Tibetan
། སྒྲིབ་ཀུན་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དང་། །སྡུག་བསྔལ་སེལ་བྱེད་དམ་པའི་ཆོས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་ལ། འདིར་ནི། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་འགོག་ལམ་གཉིས་པོ་ངོས་འཛིན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མར་ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། འགོག་ལམ་གཉིས་ལས། གཞུང་ 24-5-11a འདིར་ལམ་བདེན་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། འགོག་པ་ཤུགས་ལ་མཚོན་ནོ། །དེ་ཡང་ལམ་ནི། སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་དང་། ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་དང་། ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། མི་ཤེས་པ་ཡི་རབ་རིབ་སེལ་མཛད་ཅིང་། །ཞེས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། བག་ལ་ཉལ་བའི་མདའ་དུག་འབྱིན་པའི་ཐབས། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་དག་གིས་ནི་ཆགས་ཐོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་འགོག་པ་གཉིས་ཤུགས་ལ་མཚོན་ནོ། །ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས་པ་དང་། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་ནི། འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་ཀུན་གྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས། །མིག་འབྱེད་པ་ཡི་ཆོས། ཞེས་པ་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་གསུམ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འགྲོ་བ་གསུམ་ལ་ངོས་འཛིན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པ་ལས་རིགས་ཅན་གསུམ་པོ་སོ་སོའི་རིགས་སད་ནས། རང་རང་གི་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་ཕྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཀ་ནི། ཆོས་ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ་མཛོད་ལས། མྱ་ངན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེའི་ཡང་གཙོ་བོ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་དད་པ་ལས། དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བའི་དད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆོས་ཡང་དག་པར་བསྡུད་(སྡུད་)པའི་མདོ་ལས། དགེ་ 24-5-11b འདུན་ནི། ཆོས་སྨྲ་བ། ཆོས་སྤྱོད་པ། ཆོས་ལེན་པ། ཆོས་ཀྱི་ཞིང་། ཆོས་འཛིན་པ། ཆོས་ལ་རྟོན་པ། ཆོས་ལ་མཆོད་པ། ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། ཆོས་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཞེས་པ་ནས། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དོན་དེ་ལ་དགོངས་ནས། བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་བྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གཉིས་ཀའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ལ་ན
Chinese
正如经文所说：‘断除一切障碍，是消除痛苦的殊胜之法’。这里，尤其需要认识灭谛和道谛。正如《宝性论》所说：‘何者以何离贪著，具二谛性即是法。’在灭谛和道谛中，本文主要阐述道谛，而灭谛则隐含其中。道谛包含两个特点：断除应断之物和显现功德。首先是断除应断之物，这又分为断除所知障和断除烦恼障。前者如‘消除无知的昏暗’，后者如‘拔出潜在的毒箭之法’。这些都暗示了从贪著的障碍中解脱的两种灭谛。显现功德的特点也有两个方面：了解法的实相和证得不住涅槃。这些如‘开启三界众生的智慧之眼之法’。这里的三界指的是声闻乘、缘觉乘和大乘。因为听闻正法后，这三类有情各自的根性被唤醒，从而开启与各自乘相应的智慧之眼。两种功德的特点都由‘法’这个词来表示。‘法’这个殊胜的词语也指涅槃，如《俱舍论》所说：‘皈依于涅槃’。而这其中的主要指不住涅槃。因此，从见到法的功德的信心出发，会产生对僧众功德的欢喜心，因为法和僧的功德归于同一意义。正如《正法集经》所说：‘僧众是说法者、行法者、受法者、法的田地、持法者、依止法者、供养法者、行法之业者、行法之境者、圆满行法者。’从‘菩萨僧众的随念是这样的’开始阐述。考虑到这个意义，通过‘开启智慧之眼’来表达法和僧两种功德。 正因为如此，第二句是：‘我顶礼于彼’。
English
As it is said in the scriptures: 'Eliminating all obscurations is the supreme Dharma that dispels suffering.' Here, it is especially necessary to recognize the two, cessation and the path. As it is said in the Ratnagotravibhāga: 'That which is free from attachment by what, that which possesses the characteristics of the two truths is Dharma.' Among the two, cessation and the path, this text mainly explains the truth of the path, while cessation is implied. The path has two characteristics: abandoning what is to be abandoned and manifesting qualities. The first is abandoning what is to be abandoned, which is further divided into abandoning the obscuration of knowledge and abandoning the obscuration of afflictions. The former is like 'dispelling the darkness of ignorance,' and the latter is