Tibetan
ནས། བསྟོད་དབྱངས་སྙན་སྤྲིན་དེ་དག་ལ། །ངེས་པར་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་མཆོད་པ་དེ་ངོས་འཛིན་པ་དང་། བསླབ་བཏུས་སུའང་། ཡན་ལག་བདུན་པའི་ནང་གི་མཆོད་པ་ངོས་འཛིན་པ་ན། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོ་དྲངས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་མཆོད་པ་ཉིད་ལ་ངོས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་འདིར་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་མ་བཤད་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། ཡན་ལག་བདུན་ནི་ཚང་བར་བཤད་དེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡན་ལག་དང་འབྲེལ་ཆགས་སུ། གཞན་གྱི་སྡིག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་ཡན་ལག་གཅིག་བཤད་ནས། དེ་ཉིད་ 24-5-9b ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་འདི་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་དེར་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་གཉིས་པོའི་བར་དེ་ཉིད་དུ། དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་ཤོག །ཅེས་པ་ནས། བདག་ནི་ཉེར་འཚོའི་གཞིར་ཡང་ཤོག །ཅེས་གཞན་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ཞིག་བཤད་ལ། དེ་འདྲ་དེ་བདུན་པ་བསྔོ་བའི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་པས་སོ། ། ༈ གཞུང་ཉིད་ཀྱི་འབྲུ་གཉེར་བ། རང་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡན་ལག་གསུམ་བཤད་པ། གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡན་ལག་གསུམ་བཤད་པ་དང་། གཞན་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡན་ལག་གཉིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ཏེ། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མ་དད་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡན་ལག བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་བདག་མེད་པའི་གཉེན་པོར་སྡིག་པ་བཤགས་པའི་ཡན་ལག གཞན་གྱི་དགེ་བ་ལ་ཕྲག་དོག་པའི་གཉེན་པོར་ཡི་རང་གི་ཡན་ལག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་གིས་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ། དེས་བསྟན་པའི་དམ་ཆོས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ། དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ལས་སུ་བྱ་བ་གང་ལ་ན། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལའོ། །རྣམས་ཞེས་པས་མང་པོ་བསྟན་མོད། ཚད་བཟུང་བར་ནུས་པ་དག་ལ་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཕྱོགས་བཅུ་པོ་མཐའ་དག་ན་བཞུགས་པ་དང་། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར། འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་། མ་འོངས་པ་སྟེ་གསུམ་དུ་བྱོན་པ་དང་། འབྱོན་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་སོ། །འདིར་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་སྙེད་སུ་དག་ཕྱོགས་བཅུའི་ 24-5-10a འཇིག་རྟེན་ན། །དུས་གསུམ་གཤེགས་པ་མི་ཡི་སེང་གེ་ཀུན། །ཞེས་སོགས་དང་ཆ་མཐུན་པ་ཡིན་པས། བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་དང་། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཕྱག་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱང་དོན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡིད་དང་བ་ནི། ཡོན་ཏན་དྲན་པ་དང་། ངག་དང་བ་ནི། ཡོན་ཏན་དེ་བརྗོད་པའི་ངག་སྙན་པ་དང་ལུས་དང་བ་ནི། དེ་དག་ད
Chinese
从‘愿此赞歌妙云，恒常涌现’之间，可以识别此时的供养。在《学集论》中，当识别七支供中的供养时，引用了《圣妙吉祥云经》，并将外部物品的供养视为供养本身。 虽然本文没有解释供养支，但它完整地解释了七支。与随喜支相关联，解释了接受他人罪业和痛苦的一支，并将其作为回向于大菩提的善根。 这样的解释与《入菩萨行论》一致。在该论典中，在不入涅槃的祈请和发起大菩提心这两支之间，有这样的描述：‘愿彼消除一切有情之痛苦’，以及‘愿我成为资生之源’，这样为了他人的利益而发愿。这与第七支回向不同。 正文的要点：阐述了为自身利益而做的三支。 第二，关于正文的内容，分为两部分：阐述为自身利益而做的三支，以及阐述为他人利益而做的两支。第一部分有三支：作为对治不信特殊对境的顶礼支；作为对治对取舍之处无我的忏悔支；作为对治嫉妒他人善根的随喜支。第一部分有三点：向开示者佛陀顶礼，向其所开示的妙法顶礼，向修持妙法的僧伽顶礼。第一点是：顶礼！对谁做呢？对如来们。‘们’字表示很多，那么是对能够把握数量的那些做吗？不是的，是对境的特殊性，即向所有十方安住者，以及时间的特殊性，即过去、现在、未来三世而来者和将要来者顶礼。这里与‘所有十方世界中，三世逝去之人狮子’等相符，因此，由谁来做，以及如何做这两种方式，实际上已经成立了。其中，意喜悦是忆念功德，语喜悦是宣说功德的妙语，身喜悦是……
English
From 'May these melodious clouds of praise constantly arise,' the offering in this context can be identified. In the *Śikṣāsamuccaya* (Compendium of Trainings), when identifying the offering among the seven branches, the *Ārya-Ratnamegha-sūtra* (Noble Jewel Cloud Sutra) is cited, and the offering of external objects is regarded as the offering itself. Although this text does not explain the offering branch, it fully explains the seven branches. In connection with the rejoicing branch, it explains the branch of taking on the sins and sufferings of others, and it is explained as a virtue to be dedicated to great enlightenment. This explanation is consistent with the *Bodhicaryāvatāra* (Guide to the Bodhisattva's Way of Life). In that text, between the supplication not to pass into nirvana and the branch of generating the mind of great enlightenment, there is this description: 'May it eliminate all the sufferings of all sentient beings,' and 'May I become the basis of sustenance,' thus making aspirations for the benefit of others. This is not the seventh branch of dedication. The Essence of the Text: Explaining the Three Branches Done for One's Own Benefit. Second, regarding the meaning of the text, it is divided into two parts: explaining the three branches done for one's own benefit, and explaining the two branches done for the benefit of others. The first part has three branches: the prostration branch as an antidote to not believing in special objects; the confession branch as an antidote to not having selflessness in the place of what to accept and reject; and the rejoicing branch as an antidote to being jealous of the virtues of others. The first part has three points: prostrating to the Buddha who teaches, prostrating to the sacred Dharma he taught, and prostrating to the Sangha who practice that Dharma. The first point is: Prostration! To whom should it be done? To the Sugatas (Those Gone to Bliss). The word 'those' indicates many, but is it done to those who can grasp the quantity? No, it is the specificity of the object, that is, prostrating to all those who dwell in all ten directions, and the specificity of time, that is, those who have come in the past, present, and future, and those who will come. Here, it is in accordance with 'All the lions among men who have gone to the three times in all the ten directions,' etc. Therefore, by whom it is done, and how it is done, these two ways are actually established. Among them, mental joy is remembering the qualities, verbal joy is the sweet speech of expressing those qualities, and bodily joy is... --------------------------------------------------------------------------------