentient beings be taken on by me, the Bodhisattva. What is the purpose of taking it on in that way? May the world be satisfied with the nectar of the bliss of pacified nirvana, and having their minds virtuous, may they do only happiness, abandoning suffering. 'Satisfied' does not mean being satisfied by experiencing the bliss of liberation, but being satisfied by having obtained its benefit. Or, according to this text: 'May the world be satisfied with the nectar of worldly bliss, and having their minds completely pacified, may they do virtuous deeds!' Through the power of the Bodhisattva voluntarily taking on the sins and sufferings of others, may the world be satisfied temporarily with the bliss of higher realms, and ultimately be established in the bliss of nirvana. As it also says in the Bodhicaryavatara: 'For the guests of beings traveling the path of existence, and those who wish to enjoy the enjoyment of bliss, this is the supreme source of bliss, which satisfies the great guests of sentient beings.' This is in accordance with what was said. Now explaining the two branches that are done for the sake of others: Second, the branches that are done for the sake of others are two: urging the Bodhisattvas to attain enlightenment, and requesting them to remain for a long time after teaching the Dharma. The first has three parts: wishing that those beings who have not generated the great mind of enlightenment (Mahabodhi-citta) will generate it, and wishing that those who have trained will attain enlightenment. First, may the wish for the truly perfect enlightenment, which is to be sought after, arise quickly in the minds of these ordinary beings. Second, for those who have generated the mind of enlightenment, may they accomplish the collections of the great enlightenment, the six perfections (Paramitas), just as they are in the proper manner. As it says in the Ornament of the Sutras: 'Giving and ethics are the collections of merit, wisdom is the collection of wisdom, and the other two are both.' Third, having accomplished those collections of virtue, may they gradually obtain the ten grounds (Bhumis), hold the lineage of the Complete Buddha, the protector of the three existences (Triloka), make their lineage never cease, and destroy the enemies of the two obscurations (Dve-avarana). --------------------------------------------------------------------------------