Tibetan
གོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཛོད་ལས། རྒྱང་གྲགས་དེ་ལ་དགོན་པར་འདོད། །ཅེས་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། མདོ་རྒྱན་ལས། ས་བཞི་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་དུ། ནགས་གནས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང་། །ཞེས་བཤད་པ་དེའོ། །འདིར་ནི་ཕྱི་མ་དེ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ལས། རྟག་ཏུ་གྲོང་དང་ཡུལ་འཁོར་གྲོང་རྡལ་གནས་བྱེད་ཅིང་། །སེམས་ཅན་སྨིན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་བརྩོན་པ་མ་གཏོགས་པར། །དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་འདོད་པ་གཞན་མི་བསྐྱེད། །འདི་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས་ཀྱི་དབེན་པར་གསུངས། །གང་ཞིག་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པའི་རི་ཡི་སུལ། །སྦྲུལ་གྱིས་གང་བར་ལོ་མང་བྱེ་བར་གནས་བྱེད་ཀྱང་། །དབེན་པ་འདི་མི་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། །ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་རྙེད་ནས་འདྲེ་བར་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་སེམས་བྲལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ངེས་ན། །འདི་ནི་འགྲོ་དོན་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབེན་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་མཐུ་དང་མི་ལྡན་པ་དག་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཐོས་བྱ་རྣམ་པར་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པའི་དགོན་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས། བསམ་པར་བྱ། དེ་ནས་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། གང་དག་ཁྱིམ་ན་གནས་པར་བྱེད་བཞིན་དུ། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མཆོག་འདི་ཐོབ་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་གང་ཡང་སྔོན་ཆད་མ་བྱུང་སྟེ། །མ་འོངས་པ་ནི་མི་འབྱུང་གནས་པ་མེད། །རྒྱལ་ 24-5-21b སྲིད་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་སྤངས་ནས། །དབེན་པ་འདོད་དེ་དགོན་པར་གནས་བྱེད་པ། །ཉོན་མོངས་སྤངས་ཏེ་བདུད་ནི་བཅོམ་ནས་སུ། །བྱང་ཆུབ་རྡུལ་མེད་འདུས་མ་བྱས་འཚང་རྒྱ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་། ཇི་སྐད་དུ། རྟག་ཏུ་བདག་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ཤོག །ཅེས་པ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ངེས་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་དགོས་པའི་ལུང་མང་ངོ་། །ས་ཐོབ་ནས་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ས་རྣམས་ཀུན་ལ་བློ་ལྡན་གྱིས། །རབ་བྱུང་ལེན་པས་ཐོབ་པ་དང་། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐོབ་པ་དག །ཅེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ས་རབ་དགའ་བ་ཐོབ་བར་དུ། །རྟག་ཏུ་ཚེ་རབས་དྲན་པ་དང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའང་བྱེད་པར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་བསམ་པ་སྤང་བ་ལ། གཞུང་དོན་དངོས་དང་། ཤེས་བྱེད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་རང་གི་བློ་ནི་བཟློག་པར་བགྱིའོ། །གང་ལ་ན། ཟས་ནོར་གྱི་རྙེད་པ་དག་དང་། ངག་གིས་བསྟོད་པ་དང་། ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཀུར་སྟི་མཐའ་དག་ལའོ། །ཇི་ལྟར་དུ་ན།
Chinese
