Tibetan
ནི། །རྒྱུད་རེ་རེ་བར་བཤད་དང་འགལ། །སྤྱིར་ཡང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ལ། །རག་ལས་མིན་པའི་ཡིད་རྣམ་ཤེས། །ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྟོན། །དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་ལས་གཞན་པའི། །ཡིད་དབང་ཆོས་ནས་གསུངས་པ་མེད། །གཞི་ལུས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡི། །བདག་རྐྱེན་གང་ཞིག་ཡིན་པ་སྨྲོས། །སྲོག་རླུང་དེ་ཡི་ངོས་འཛིན་ཡང་། །རྣལ་འབྱོར་པ་རང་ཉིད་ཀྱིའམ། །རྫས་གཞན་གྱུར་པ་གཞན་ཞིག་ཡིན། །དང་པོ་ལྟར་ན་མངལ་བཟུང་བའི། །སྔ་རོལ་ཉིད་ནས་ཡོད་ཟེར་དང་། །ཤི་བའི་འོག་ཏུའང་ཡོད་པ་འགལ། །ཤི་བའི་སྲོག་རླུང་མི་འདོར་བའི། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཁམས་གསུམ་པོ། །གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་མིར་གྱུར་པའི། །སྲོག་དང་བཅས་པར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །སྒྱུ་ལུས་སྒྲུབ་པའི་གཞི་བཅས་ཕྱིར། །ཕར་ཕྱིན་པ་དག་རྟ་གླང་དུ། །སྣང་ཡང་དེར་ཡོད་མིན་པའི་དཔེས། །ཆོས་ཀུན་མཚོན་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། །འདིར་ནི་རྣམ་རྟོག་བཞོན་པའི་རླུང་། །ཁེགས་པས་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཡེ་ཤེས་རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་། །ཚོགས་པ་གཅིག་གྱུར་སྒྱུ་མའི་སྐུ། །ཆོས་དབྱིངས་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་གཞན་འདིར་ཡོད་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལས་ཁྱད་འཕགས། །བཞི་པ་འོད་གསལ་རིམ་པ་ཡིས། །ངོ་བོ་རང་རིག་རང་གསལ་བ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཀུན་བྲལ་བའི། །ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ཉིད་དོ། །བདག་རྐྱེན་རྒྱུ་དང་ལམ་དུས་ཀྱི། །དབང་བསྐུར་བ་དང་ཉེར་ལེན་རྒྱུ། །སྣང་གསུམ་དཔེ་ཡི་འོད་གསལ་དང་། །བཅས་ཡིན་དེ་ཉིད་སྒྱུ་ལུས་ཀྱིའང་། །གནས་ཚུལ་ཉིད་དུ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་ལུས་གྲུབ་རྗེས་འོད་གསལ་བ། །ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་ནི། །རིལ་པོར་འཛིན་དང་རྗེས་སུ་གཞིག །ཅེས་བྱའི་མན་ངག་རྣམ་གཉིས་ཀྱི། །སྒྱུ་མའི་གཟུགས་སྐུ་འོད་གསལ་བའི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཅུག་པས་སོ། །འབད་ 23-7-16a རྩོལ་དུ་མས་བསྒྲུབ་པའི་སྐུ། །འོད་གསལ་ཉིད་དུ་འཇུག་བྱེད་ན། །གླང་ཆེན་ཁྲུས་འདྲར་མི་འགྱུར་རམ། །བཅུག་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། །སྒྱུ་མར་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས། །འཛིན་པ་སྤང་བར་བྱ་ཕྱིར་ཏེ། །སྒྱུ་མའི་སྐུ་ལ་དེར་ཞེན་པས། །བདེན་གཉིས་སོ་སོ་ཐ་དད་པར། །བཟུང་བས་དེ་ཐ་དད་མིན་པའི། །ཟུང་འཇུག་སྐུ་ལ་གེགས་བྱེད་འགྱུར། །ཕྱི་རབས་པ་འགའ་ཆོས་ཀུན་ལ། །སྒྱུ་མར་ཞེན་པ་ཡུལ་གྱི་ནི། །གནས་ཚུལ་ཡིན་ཕྱིར་སྤང་མི་དགོས། །སྤོང་ན་སྒྱུ་མ་འཁྲུལ་འགྱུར་ལོ། །དེ་སྐད་ལུང་རིགས་དུ་མ་ཡིས། །བཀག་ཟིན་ཕྱིར་ན་འདིར་མི་འབད། །དོན་གྱི་འོད་གསལ་དངོས་གཞི་ལ། །འཇུག་བྱེད་ཏིང་འཛིན་གཉིས་པོའི་མིང་། །རིལ་པོར་འཛིན་པ་བདག་དང་ནི། །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཅིག་ཆར་དུ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡི། །ལྷ་སྐུར་བསྒྲུབས་ནས
Chinese
