Tibetan
ེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། ལེ་ལོ་མ་མཆིས་པའི་སྤྲོ་བ་བགྱིད་པར་ཤོག་ཅིག དགོས་ཅིའི་ཆེད་དུ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཚིག་གཅིག་ཙམ་ཡང་མཉན་པའི་ཆེད་དུ་ནིའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། མེའི་མདག་མས་བར་མཚམས་མ་མཆིས་པའི་འོབས་རྣམས་གང་བ་བརྒལ་ནས་ཀྱང་ངོ་། །དོན་འདི་ཡང་མདོ་སྡེ་དྲིན་ལན་བསབ་པར། རང་རེའི་སྟོན་པ་སྔོན་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་ན། ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཆི་བ་ཡོད། །འགོག་པ་འདི་ནི་བདེ་བ་ཡིན། །ཞེས་ལེགས་པར་བཤད་པ་འདི་ཁོ་ན་མཉན་པའི་ཆེད་དུ་ལུས་ལ་མར་མེ་འབར་བ་སྟོང་བཙུད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྔར་ལྟར་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྒྱན་ལས། དགེ་ 24-5-29a ལ་ཡང་དག་སྤྲོ་བ་དང་། །དད་དང་འདུན་ལ་བརྟེན་པ་དང་། །དྲན་སོགས་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བྱེད་དང་། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གཉེན་པོ་དང་། །མ་ཆགས་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྡན། །དེ་དག་ལ་ནི་དེ་རྣམས་བདུན། །བརྩོན་འགྲུས་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པས་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། བདུན་གྱི་གྲངས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་སྤྲོ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་གཉིས་དང་། གུས་སྦྱོར་དང་། རྟག་སྦྱོར་གྱི་དབྱེ་བ་གཉིས་རྣམས་ལ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་རྟེན་དང་གཞི་དང་ནི། །ཞེས་སོགས་སྔ་མ་ལྟར་གསུངས་སོ། ། ༈ ལྔ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་དམ་བཅའ་བ། (ལྔ་པ་)བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་དམ་བཅའ་བ་ལ། འཁོར་འདས་དང་མཐུན་པའི་བསམ་གཏན་སྤང་བྱར་བསྟན་པ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་བླང་བྱར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཉམ་གཞག་གི་སེམས་སྒྲུབ་པའི་རིམ་པའི་རིམ་པ་བཤད། དེའི་འབྲས་བུ་ཁམས་གོང་མ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུར་ཡང་བསྒོམ་བྱ་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་ངོས་བཟུང་། དེས་རྣམ་གཡེང་འདུལ་བའི་ཚུལ་བཤད། ཞི་གནས་དེ་འདོད་པའི་ཆགས་བྲལ་ལ་རག་ལས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིས་ཟག་པ་མེད་པའི་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དག་ཏུ་གོམས་པར་བགྱིའོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ཤེ་ན། རབ་ཏུ་གནས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རབ་མཐར་གྱུར་པའི་གནས་ཀྱིས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྒྱན་ལས། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་ཐོབ་ནས། །ཞེས་སོ། །འདི་ནི་སེམས་གནས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། རྣམ་ཐར་དང་། ཟད་པར་དང་། 24-5-29b ཟིལ་གནོན་དང་། སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་དགོས་པར་ས་སྡེ་ནས་འབྱུང་ལ། གཞུང་འདིར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དག་ཏུ་གོམས་པར་གྱིས་ཞེས་པ་ཡང་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ལ་བཤད་ན་འབྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་དེ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་ཅེ་ན། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་
Chinese
以精进的努力为动力，愿我毫不懈怠地去做。为了什么目的呢？为了仅仅听闻佛陀所善说的一句话。如何做到呢？即使要跨越充满燃烧余烬且没有间隙的深坑也在所不惜。这个道理也体现在《报恩经》中，我们自己的导师过去曾是国王，他曾说过：‘有生必有死，灭尽是安乐。’仅仅为了听闻这句善说，就像在身上点燃成千上万盏灯一样。 第二部分如前所述分为两部分。第一部分是：在《庄严经论》中说：‘于善亦当极欢喜，信及希求所依止，能增忆念等功德，及是一切烦恼敌，不着等德皆具足，于彼等性能知七，由知精进如是相，是故智者当修习。’这里所说的七种，是指对三学的欢喜三种，身和心的精进两种，以及恭敬行和恒常行的两种差别。 第二部分是：‘精进是所依和基础’等等，如前所述。 第五、受持禅定波罗蜜多 （第五）受持禅定波罗蜜多，包括：指出与轮回和涅槃相顺应的禅定应被舍弃，指出利益众生的禅定应被受持。第一部分分为两点：阐述成就等持心的次第，以及驳斥其结果是对上界（色界和无色界）的执着，以及即使作为涅槃之因也不应修习。 第一部分分为两点：确定殊胜的止（奢摩他），阐述以此调伏散乱的方法，以及表明此止依赖于对欲望的离贪。第一点是：愿我习惯于以一心安住而生起无漏的喜乐。通过什么方式呢？通过达到圆满的安住，即达到第四禅的极致。正如《庄严经论》中所说：‘获得极清净的第四禅之后’。这是因为心安住是至高无上的，因此，从《摄事品》中可知，解脱、灭尽、胜伏和力量等所有功德都必须依赖于此才能成就。而在此论中说‘习惯于生起喜乐’，也可以解释为获得那些功德。 如何成就那圆满的极致呢？通过禅定和色界。
English
