Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc153ཁྱབ་བདག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་མ་བཞུགས་སོ། ། 23-7-1a ༄༅། །ཁྱབ་བདག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་མ་བཞུགས་སོ། ། ༄། །གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡི། །ལམ་རྟེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། ། ༄༅། །ཁྱབ་བདག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་མ་བཞུགས་སོ། ། 23-7-1b ༄༅། །སྭསྟི། ཁྱབ་བདག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་ལ། །ཕྱག་འཚལ་གསང་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན། །གོང་དུ་བཤད་པ་སྤྱིར་བཏང་གི །དམིགས་བསལ་ཕྱེ་ནས་བཤད་པར་བྱ། །གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡི། །ལམ་རྟེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། །ཐེག་པ་མཆོག་གི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། །གང་ཟག་བདག་ཏུ་མ་རྨོངས་པའི། །ཤེས་རབ་དང་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད། །རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པར་ནི། །བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་སྔོན་འགྲོ་བས། །ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་བྱས་ཡིན་གྱི། །རིམ་པ་གཉིས་པོ་ཙམ་ཞིག་ནི། །ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཉན་ཐོས་དང་། །རང་སངས་རྒྱས་ལའང་བཀག་པ་མེད། །ལྷ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་དང་། །ཚངས་པས་བསྟན་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི། །རྗེས་འབྲང་མུ་སྟེགས་རྗེས་བཟུང་ཕྱིར། །རྒྱལ་བས་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོར་གསུངས། །རྒྱུད་གང་དེ་དེའི་ཆོས་སྐོར་དུ། །རྗེས་གཟུང་བྱ་དེའི་ལམ་མེད་ན། །དེ་ཡིས་དེ་དག་རྗེས་འཛིན་པར། །ནུས་པའི་ཤེས་བྱེད་གང་དུ་བཙལ། །དེ་ 23-7-2a ཚེ་བརྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཐུན་མོང་བར། །ཕུང་པོ་བཏགས་པའི་ང་ཙམ་དེ། །གྲུབ་མཐར་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན། །དེ་ཉིད་ལྷག་གང་དེར་གོམས་པས། །དེ་དེ་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི། །ཟད་པར་ས་སོགས་ཇི་བཞིན་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལས་གཞན་ལ་ཡང་། །གོམས་པ་པོ་ལྟར་སྣང་བའི་དཔེ། །སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་གཞན། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡིས་ཁམས་གཉིས་ལས། །འཕགས་པར་ནུས་མོད་གང་ཟག་གི །བདག་ཏུ་རྨོངས་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་ལས། །འདའ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་འཛིན་རྒྱུ་བ་ཁེགས་པ་ན། །དབུ་མར་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི། །ལྷན་སྐྱེས་འཛིན་མེད་ངང་ཉིད་དུ། །འཇོག་པར་ནུས་པའང་སྲིད་མོད་ཀྱི། །དེ་འདྲར་ཤེས་རིག་སྐྱེས་བུར་ནི། །ཞེན་པའི་རྟོག་པས་བཅིངས་ཕྱིར་ན། །ཁམས་གསུམ་པ་ལས་འདའ་མི་ནུས། །ཉན་ཐོས་དགེ་སློང་སྔགས་ཀྱི་རྟེན། །མཆོག་ཏུ་དུས་འཁོར་ལས་གསུངས་ཕྱིར། །བླ་མེད་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ་ཡི། །རིམ་གཉིས་རྟེན་དུ་རུང་བར་བརྟག །རྟེན་ཡང་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཡི། །གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །ཡིན་ཕྱིར་ལམ་དེས་ཚེ་དེ་ལ། །དགྲ་བཅོམ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ནུས། །ཆོས་བདག་མེད་ལ་མ་གོམས་ཤིང་། །ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དང་བྲལ་བས། །རྟེན་དེ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །མངོན་དུ་བྱེད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །བགྲང་དང་རྗེས་འགྲོ་འཇོག་པ་སོགས། །ཉན་ཐོས་གཞུང་དུ་གང་བཤད་པའི། །རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་ཚེ། །དེ་དེར་ 23-7-2b འཛིན་པ་ཀུན་བྲལ་ཡང་། །ཆོས
Chinese