like 'the method of extracting the latent poisonous arrow.' These imply the two cessations of liberation from the obscurations of attachment. The characteristic of manifesting qualities has two aspects: understanding the nature of Dharma and realizing non-abiding Nirvana. These are like 'the Dharma that opens the eyes of wisdom of all three realms.' The three realms here refer to the three vehicles of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Mahayana. Because after hearing the sacred Dharma, the lineages of these three types of beings are awakened, thereby opening the eyes of wisdom corresponding to their respective vehicles. Both characteristics of qualities are indicated by the word 'Dharma' itself. The special term 'Dharma' also refers to Nirvana, as it is said in the Abhidharmakośa: 'Taking refuge in Nirvana.' And the main one among these is non-abiding Nirvana. Therefore, from the faith of seeing the qualities of the Dharma, joy arises in the faith of the qualities of the Sangha, because the qualities of the Dharma and the Sangha converge on the same meaning. As it is said in the Samadhiraja Sutra: 'The Sangha are those who speak the Dharma, practice the Dharma, receive the Dharma, the field of Dharma, the holders of the Dharma, those who rely on the Dharma, those who offer to the Dharma, those who perform the activities of the Dharma, those who are the sphere of practice of the Dharma, those who are fully endowed with the practice of the Dharma.' Starting from 'The recollection of the Bodhisattva Sangha is like this.' Considering this meaning, the qualities of both the Dharma and the Sangha are expressed through 'opening the eyes of wisdom.' Therefore, the second line is: 'I prostrate to that.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
། བདེ་གཤེགས་སྲས་པོ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་མ་ལུས་པ་ལའོ། །བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་ན། མགོ་བོས་སོ། །དུས་ནི། རྒྱུན་མི་ཆད་པར་རྟག་ཏུའོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ། རིག་གྲོལ་དང་། དང་པོ་ལ། ངོ་བོ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤྱན་བྱེ་བར་གྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་ཇི་ལྟ་བ་རིག་པ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་རིག་པའི་དབྱེ་བས་གཉིས་དང་། དང་པོ་ལའང་། གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་དབྱེ་བས་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡིད་ནི་དྲངས་གྱུར་ཏེ། །ཞེས་པ་ཡིན་ལ། རིག་པའི་ཡོན་ཏན་དངོས་སུ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གྲོལ་བའི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླར། སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན། ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཐུགས་ལ་མངའ་བའི་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་འདིར་དགེ་འདུན་ནོ། །གཉིས་པ་སྡིག་པ་བཤགས་པའི་ཡན་ལག་ལ། སྔོན་བྱས་བཤགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཕྱིན་ཆད་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ལེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཤགས་ 24-5-12a སོ། །ལས་སུ་བྱ་བ་གང་ན། ཡུལ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་པོ་རྣམས་སུ་འཁོར་བ་ན། བྱེད་པ་པོ་བདག་གིས་ལས་མི་དགེ་བའི་དངོས་པོ་དང་། དུས་འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་དུ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་བགྱིས་སམ། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་བགྱིད་དུ་སྩལ་བ་དང་། བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དང་བྱེད་འགྱུར་ལ། རང་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དེ་ཀུན་ནོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ་བཤགས་ན། རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་དཔང་པོར་གསོལ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་གི་སྤྱན་ལམ་ཉིད་དུ། སྔོན་བྱས་ཟིན་པའི་སྡིག་པ་རྣམས་ལ་འགྱོད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་ཏུ་བཏང་བའི་སྒོ་ནས་སྡིག་པ་བཤགས་པའི་གོ་དོན་ཡང་། དེ་དག་ལ་དཔང་པོ་ཉིད་དུ་གསོལ་བའི་སྒོ་ནས་སྔོན་བྱས་པ་ལ་འགྱོད་པ་དང་། ཕྱིན་ཆད་མི་བྱེད་པར་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཏེ། ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་མདོར། ཇི་སྐད་དུ། དེ་དག་ལ་སོགས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་ཏེ། འཚོ་ཞིང་གཞེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ཞེས་དང་། མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་དེ་དག་གི་སྤྱན་སྔར་བཤགས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། མགོན་པོའི་སྤྱན་སྔར་མངོན་སུམ་དུ། །ཐལ་སྦྱར་སྡུག་བསྔལ་འཇིགས་སེམས་ཀྱིས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཤགས་པར་བགྱི། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་འགྱོད་ནས་བཤགས་པ་ཙམ་གྱིས་འདག་པར་ནུས་སམ་ཞེ་ན། དེར་མ་ཟད་སླན་ཆད་མི་བགྱིད་
Chinese
向所有不退转的如来之子僧团致敬。谁是执行者呢？是头。时间呢？是持续不断的永恒。功德的差别在于证悟和解脱。首先，在证悟方面，有本体和动机的差别。首先是智慧之眼开启，即亲见无我。这又分为如实智和如量智两种。前者又分为人无我和法无我两种。第二是，以大悲心引导心。这表明了证悟的功德，同时也暗示了解脱的功德。如《宝性论》所说：‘远离二障，其因是二智。’总之，具有殊胜方便和智慧的圣菩萨们，在这里指的是僧团。第二，忏悔支包括忏悔过去所造之罪，以及立誓未来不再造罪。首先是忏悔。 忏悔的对象是什么呢？是轮回于六道众生之中。执行者是我，对不善之事物，过去和现在哪怕是稍微做了一点，或者允许在未来去做，或者他人所做和将要做之事，自己随喜赞叹，所有这些都要忏悔。如何忏悔呢？以诸佛为证，在他们面前，对过去所造之罪生起后悔之心。具体来说，首先顶礼三宝，忏悔罪业的意义在于，以他们为证，对过去所为感到后悔，并立誓未来不再造作。如《三蕴经》所说：‘如是等一切世界中，所有如来、应供、正遍知住世，祈请诸佛世尊垂念于我。’以及‘在知者见者面前忏悔。’如《入行论》所说：‘于诸佛尊前，合掌以怖畏，至心再三拜，一切皆忏悔。’与之相符。第二，仅仅是后悔并忏悔就能清净罪业吗？不仅如此，还要发誓未来不再造作。
English
Homage to all the non-returning Sangha of the Sugata's sons. Who is the performer? The head. What is the time? It is continuous and eternal. The difference in merit lies in realization and liberation. First, in terms of realization, there is a difference in essence and motivation. The first is the opening of the eye of wisdom, which is the direct seeing of selflessness. This is further divided into knowing reality as it is and knowing reality in its extent. The former is further divided into the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. The second is, 'The mind is led by great compassion.' This indicates the merit of realization, and also implies the merit of liberation. As stated in the Ratnagotravibhāga: 'Being free from the two obscurations, its cause is the two wisdoms.' In short, the noble Bodhisattvas who possess excellent means and wisdom are referred to here as the Sangha. Second, the limb of confessing sins includes confessing past deeds and taking vows not to commit them in the future. The first is confession. What is the object of confession? It is revolving in the six realms of beings. The performer is myself, regarding non-virtuous things, whether a little was done in the past and present, or allowing it to be done in the future, or whatever others have done and will do, and oneself rejoices in it, all of these must be confessed. How to confess? With the Buddhas as witnesses, in their presence, generate a feeling of regret for the sins committed in the past. Specifically, first prostrate to the Three Jewels, the meaning of confessing sins lies in, with them as witnesses, feeling regret for what was done in the past, and vowing not to do it again in the future. As stated in the Sutra of the Three Heaps: 'In all the worlds such as these, all the Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Ones who reside, I request the Buddhas, the Bhagavat, to consider me.' And 'Confess in the presence of those who know and see.' As stated in the Bodhicaryāvatāra: 'Before the Protectors, with palms joined in fear of suffering, bowing again and again with sincerity, I confess all of these.' This is in accordance with that. Second, can sins be purified merely by regretting and confessing? Not only that, but also vowing not to commit them again in the future. --------------------------------------------------------------------------------