Tibetan
འི་རྒྱན་ལས། བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི། །སེམས་པ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྟེ། །ཞེས་དམིགས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །དོན་དུ་གཉེར་བྱ་དེ་ལའང་། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལའང་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུམ་དུ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན། ངེས་པར་ལེགས་པའི་མཆོག་དེ་ལའང་། རང་དོན་དང་། གཞན་དོན་མཐར་ཐུག་པའི་སྐུ་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་ཇི་སྐད་དུ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་བསྔོའོ། །ཞེས་བསྔོ་བའི་ཚུལ་དུའང་བཤད། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་གྱུར་ཅིག ཅེས་སྨོན་ལམ་གྱི་ཚུལ་དུའང་བཤད་པ་ལས། གཉིས་པོའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། དང་པོ་ལ། བསྔོ་རྒྱུའི་རྫས་ཤིག་ངེས་པར་དགོས་པས་ཁྱབ་ཅིང་། སྨོན་ལམ་གྱི་ནང་དུ་འདུས་ལ། སྨོན་ལམ་ལ་ནི་བསྔོ་བས་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྨོན་ལམ་དུ་བྱེད་པ་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བཀྲེས་པས་ཟས་དོན་དུ་གཉེར་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་རིགས་སད་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་སྙིང་རྗེ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཁམས་མེད་ན། །སྡུག་ལ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་ 24-5-3b ཞིང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་འདོད་པ་དང་། །དོན་གཉེར་སྨོན་པའང་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། །དེའི་འགྲེལ་པར། ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས། རིགས་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་རག་ལས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་མེད་གྱུར་ན། །སྐྱེ་བ་དཀར་པོ་རྣམ་དག་ཏུ། །སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྙིང་རྗེའི་འཆུ་བ་བྱམས་པ་སྟེ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེ་དག་ཀྱང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པ་དང་། ཐོས་པའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། རྒྱུ་དང་བཤེས་གཉེན་རང་བཞིན་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་གྱི་རྩ་བར་སྙིང་རྗེ་ཉིད་བསྟེན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སྙིང་རྗེ་དང་ནི་བཟོད་དང་སེམས་པ་དང་། །སྨོན་ལམ་སྐྱེ་བ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །དང་པོ་རྩ་བ་ཐ་མ་འབྲས་མཆོག་ལྡན། །འདི་ནི་སྙིང་རྗེའི་ལྗོན་ཤིང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་སད་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་དག་གང་དུ་འདེབས་པའི་གཞི་ཞིང་ས་གཤིན་པ་དང་འདྲ་བ་ནི། བདེར་གཤེག
Chinese
《庄严经论》中说：‘坚定者的愿望是，伴随着意乐之心。’这是指伴随着追求特殊目标之意乐的心。所追求的目标也有两种区分：增上生（mngon mtho，更高的境界）和决定胜（nges legs，究竟的利益）。其中，又可以分为三种菩提（byang chub gsum，声闻菩提，缘觉菩提，菩萨菩提）。但在这里，指的是名为‘不住涅槃’（mi gnas pa'i mya ngan las 'das pa）的，决定殊胜的最高境界，而且仅仅是为他利而最终成就的色身和法身二身。那么，为什么又说‘为了所有众生获得大菩提而回向’呢？既然有回向的方式，也有‘为了利益众生成佛’的愿望方式，那么这两者有什么区别呢？回向和愿望的区别在于：首先，回向必然需要回向的对境；愿望包含在回向之中；而愿望并不一定包含回向，因为不依赖于对境的愿望有很多，例如像饥饿者寻求食物一样。其次，原因是近取因（nye bar len pa'i rgyu）——觉醒的种子，以及俱生缘（lhan cig byed pa'i rkyen）——依赖于慈悲。如《宝性论》所说：‘若无如来藏，不厌离痛苦，不欲求涅槃，亦无希愿心。’其注释中，无著（Thogs med zhabs）说：‘觉醒种子的因缘依赖于四法’。此外，《庄严经论》中说：‘若无慈悲根，不生清净白，愿及希求心，慈悲之润泽，即是爱。’因此，这些因和缘依赖于从善知识那里听闻正法，以及如理作意所听闻的意义。如《庄严经论》所说：‘菩提心的慈悲，源于因、善知识和自性。’因此，愿望的根本在于依止慈悲。如该论所说：‘慈悲、忍耐与发心，以及愿望之生起，能圆满成熟一切有情。最初为根本，最后具殊胜果，此乃慈悲之大树。’因此，近取因——大乘种性的觉醒，以及俱生缘——由慈悲所引发的愿望，这些殊胜之处所植根的基础，就像肥沃的田地一样，就是如来（bde gsheg，已经抵达安乐之境的人）。
English