大班智达释迦确丹教言集skc153 《普遍自在转轮王》 23-7-1a ༄༅། །普遍自在转轮王。 ༄། །密咒无上之，道之所依不共者。 ༄༅། །普遍自在转轮王。 23-7-1b ༄༅། །吉祥！普遍自在转轮王，顶礼密咒修持之所依。以上所说为一般性，区分特殊之处而宣说。密咒无上之，道之所依不共者，大乘发心与，于人无我之，智慧以及一切法，皆自性空性，以修持之理先行，作为特殊之处。仅有次第二者，外道与声闻，以及独觉亦不禁。大自在天与遍入天，以及梵天所说之密咒，为随顺外道而摄受，故胜者于各续部中宣说。于彼续部之法类中，若无随顺所化之道路，彼如何能摄受彼等？能知之依据何处寻？ 23-7-2a 此时所依之人，与世间人相同，仅是假立蕴之我，于宗派中常一自在。彼于何者串习，彼彼显现分明，如地等耗尽一般，瑜伽士之外，亦有如串习者之例，如幻化之象等其他。瑜伽士虽能超脱二界，然因于人我愚昧，故不能超脱三界。若能断除能取所取之执着，于融入中脉所生之，俱生无执之自性中，安住亦有可能，然于如是知识之人，因执着于人我之分别念束缚，故不能超脱三界。声闻比丘为密咒之所依，于《时轮经》（Dus kyi 'khor lo）中殊胜宣说，故可认为无上续部所说之，二次第之所依。所依亦名为我，是远离能取所取之智慧，因此道能于此生，现证阿罗汉。若不串习法无我，且远离大乘发心，则不能依彼所依，现证金刚持（rdo rje 'dzin）。数息、随息、止息等，声闻经中所说之，风瑜伽若至究竟，则于彼彼， 23-7-2b 一切执着皆可断除，然法
English
Collection of Instructions by the Great Scholar Shakya Chokden skc153 'The All-Pervading Chakravartin' 23-7-1a ༄༅། །The All-Pervading Chakravartin. ༄། །The unexcelled mantra's, path's basis, the uncommon. ༄༅། །The All-Pervading Chakravartin. 23-7-1b ༄༅། །Svasti! To the all-pervading Chakravartin, I prostrate, the basis for practicing secret mantra. What has been said above is general, now I will explain by distinguishing the specifics. The unexcelled mantra's, path's basis, the uncommon, the supreme vehicle's bodhicitta, and the wisdom that is not deluded about the self of the individual, and all phenomena, are empty in their own nature. By the reasoning of establishing this as a preliminary, it is made into a distinction. The two stages alone are not prohibited to outsiders, hearers, and solitary realizers. The secret mantras taught by the great god, Vishnu, and Brahma, are for the sake of subduing the followers of non-Buddhists, therefore the Victorious Ones taught in various tantras. If there is no path to subdue those to be subdued in the Dharma of that tantra, where can one find the means by which it can subdue them? That 23-7-2a the person who is the basis at that time, is common with worldly people, merely the 'I' imputed to the aggregates, which in the philosophical system is permanent, singular, and independent. By familiarizing oneself with that, that becomes clearly apparent, like the exhaustion of earth and so on. Even others besides yogis have examples of appearing like those who are familiar, such as illusory elephants and so on. Although that yogi can transcend the two realms, because of being deluded about the self of the individual, he is not able to transcend the three realms. When the grasping and the grasped are obstructed, there is the possibility of abiding in the innate non-grasping nature that arises from merging into the central channel, but because such a knowledgeable person is bound by the conceptual thought of clinging to the self, he is not able to transcend the three realms. The hearer monk is said to be the supreme basis for mantra in the Kalachakra, therefore it is considered suitable as a basis for the two stages taught in the unexcelled tantra. The basis is also called 'self,' which is the wisdom that is separate from grasping and being grasped, therefore that path is able to manifest arhatship in that lifetime. If one is not familiar with the selflessness of phenomena and is without the bodhicitta of the Great Vehicle, one is not able to manifest Vajradhara on that very basis. Counting, following, stopping, and so on, when the yoga of winds that is taught in the Hearer's teachings is perfected, then in that, 23-7-2b all grasping can be eliminated, but the Dharma --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སུ་རྨོངས་པ་མ་ལོག་དང་། །ལོག་ཀྱང་གོམས་པར་མ་བྱས་ཕྱིར། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་ཀུན་སྟོང་མི་ནུས། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲིད་ཐ་མ། །གསང་སྔགས་ཐོས་པའི་རྟེན་མིན་ཡང་། །ཚེ་རབས་གཞན་ལ་ཉན་ཐོས་དང་། །འདྲ་བར་བཞག་ནུས་མ་ཡིན་ན། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཚོགས་ལ་བཀོད་པའི། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དོན་མེད་འགྱུར། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་པ། །ཡིན་ཞེས་ཟེར་མོད་དེ་དེར་ནི། །ཚུལ་བསྟན་པ་ལས་དེའི་རིགས་ཅན། །གསང་སྔགས་རྟེན་དུ་རུང་བར་མཚོན། །ལྷ་ཆེན་པོ་དང་ཚངས་པ་སོགས། །དེ་ཚུལ་བཟུང་ཡང་སངས་རྒྱས་དངོས། །ཡིན་པར་བཤད་དང་རང་རྒྱུད་པར། །འཆད་པའི་ཚུལ་གཉིས་བྱུང་བ་ཡང་། །དེ་དང་མཚུངས་ཏེ་བསྒྲུབ་ཚུལ་ལ། །བསྟོད་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་བསྒྲུབ་དང་། །སྨད་ནས་རང་རྒྱུད་པར་བཞག་པ། །ལྷ་ཆེན་ཚུལ་བཟུང་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཡོད་ན་དྲག་པོ་རང་རྒྱུད་པ། །གསང་སྔགས་རྟེན་དུ་ཅི་མི་རུང་། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པའོ། །ཤུ་བྷཾ།། །། ༄། །ཁྱབ་བདག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ། ༄། །སྭསྟི། ཁྱབ་བདག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་ལ། །ཕྱག་འཚལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སར། །སྤྱོད་པས་མཚམས་སྦྱོར་མེད་མི་རུང་། །ཡིན་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་བཤད་བྱ། །མི་ཡི་རྟེན་ཅན་ལས་དང་པོ། །ཚེ་གཅིག་ཉིད་ལ་དེ་བྱེད་པའི། །ཐབས་སུ་དེ་དགོས་པར་འཆད་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་དེར་མི་བཞེད། །བཞེད་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཡིས། །རྫོགས་སངས་རྒྱ་བའི་ལམ་གྱི་རྟེན། །འདོད་པའི་ཁམས་དང་མི་ཡི་རྟེན། །ཁོ་ནར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འདོད་ན་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ཡི། །རྫོགས་སངས་རྒྱ་བའི་རྟེན་ཀུན་ཡང་། །དེ་དེར་ངེས་པ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །སྔགས་ལ་མ་བརྟེན་དེ་མེད་པར། །ཁྱེད་ཀྱི་ཁས་བླངས་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མ་ཡི། །བར་ཆད་མེད་ལམ་སྔོན་སོང་ནས། །སྔགས་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱ་བར། །ཁས་ལེན་བྱེད་པ་དེ་ཚེའང་། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བདེ་ཆེན་ 23-7-3a གྱིས། །མཚམས་སྦྱོར་བྱེད་པ་ཉིད་རིགས་ཀྱི། །ཉེ་བའི་རྒྱུ་གཞན་འདིར་མེད་དེ། །རྒྱུན་མཐའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས། །མ་སྤངས་ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་ནི། །འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་སྔགས་ལ་མ་བརྟེན་པར། །རྫོགས་སངས་རྒྱ་བ་ཡོད་མིན་ཞེས། །འཆད་པ་སྤྱིར་བཏང་དུ་བཤད་ན། །ཁམས་གསུམ་ལས་ནི་ཡང་དག་པར། །རབ་འདས་དག་པའི་ཞིང་གཞན་དུ། །རྫོགས་སངས་རྒྱ་བ་མེད་འགྱུར་ཞིང་། །འོག་མིན་རྟེན་དང་རིག་འཛིན་དང་། །མཁའ་ལ་སྤྱོད་པའི་གནས་ལ་སོགས། །འདོད་པའི་ཁམས་ལས་མ་འདས་འགྱུར། །ཡང་དག་པར་ན་ཕར་ཕྱིན་གྱི། །བར་ཆད་མེད་ལམ་ཀུན་རྫོགས་ནས། །སྔགས་ཀྱི་ཉེ་རྒྱུས་མཚམས་སྦྱོར་བའི། །རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་བཅས་སྤངས་ཕྱིར། །ཡང་ན་དག་པའི་ས་ཐོབ་པ། །ཟག་མེད་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞི
Chinese
如果愚昧没有消除，即使消除了也没有养成习惯，就无法清净所有所知障。自佛的最后存在，即使不是听闻密咒的所依，如果不能像声闻一样安置在其他世，那么在坛城中安立的自佛们将变得毫无意义。虽然说示现了自佛之行，但在那其中，与其说示现了行，不如说示现了适合作为密咒所依的种类。大自在天和梵天等，即使他们采取那种行，也被说是真正的佛陀，并且出现了宣说为自续派的两种方式，这也与此类似，通过赞扬修持方式而成就为佛陀，或者通过贬低而安立为自续派。如果大自在天采取的行就是佛陀本身，那么忿怒尊自续派为何不能作为密咒的所依呢？这就是成立的道理。吉祥！ 普遍的主宰，转轮圣王。 吉祥！向普遍的主宰，转轮圣王顶礼。必须以行来连接金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：Vajradhara，汉语字面意思：金刚持），解释所说的意图。对于具有人身所依的初学者来说，这是为了说明在一个生命中做到这一点的方法，而不是在所有情况下都这样认为。如果这样认为，那么金刚乘成佛的道路所依，就必定只是欲界和人身所依。如果这样认为，那么波罗蜜多乘成佛的所有所依，也必定是那样，因为如果不依赖密咒，就没有它，这是你们自己承认的。在十地相续的最后，在无间道之前，依赖密咒而成佛，那时也是，不会变成最殊胜的，以大乐（藏文：བདེ་ཆེན，梵文天城体：महा सुख，梵文罗马拟音：maha sukha，汉语字面意思：大乐）来连接才是合理的，因为这里没有其他的近取因，因为相续最后的无间道，没有断除的烦恼习气，所以任何烦恼习气都没有。因此，如果不依赖密咒，就没有成佛，如果普遍地说，那么三界之外，在完全超越的清净刹土中，就没有成佛，并且下界和持明者，以及空行之地等，就不会超越欲界。真实地说，波罗蜜多乘的所有无间道都圆满后，以密咒的近取因来连接，因缘聚合的数量不完整，因为断除了烦恼习气。或者获得了清净地，无漏意的自性。
