Tibetan
ས་དང་ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་གཏོང་། །སྦྱིན་པ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ 24-5-19b ནས། །མཁས་པ་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་འདིས་ནི། ངོ་བོ་དང་། རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ལས་དང་། ལྡན་པ་དང་། འཇུག་པ་དང་། དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ངོས་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་པ་རྟེན་དང་གཞི་དང་ནི། །རྒྱུ་མཚན་དང་ནི་ཡོངས་བསྔོ་དང་། །རྒྱུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞིང་དག་དང་། །གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ངོས་འཛིན་པར་གསུངས་ལ། དེ་ཡང་རྟེན་ཞེས་པ་ནི། གང་གི་སྦྱིན་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འོ། །གཞི་ཞེས་པ་ནི་གང་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། ཟང་ཟིང་དང་། མི་འཇིགས་པ་དང་། ཆོས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་ཀུན་སློང་གང་གིས་སྦྱིན་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེའོ། །ཡོངས་བསྔོ་ཞེས་པ་ནི། དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་དོན་དུའོ། །རྒྱུ་དང་ཞེས་པ་ནི། རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གང་གིས་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ཞེས་པའོ། །ཞིང་ནི་གང་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། ཕན་འདོགས་པའི་ཞིང་ལ་སོགས་པའོ། །གནས་ཞེས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་གང་ལ་གནས་པའི་གནས་ཏེ། མོས་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ཞེས་འགྲེལ་པར་བཤད་ལ། དེ་དག་གིས་ནི་དང་པོ་དོན་ཙམ་སྟོན་པ། གཉིས་པ་ལས་སུ་བྱ་བ། གསུམ་པ་བྱེད་པ་པོ། བཞི་པ་དགོས་ཆེད། ལྔ་པ་འབྱུང་ཁུངས། དྲུག་པ་འབྲེལ་པ། བདུན་པ་གནས་གཞི། བརྒྱད་པ་བོད་པ་རྣམས་བསྟན་པར་བཤད་ཅིང་། གནས་ཞེས་པ་ཞིང་གི་གོང་དུ་བཤད་ན་འབྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་ 24-5-20a བསླབ་པས་ནི་བསོད་ནམས་མང་པོ་འཕེལ་བར་མ་ཟད། ལྟུང་བའི་ཁྱད་པར་ཡང་དུ་མ་ཁེགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཆགས་དང་སེར་སྣ་མི་བཟད་པས། །སློང་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། ཅེས་དང་། རྙེད་པ་དང་ནི་བཀུར་སྟི་དང་། །ཚིགས་བཅད་རྒྱུ་ཡིས་གཞན་སྨོད་དང་། །ཞེས་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་འཕྲོག་པ། །ཕས་ཕམ་པ་ཡི་ལྟུང་བར་འདོད། །ཅེས་པ་རྣམས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཁེགས་པ་ཡིན་པས་སོ། ། ༈ གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དམ་བཅའ་བ། གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དམ་བཅའ་བ་ལ། གཉིས་ཏེ། གཞུང་གི་དོན་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འབྲེལ་ནི། སྦྱིན་པའི་འོག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆད་དགོས་ཏེ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པར། སྐྱེ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྐང་པ་ཆག་གྱུར་ན། །སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན་ཡང་འགྲོ་ངན་ལྟུང་། །ཞེས་དང་། དེ་ཉིད་ལས།
Chinese
‘布施土地与无畏，通晓此等布施后，智者如实修行。’如是说，是从体性、因、果、业、具足、趣入六个方面来认定的。第二，在《经庄严论》中说：‘布施依处与基础，因缘以及回向等，因与智慧及净土，从处之门而为胜。’这是从八种分类的角度来认定的。所谓‘依处’，是指谁的布施，即菩萨的布施。‘基础’是指什么被布施之物，即财物、无畏和法。‘因缘’是指以何种动机布施，即慈悲心。‘回向’是指为了什么目的而布施，即为了伟大的菩提。‘因’是指从何处产生，即从先前的串习中产生。‘智慧’是指被世间和出世间哪一个所掌控，即被智慧所完全摄持的布施。‘净土’是指向谁布施的对境，即功德、慈悲和饶益的净土等。‘处’是指布施安住于何处，即信解、作意和三摩地。’解释中这样说到。这些分别显示了第一是仅示意义，第二是所作之事，第三是作者，第四是目的，第五是来源，第六是关联，第七是安住之处，第八是所指对象。如果将‘处’放在‘净土’之前来说，则更为合适。像这样学习布施，不仅能增长许多福德，而且还能避免许多堕落的过失。如云：‘由于贪执与吝啬，不向乞者作布施。’以及‘以利养与恭敬，以及诗句之因，诽谤他人。’以及‘盗取三宝之财物，视为他胜处的堕落。’这些过失自然而然地就能避免。 第二，受持戒律的波罗蜜多。 第二，受持戒律的波罗蜜多分为两部分：正文的意义和菩萨戒本身的认定。第一部分又分为两点：关联是，在布施之后需要讲解戒律。如《入中论》所说：‘众生若毁戒律足，纵以布施饶诸欲，仍堕恶趣受楚痛。’以及该论又说：
English
‘Giving land and fearlessness, understanding such giving, the wise truly practice.’ This is said to be identified from six aspects: nature, cause, result, action, possession, and entry. Secondly, in the Ornament of the Sutras, it is said: ‘Giving depends on support and basis, cause and dedication, cause and wisdom, pure lands, and is supreme through the door of place.’ This is said to be identified from eight kinds of distinctions. ‘Support’ refers to whose giving, that is, the Bodhisattva's giving. ‘Basis’ refers to what is given, that is, wealth, fearlessness, and Dharma. ‘Cause’ refers to with what motivation giving is done, that is, compassion. ‘Dedication’ refers to for what purpose giving is done, that is, for the sake of great Bodhi. ‘Cause’ refers to from where it arises, that is, from previous habituation. ‘Wisdom’ refers to which of the worldly and transmundane controls it, that is, giving completely seized by wisdom. ‘Pure land’ refers to the object to whom giving is done, that is, the pure land of qualities, compassion, and benefit, etc. ‘Place’ refers to where giving abides, that is, faith, attention, and samadhi.’ This is explained in the commentary. These respectively show that the first is merely showing the meaning, the second is what is to be done, the third is the doer, the fourth is the purpose, the fifth is the source, the sixth is the connection, the seventh is the place of abiding, and the eighth is the object indicated. If ‘place’ is said before ‘pure land,’ it is more appropriate. By learning giving in this way, not only does much merit increase, but also many faults of downfall are avoided. As it is said: ‘Due to attachment and miserliness, one does not give to beggars.’ And ‘With gain and respect, and the cause of verses, one slanders others.’ And ‘Stealing the wealth of the Three Jewels is considered a downfall of defeat.’ These faults are naturally avoided. Second, taking the vow of the pāramitā of ethics. Second, taking the vow of the pāramitā of ethics is divided into two parts: the meaning of the text and the identification of the Bodhisattva's ethics itself. The first part is further divided into two points: the connection is that ethics needs to be explained after giving. As it is said in the Introduction to the Middle Way: ‘If beings break the foot of ethics, even if they are rich in enjoyment through giving, they still fall into evil destinies.’ And the same treatise says: --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཡོན་ཏན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིང་དུ་རྣམ་འཕེལ་ན། །འབྲས་བུ་ཉེར་སྤྱོད་ཆད་པ་མེད་པར་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འབྲེལ་པ་ཅན་དངོས་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དམ་བཅའ་བ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་བསྡུད་(སྡུད་)ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་དམ་འཆའ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་གི་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པར་དམན་པའི་སེམས་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤོང་བ་དང་། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་མ་གོས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བདག་ནི་རང་གི་ངང་གིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་དག་མི་གཙང་བ་ལྟར་རྒྱང་རིང་དུ་སྤོང་བར་བགྱིའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐུབ་པའི་སྐྱེས་མཆོག་གིས་ནི་བཅས་པའི་བསླབ་པ་ 24-5-20b འཆལ་ཚུལ་གྱི་ཆུ་བོ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་འགོག་པའི་ཆུ་ལོན་དང་འདྲ་བ་དེ་འདྲལ་བ་བགྱིད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་སྟེ། ཆུ་ལོན་ནི་ཆུ་རགས་ཀྱི་མིང་ངོ་། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར་པ་ནི། ལུས་ངག་གི་སྤང་བྱ་བདུན་སྤོང་བ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་གསུམ་སྤོང་བ་གཙོ་ཆེ་བས་ན། སྤོང་བ་བཅུ་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་། ཞེ་སྡང་ཉིད་སྤོང་བ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འདི་ཡི་ཞེ་སྡང་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །སེམས་ཅན་རྣམས་དང་འགལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འདོད་ཆགས་ལ་ཡང་། ཕྱི་རོལ་ཡོ་བྱད་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྡོམ་པ་དང་འགལ་ཡང་། ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་ནི་དེར་མ་ངེས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཆགས་སྐྱེས་ལྟུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བྱང་སེམས་སྡོམ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་མང་པོ་དག་ཁེགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་གསུམ་བཀག་པ་ན། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལྟུང་བ་དག་འབྱུང་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། གནོད་སེམས་ལས་ལོག་པ་ན། མཚམས་མེད་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་འབྱུང་བའི་ལྟུང་བ་རྣམས་དང་། གྲོང་འཇོམས་པ་སོགས་བློན་པོ་ལ་འབྱུང་བའི་ལྟུང་བ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདུ་འཛི་དང་དམན་སེམས་སྤོང་བ། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྟོག་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་དང་སྲོག་ལ་ལྟ་བ་སྟེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མང་པོ་དག་རྒྱང་བསྲིང་ནས། རྟག་པར་དགོན་པ་རྣམས་སུ་དགའ་བར་བགྱིའོ། །འདིར་དགོན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཁྱིམ་པའི་གྲོང་ 24-5-21a ལས་རྒྱང་གྲགས་སུ་འཕགས་པ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པའི་དགོན་པ་དང་། དམན་པའི་ས་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ད