From the Ornament of the Sutras, it says: 'The aspiration of the steadfast is, accompanied by intention and desire.' This refers to the mind accompanied by the intention to pursue a specific goal. The goal to be pursued is also divided into two categories: higher realms (mngon mtho) and definite goodness (nges legs). Among these, there are also three divisions of enlightenment (byang chub gsum). But here, it refers to the ultimate state of definite goodness, called 'non-abiding nirvana' (mi gnas pa'i mya ngan las 'das pa), and only the latter, the two kayas (form body and dharma body) that are ultimately accomplished for the benefit of others. So, how is it that it is also said, 'May all be dedicated to the great enlightenment'? Since there is a way of dedication and also a way of wishing, 'May I attain enlightenment for the benefit of sentient beings,' what is the difference between the two? The difference between dedication and aspiration is that, firstly, dedication necessarily requires an object to be dedicated to; aspiration is included in dedication; but aspiration does not necessarily include dedication, because there are many aspirations that do not depend on an object, such as a hungry person seeking food. Secondly, the cause is the proximate cause - the awakening of the lineage, and the cooperative condition - dependent on compassion. As the Uttaratantra Shastra says: 'If there were no Tathagatagarbha, there would be no aversion to suffering, no desire for nirvana, and no aspiration.' In its commentary, Thogme Zhabs said: 'The conditions for awakening the lineage depend on the four wheels.' Furthermore, the Ornament of the Sutras says: 'If there is no root of compassion, pure white births will not occur, aspiration and desire, the moisture of compassion, is love.' Therefore, these causes and conditions depend on hearing the Dharma from a virtuous friend and properly contemplating the meaning of what is heard. As the Ornament of the Sutras says: 'The compassion of the Bodhisattva arises from cause, virtuous friend, and nature.' Therefore, the root of aspiration should be based on compassion itself. As that treatise says: 'Compassion, patience, and intention, and the arising of aspiration, fully ripen all sentient beings. The first is the root, the last has supreme fruit, this is the great tree of compassion.' Therefore, the proximate cause - the awakening of the Mahayana lineage, and the cooperative condition - the distinctions of aspiration aroused by compassion, the basis where these are planted, like fertile land, is the Thus-Gone-One (bde gsheg). --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་སྙིང་པོའི་མིང་ཅན། གཞི་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལ་འཆད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། གཞི་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་མངོན་པའི་མདོར། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འཁོར་བའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པའི་ས་བོན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟེང་དུ་ 24-5-4a བཞག་དགོས་པ་དང་། རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པའི་ས་བོན་ནི། གཞི་དུས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དེའི་སྟེང་དུ་བཞག་དགོས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བཞག་པ་དེ་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས། གོམས་པ་པོའི་སེམས་རྒྱུད་དང་འབྲལ་མི་རུང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ལོག་གིས། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཐ་མལ་པ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་དུ་འཇོག་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བའི་སེམས་སུ་མ་གཡེངས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་དེ་ཉིད་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཇི་སྐད་དུ། སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་མི། །ཉོན་མོངས་མཆེ་བའི་ཕྲག་ན་གནས། །ཞེས་དང་། བཟླས་བརྗོད་དང་ནི་དཀའ་ཐུབ་སོགས། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་སྤྱད་བྱས་ཀྱང་། །སེམས་གཞན་གཡེངས་པས་བྱས་པ་ནི། །དེ་ཉིད་རིག་པས་དོན་མེད་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞི་དུས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ནི། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་དང་། ཐོས་པའི་བག་ཆགས་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སོགས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟེང་གི་མྱོང་བ་གསལ་རིག་གི་ཆ་དེ་ཉིད་ལ་དེར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ལ། གནས་སྐབས་དང་། མཐར་ཐུག་གི་དབྱེ་བས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྨོན་ལམ་ 