关于识（梵文：Vijñāna，意识）的讨论： 认为每个相续（梵文：saṃtāna，心识流）都不同，这与经续的教义相悖。一般来说，对于意根（梵文：manas-indriya，意识的官能），不依赖于它的意（梵文：manas，意）的识（梵文：Vijñāna，意识）是如何产生的？请您解释。 六识（眼识、耳识、鼻识、舌识、身识、意识）停止之后，以及与烦恼意（梵文：kliṣṭa-manas，染污意）不同的意根（梵文：manas-indriya，意识的官能），在佛法中没有提及。作为基础的意（梵文：manas，意）的识（梵文：Vijñāna，意识）的近取因（梵文：upādāna-hetu，能产生结果的主要原因）是什么？请说明。 那个命气（梵文：jīva-vāyu，生命之气）的特征，是瑜伽士自己认知，还是转变为其他物质？如果如前者所说，那么在受胎之前就存在，死后也存在，这不合理。如果死后命气（梵文：jīva-vāyu，生命之气）不消失，那么那些众生无论生于三界（欲界、色界、无色界）中的哪一界，都将变成具有生命的凡人，因为他们是幻身（梵文：māyā-kāya，如幻之身）成就的基础。 虽然波罗蜜多（梵文：pāramitā，度、到彼岸）的修行者可以将一切法（梵文：dharma，事物、现象）比作马或牛的幻象，但实际上它们并不存在于那里。然而，在这里，由于骑乘概念（梵文：vikalpa，分别念）的风（梵文：vāyu，气）停止了，因此二取不二（梵文：advaya-jñāna，无二智慧）的智慧（梵文：jñāna，智慧），智慧（梵文：jñāna，智慧）是风（梵文：vāyu，气）的坐骑，与集合融为一体的幻身（梵文：māyā-kāya，如幻之身）。除了法界（梵文：dharmadhātu，法界）之外，这里没有其他的法（梵文：dharma，事物、现象）。 因此，密咒（梵文：mantra，真言）的幻术（梵文：māyā，幻象）比波罗蜜多（梵文：pāramitā，度、到彼岸）更为殊胜。 第四灌顶（梵文：abhiṣeka，授权）的光明（梵文：prabhāsvara，明光）次第，其自性是自知自明，远离能取和所取，是神圣智慧（梵文：jñāna，智慧）的真实意义。 近取因（梵文：upādāna-hetu，能产生结果的主要原因）是因位和道位的灌顶（梵文：abhiṣeka，授权），以及作为譬喻的三种光明（梵文：prabhāsvara，明光），因为它们也存在于幻身（梵文：māyā-kāya，如幻之身）的状态中。 幻身（梵文：māyā-kāya，如幻之身）成就之后，如何修持光明（梵文：prabhāsvara，明光）的次第？ 通过‘完整地持有’和‘随后分析’这两种口诀（梵文：upadeśa，教导），将幻身（梵文：māyā-kāya，如幻之身）融入光明的自性之中。 如果通过努力获得的身体被融入光明（梵文：prabhāsvara，明光）之中，难道不会像大象洗澡一样徒劳无功吗？融入的必要性是什么？ 为了消除对幻象（梵文：māyā，幻象）的执着，因为如果对幻身（梵文：māyā-kāya，如幻之身）执着，就会将二谛（胜义谛和世俗谛）视为分离的，这会阻碍二谛无别的双运身（梵文：yuganaddha-kāya，双运身）的成就。 一些后世学者认为，对一切法（梵文：dharma，事物、现象）的幻象（梵文：māyā，幻象）的执着是事物（梵文：artha，意义）的实相，因此不需要去除。如果去除，幻象（梵文：māyā，幻象）就会变成真实的。 这种观点已经被许多经文和理证所驳斥，因此这里不再赘述。融入真实光明（梵文：prabhāsvara，明光）的两种三摩地（梵文：samādhi，禅定）的名称是： ‘完整地持有’是指将自身和三界（欲界、色界、无色界）的一切，同时转化为身语意金刚（梵文：vajra，金刚）的本尊（梵文：iṣṭadevatā，本尊）之身。
English
Discussion on Consciousness (Skt: Vijñāna): The assertion that each continuum (Skt: saṃtāna) is different contradicts the teachings of the scriptures. In general, how does the consciousness (Skt: Vijñāna) of the mind (Skt: manas) that does not rely on the faculty of mind (Skt: manas-indriya) arise? Please explain. After the cessation of the six consciousnesses (eye, ear, nose, tongue, body, and mind consciousnesses), and the faculty of mind (Skt: manas-indriya) that is different from the afflicted mind (Skt: kliṣṭa-manas), is not mentioned in the Dharma. What is the proximate cause (Skt: upādāna-hetu) of the consciousness (Skt: Vijñāna) of the mind (Skt: manas) that is the basis? Is the characteristic of that life-force wind (Skt: jīva-vāyu) recognized by the yogi himself, or is it transformed into another substance? If it is as the former, then it exists before conception and also exists after death, which is unreasonable. If the life-force wind (Skt: jīva-vāyu) does not disappear after death, then those beings, no matter which of the three realms (desire realm, form realm, formless realm) they are born in, will become mortals