Chinese
若于功德戒律田中勤耕耘，则受用之果报永不穷尽。这是第一层含义。 第二，关于具有关联性的内容，可分为三个方面：誓守断恶律仪，誓守摄善法戒，誓守饶益有情戒。 第一方面又分为两点：断除声闻乘共同的罪行，以及断除不共同的下劣之心。 第一点又分为两点：断除自性罪，以及不为制罪所染。 第一点是：发起菩提心后，我将像远离不净之物一样，从内心深处远离一切罪恶。 第二点是：绝不破坏佛陀所制定的戒律，这戒律如同堤坝，能从源头阻断邪恶行为的河流。这里，‘堤坝’指的是水坝。 声闻乘的别解脱戒仅仅是断除身语的七种应断之罪及其相关行为，而菩萨的别解脱戒则更注重断除意业的三种过失，因此，需要断除的罪行及其相关行为共有十种。其中，断除嗔恨心尤为重要。正如《经庄严论》所说：‘此之嗔恨于一切时，与诸有情相违背。’ 对于贪欲，贪恋外物与戒律相违背，但贪恋众生则不一定。正如《经庄严论》所说：‘为利有情诸众生，于彼生贪非为堕。’ 严守断恶律仪本身就能避免许多与菩萨戒相关的根本堕罪。因为当意业的三种过失被阻止时，就不会有产生相应堕罪的机会。例如，当一个人不再怀有嗔恨心时，就不会犯下杀父等五无间罪，以及破坏城镇等大臣可能犯下的罪行。 第二方面又分为两点：断除喧嚣和下劣之心，以及断除世间八法的念头。 第一点是：远离对身体和生命的执着，以及由此产生的诸多散乱，永远喜好住在寂静的地方。这里，寂静的地方有两种：一种是远离世俗村落的、普遍公认的寂静处；另一种是与下劣之心不相应的寂静处。
English
If one diligently cultivates the field of virtuous discipline, the fruits of enjoyment will never cease. This is the first meaning. Secondly, regarding the related content, it can be divided into three aspects: vowing to uphold the discipline of abstaining from misconduct, vowing to uphold the discipline of gathering virtuous dharmas, and vowing to uphold the discipline of benefiting sentient beings. The first aspect is further divided into two points: abandoning the misconduct common to the Shravaka vehicle, and abandoning the inferior mind that is not common. The first point is further divided into two points: abandoning the naturally sinful, and not being defiled by the prescribed sinful. The first point is: After generating the Bodhicitta, I will abandon all sins and evils from the depths of my heart, just as I would stay far away from impure things. The second point is: Never destroy the precepts established by the Buddha, which are like a dam that can block the river of evil deeds from its source. Here, 'dam' refers to a water dam. The Pratimoksha of the Shravaka vehicle only involves abandoning the seven things to be abandoned by body and speech, along with their related actions, while the Pratimoksha of the Bodhisattva focuses more on abandoning the three faults of mind. Therefore, there are ten things to be abandoned along with their related actions. Among them, abandoning hatred is particularly important. As the Ornament of the Sutras says: 'This hatred always contradicts all sentient beings.' Regarding attachment, attachment to external objects contradicts the discipline, but attachment to sentient beings is not necessarily so. As the Ornament of the Sutras says: 'For the benefit of sentient beings, attachment to them does not become a downfall.' Strictly observing the discipline of abstaining from misconduct itself can prevent many of the root downfalls related to the Bodhisattva vows. Because when the three faults of mind are prevented, there is no opportunity for the corresponding downfalls to occur. For example, when one no longer harbors hatred, there will be no opportunity to commit the five heinous crimes such as killing one's father, or the crimes that ministers might commit such as destroying towns. The second aspect is further divided into two points: abandoning noise and inferior mind, and abandoning thoughts of the eight worldly concerns. The first point is: Staying away from attachment to the body and life, and the many distractions that arise from it, and always delighting in living in solitary places. Here, there are two types of solitary places: one is the commonly recognized solitary place that is far away from worldly villages; the other is the solitary place that is not associated with an inferior mind. --------------------------------------------------------------------------------