གོན་པའོ། །（Gönpa'o）第一种是，如《俱舍论》所说：‘远离喧嚣之地被称为寂静处。’这正是其含义。第二种是，如《经庄严论》所说：‘在第四地（焰慧地）的完全净化中，安住于森林、少欲知足。’这里以后者为主，如《大般若经》所说：‘总是居住在城市、乡村和城镇中，除了成熟众生、精进菩提之外，不会生起声闻、缘觉的意愿。这被称为如来之子的寂静处。’又说：‘如果有人在方圆五百由旬的山沟里，充满毒蛇的地方，住上多年甚至无数劫，却不了解这种寂静处的含义，那么这位菩萨就会生起增上慢，最终成为魔的眷属。’又说：‘如果能确定远离二乘之心，证得无上菩提，这就是行利他事业者的寂静处。’ 虽然如此，对于初学菩萨，不具神通，没有能力利益他人者，必须依赖于通常所说的寂静处。如《学集论》所说：‘应当思维，然后前往森林。’《月灯经》中也说：‘如果有人住在家里，却能获得殊胜的菩提，过去未曾有，未来也不会有。’又说：‘抛弃王位如唾弃尘土，渴望寂静而住在寂静处，断除烦恼，降伏魔军，证得无垢无染的菩提。’ 此外，如‘愿我恒常出家’一样，在菩萨未证得果位之前，必须出家的经典非常多。证得果位之后，据说有一种法性自然的出家，如《经庄严论》所说：‘在所有地上，具慧者通过受持出家戒而获得，以及法性自然获得的。’《入菩萨行论》中说：‘在获得极喜地之前，愿我恒常忆念前世，并能出家。’ 第二，舍弃对世间八法的执着，分为正文和详细解释两部分。首先是正文：菩萨应当调伏自己的心，对于饮食、财物等利养，以及言语赞叹、身体礼拜等一切恭敬，都应当舍弃。
English
Gönpa'o. The first is, as stated in the Abhidharmakośa: 'A place far from noise is called a solitary place.' This is its meaning. The second is, as stated in the Ornament of the Sutras: 'In the complete purification of the fourth bhumi (Radiant Bhumi), dwelling in forests, being content with little, and knowing satisfaction.' Here, the latter is more important, as stated in the Perfection of Wisdom Sutra: 'Always dwelling in cities, villages, and towns, except for maturing sentient beings and striving for bodhi, one does not generate the desire for Śrāvakas or Pratyekabuddhas. This is called the solitude of the sons of the Sugata.' It also says: 'If someone lives for many years or even countless kalpas in a mountain valley five hundred yojanas in circumference, filled with snakes, but does not understand the meaning of this solitude, then that Bodhisattva will develop excessive pride and ultimately become a follower of Mara.' It also says: 'If one can determine to abandon the mind of the two vehicles and attain supreme bodhi, this is the solitude of those engaged in benefiting others.' Even so, for novice Bodhisattvas who do not possess clairvoyance and do not have the ability to benefit others, it is necessary to rely on what is commonly called a solitary place. As stated in the Compendium of Trainings: 'One should contemplate, and then go to the forest.' The Sutra Requested by Chandrapradīpa also says: 'If someone lives at home and yet attains supreme bodhi, it has never happened before, and it will not happen in the future.' It also says: 'Abandoning kingship like spitting out dust, desiring solitude and dwelling in a solitary place, abandoning afflictions, subduing the Maras, and attaining stainless and uncontaminated bodhi.' Furthermore, like 'May I always renounce,' there are many scriptures stating that it is necessary to renounce until a Bodhisattva attains a bhumi. After attaining a bhumi, it is said that there is a naturally attained renunciation, as stated in the Ornament of the Sutras: 'On all the bhumis, the wise obtain it by taking the vows of renunciation, and by the nature of Dharma.' The Bodhisattvacaryāvatāra says: 'Until I attain the Joyful Bhumi, may I always remember my past lives and be able to renounce.' Second, abandoning the thought of the eight worldly dharmas is divided into the main text and a detailed explanation. First, the main text: A Bodhisattva should subdue his own mind, and should abandon all gains such as food, wealth, and other benefits, as well as praise in speech and reverence such as prostrations of the body. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཟས་མ་ཞུ་བར་སྐྱུགས་པ་དང་། རླུགས་པ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་རློན་པའི་ཟས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་བཞིན་དུའོ། །འདིར་རློན་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི། ཡི་གེ་མ་དག་པའོ། །འདིས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ལ་ཞེན་པ་སྤངས་དགོས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། བརྒྱད་ནི། བཤེས་སྤྲིང་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་རྙེད་དང་མ་རྙེད་དང་། །བདེ་དང་མི་བདེ་སྙན་དང་མི་སྙན་དང་། །བསྟོད་སྨད་ཅེས་བགྱིའི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་པོ། །བདག་གི་ཡིད་ཡུལ་མིན་པར་མགོ་སྙོམས་མཛོད། །ཅེས་སོ། །འདི་ཡང་ 24-5-22a འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་དང་འབྲེལ་བས་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་མི་འདའ་བར་བྱེད་པས་ན་དེའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་ལ། རྙེད་མ་རྙེད་ནི་ལུས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས། བདེ་མི་བདེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་སིམ་གདུང་གི་དབང་དུ་བྱས། སྙན་མི་སྙན་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐར་གྲགས་པ་བཟང་ངན་གྱི་དབང་དུ་བྱས། བསྟོད་སྨད་ནི་ངོར་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པའི་དབང་དུ་བྱས། དེ་ཇི་ལྟར་སྤོང་བའི་ཚུལ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་ནི་རྙེད་མང་བཀུར་སྟི་བཅས། །བདག་ལ་མང་པོ་དགའོ་ཞེས། །དེ་འདྲའི་སྙེམས་པ་འཆང་གྱུར་ན། །ཤི་བའི་འོག་ཏུ་འཇིགས་པ་སྐྱེ། །ཞེས་དང་། བདག་ནི་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་འཆིང་མི་དགོས། །གང་དག་བདག་བཅིངས་འགྲོལ་བྱེད་པ། །དེ་ལ་བདག་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྲོ། །ཞེས་དང་། བསྟོད་དང་གྲགས་པའི་རིམ་གྲོས་ནི། །བསོད་ནམས་མི་འགྱུར་ཚེར་མི་འགྱུར། །བདག་སྟོབས་མི་འགྱུར་ནད་མེད་མིན། །ལུས་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། གྲགས་པའི་དོན་དུ་ནོར་འཆོར་ཞིང་། །བདག་ཉིད་ཀྱང་ནི་གསོད་བྱེད་ན། །ཚིག་འབྲུ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཤི་ན་དེས་ཀོ་སུ་ལ་བདེ། །བྱེ་མའི་ཁང་བུ་རྡིབ་གྱུར་ན། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ག་ཆད་ངུ་། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཉམས་བྱེད་པས། །མི་སྙན་སྨྲ་ལ་ཁྲོ་ཞེ་ན། །གཞན་ལ་མི་སྙན་བརྗོད་ལའང་ཁྱོད། །དེའི་ཅི་སྟེ་ཁྲོ་མི་བྱེད། །མ་དད་གཞན་ལ་རག་ལས་པས། །དད་པ་མེད་ལ་ཁྱོད་བཟོད་ན། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་ལ་རག་ལས་པས། །མི་སྙན་སྨྲ་ལའང་ཅིས་མི་བཟོད། །ཅེས་དང་། བདག་ལ་སྨོད་པ་གཞན་ཡོད་ན། །བསྟོད་པས་བདག་དགར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བདག་ལ་བསྟོད་པ་གཞན་ཡོད་ན། །སྨད་པས་མི་དགར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ལན་མང་དུ་ཁ་བཏོན་དུ་བྱས་ཤིང་ཡིད་ལ་ཆུབ་པར་བྱས་ན། ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མགོ་སྙོམས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་གྱི་ 24-5-22b སྒོ་ནས་སྤོང་བ་ནི། ཆོས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་མདོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བ་ནི་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་སྟེ། རྙེད་པས་དགའ་བ་ཡང་མེད། མ་རྙེད་པས་མི་དགའ་བ་ཡང་མེད། གྲགས་པས་གསོས་པ་ཡང་མེད། མ་གྲགས་པས་ཤི་བ་ཡང་མེད། སྨད་པས་ཞུམ་པ་
Chinese
