Tibetan
་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལས། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ། །ཡིན་ཕྱིར་དེ་དེས་སྟོང་ཞེས་གསུངས། །ཆོས་དབྱིངས་མིག་སོགས་གནས་ལུགས་ལ། །ཡོད་པ་ཀུན་བཏགས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི། །སྟོང་པ་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་ཕྱིར། །དེ་དེ་སྟོང་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་དོན་སྒོམ་པས་ཉམས་ལེན་ཚེ། །མཉམ་པར་བཞག་པས་ལ་བཟློ་དང་། །རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཤན་ཕྱེ་ནས། །ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པའོ། །མཉམ་པར་བཞག་ཚེ་ཡོད་མེད་སོགས། །སྤྲོས་པ་ཅིར་ཡང་མི་འཆར་ཞིང་། །མྱོང་རིག་ཙམ་དུ་གསལ་བ་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་ཐུན་མོང་སྟེ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་མཁས་ལས། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས། །གསལ་བའང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཀྱི། །གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་བཞེད། །དེ་ཡི་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཀུན་བཏགས་གཟུགས་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང་དམ་པའི་དོན། །ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་གསལ་བར་འཆད། །རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ན། །ཀུན་བཏགས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་། །གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། །ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་བདེན་ནོ་ཞེས། །བདེན་དང་བདེན་གྲུབ་ཁྱད་མི་འབྱེད། །ཟླ་བ་གྲགས་པ་སྔོན་གྱི་ཚེ། །རྩོད་ལྡན་པཎྜི་ཏ་ཡིན་ཀྱང་། །སྔགས་ལ་ཞུགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས། །བརྩོམ་པའི་ཚེ་ན་རྫོགས་ལྡན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བ་ཡི། །གཞུང་ནི་དབུ་མ་དངོས་མིན་ཞེས། །དཔྱོད་ཆེན་འདིས་འཆད་སྔོན་གྱི་ཚེ། །བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ 23-4-11a ཕལ་ཆེར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས། །སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཚང་བའི། །སངས་རྒྱས་ཡིན་ཀྱང་བློ་བུར་གྱི། །དྲི་མ་སྦྱང་ཕྱིར་འབད་དགོས་ཤེས་(ཞེས)། །བློ་བཟང་འདིས་འཆད་སྔོན་ཚེ་དང་། །ད་ལྟར་དུས་ཀྱི་བཀའ་རྒྱུད་པར། །གྲགས་པ་ཕལ་ཆེར་དེ་ལྟར་འཆད། །བཤད་རྒྱུད་འཛིན་རྣམས་འདི་ལ་རྟོག །དེ་ཡང་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་ནི། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ། །དགོངས་ཏེ་མདོ་ལས་དེ་ལྟར་བཤད། །སྙིང་པོ་དངོས་ནི་སྟོང་ཉིད་གསུང་། །ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྙིང་པོའང་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། །སྙིང་པོ་དངོས་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །དགོངས་གཞི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས། །དོལ་པོ་བ་ཡི་བཤད་རྒྱུད་ནི། །ས་སྐྱ་པ་ལས་འོངས་པ་ཡིན། །གཉིས་པ་བུ་སྟོན་རིན་ཆེན་གྲུབ། །བོད་དུ་འགྱུར་བའི་གསུང་རབ་ལ། །འདི་ཡིས་མ་མཁྱེན་ཅི་ཡང་མེད། །དེ་བས་མཁྱེན་པའི་དབང་ཕྱུག་གོ །འདི་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འདི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཞུང་འཆད་པའི་ཚེ། །ལྟ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ། །སྒོམ་པས་ཀྱང་ནི་དེ་གོམས་བྱེད། །སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་སོགས། །ཚད་ལྡན་གཞུང་ལས་གསུངས་དེ་བཞིན། །སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བའི་མྱོང་བྱ་ནི། །རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྟོང་ཉིད་དེ། །དེ་ལ་སྤྲོས་པ་འགོག་པ་ཡི། །རིགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་བཞིན་བཞེད།
