Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc158སྨོན་ལམ་བདུན་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་དབྱངས་ཀྱི་རོལ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 24-5-1a ༄༅། །སྨོན་ལམ་བདུན་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་དབྱངས་ཀྱི་རོལ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄། །དགོས་པའི་དོན། ༄༅། །སྨོན་ལམ་བདུན་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་དབྱངས་ཀྱི་རོལ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 24-5-1b ༄༅། །ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། སྨོན་ལམ་བདུན་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱེད་པོའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གསེར་གྱི་ཆར། །ཚངས་དང་དབང་པོའི་སྙིང་མཚོར་ངེས་སིམ་པ། །ཚོགས་གཉིས་རྩ་ལག་རྒྱས་པའི་དཔག་བསམ་གྱི། །རྩེ་མོར་སྨིན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྒྲིབ་ཀུན་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ནི། །འགྲོ་དོན་ཡངས་པའི་མཁའ་ལ་རྟག་འཆར་བ། །ལྷག་བསམ་ལུགས་བརྒྱ་ལྡན་པའི་ཁ་ལོ་པས། །གང་དྲངས་སྨོན་ལམ་རྟ་བདུན་ཅན་དེ་ཡིན། །ཞེས་མཆོད་པར་བརྗོད་ཅིང་། རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། གང་བཤད་པར་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་འདི་འཆད་པ་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། དགོས་པའི་དོན། བསྡུས་པའི་དོན། ཚིག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་འདི་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་དང་། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟར་འདེབས་པའི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ 24-5-2a ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་འདེབས་པའི་ཚུལ་དང་། སྨོན་ལམ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་སྨོན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །ཞེས་དང་། དོན་གསལ་ལས། སྨོན་ལམ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་མི་བརྗེད་པར་སྨོན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ནམ་ཡང་བརྗེད་མ་གྱུར། །ཞེས་དང་། འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་འཁྲུགས་པ་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན། ཚིག་འདི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་བདག་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཅིག མ་བསྐྱེད་ན་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བརྗོད་དེ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་འཁྲུགས་པའི་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་བཏབ་པའི་དགོས་པ་ཡང་། བྱང་སེམས་ལས་དང་པ
Chinese
大班智达释迦确丹教言集skc158，《七十愿文论》之释，名为《饶益之乐音》。 《七十愿文论》之释，名为《饶益之乐音》。 皈敬妙吉祥！《七十愿文论》之释，向文殊菩萨顶礼！作者往昔之愿如黄金雨，于梵天与帝释之心湖中安稳沉淀，二资粮之根茎滋长成如意树，于顶端成熟，我向其顶礼！无诸垢染之智慧日，于利益无边众生之虚空中恒常照耀，具足百种增上意乐之舵手，所引导者即是七马之愿文。 如是赞颂并立誓造论后，为讲解此论，有三义：必要义、摄略义、词义。第一，有二：此论之必要，及由此引申之义。第一者，即通达如何发起菩提心，并如何修持与之相应的愿文。第二，有二：如何修持愿文之理，及愿文本身。 初者，首先须发愿获得圆满菩提，如《菩萨地》所云：‘菩萨之殊胜愿文即是发心。’又如《义明》所云：‘愿文即是所求，即是欲求圆满正等觉。’如是等等。其后，须发愿不忘失此发心，如云：‘菩提心永不忘。’又如《文殊刹土功德庄严经》云：‘如来不动佛往昔为菩萨时，曾如是说：若我于一切生世中皆能发起菩提心，若不能，则我欺骗一切诸佛。’故当随学不动菩萨。
English
The Collected Teachings of the Great Scholar Shakya Chokden skc158, Commentary on the Treatise 'Seventy Aspiration Prayers,' named 'The Melodious Sound of Benefit for Others'. Commentary on the Treatise 'Seventy Aspiration Prayers,' named 'The Melodious Sound of Benefit for Others'. Homage to Mañjuśrī! Commentary on the Treatise 'Seventy Aspiration Prayers,' I prostrate to Mañjuśrī! The author's past aspirations are like golden rain, settling securely in the heart-lake of Brahmā and Indra, the roots of the two accumulations grow into a wish-fulfilling tree, ripening at the top, I prostrate to that top! The sun of wisdom, free from all obscurations, constantly shines in the vast sky of