Tibetan
ཡང་མེད། བསྟོད་པས་དྲེགས་པ་ཡང་མེད། བདེ་བས་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད། སྡུག་བསྔལ་བས་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་དེ། གང་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་དེ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་འདི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ངེས་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་མང་པོ་དག་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཁེགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། རྙེད་དང་བཀུར་སྟིར་ཆགས་པ་ཡིས། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང་། །ཞེས་ཕམ་པར་བཤད་པ་གཉིས་དང་། བསླབ་བཏུས་སུ། རྙེད་པ་དང་ནི་བཀུར་སྟི་དང་། །ཚིགས་བཅད་རྒྱུ་ཡིས་གཞན་སྨོད་དང་། །ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་དག་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འདུ་འཛི་དང་། དམན་པའི་སེམས་དང་། ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་དབེན་པའི་དགོན་པ་ལ་ཡིད་དགའ་བ་གོམས་པར་བྱས་པས་ནི། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འགལ་ཟླ་མ་ལུས་པ་བསྲུང་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མཐའ་དག་ནི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སོགས་རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ན་གནས་པས་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་དགོན་པར་འོངས་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་དགོན་པར་འོངས་སོ། །ཅི་ཞིག་གིས་ན། འདུ་འཛིས་འཇིགས་ 24-5-23a ཤིང་སྐྲག་གོ །འགྲོགས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ །འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དགེ་བ་ཆོས་བསྡུད་(སྡུད་)ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། སྤང་བར་བགྱིའོ། །ཅི་ཞིག་ན། འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་རྒྱགས་པས་དྲེགས་པ་དང་། ང་རྒྱལ་གྱིས་དྲེགས་པའོ། །དེ་སྤངས་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་དང་ལྡན་ན་ཡོན་ཏན་བསྡུས་པའི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དྲེགས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱི་མིང་ཡིན་ལ། དབྱེ་ན་གཉིས་ལས། གཉིས་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། མཛོད་དུ། ང་རྒྱལ་ཁེངས་པ་རྒྱགས་པ་ནི། །རང་གི་ཆོས་ལ་ཆགས་པ་ཡིས། །སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའོ། །ཞེས་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དྲེགས་པ་དང་། ཆོས་གཞན་དང་འཇལ་བས་ཁེངས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྤངས་ཞེ་ན། བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བཙུན་པོ་དག་གི་དྲུང་དུ། རྡོལ་པའི་ཕྲུག་གུ་དག་གྲགས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོལ་བུ་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགེ་བའི་ཆོས་བསྡུད་(སྡུད་)པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་གཉིས་པོ་དེས་མཚོན་ནས་གཞན་ཡང
Chinese
又没有（贪恋），没有因赞美而骄傲，没有因快乐而执着，没有因痛苦而沮丧。因此，不被世间八法所动摇的人，应当理解为空性，并能宣说空性。’ 因此，如果能确定这世间八法是违背防护恶行的，那么许多根本堕罪自然就会避免。如《律二十颂》所说：‘因贪恋名利恭敬，吝啬而不施舍财物。’ 这两种情况被认为是堕罪。在《学集论》中说：‘因名利恭敬和言辞，诽谤他人。’ 这些情况也会自然避免。因此，习惯于喜爱远离喧嚣、卑劣之心和八法的寂静处，就能守护所有违背防护恶行之戒律，因为所有与其相违的过失，都源于对八法的分别念等三种原因。 如《居士强猛请问经》所说：‘菩萨出家住在寂静处，应当这样思维：我为何来到寂静处？我因恐惧而来到寂静处。因何恐惧？因喧嚣而恐惧，因交往而恐惧，因贪欲、嗔恨和愚痴而恐惧。’ 第二，善法摄集律仪：‘我将舍弃。’舍弃什么呢？对众生的傲慢和因我慢而产生的骄傲。舍弃的原因是：如果具有这些，就不能成为积累功德的容器。这里所说的‘骄傲’是一个总称，细分则有两种。两者的区别在于，《俱舍论》中说：‘我慢、骄傲、傲慢是，因贪恋自己的功德，心完全执着。’ 这是因自己的功德而骄傲，以及因与他人比较而产生的骄傲之间的区别。如何舍弃呢？就像在婆罗门等高贵种姓的人面前，无名之辈的孩童一样。如经中所说：‘菩萨应当视自己如孩童。’ 以这两种障碍善法摄集的事物为代表，还有其他许多。
English
And there is no (attachment), no pride from praise, no attachment from happiness, and no discouragement from suffering. Therefore, one who is not swayed by the eight worldly dharmas should understand emptiness and be able to speak of emptiness.' Therefore, if one can determine that these eight worldly dharmas are contrary to the protection against misdeeds, then many root downfalls will naturally be avoided. As the Vinaya Twenty Verses says: 'Due to attachment to gain and respect, being stingy and not giving away wealth.' These two situations are considered downfalls. In the Compendium of Trainings