Chinese
从甚深般若波罗蜜多中，因为它的自性是那样，所以说它以它自身为空。 法界（chos dbyings）如眼等处，所有施设的色等，其空性是处所的自性，因此说它以它自身为空。 修习此义时，在禅定中反复思量，并在后得智中加以辨别，从而进行名言施设。 在禅定中，有无等戏论皆不显现，唯有体验觉知显现，这是与般若波罗蜜多共通的。 在圆满次第的方便中，空性的色声等，也认为是法界的色声等。 因为它的对境是智慧（ye shes），并且以施设的色等为空，所以清楚地阐释了智慧本身就是胜义谛。 在后得位进行名言施设时，施设为空性，其他如幻象，圆成实是胜义谛。 不区分真实和真实成立的差别。 月称（Zla ba grags pa）在以前是辩论者，但在撰写进入密咒的论著时，就成为了圆满者。 这位大学者以前解释说，宣说无自性的论典不是真正的中观，大多数是禅定者。 这位贤者以前解释说，一切有情从本以来就具备力量等一切功德，虽然是佛，但为了清净暂时的垢染，必须努力。 现在噶举派（bKa' brgyud pa）中大多数也这样解释，持有教言传承者对此深信不疑。 荣译师（rNgog lo chen po）领会了圆满佛的精华，因此在经部中如此宣说，真正的精华是空性。 萨迦班智达（Sa skya paṇ chen）所说的佛性也是有密意的，真正的佛性是圆满佛，密意是指空性。 多波巴（Dol po ba）的教言传承是从萨迦派（Sa skya pa）而来。 第二位是布顿仁钦珠（Bu ston rin chen grub），在翻译成藏文的圣典中，没有他不了解的，因此是知识的主宰。 这位的见、修、行，在讲解般若波罗蜜多时，见解是无自性，通过禅修来习惯它，行为是般若波罗蜜多等，如同具量论典中所说的那样。 密咒的见解所体验的是具足一切殊胜的空性，对于它的戏论止息的理路，如同龙树（Klu sgrub）的论典一样。
English
From the profound Prajñāpāramitā, because its own nature is such, it is said to be empty by itself. The Dharmadhātu (chos dbyings), like the eye and other places, all imputed forms, etc., their emptiness is the nature of the place, therefore it is said to be empty by itself. When practicing this meaning, contemplate it repeatedly in meditation, and distinguish it in post-meditation wisdom, thereby applying nominal designations. In meditation, neither existence nor non-existence, nor any other elaborations appear, only experiential awareness manifests, which is common to Prajñāpāramitā. In the skillful means of the Completion Stage, the forms, sounds, etc., of emptiness are also considered to be the forms, sounds, etc., of the Dharmadhātu. Because its object is wisdom (ye shes), and it is empty of imputed forms, etc., it is clearly explained that wisdom itself is the ultimate truth. When applying nominal designations in the post-meditation state, imputation is empty of its own nature, others are like illusions, and the perfectly established is the ultimate truth. There is no distinction between truth and truly established. Chandrakirti (Zla ba grags pa) was a debater in the past, but when writing treatises entering mantra, he became a perfect one. This great scholar previously explained that scriptures that proclaim no-self-nature are not true Madhyamaka, and are mostly meditators. This wise one previously explained that all sentient beings from the beginning possess all qualities such as power, although they are Buddhas, they must strive to purify temporary defilements. Now most of the Kagyu (bKa' brgyud pa) also explain it this way, and those who hold the oral transmission believe it deeply. Rngog lo chen po understood the essence