Motivated by the power of diligent effort, may I engage without laziness. For what purpose? To hear even a single word well-spoken by the Buddha. How so? Even by crossing pits filled with burning embers without gaps. This principle is also reflected in the Sutra on Repaying Kindness, where our own teacher, who was once a king, said: 'If there is birth, there is death. Cessation is bliss.' Just to hear this well-spoken phrase, it is like lighting thousands of lamps on one's body. The second part is divided into two parts as before. The first part is: In the Ornament Sutra, it says: 'One should also rejoice greatly in virtue, relying on faith and aspiration, increasing qualities such as mindfulness, and being the enemy of all afflictions, possessing qualities such as non-attachment. One should know seven aspects in those qualities, knowing the nature of diligence in this way, therefore the wise should cultivate it.' The seven mentioned here refer to the three types of joy in the three trainings, the two types of diligence of body and mind, and the two distinctions of respectful practice and constant practice. The second part is: 'Diligence is the support and foundation,' etc., as mentioned before. Fifth, Taking the Vow of the Perfection of Dhyana (Meditation) (Fifth) Taking the Vow of the Perfection of Dhyana, including: Pointing out that dhyana that aligns with samsara and nirvana should be abandoned, and pointing out that dhyana that benefits sentient beings should be embraced. The first part is divided into two points: explaining the stages of achieving samadhi, and refuting that its result is attachment to the upper realms (form and formless realms), and that it should not be practiced even as a cause of nirvana. The first part is divided into two points: identifying the special shamatha (calm abiding), explaining the method of subduing distraction with it, and showing that this shamatha depends on detachment from desire. The first point is: May I become accustomed to generating uncontaminated joy by abiding with one-pointed mind. Through what means? By attaining the perfection of abiding, that is, reaching the ultimate of the fourth dhyana. As it is said in the Ornament Sutra: 'Having attained the extremely pure fourth dhyana.' This is because the abiding of the mind is supreme, therefore, it is known from the Compendium of Topics that all qualities such as liberation, cessation, subjugation, and power must rely on this to be achieved. And in this treatise, saying 'become accustomed to generating joy' can also be explained as obtaining those qualities. How to achieve that perfect ultimate? Through dhyana and the form realm. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་དགའ་བ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྤངས་ནས་ནིའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར། སྤྱིར་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ལ་ཞུགས་པའི་དགོས་པ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང་། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཁམས་གོང་མ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕྱི་མ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། གཞུང་འདིར་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་དགའ་བ་སྤང་བར་བཤད་པས་སོ། །གཞན་གསུམ་པོ་རྣམས་ནི་འདིར་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པའི་དགོས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་གསུམ་པོ་དེ་ངེས་པར་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འདུལ་བར་བགྱིའོ། །གང་ན་སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེ་ཤིན་ཏུ་གདུལ་བར་དཀའ་བ་དེའོ། །དཀའ་བ་ཅི་ཞེ་ན། འབད་མི་དགོས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །གང་དུ་གཡོ་ཞེ་ན། ལོག་པའི་ལམ་བཟུང་འཛིན་གཉིས་པོ་གང་རུང་དུ་ཞུགས་ཤིང་ཤེས་པ་རྣམས་ནིའོ། །འདི་ཡང་མདོ་ལས། སེམས་འདུལ་བས་ནི་ལེགས་པ་སྟེ། །སེམས་འདུལ་བས་ནི་བདེ་བ་འདྲེན། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ཇི་ལྟར་འདུལ་བའི་ཚུལ་ཡང་། 24-5-30a གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་སེམས་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བ་ན། ནང་ན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། རལ་གྲིའི་སོ་དེ་ཉིད་བཅད་པར་མི་ནུས་པ་དང་། སོར་མོའི་རྩེ་མོ་དེ་ཉིད་ལ་རེག་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ། །འདི་ལྟར་རྩེ་གཅིག་པ། མི་འཕྲོ་བ། རྣམ་པར་མི་འཕྲོ་བ། ཞི་གནས་ལ་རྩེ་གཅིག་ལ། གཡེང་བ་མེད་པ་འདི་ནི་སེམས་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཇི་སྐད་དུ། བདག་གིས་རྣམ་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡང་མི་འདོར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་གང་། རྣམ་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། སེམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལ་གང་ཡང་སྦྱིན་པ་མེད་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གང་ཡང་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་ནི། རྣམ་པར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡུམ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ལ་སེ
Chinese
此外，（菩萨）应舍弃对所有无色定之圆满果报的喜悦和追求。这是因为，一般来说，进入禅定和无色定的必要性在于：舍弃违品，安住于现法之乐，显现功德，以及为了在更高的界域中受生。然而，在此，菩萨们不应追求后者，正如《现观庄严论》中所说：‘支分完全灭尽。’正如本论中所说，应舍弃对果报产生的喜悦。其余三者是此处应追求的，因为生起寂止之等持于自相续的必要是为了利益他人，而为了成就这一点，这三者是必不可少的支分。 第二，调伏（自心）。在哪里调伏？在心之大象极难调伏之处。为何难调？因为其自性无需努力便会动摇。动摇于何处？动摇于涉入邪道之执取和能取二者中的任何一者。对此，《经部》中也说：‘调伏自心是善妙的，调伏自心能引来安乐。’ 那么，如何调伏呢？ 《宝髻经》中说：‘若寻觅其心，内不见其真实，外不见其真实，于蕴、界、处亦不见其真实。譬如剑刃不能自割，指尖不能自触，心亦不能自见。如是，一心、不散乱、不分别、于寂止一心、无有散乱，此乃心之安住。’《不退转轮经》中也说：‘我应勤奋于修习，亦不舍弃心之法性。何为心之法性？何为修习？心如幻术，于此无有施予，是为心之法性。’舍弃一切所有，为令一切佛土清净而回向，是为修习。《般若经》中也说：‘于心无心。’
English
Furthermore, (Bodhisattvas) should abandon delighting in and pursuing the fruition of all formless absorptions. This is because, generally, the necessity of entering into meditative concentration and the formless absorptions is for: abandoning opposing factors, abiding in comfort in the present dharma, manifesting qualities, and for taking birth in higher realms. However, here, Bodhisattvas should not pursue the latter, as it says in the Ornament for Clear Realization: 'The limbs are completely exhausted.' As it is explained in this text, one should abandon delighting in the arising of the fruit. The other three are to be pursued here, because the necessity of generating the samadhi of calm abiding in one's own mindstream is for the benefit of others, and to accomplish that, these three are necessarily required as limbs. Second, to tame (one's mind). Where to tame? Where the elephant of the mind is extremely difficult to tame. Why is it difficult? Because its nature is to waver without effort. Where does it waver? It wavers in engaging in either the grasping or the grasper of the wrong path. Regarding this, it is also said in the Sutra: 'Taming the mind is excellent, taming the mind brings happiness.' So, how does one tame it? It says in the Jewel Crest Sutra: 'If one seeks the mind everywhere, one does not see it truly within, one does not see it truly without, one does not see it truly in the aggregates, elements, and sense bases. Just as the edge of a sword cannot cut itself, and the tip of a finger cannot touch itself, so too, the mind itself cannot see itself. Thus, one-pointed, not scattered, not differentiated, one-pointed in calm abiding, without distraction, this is the abiding of the mind.' It also says in the Inexhaustible Intelligence Sutra: 'I should strive to cultivate, and not abandon the nature of the mind. What is the nature of the mind? What is cultivation? The mind is like an illusion; there is no giving in it, this is called the nature of the mind.' Abandoning all possessions, dedicating them to purify all Buddha-fields, this is called cultivation. It also says in the Mother Sutra: 'No mind in the mind.' --------------------------------------------------------------------------------