it says: 'Due to gain, respect, and words, slandering others.' These situations will also be naturally avoided. Therefore, being accustomed to liking quiet places away from noise, base thoughts, and the eight dharmas, one can guard against all precepts that contradict the protection against misdeeds, because all faults that are contrary to it arise from the three causes such as the discrimination of the eight dharmas. As the Sutra Requested by the Fierce Householder says: 'When a Bodhisattva renounces and dwells in a quiet place, he should think: Why have I come to a quiet place? I have come to a quiet place out of fear. What fear? Fear of noise, fear of association, fear of desire, hatred, and ignorance.' Second, the discipline of gathering virtuous dharmas: 'I will abandon.' What to abandon? Arrogance towards beings and pride arising from conceit. The reason for abandoning is: if one possesses these, one cannot become a vessel for accumulating merit. The 'pride' mentioned here is a general term, which can be divided into two types. The difference between the two is that the Abhidharmakosha says: 'Conceit, pride, arrogance are, due to attachment to one's own qualities, the mind is completely attached.' This is the difference between being proud of one's own qualities and being arrogant due to comparison with others. How to abandon it? Like a nameless child in front of people of noble castes such as Brahmins. As the sutra says: 'A Bodhisattva should regard himself as a child.' Represented by these two things that obstruct the gathering of virtuous dharmas, there are many others as well. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སྤངས་དགོས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། སེར་སྣ་གཡོ་རྒྱུ་ཆགས་དང་སྙོམ་ལས་དང་། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དང་། །རིགས་དང་གཟུགས་དང་ཐོས་པ་ལང་ཚོ་དང་། །དབང་ཐང་ཆེ་བས་དྲེགས་པ་དགྲ་བཞིན་གཟིགས། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་བསྡུད་(སྡུད་)པའི་འགལ་རྐྱེན་དང་། མཐུན་རྐྱེན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་ཆོས་སྤེལ་སླད་དུ། །གུས་པས་རྟག་ཏུ་བག་དང་ལྡན་པར་མཛོད། ། 24-5-23b གང་ཞིག་སྔོན་ཆད་བག་མེད་གྱུར་པ་ལས། །ཕྱི་(ཕྱིས་)ནས་བག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་དེ་ཡང་། །ཟླ་བ་སྤྲིན་བྲལ་ལྟ་བུར་རྣམ་མཛེས་ཏེ། །དགའ་བོ་སོར་ཕྲེང་མཐོང་ལྡན་བདེ་བྱེད་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། བྱམས་པ་སེངྒེའི་ང་རོའི་མདོ་ལས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྒྱགས་པ་བཞི་དང་ལྡན་ན་དམྱལ་བར་འགྲོ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། མང་དུ་ཐོས་པས་རྒྱགས་ནས་བག་མེད་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་རྒྱགས་ནས་བག་མེད་པ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་སློང་མོ་སྟེར་བའི་ཁྱིམ་གྱིས་རྒྱགས་ནས་བག་མེད་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་རྒྱགས་ནས་བདག་ལ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་བཤད་པ་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་བསམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དམ་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་ཅིང་། རང་ཉིད་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བགྱིའོ། །འདིར་སྒྲུབ་པ་དང་སྤྱོད་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དགོས་པ་ལས། དོན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དོན་མཐུན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གསུམ་པ་ཡིས་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། །བཞི་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་བགྱི་ན། རིགས་བཙུན་པོའི་ཉེ་དུའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུའོ། །འདིས་ནི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱང་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཕན་འདོགས་པ་ནི། གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་མཚུངས་དེ་སྟོན་ལེན་འཇུག་དང་། །བདག་ 24-5-24a ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་རྣམས་ཀྱི། །སྙན་པར་སྨྲ་དང་དོན་སྤྱོད་དང་། །དོན་མཐུན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བཞི་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འདུ་སྟེ། དང་པོ་ཟང་ཟིང་གི་བསྡུ་བ་དང་། ལྷག་མ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་བསྡུ་བའོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ། གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་དེ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་དེ་ལའང་གཉིས་ཏེ། ལུང་གི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། བསྟན་པའི་དོན་སྒྲུབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །བཞི་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ
Chinese
必须断除。如《亲友书》中所说：‘悭吝虚诳与贪着，懈怠骄慢及慢过，贪欲嗔恚并种姓，形貌博学少年盛，以及权位之骄慢，当视如敌应断除。’这些是修集善法的违缘。顺缘也在《亲友书》中说：‘因此为了增广善法，你应恒时恭敬而谨慎。’ ‘若人昔时放逸行，其后改往谨慎行，如月离云极光耀，如喜乐指鬘见者安。’如是说。同样地，《慈氏狮子吼经》中说：‘出家人若具足四种骄慢，则堕地狱。何为四种？以多闻而骄慢放逸；以利养恭敬而骄慢放逸；以亲友及乞食之家而骄慢放逸；以所学之功德而骄慢，自赞毁他。’如是说。 第三，宣说利益有情之律仪。如何利益有情，以及如何串习菩萨之律仪。首先，令众生行持各自心意相应的正法，自己也应修持。此处修持和行持，是摄集利益有情之支分所需的四种事物，即利益行和利益一致之教导。《经庄严论》中说：‘第三是修持，第四是清净。’ 如何行持呢？如高贵种姓的亲属眷属互相帮助一般。这同时也代表了前两种摄事，即布施和爱语。因为他们互相帮助是为了布施和善言。如《庄严论》中所说：‘布施等同于示现、接受和引导，以及自身随顺他人，爱语、利益行和利益一致，都是如此认为。’ 四者可归纳为二：首先是财物之摄，其余为正法之摄。正法之摄又分为二：使他人安住于此，以及自己也修持此法。前者又分为二：宣说经教之法，以及使他人修持教义。这四者是利益有情不可或缺之因。
English
One must abandon them. As it is said in the 'Friendly Epistle': 'Miserliness, deceit, attachment, and laziness, Conceit, excessive pride, desire, hatred, Lineage, appearance, learning, youth, And arrogance due to great power, regard them as enemies.' These are obstacles to accumulating virtuous Dharma. The conducive conditions are also mentioned in the same text: 'Therefore, in order to increase virtuous Dharma, You should always be respectful and diligent.' 'If someone formerly acted carelessly, But later becomes diligent, Like the moon freed from clouds, they are extremely beautiful, Like Joyful, Angulimala, Seeing him brings happiness.' Thus it is said. Similarly, in the 'Lion's Roar of Maitreya Sutra': 'A renunciate who possesses four types of arrogance will go to hell. What are the four? Being arrogant and careless due to much learning; Being arrogant and careless due to gain and respect; Being arrogant and careless due to friends and the houses that give alms; And being arrogant due to the qualities of study, praising oneself and disparaging others.' Thus it is said. Third, explaining the discipline of benefiting sentient beings. How to benefit sentient beings, and then how to become accustomed to the discipline of a Bodhisattva. First, to cause beings to practice the sacred Dharma that accords with their respective thoughts, and to practice it oneself. Here, practice and conduct are the four things needed to gather the limbs of benefiting sentient beings, namely, the practice of benefit and the teaching of agreement with benefit. As it says in the Ornament of the Sutras: 'The third is practice, the fourth is purification.' How to do it? Like a gathering of relatives of a noble family who help each other. This also represents the first two objects of gathering, namely giving and pleasant speech. Because they help each other for the sake of giving and speaking pleasantly. As it is also said in the Ornament: 'Giving is like showing, receiving, and guiding, and oneself following others, Pleasant speech, beneficial conduct, and agreement with benefit, are considered to be so.' The four can also be grouped into two: first, the gathering of material things, and the rest is the gathering of Dharma. That is also twofold: establishing others in it, and oneself also practicing it. The first of these is also twofold: teaching the Dharma of scripture, and causing others to practice the meaning of the teachings. These four are the indispensable causes for benefiting sentient beings. --------------------------------------------------------------------------------