24-5-4b ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ལས་མོད་ལ་འབྲས་བུ་ཅན། །དེ་ནི་མ་འོངས་དོན་གྲུབ་བྱེད། །དེ་ནི་རྒྱུར་འགྱུར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་སྨོན་ལམ་རྫོགས་པ་ཉིད་དུ་མ་བྱས་པར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱ་བར་གསུངས་ལ།
Chinese
名为‘地藏’（ས་སྙིང་པོ།，Kṣitigarbha，土地的精华）。必须解释基础时期的智慧，如《经庄严论》所说：‘彼由智慧所策动。’其注释中说：‘基础即是智慧。’以及《法句经》中说：‘无始时之界，是诸法之所依，有彼故一切众生，亦得涅槃。’因此，轮回的所有法的种子都必须安放在阿赖耶识之上。 因为所有清净方面的法的种子都必须安放在基础时期的法界智慧之上。如此安放之后，长期串习，就会变得与串习者的心续不可分离。正如《释量论》所说：‘无害与真实义，于自性上以颠倒，纵然努力亦不转，心乃执彼方故。’ 那么，普通人如何将法的种子安放在智慧之上呢？不散乱于显现为能取和所取的心，仅仅通过专注于善行就能成就那个意义。正如《入菩萨行论》所说：‘心若散乱之人，住于烦恼齿间。’以及‘念诵与苦行等，纵然长时修习，心若散乱而行持，智者说彼皆无义。’ 正因为如此，基础时期的法界智慧，有自性安住的种姓、听闻的习气、无漏的种子以及如来藏等多种名称。也可以说是具有六处（སྐྱེ་མཆེད།，āyatana，感官领域）的特点，因为阿赖耶识上的明觉部分就安放在那里。 第三，果的特点分为暂时的和究竟的两种。首先，主要是在轮回中受生并利益众生，这可以通过发愿来实现。正如《经庄严论》所说：‘唯心所成故，从心速且具果，彼能成就未来义，彼应知为因。’ 其次，是显现二利究竟的果位。如《般若经》所说，不圆满发愿就不能显现真正的究竟。
English
It is called 'Essence of Earth' (ས་སྙིང་པོ།, Kṣitigarbha, Essence of Earth). It is necessary to explain the wisdom of the base period, as stated in the 'Ornament of the Sutras': 'It is motivated by wisdom.' And in its commentary: 'The base is wisdom.' And in the 'Dharma Collection Sutra': 'The realm of beginninglessness, is the abode of all dharmas, because of it all beings, also attain Nirvana.' Therefore, the seeds of all the dharmas of samsara must be placed on the Alaya consciousness. Because the seeds of all the dharmas of the pure side must be placed on the Dharmadhatu wisdom of the base period. After placing it in this way, long-term habituation will become inseparable from the mindstream of the habituator. As stated in the 'Pramāṇavārttika': 'Non-harm and true meaning, on the essence with reversal, even if one strives, it cannot be turned back, because the mind holds to that side.' So, how do ordinary people place the seeds of dharma on wisdom? Without being distracted by the mind that appears as grasper and grasped, merely by applying oneself to virtue, that meaning is accomplished. As stated in the 'Bodhicaryāvatāra': 'A person whose mind is distracted, dwells in the fangs of afflictions.' And 'Recitations and austerities, even if practiced for a long time, if done with a distracted mind, the wise say they are meaningless.' Therefore, the Dharmadhatu wisdom of the base period has many names such as the naturally abiding lineage, the habit of hearing, the uncontaminated seeds, and the Tathagatagarbha. It can also be said to have the characteristics of the six ayatanas (སྐྱེ་མཆེད།, āyatana, sensory sphere), because the clear and knowing aspect on the Alaya consciousness is placed there. Third, the characteristics of the result are divided into two: temporary and ultimate. First, the main thing is to take birth in samsara and benefit sentient beings, which can be accomplished through aspiration. As stated in the 'Ornament of the Sutras': 'Because it is accomplished only by mind, from the mind quickly and with fruit, it accomplishes the future meaning, it should be known as the cause.' Second, it is to manifest the state of complete benefit for oneself and others. As stated in the 'Prajnaparamita Sutra', without perfecting the aspiration, the true ultimate cannot be manifested. --------------------------------------------------------------------------------