of the perfect Buddha, therefore it is said so in the sutras, the true essence is emptiness. Sakya Paṇḍita (Sa skya paṇ chen)'s Buddha-nature is also intentional, the true Buddha-nature is the perfect Buddha, the intention refers to emptiness. Dolpopa (Dol po ba)'s oral transmission comes from the Sakya (Sa skya pa) school. The second is Buton Rinchen Drup (Bu ston rin chen grub), there is nothing he does not know in the scriptures translated into Tibetan, therefore he is the lord of knowledge. This one's view, meditation, and conduct, when explaining Prajñāpāramitā, the view is no-self-nature, and he cultivates it through meditation, the conduct is Prajñāpāramitā, etc., as said in the authoritative scriptures. The experience of the view of mantra is emptiness that possesses all perfections, and the reasoning that stops its elaborations is like Nāgārjuna (Klu sgrub)'s treatises. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།སོ་སོར་སྡུད་པའི་མངོན་སུམ་ལ། །བསམ་གཏན་སྔོན་དུ་མ་སོང་ན། །སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་མ་མཐོང་ཕྱིར། །སྣང་ཆ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་འཆད། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡི། །རྣམ་གཞག་ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་ལྟར། །ལུང་དང་རིགས་པ་དུ་མ་ཡིས། །དགོངས་པ་ཅན་དུ་བཀྲལ་ནས་འཆད། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྒྲ་ཇི་བཞིན། །མྱང་འདས་ཆེན་མོར་བཤད་རློམ་མོད། །དེ་ན་ཇི་བཞིན་མིན་པའི་སྒྲར། །བཤད་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞེས་གསུང་། །གཞུང་ཆེན་ལུང་ནས་ 23-4-11b མ་གསུངས་པའི། །རྫོགས་ལྡན་རྩོད་ལྡན་རྣམ་གཞག་དང་། །འཁོར་ལོ་བར་པ་རྩོད་ལྡན་གྱི། །ལུང་དུ་འཆད་པ་འདི་མི་རིགས། །ཐེག་ཆེན་རྒྱུད་བླའི་བསྟན་བཅོས་སུ། །དྲི་མར་བཅས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་དངོས་སུ་བཤད་པ་མེད། །ཅེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །མཁས་པ་འདི་ནི་སྙིགས་དུས་སུ། །གཞུང་ཆེན་འཆད་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ། །ལེགས་གསུངས་འདུལ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །བསྟན་པའི་ཉིང་ཁུང་གསང་བ་འདུས། །ངོ་མཚར་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ། །འདི་བས་རྣམ་བཤད་རྒྱ་ཆེར་བ། །ལེགས་པར་བཤད་པ་དེ་མེད་ན། །ཕལ་ཆེར་མུན་པའི་གླིང་དུ་འཁྱམས། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མང་པོས་ཀྱང་། །མྱུར་དུ་གོམས་ནས་འཆད་པར་ནུས། །འདི་ཡི་བཤད་པའི་དགའ་སྟོན་ལ། །ལྟོས་པ་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད། །དགོངས་འགྲེལ་བཅས་པ་མཐའ་དག་གི །ཡ་མཚན་ལྟད་མོ་མ་ལུས་པ། །སུས་ཀྱང་བལྟ་བར་ནུས་མ་ཡིན། །རང་གཞན་སྟོང་པའི་འཆད་ཚུལ་ཙམ། །ཇོ་ཞལ་རྩོད་པའི་གཞི་མིན་ཏེ། །སྔགས་ཀྱི་ངེས་དོན་བུ་ལུགས་པའང་། །གཞན་སྟོང་ཉིད་དུ་བཤད་ཕྱིར་རོ།། །།ཤུ་བྷཾ། །ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷཾ། གངས་ཅན་ལྗོངས་སུ་ལུང་དང་ནི། །རིགས་པའི་ཚུལ་ལ་བློ་སྦྱངས་པའི། །བཤད་རྒྱུད་ཚུལ་ལུགས་གཉིས་བྱོན་ཏེ། །ས་རྔོག་ཅེས་བྱར་གྲགས་པའོ། །རྔོག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་བཏབ་ནས། །ལོ་གྲངས་བཅུ་བདུན་ཕྲག་གཉིས་ཚེ། །རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་ལོ་ཆེན་གྱིས། །ལུང་དང་རིགས་