Tibetan
་བར། །བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ 23-7-14a ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་ཅན། །དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་འདོད། །འདི་ལ་རྫོགས་རིམ་ལྷ་ཞེས་པའི། །ཐ་སྙད་བོད་བྱོན་སྔ་མས་མཛད། །རྫོགས་རིམ་ལྷ་ཡི་བསྒྲུབ་ཚུལ་འདི། །གང་དུ་ཡོད་པའི་གཞུང་དེ་ན། །གཏུམ་མོས་རྣམ་སྨིན་ལུས་གང་པོ། །འཇའ་མཚོན་ལྟ་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས། །མ་བཤད་གང་དུ་དེ་བཤད་པར། །སྒྱུ་ལུས་སྒྲུབ་ཚུལ་འདི་མི་འཆད། །ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འདི་བསྒྲུབ་པའི། །ཐབས་མཁས་དེ་ལས་རྣམ་སྨིན་གྱི། །ཕུང་པོ་སྦྲུལ་གྱི་ཤུན་པ་ལྟར། །བརྗེས་ནས་འབོར་བ་ཡིན་ཞེས་པ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་རྣམ་སྨིན་ལུས། །ས་སྟེངས་བཞག་ནས་ཟུང་འཇུག་སྐུ། །མངོན་དུ་བྱས་པ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དང་འཕགས་པ་ཡིས། །ཟུང་འཇུག་བར་དོའི་ལུས་རྟེན་ལ། །མངོན་དུ་མཛད་ཅེས་ཟེར་བ་སྣང་། །བོད་གཞུང་མཛད་པ་ཕྱི་མ་འགའ། །རྣམ་སྨིན་ལུས་དང་ང་ཙམ་དང་། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལྷར་བསྒྲུབ་པ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་ཡིན་དེ་ལས་གཞན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ཡི། །གཉུག་མ་གཞི་ལུས་ལྷར་བསྒྲུབ་པའི། །ཐབས་མཆོག་བླ་ན་མེད་པ་འདི། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་རྒྱུ་འཐུན་གྱི། །རིགས་འདྲ་སྔ་མས་དེ་བསྒྲུབ་པའི། །ཐབས་འདི་གཞུང་གཞན་ལ་མེད་པར། །དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཟེར། །འོ་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པའི། །གཟུགས་སྐུ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་དང་། །གཞི་ལུས་རྒྱུས་བསྒྲུབས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་རྫས་གཞན་པ། །གཉིས་ཤིག་སྒྲུབ་པ་པོ་གཅིག་ལ། །མཉམ་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ནམ། །ཡང་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལས། །དངོས་སུ་བྱུང་བའི་ལྷ་ཡི་སྐུ། །མེད་པར་ཁས་ལེན་བྱེད་ཡིན་ནམ། །ཡིན་ཏེ་བསྐྱེད་རིམ་རྟོག་བསྒོམ་དང་། །གཟུགས་སྐུའི་མཚམས་དུ་རྫོགས་པའི་རིམ། །མང་པོས་བར་དུ་ཆོད་ཞེ་ན། །ཅིག་ 23-7-14b ཤོས་ལ་ཡང་འདི་མཚུངས་ཏེ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་དང་ཟུང་འཇུག་གི །བར་དུ་འོད་གསལ་དོན་དམ་པའི། །བདེན་པས་ཆོད་པ་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པ་པོ་འགའི་མིང་གཟུགས་ཀྱི། །ཕུང་པོ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་སྨིན་ཕུང་པོ་ནི། །ཤུལ་དུ་ལུས་པ་ག་ལ་སྲིད། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལུས་སྙམ་ན། །སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་རང་གི་ལུས། །ཕུང་པོ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་ལས། །གཞན་པའི་གཟུགས་ཕུང་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་རིག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་བློར་འདུས། །ཀླུ་སྒྲུབ་སྐུ་ལུས་གཞན་དག་ལ། །རྣམ་སྨིན་ཕུང་པོར་སྣང་གང་དེས། །སྣང་བློ་དེ་རང་ཉིད་ཡིན་གྱི། །རང་དང་གཞན་གྱི་བློ་སྣང་ལས། །མ་གཏོགས་རྣམ་སྨིན་ཕུང་མི་སྲིད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེངས་པའི་ཚེ། །སྒྲུབ་པ་པོ་རང་སོ་སོ་ཡི། །མ་དག་ཕུང་པོ་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །དེ་ལྟར་སྐྱེད་(བསྐྱེད་)རིམ་
Chinese