English
If ignorance is not eliminated, and even if it is eliminated, if it is not cultivated as a habit, then all obscurations of knowledge cannot be purified. The final existence of a Pratyekabuddha, even if it is not a basis for hearing the secret mantra, if it cannot be placed in other lifetimes like a Shravaka, then the Pratyekabuddhas arranged in the mandala will become meaningless. Although it is said that the conduct of a Pratyekabuddha is demonstrated, in that, rather than demonstrating the conduct, it demonstrates the kind suitable as a basis for the secret mantra. Great deities such as Maheshvara and Brahma, even if they adopt that conduct, are said to be actual Buddhas, and two ways of explaining them as Svatantrika have arisen, which is similar to this, achieving Buddhahood by praising the method of practice, or establishing them as Svatantrika by denigrating them. If the conduct adopted by Maheshvara is the Buddha himself, then why can't the wrathful deity Svatantrika be a suitable basis for the secret mantra? This is the established reasoning. Auspicious! The universal sovereign, the Chakravartin. Svasti! Homage to the universal sovereign, the Chakravartin. It is necessary to connect with conduct to Vajradhara (Tibetan: རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ，Sanskrit Devanagari: वज्रधर，Sanskrit Romanization: Vajradhara, Literal meaning: Vajra Holder), explaining the intention of what was said. For beginners with a human basis, this is to explain the method of doing it in one lifetime, not to assume it in all cases. If it is assumed, then the basis for the path to complete Buddhahood in the Vajrayana becomes necessarily only the desire realm and the human basis. If it is assumed, then all bases for complete Buddhahood in the Paramitayana also necessarily become that, because without relying on mantra, it does not exist, which you yourselves acknowledge. At the end of the ten bhumis, after the preceding uninterrupted path, relying on mantra to achieve Buddhahood, even at that time, it does not become the most supreme, it is reasonable to connect with great bliss (Tibetan: བདེ་ཆེན, Sanskrit Devanagari: महा सुख, Sanskrit Romanization: maha sukha, Literal meaning: Great Bliss), because there is no other proximate cause here, because the uninterrupted path at the end of the continuum does not abandon the habitual tendencies of afflictions, therefore no afflictions exist. Therefore, if one says that without relying on mantra, there is no complete Buddhahood, then generally speaking, outside the three realms, in other pure lands that are completely transcendent, there would be no complete Buddhahood, and places like Akanishta and the Vidyadhara, and the places of the Khecaras, would not transcend the desire realm. Truly, after all the uninterrupted paths of the Paramitayana are complete, connecting with the proximate cause of mantra, the number of assembled causes is not complete, because the habitual tendencies of afflictions have been abandoned. Or, having attained a pure ground, the nature of uncontaminated mind. --------------------------------------------------------------------------------