benefiting beings, the helmsman with a hundred kinds of superior intentions, what he guides is the seven-horsed aspiration prayer. After praising and vowing to compose, to explain this treatise, there are three meanings: the purpose, the summary, and the words. First, there are two: the purpose of this treatise itself, and the meaning derived from it. The first is to understand how to generate the mind of enlightenment and how to practice aspiration prayers in accordance with it. Second, there are two: how to practice aspiration prayers, and the aspiration prayer itself. The first is that one must first aspire to attain perfect enlightenment, as it is said in the *Bodhisattvabhumi*: 'The best of the aspiration prayers of the Bodhisattvas is the generation of the mind [of enlightenment].' And as it says in the *Don Sal*: 'Aspiration prayer is what is sought, that is, the desire for perfect and complete enlightenment.' Similarly, after that, one must aspire not to forget that very mind of enlightenment, as it says: 'May the mind of enlightenment never be forgotten.' And as it says in the *Mañjuśrīkṣetraguṇavyūha Sūtra*: 'The Tathāgata Akṣobhya, when he was a Bodhisattva in the past, said these words: If I generate the mind of enlightenment in all lifetimes, if not, then I will have deceived all the Buddhas. Therefore, Śāriputra, one should learn from the example of the Bodhisattva Akṣobhya.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོ་པ་དག་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབས་པ་དང་འགལ་བའི་ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས། ཇི་སྐད་དུ། དུས་ཐམས་ཅད་པའི་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་ལས། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་དོགས་པར་ཡང་མི་བྱ་ 24-5-2b སྟེ། མདོ་འདི་ཉིད་ལས་མི་འཁྲུགས་པའི་སྨོན་ལམ་གནང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པའི་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་འགྲུབ་པར་དཀའ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་བཞིན་ཏེ། །འདུན་པའི་རྩ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །གང་གིས་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་པ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པས་བཏབ་པའི་སྨོན་ལམ་ནི། མི་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དེའི་བསམ་པ་གྲུབ་པ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བ་གྲུབ་པ་དང་། སྨོན་ལམ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་མཐའ་དག་ལ་སྤྱོད་པར་སྨོན་ལམ་འདེབས་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་བྱེ་བྲག་རྣམས། །བཟང་པོ་སྤྱོད་པས་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ནས། །དེ་ཀུན་མ་ལུས་བདག་གིས་རྫོགས་པར་བགྱི། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་སློབ་པའོ། །དེ་ཡང་ས་ལ་མ་ཞུགས་གོང་དུ་ནི། སློབ་པར་སྨོན་པ་ཡིན་ལ། ཞུགས་ནས་ནི་བསླབ་བྱ་དེ་དག་ལ་སློབ་བཞིན་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་འདིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་ལ་ནི། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ཞེས་བྱ་ལ། བྱང་ཆུབ་དེའི་ཆེད་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པར་སྨོན་པ་དེ་ལ་ནི། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། སློབ་བཞིན་པ་དེ་ལ་ནི་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དག་གི་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ནའམ། ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཞེས་བཤད་པས་ན། གཞན་གྱི་དོན་ཁོ་ནའོ། ། 24-5-3a དེ་ལྟར་ན་གཞན་དོན་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སེམས་པ་དེ་ལ་ནི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་ལ། བྱང་ཆུབ་དེའི་ཕྱིར་དུ་གཞན་དོན་ལ་སློབ་པའི་སེམས་པ་དེ་ལ་ནི། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དག་གང་ལ་ཡོད་པའི་བློ་ཅན་དེ་ལ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྨོན་ལམ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། ངོ་བོ་དང་། རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། བྱེད་ལས་དང་། ལྡན་པ་སྟེ། ལྔའི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ
Chinese
哦，为了使他们在来世不产生与菩萨学处相违背的堕落，如《学集论》中所说：‘既然受持了一切时的律仪，也不应担心来世会发生堕落，’因为正是在此经中，给予了不动如来的祈愿。因此，成就如此不忘菩提心的祈愿并非难事，如经中所说：‘一切法皆随缘，安住于意愿之根本。无论立下何种祈愿，彼之果报终将生。’如是。凭借具足戒律的补特伽罗（梵文：Pudgala，补特伽罗，指人或个体）所立下的祈愿，没有不成就的道理。如《如来秘密经》中所说：‘具足戒律者，其所思遂愿，所求成就，所愿皆成。’因此，从发起祈愿心之后，就应当发愿行持一切广大菩萨行，如云：‘菩提行愿之差别，以善妙行而于菩提成正觉，彼一切我皆圆满。’ 那么，何为善妙行呢？即是修学十波罗蜜多（梵文：Pāramitā，波罗蜜多，到彼岸）。在未入地之前，是发愿修学，入地之后，则是正在修学这些学处。因此，在此，对于寻求圆满菩提的意乐，称为‘菩提行愿’，为了菩提而发愿修学六度，称为‘善妙行愿’，而正在修学者，则称为‘善妙行’。那么，对于发起大乘心者来说，所追求的主要目标仅仅是圆满菩提吗？并非如此，如云：‘发心乃为利他故。’因此，仅仅是为了利益他人。 如此，仅仅为了利益他人而寻求圆满菩提之心，称为‘祈愿菩提心’，为了菩提而修学利他之心，称为‘行菩提心’，而具有这些心念者，则称为‘菩萨’。第二，宣说祈愿本身，从体性、因、果、作用和具备这五个方面来宣说。首先是，经藏。
English
Oh, in order to prevent them from incurring downfalls in future lives that contradict the bodhisattva's training, as stated in the Compendium of Trainings: 'Since one has taken the vows for all times, one should not even worry about incurring downfalls in future lives,' because it is in this very sutra that the aspiration of Akshobhya (不动如来) is given. Therefore, achieving such an aspiration of not forgetting the mind of enlightenment is not difficult, as stated in the sutra: 'All phenomena are according to conditions, they abide thoroughly in the root of intention. Whatever aspiration one makes, its fruit will surely arise.' Thus. The aspiration made by a person who possesses morality will inevitably be fulfilled, as stated in the Secret Sutra of the Tathagatas: 'One who possesses morality, their thought is accomplished, their pursuit is accomplished, and their aspiration is accomplished.' Therefore, from the moment of generating the aspiration, one must aspire to engage in all the vast practices of a bodhisattva, as it says: 'The distinctions of the aspiration for the practice of enlightenment, through excellent conduct, having become enlightened in enlightenment, may I completely perfect all of them.' So, what is excellent conduct? It is studying the ten pāramitās (梵文：Pāramitā，波罗蜜多，to the other shore). Before entering the bhūmi (地，grounds), it is aspiring to study, and after entering, it is becoming one who is studying those subjects. Therefore, here, for the mind that seeks perfect enlightenment, it is called 'aspiration for the practice of enlightenment,' and aspiring to study the six perfections for the sake of that enlightenment is called 'aspiration for excellent conduct,' and the one who is studying is called 'excellent conduct.' So, is the main goal to be pursued by those who generate the Mahāyāna (大乘) mind only perfect enlightenment? It is not so, as it says: 'Generating the mind is for the sake of others.' Therefore, it is solely for the benefit of others. Thus, the mind that seeks perfect enlightenment solely for the benefit of others is called 'aspiration bodhicitta (菩提心),' and the mind that studies the benefit of others for the sake of enlightenment is called 'entering bodhicitta,' and the one who has these minds is called a 'bodhisattva.' Second, the aspiration itself is explained, from the aspects of essence, cause, result, function, and possession, which will be explained through five aspects. First is, the sutra pitaka (经藏). --------------------------------------------------------------------------------