པའི་སྲོལ་ཆེན་ཕྱེ། །ལྟ་བ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་བཟང་པོ། །རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པའི་རིགས་པ་ཡི། །ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཆེན་དེར་དྲངས་ནས། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་པར་མཛད། །སྒོམ་པ་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པ་ཡི། །རིགས་པས་དྲངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཨ་ཏི་ཤས་མཛད་དབུ་མ་ཡི། །མན་ངག་ཇི་བཞིན་གོམས་པར་མཛད། །ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ 23-4-12a ལ་མ་བརྟེན་པར། །དངོས་སྨྲའི་ལོག་རྟོག་བཀག་ཙམ་གྱིས། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་བཞེད་ཅིང་། །སྒྱུ་མ་རིག་སྒྲུབ་ཀྱང་མི་བཞེད། །སྟོང་ཉིད་ཚད་མས་གཞལ་བ་དང་། །དོན་དམ་བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་ཡང་། །མི་བཞེད་མོད་ཀྱང་ཟླ་གྲགས་ཀྱི། །རིགས་པས་དགག་བྱ་མི་འགོག་ཅིང་། །ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་། །ལྷག་ཆོད་གནས་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱིས། །བདེན་མེད་བསྒྲུབས་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི། །གཡང་དུ་ལ
Chinese
对于各自集合的现量（pratyakṣa，直接感知），如果没有禅定（dhyāna，静虑）作为先导，因为无法直接见到空性（śūnyatā，空虚性），所以宣说显现部分是世俗谛（saṃvṛti-satya，遮蔽的真实）为真。 对于如来藏（Tathāgatagarbha，如来藏），如同萨迦班智达（Sa skya Paṇḍita，萨迦派大学者）那样，以众多教证（āgama，圣言）和理证（yukti，推理）来解释其具有密意（abhiprāya，意图），然后进行宣说。 虽然自诩如来藏的字面意思就是大涅槃（mahāparinirvāṇa，大解脱），但有人说，其中对于非字面意思的解释非常清楚。 对于大经（mahāsūtra，大乘经典）中未曾宣说的，圆满次第（sampannakrama，完成阶段）和争论次第（vivādakrama，辩论阶段）的分类，以及中期法轮（madhyamacakra，中间法轮）的争论次第，不应作为教证来宣说。 在《大乘胜鬘经》（Śrīmālādevīsiṃhanāda-sūtra，胜鬘狮子吼经）中，没有直接宣说具有垢染的真如（tathatā，真实性）就是菩提（bodhi，觉悟）。以上等等都有详细的说明。 这位智者在五浊恶世（kaliyuga，末法时代）中，对于讲解大经有很大的恩德。他善说的戒律（vinaya，戒律）之法，以及佛法的精髓秘密都汇集于此。 在奇妙的时轮金刚（Kālacakra，时间之轮）中，如果没有比这更广大的解释，那么大多数人都会在黑暗的洲际中徘徊。 依靠它，许多人也能迅速熟悉并能够讲解。对于这讲解的盛宴，如果不依赖它，瑜伽续（yoga-tantra，瑜伽密续）以及所有带注释的经文的奇妙景象，任何人都无法看到。 仅仅是自空（sva-śūnyatā，自性空）和他空（para-śūnyatā，他性空）的讲解方式，并不是觉沃（Jo bo，阿底峡尊者）争论的基础，因为密咒（mantra，真言）的究竟意义，按照布顿（Bu ston，布顿大师）的观点，也是他空。 吉祥圆满！嗡，愿吉祥成就！在雪域（西藏）中，精通教证和理证的两种讲解传承，被称为萨迦（Sa skya，花教）和荣（rNgog，荣氏）。 荣氏建造了寺庙，在两百三十四年之后，受到佛陀授记的洛钦（Lo chen，大译师）开启了教证和理证的伟大传统。 他采纳了龙树（Nāgārjuna，中观学派创始人）的优良见解，以及《释量论》（Pramāṇavārttika，量评释）的理证，并将它们引入到这个伟大的传统中，从而宣讲空性的甘露。 他修习《释量论》所阐述的，以理证引导的空性。他像阿底峡（Atiśa，阿底峡尊者）那样，修习了《中观教授》（Madhyamaka-upadeśa，中观教导）的诀窍。 他不依赖于三相推理（trairūpya-hetu，三支论式），仅仅通过遮止实有论者（dravyasat，实体存在论者）的邪见，并不认为能够证悟空性，也不认可幻象的理论。 他不认为空性可以用量（pramāṇa，有效认知）来衡量，也不认为胜义谛（paramārtha-satya，究竟真实）是意识的对象。但他并不否定月称（Candrakīrti，中观论师）的理证所要破斥的对象。 即使通过善巧慧（legh ldan 'byed，具慧者）的理证，以有余依（lhag chod gnas，剩余依）和自续（svarūpahetu，自性因）来证明无自性（niḥsvabhāva，无自性），也会落入常断二边的深渊。
English