with life, because they are the basis for the accomplishment of the illusory body (Skt: māyā-kāya). Although practitioners of the pāramitās (perfections) can represent all dharmas (phenomena) as illusions of horses or cows, they do not actually exist there. However, here, because the wind (Skt: vāyu) that rides on concepts (Skt: vikalpa) has ceased, the wisdom (Skt: jñāna) of non-duality (Skt: advaya-jñāna), wisdom (Skt: jñāna) is the vehicle of wind (Skt: vāyu), and the illusory body (Skt: māyā-kāya) is integrated with the assembly. Apart from the dharmadhātu (realm of phenomena), there are no other dharmas (phenomena) here. Therefore, the magic (Skt: māyā) of mantra (Skt: mantra) is superior to the pāramitās (perfections). The fourth empowerment's (Skt: abhiṣeka) sequence of clear light (Skt: prabhāsvara), whose nature is self-knowing and self-illuminating, free from the grasper and the grasped, is the true meaning of sacred wisdom (Skt: jñāna). The proximate cause (Skt: upādāna-hetu) is the empowerment (Skt: abhiṣeka) of the cause and path, and the three lights (Skt: prabhāsvara) as examples, because they also exist in the state of the illusory body (Skt: māyā-kāya). After the illusory body (Skt: māyā-kāya) is accomplished, how is the sequence of clear light (Skt: prabhāsvara) practiced? By the two oral instructions (Skt: upadeśa) of 'holding completely' and 'subsequently analyzing,' the illusory body (Skt: māyā-kāya) is integrated into the nature of clear light. If the body attained through effort is integrated into clear light (Skt: prabhāsvara), wouldn't it be as futile as an elephant's bath? What is the necessity of integration? In order to eliminate attachment to illusion (Skt: māyā), because if one is attached to the illusory body (Skt: māyā-kāya), one will regard the two truths (ultimate truth and conventional truth) as separate, which will hinder the accomplishment of the non-dual union body (Skt: yuganaddha-kāya). Some later scholars believe that attachment to the illusion (Skt: māyā) of all dharmas (phenomena) is the reality of things (Skt: artha), so it does not need to be removed. If it is removed, the illusion (Skt: māyā) will become real. This view has been refuted by many scriptures and reasonings, so it will not be elaborated here. The names of the two samādhis (Skt: samādhi) that integrate into the actual clear light (Skt: prabhāsvara) are: 'Holding completely' refers to simultaneously transforming oneself and everything in the three realms (desire realm, form realm, formless realm) into the body of the deity (Skt: iṣṭadevatā) of body, speech, and mind vajra (Skt: vajra). --------------------------------------------------------------------------------