Tibetan
མཚན་ཉིད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ན་སྟེ། དེར་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྱི་མ་བཞི་པོ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འདུ་ཞིང་། ཤེས་རབ་ཉིད་བྱེད་ལས་མི་འདྲ་བ་བཞི་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་བཞིར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། མི་ཟད་པ་དང་རྟག་འཇུག་དང་། །ངེས་དང་ལོངས་ 24-5-35a སྤྱོད་སྨིན་པར་བྱེད། །ཅེས་ཐབས་ཀྱིས་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བས་མི་ཟད་པར་བྱེད། སྨོན་ལམ་གྱི་རྐྱེན་འཁོར་ལོ་བཞི་དང་ལྡན་པར་སྨོན་པ་འགྲུབ་པས་སྦྱིན་སོགས་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག སྟོབས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་སྦྱིན་སོགས་ལ་ངེས་པར་འཇུག ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་མ་རྨོངས་པས་སྦྱིན་སོགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། སེམས་ཅན་རྣམས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་སློབ་པར་དམ་བཅས་པས་ནི་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སྨོན་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ ་འབྱུང་བར་སྨོན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སློབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྐུ་དེའི་འཁོར་དུ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་སེམས་ཅན་དག་ཁོ་ན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པ། གཉིས་པ་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་དམ་བཅའ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསམ་པས་ཚད་མེད་བཞི་སྒོམ་པ་དང་། སྦྱོར་བས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། ཕ་བཞིན་དུ་བྱམས་པར་སྨོན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཕ་དག་བུ་གཅིག་པུ་ལྷག་པར་གཅེས་པ་བཞིན་དུ། བསམ་པས་གཞན་ལ་འཚེ་བའི་ནག་ནོག་མ་ལུས་པ་དག་སྤངས་ནས་སུ། སྦྱོར་བས་དུས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར། ཡུལ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་ལས་སུ་བྱ་བ་བྱམས་པ་སྟེ། བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒོམ་པ་དག་གིས་གནས་པར་བགྱིའོ། །གཉིས་པ་མ་བཞིན་དུ་བརྩེ་བར་སྨོན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་མ་དག ཡུལ་རང་གི་བུ་ན་བ་ལ་བསམ་པ་བརྩེ་བ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་བློས་སྦྱོར་བ་{ཁུ་ལྗོང་}མང་པོས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བདག་ཀྱང་། ཡུལ་འགྲོ་བ་ 24-5-35b སེམས་ཅན་ལ། བསམ་པ་སྙིང་རྗེ་དཔེ་ལས་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡུལ་སོ་སོར་བགྱིད་པར་ཤོག་ཅིག འདིར་ཁུ་འཇོ་བའི་ཞེས་དང་། ཁུལ་ལྗི་ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་མ་དག་པའོ། །གསུམ་པ་བུ་གཅིག་པ་ལ་དགའ་བ་དང་འདྲ་བར་སྨོན་པ་ནི། ཡུལ་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་བདེ་བའི་འབྱོར་བ་མཐོང་ནས་ནི། བསམ་པ་ལྷག་པར་དགའ་བ་སྟེ། བདེ་བ་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་བློ་མང་པོ་སྐྱེད་ནས་སུ། དེ་ལྟ་བུའི་ད
Chinese
自性（mshan nyid pa）唯有佛地，因为在那里连一丝一毫的识之法尘都不可得。总而言之，后面的四个波罗蜜多都包含在智慧波罗蜜多中，智慧本身从其行使四种不同作用的角度被分为四种。如《中边分别论》所说：‘不尽与恒常行，决定与受用熟。’通过方便将布施等善根回向菩提，使其不尽。以愿力之缘，祈愿具足四轮，愿望成就，从而恒常行于布施等。以力量压倒不顺之方，从而决定行于布施等。以智慧不迷惑于实相，从而受用布施等，并使众生得以成熟。如此，发起菩提心后，立誓如理修学十波罗蜜多，这便是显示了圆满愿行之方式。愿行之体性即是成佛之时，为利他而任运成就、相续不断地涌现。而其因则是修学诸波罗蜜多。 修学使眷属中唯有完全成熟的众生出现的因。 第二，关于立誓成熟众生，分为二：以意念修持四无量心，以行为成办四摄事。 首先，关于四无量心：如父般慈爱之愿：如同世间父亲特别疼爱唯一的孩子一样，从意念上断除所有伤害他人的罪过，从行为上恒常不断地，对一切有情众生，修持慈爱，即以希望他们获得安乐之状态而安住。 如母般悲悯之愿：世间母亲，对自己的孩子生病时，从意念上生起悲悯，即以希望他们脱离痛苦之念，从行为上以{khu ljong}（藏文）众多方式随顺照料。如是，发起菩提心的我，对一切有情众生，从意念上将悲心转为胜过譬喻百倍，愿能对每个众生都如此。此处‘khu ‘jo ba’i’和‘khul lji’是错字。 如对独子般欢喜之愿：见到他众安乐之境，从意念上生起极大欢喜，即生起众多不愿与安乐分离之心，如是……
English
The characteristic (mshan nyid pa) is solely the Buddha-ground, because there, not even a particle of the dust of consciousness is perceived. In short, the latter four pāramitās are included in the prajñā-pāramitā (perfection of wisdom), and wisdom itself is divided into four from the perspective of its performing four different functions. As stated in the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes): 'Inexhaustible and constantly engaging, decisive and ripening enjoyment.' Through skillful means, dedicating virtues such as generosity to bodhi makes them inexhaustible. Through the condition of aspiration, wishing for the fulfillment of the four wheels, one constantly engages in generosity and so forth. By overpowering opposing forces with