在圆满次第的修习中，如果能达到明晰且无分别的智慧，我认为那就是究竟的果。西藏早期的译师们将此称为‘圆满次第之神’。这种圆满次第之神的修法，在相关的论典中，有关于拙火（Tummo）使整个身体充满能量，如彩虹般显现的修习方法。如果某个论典没有讲述这些，却讲述了幻身的修法，那就不完整。因此，通过这种巧妙的方法，可以将成熟之蕴如蛇蜕般脱去。正如龙树菩萨（Klu sgrub zhabs）将成熟之身留在地上，而显现报身（Zung 'jug sku）一样。有人说，圣者们将中阴身的身体作为证得双运身的基础。一些后期的藏文著作认为，成熟之身、‘我’的概念以及意识，都可以被观想为本尊，这是生起次第的修法。除此之外，将一切众生皆有的本初之身观想为本尊，这种无上的方法，是与报身具有相同本质的因。早期的译师们认为，这种修法是吉祥密集金刚（dPal ldan 'dus pa）的独特之处，是其他论典所没有的。那么，通过生起次第所成就的不动金刚（Mi bskyod rdo rje）之身，与通过本初之身所成就的色身，是不动金刚的不同实体吗？或者说，你是否承认通过生起次第实际产生的本尊之身是不存在的？如果说生起次第的观想和色身之间，被圆满次第的众多阶段所隔断，那么，在另一方面，情况也是类似的，因为世俗谛和双运身之间，也被光明（'od gsal）的胜义谛所隔断。当一些修行者的名色之蕴显现成佛时，成熟之蕴怎么可能还留在原地呢？如果你认为色蕴就是身体，那么对于修行者来说，除了从显现的意识之外，没有其他的色蕴存在。意识融入圆满成佛的智慧中。龙树菩萨的身体以及其他身体，所显现的成熟之蕴，是显现的意识本身。除了自己和他人的意识显现之外，不可能存在成熟之蕴。因此，当法界智（chos dbyings ye shes）显现为报身时，修行者各自的不净之蕴融入法界。这就是生起次第。 在圆满次第的修习中，如果能达到明晰且无分别的智慧，我认为那就是究竟的果。西藏早期的译师们将此称为‘圆满次第之神’。这种圆满次第之神的修法，在相关的论典中，有关于拙火（Tummo）使整个身体充满能量，如彩虹般显现的修习方法。如果某个论典没有讲述这些，却讲述了幻身（Sgyu lus）的修法，那就不完整。因此，通过这种巧妙的方法，可以将成熟之蕴如蛇蜕般脱去。正如龙树菩萨（Klu sgrub zhabs）将成熟之身留在地上，而显现双运身（Zung 'jug sku）一样。有人说，圣者们将中阴身的身体作为证得双运身的基础。一些后期的藏文著作认为，成熟之身、‘我’的概念以及意识，都可以被观想为本尊，这是生起次第的修法。除此之外，将一切众生皆有的本初之身观想为本尊，这种无上的方法，是与报身具有相同本质的因。早期的译师们认为，这种修法是吉祥密集金刚（dPal ldan 'dus pa）的独特之处，是其他论典所没有的。那么，通过生起次第所成就的不动金刚（Mi bskyod rdo rje）之身，与通过本初之身所成就的色身，是不动金刚的不同实体吗？或者说，你是否承认通过生起次第实际产生的本尊之身是不存在的？如果说生起次第的观想和色身之间，被圆满次第的众多阶段所隔断，那么，在另一方面，情况也是类似的，因为世俗谛和双运身之间，也被光明（'od gsal）的胜义谛所隔断。当一些修行者的名色之蕴显现成佛时，成熟之蕴怎么可能还留在原地呢？如果你认为色蕴就是身体，那么对于修行者来说，除了从显现的意识之外，没有其他的色蕴存在。意识融入圆满成佛的智慧中。龙树菩萨的身体以及其他身体，所显现的成熟之蕴，是显现的意识本身。除了自己和他人的意识显现之外，不可能存在成熟之蕴。因此，当法界智（chos dbyings ye shes）显现为报身时，修行者各自的不净之蕴融入法界。这就是生起次第。
English
In the practice of the Completion Stage, if one can attain clear and non-conceptual wisdom, I believe that is the ultimate result. Early Tibetan translators called this 'Completion Stage Deity'. This practice of the Completion Stage Deity, in the relevant treatises, there are methods for Tummo to fill the entire body with energy, appearing like a rainbow. If a certain treatise does not discuss these, but discusses the practice of the illusory body (Sgyu lus), then it is incomplete. Therefore, through this skillful method, one can shed the ripened aggregates like a snake sloughing its skin. Just as Nagarjuna (Klu sgrub zhabs) left the ripened body on the ground and manifested the Sambhogakaya (Zung 'jug sku). Some say that the holy ones used the body of the bardo as the basis for attaining the Union Body. Some later Tibetan works believe that the ripened body, the concept of 'I', and consciousness can all be visualized as deities, which is the practice of the Generation Stage. In addition, visualizing the primordial body that all sentient beings possess as a deity, this supreme method is the cause that has the same essence as the Sambhogakaya. Early translators believed that this practice is unique to the glorious Guhyasamaja (dPal ldan 'dus pa), which is not found in other treatises. So, is the body of Akshobhya Vajra (Mi bskyod rdo rje) attained through the Generation Stage, and the Rupakaya attained through the primordial body, are they different entities of Akshobhya Vajra? Or do you admit that the deity body actually produced through the Generation Stage does not exist? If the visualization of the Generation Stage and the Rupakaya are separated by many stages of the Completion Stage, then on the other hand, the situation is similar, because the conventional truth and the Union Body are also separated by the ultimate truth of luminosity ('od gsal). When the aggregates of name and form of some practitioners manifest as Buddhahood, how can the ripened aggregates still remain in place? If you think that the form aggregate is the body, then for the practitioner, there is no other