对于因食物未消化而呕吐或反流的情况，称为'湿食'，情况就是这样。这里提到的'湿'，指的是不正确的文字。这表明需要放弃对世间八法的执着。《亲友书》中说：'世间智者得与不得，乐与不乐，悦耳与不悦耳，赞与毁，此世间八法，愿您平等对待，不入我心。' 这也与世间法有关，因此称为世间法，因为它使人无法超越世间。得与不得，指的是身体受用方面；乐与不乐，指的是内心的喜悦和痛苦；悦耳与不悦耳，指的是名声好坏；赞与毁，指的是当面赞扬和诽谤。如何舍弃这些呢？《入菩萨行论》中说：'我若多获利，受人恭敬待，众人皆悦我，若生此骄慢，死后必生惧。' 又说：'我求寂解脱，不需利敬缚，何人缚我者，我对彼何嗔？' 又说：'赞誉之供养，不增福不增寿，不增力不除病，亦不令身安。' 又说：'为名失财物，甚且自丧命，言语有何用？死后谁得乐？沙堡若崩塌，孩童必痛哭。' 又说：'若因众生损，嗔彼说恶语，于他说恶语，何故汝不嗔？' 又说：'不信赖于他，汝能忍不信，烦恼所生故，何不忍恶语？' 又说：'他人若毁我，赞我有何益？他人若赞我，毁我有何损？' 应当反复诵读并铭记于心，这样对世间八法的分别念就会平息。第二，从胜义的角度来舍弃。《正法摄要经》中说：'说空性者，因不住故，不为世间法所夺，得不喜，不得不忧，名声不养，无名不衰，毁谤不惧。' 24-5-22a 24-5-22b
English
That which is vomited or regurgitated undigested is called 'wet food,' and it is like that. Here, 'wet' refers to incorrect letters. This shows that one must abandon attachment to the eight worldly dharmas. The *Letter to a Friend* says: 'Gain and loss, pleasure and pain, pleasant and unpleasant, praise and blame—these eight worldly dharmas, may you treat them equally and not let them enter my mind.' This is also related to worldly dharmas, so it is called worldly dharma because it prevents one from transcending the world. Gain and loss refer to physical possessions; pleasure and pain refer to mental joy and suffering; pleasant and unpleasant refer to good and bad reputation; praise and blame refer to face-to-face praise and slander. How to abandon these? The *Bodhicharyavatara* says: 'If I gain much, receive respect, and everyone is pleased with me, if such pride arises, fear will arise after death.' It also says: 'I seek liberation, I do not need the bonds of gain and respect. Why should I be angry with those who bind me?' It also says: 'Offerings of praise do not increase merit, do not increase life, do not increase strength, do not remove disease, nor do they make the body comfortable.' It also says: 'For the sake of fame, one loses wealth and even kills oneself. What is the use of words? Who will be happy after death? If a sandcastle collapses, children will cry in despair.' It also says: 'If you are angry at those who speak unpleasant words because they harm beings, why are you not angry when you speak unpleasant words to others?' It also says: 'Since you rely on others who are without faith, you tolerate those without faith. Since it depends on the arising of afflictions, why not tolerate those who speak unpleasant words?' It also says: 'If others revile me, what benefit is there in praise? If others praise me, what harm is there in blame?' One should repeatedly recite and memorize these, so that the conceptual thoughts of the eight worldly dharmas will be pacified. Second, abandoning from the perspective of ultimate truth. The *Compendium of True Dharmas Sutra* says: 'Those who speak of emptiness, because they do not abide, are not robbed by the worldly dharmas. They do not rejoice in gain, nor are they unhappy in loss. They are not nourished by fame, nor do they wither in obscurity. They are not afraid of blame.' --------------------------------------------------------------------------------