strength, one decisively engages in generosity and so forth. By not being deluded about the nature of wisdom, one enjoys generosity and so forth, and ripens sentient beings. Thus, having generated the mind of bodhi, vowing to properly train in the ten pāramitās demonstrates the way to accomplish the aspiration completely. The essence of aspiration is the wish that at the time of becoming a Buddha, the benefit of others will spontaneously arise continuously. And its cause is training in the pāramitās. Training in the cause for only those sentient beings whose minds are fully ripened to appear in that retinue. Second, regarding vowing to ripen sentient beings, there are two aspects: cultivating the four immeasurables with thought, and accomplishing the four objects of gathering with action. First, regarding the four immeasurables: The wish to love like a father: Just as fathers in the world especially cherish their only child, from the perspective of thought, abandoning all faults of harming others, and from the perspective of action, constantly, towards all sentient beings, cultivating loving-kindness, that is, abiding with the attitude of wishing them to encounter happiness. The wish to cherish like a mother: When a mother in the world, her own child is sick, from the perspective of thought, arises compassion, that is, with the thought of wishing them to be free from suffering, from the perspective of action, attending to them in accordance with many {khu ljong} (Tibetan) ways. Likewise, may I, who have generated the mind of bodhi, towards all sentient beings, from the perspective of thought, transform compassion into a hundred times greater than comparison, may I do so for each sentient being. Here, ‘khu ‘jo ba’i’ and ‘khul lji’ are misspellings. The wish to rejoice like one rejoices for an only child: Having seen the prosperity of others' happiness, from the perspective of thought, generating great joy, that is, generating many thoughts of not wanting to be separated from that happiness, thus... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གའ་བ་སྒོམ་པ་དག་གིས་དུས་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བགྱིའོ། །དཔེ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་ཕ་མ་དག་སྙིང་གི་བུ་གཅིག་པ་ལ་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ན་བདེ་བ་དེ་དང་མི་འབྲལ་བའི་བློ་སྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་རང་གི་བུ་ལ་བྱ་བ་སློབ་པ་དང་འདྲ་བར་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པར་དམ་འཆའ་བ་ནི། ཡུལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་སྟེ་བདེ་བ་དང་། གནོད་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྒྱུ་གཉེན་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། དགྲ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤངས་ནས་ནི། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཀུན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་ཤོག་ཅིག དཔེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ཕ་བཟང་པོ་དག་རང་གི་བུ་ལ་བགྱི་བ་སྟེ་བྱ་བ་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཚོར་བ་བདེ་བས་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་འདྲེན་པར་བྱེད་པས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྣམ་འཚེ་དང་། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པར་སྨོན་པའོ། །འདིའི་སྐབས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ལ་ནི། རྟེན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབྱེ་བས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚད་མེད་ངོས་བཟུང་བ་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བརྟན་པའི་ཚངས་པ་མི་མཐུན་སྤངས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ 24-5-36a ལྡན། །དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །ཅེས་ཁྱད་པར་བཞི་ལྡན་དུ་བཤད་དོ། །དམིགས་པ་གསུམ་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཉོན་མོངས་ཅན་དང་དེ་དག་བསྟན་བཅོས་དང་། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཅེས་གསུངས་ལ། དེའི་དོན་ནི། འདོད་པའི་བདེ་བ་དང་ཕྲད་འདོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་པ་དང་། བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པ་དང་། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་བཞིའི་དམིགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་གདགས་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཙམ་ནི། ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི། དམིགས་མེད་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །འདི་ཡང་གང་ཟག་དང་ཆོས་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་ན་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་དག་འཁྲུལ་ངོར་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པས་ན། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་སོ། །བཞི་པོ་འདིའི་ཐུན་མོང་གི་བྱེད་ལས་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཚངས་པའི་གནས་པས་གནས་པ་ཡི། །བློ་ལྡན་རྟག་ཏུ་འདོད་པར་སྐྱེ། །དེས་ནི་ཚོགས་རྣམས་རྫོགས་བྱེད་ཅིང་། །སེམས་ཅན་དག་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་བྱེད། །ཀུན་ཏུ་ཚངས་དང
Chinese
愿那些修习慈心的人，时时刻刻安住于此（慈心）。例如，世间父母对唯一的孩子感到快乐时，生起不离此乐的心念一样。 第四，如同教导自己的孩子做事一样，发誓安住于舍（平等心）：愿利益一切有情众生，远离亲友的快乐之因和敌人的痛苦之因，成就三界一切众生的利益。譬如，世间善良的父母，如法地帮助自己的孩子成事一样。 而且，快乐的感受会引来贪执，痛苦的感受会引来嗔恨。因此，愿一切众生都能安住于远离一切争端和贪欲的舍心之中。此处所说的乐、苦、舍三种感受，根据所依之世间和出世间的不同，可以分为世俗谛和胜义谛两种。 第二，确定菩萨四无量心的标准：《经庄严论》中说：‘稳固的梵住，远离不和，具有不分别的智慧，进入三种所缘，使众生完全成熟。’ 具有这四种特点。 三种所缘的特点是：该论中说：‘进入烦恼者、关于烦恼的论著以及烦恼的真如。’ 其含义是：对于想要获得欲乐、想要远离痛苦、想要不离快乐，以及被贪欲和嗔恨所困扰的众生，这是缘众生的慈等四无量心的所缘；对于作为众生假立基础的五蕴等法，这是缘法的慈等四无量心的所缘；对于众生的法性，这是无所缘的慈等四无量心的所缘。因为不分别人与法二者，所以称为无所缘。然而，对于那些没有证悟的众生，他们希求离苦得乐，因此赋予了无所缘的慈悲等名称。 这四者的共同作用是：如经中所说：‘以梵住而安住的有智慧者，恒常生起喜悦。因此，能圆满资粮，也能使众生成熟。’ 恒常清净……
English
May those who cultivate loving-kindness always abide in it. For example, just as worldly parents, when happy with their only child, develop a mind that does not separate from that happiness. Fourth, like teaching one's own child to do things, vowing to abide in equanimity: May it benefit all sentient beings, abandoning attachment to the cause of happiness for friends and anger towards the cause of suffering for enemies, accomplishing the benefit of all three realms. For example, just as good worldly parents help their children accomplish things in accordance with the Dharma. Moreover, the feeling of happiness leads to attachment, and the feeling of suffering leads to anger. Therefore, may all sentient beings abide in equanimity, free from all disputes and desires. The three feelings of happiness, suffering, and equanimity in this context can be divided into two types: conventional truth and ultimate truth, depending on whether they are based on the worldly or the transcendental. Second, defining the criteria for the Bodhisattva's Four Immeasurables: The Ornament of the Sutras states: 'Stable Brahma-viharas, abandoning discord, possessing non-discriminating wisdom, engaging in three objects, completely maturing sentient beings.' It is explained as having these four characteristics. The characteristics of the three objects are: It says in the same text: 'Engaging thoroughly with those afflicted by afflictions, with treatises on them, and with the suchness of them.' Its meaning is: For sentient beings who desire to attain pleasure, desire to be free from suffering, desire not to be separated from happiness, and are afflicted by desire and hatred, this is the object of the four immeasurables such as loving-kindness that focuses on sentient beings; for the aggregates and other dharmas that serve as the basis for the imputation of sentient beings, this is the object of the four immeasurables such as loving-kindness that focuses on dharmas; for the nature of sentient beings, this is the object of the four immeasurables such as loving-kindness that focuses on the absence of an object. Because it does not discriminate between persons and dharmas, it is called without an object. However, for those sentient beings who have not realized this, they desire to be free from suffering and attain happiness, and therefore the names of compassion and so forth that are without an object are given. The common function of these four is: As it is said in the sutras: 'The wise who abide in the Brahma-viharas constantly generate joy. Therefore, they perfect the accumulations and also mature sentient beings.' Always pure... --------------------------------------------------------------------------------