form aggregate other than the manifested consciousness. Consciousness merges into the wisdom of complete Buddhahood. The ripened aggregates manifested by Nagarjuna's body and other bodies are the manifested consciousness itself. Apart from the consciousness manifestations of oneself and others, the ripened aggregates cannot exist. Therefore, when the Dharmadhatu wisdom (chos dbyings ye shes) manifests as the Sambhogakaya, the respective impure aggregates of the practitioners dissolve into the Dharmadhatu. This is the Generation Stage. In the practice of the Completion Stage, if one can attain clear and non-conceptual wisdom, I believe that is the ultimate result. Early Tibetan translators called this 'Completion Stage Deity'. This practice of the Completion Stage Deity, in the relevant treatises, there are methods for Tummo to fill the entire body with energy, appearing like a rainbow. If a certain treatise does not discuss these, but discusses the practice of the illusory body (Sgyu lus), then it is incomplete. Therefore, through this skillful method, one can shed the ripened aggregates like a snake sloughing its skin. Just as Nagarjuna (Klu sgrub zhabs) left the ripened body on the ground and manifested the Union Body (Zung 'jug sku). Some say that the holy ones used the body of the bardo as the basis for attaining the Union Body. Some later Tibetan works believe that the ripened body, the concept of 'I', and consciousness can all be visualized as deities, which is the practice of the Generation Stage. In addition, visualizing the primordial body that all sentient beings possess as a deity, this supreme method is the cause that has the same essence as the Sambhogakaya. Early translators believed that this practice is unique to the glorious Guhyasamaja (dPal ldan 'dus pa), which is not found in other treatises. So, is the body of Akshobhya Vajra (Mi bskyod rdo rje) attained through the Generation Stage, and the Rupakaya attained through the primordial body, are they different entities of Akshobhya Vajra? Or do you admit that the deity body actually produced through the Generation Stage does not exist? If the visualization of the Generation Stage and the Rupakaya are separated by many stages of the Completion Stage, then on the other hand, the situation is similar, because the conventional truth and the Union Body are also separated by the ultimate truth of luminosity ('od gsal). When the aggregates of name and form of some practitioners manifest as Buddhahood, how can the ripened aggregates still remain in place? If you think that the form aggregate is the body, then for the practitioner, there is no other form aggregate other than the manifested consciousness. Consciousness merges into the wisdom of complete Buddhahood. The ripened aggregates manifested by Nagarjuna's body and other bodies are the manifested consciousness itself. Apart from the consciousness manifestations of oneself and others, the ripened aggregates cannot exist. Therefore, when the Dharmadhatu wisdom (chos dbyings ye shes) manifests as the Sambhogakaya, the respective impure aggregates of the practitioners dissolve into the Dharmadhatu. This is the Generation Stage. --------------------------------------------------------------------------------