For the direct perception (pratyakṣa) of individual collections, if meditation (dhyāna) does not precede it, because emptiness (śūnyatā) is not directly seen, it is explained that the appearing aspect is conventionally true (saṃvṛti-satya). Regarding the Essence of the Sugata (Tathāgatagarbha), like Sakya Pandita, it is explained with numerous scriptures (āgama) and reasoning (yukti), clarifying that it has a hidden meaning (abhiprāya). Although it is boasted that the literal meaning of the Sugata Essence is Great Nirvana (mahāparinirvāṇa), it is said that the explanation of the non-literal meaning is very clear. It is not appropriate to explain as scripture the classifications of the Completion Stage (sampannakrama) and Debate Stage (vivādakrama), and the Debate Stage of the Intermediate Wheel (madhyamacakra), which are not mentioned in the Great Sutras (mahāsūtra). In the Treatise on the Sublime Continuum of the Great Vehicle (Mahāyānottaratantra-śāstra), the Suchness (tathatā) with defilements is not directly explained as Enlightenment (bodhi). These and other points are explained in detail. This scholar, in the degenerate age (kaliyuga), has been very kind in explaining the Great Scriptures. He has gathered the well-spoken teachings of discipline (vinaya) and the secret essence of the teachings. In the wonderful Kālacakra, if there is no more extensive explanation than this, then most will wander in the dark continents. Relying on it, many can quickly become familiar and able to explain. Without relying on this feast of explanation, no one can see the wonderful spectacle of the Yoga Tantras and all the commentaries. The mere way of explaining self-emptiness (sva-śūnyatā) and other-emptiness (para-śūnyatā) is not the basis of Jowo's (Atiśa) dispute, because the definitive meaning of mantra, according to the Bu ston's view, is also other-emptiness. Auspicious and perfect! Om, may there be auspicious accomplishment! In the land of snows (Tibet), the two traditions of explanation that have cultivated intelligence in the ways of scripture and reasoning are known as Sakya and Ngog. After Ngog built the monastery, two hundred and thirty-four years later, Lo chen, who was prophesied by the Buddha, opened the great tradition of scripture and reasoning. He adopted the excellent view of Nāgārjuna and the reasoning of Pramāṇavārttika, and introduced them into this great tradition, thus teaching the nectar of emptiness. He practiced the emptiness explained by Pramāṇavārttika, guided by reasoning. Like Atiśa, he practiced the essential instructions of the Madhyamaka-upadeśa. Without relying on the three-aspect reasoning (trairūpya-hetu), merely by refuting the wrong views of the proponents of substance (dravyasat), he does not believe that emptiness can be realized, nor does he accept the theory of illusion. He does not believe that emptiness can be measured by valid cognition (pramāṇa), nor that ultimate truth (paramārtha-satya) is an object of consciousness. However, he does not deny what is to be refuted by the reasoning of Candrakīrti. Even if one proves selflessness (niḥsvabhāva) with the reasoning of the wise (legh ldan 'byed), using the remaining basis (lhag chod gnas) and self-nature cause (svarūpahetu), one will fall into the abyss of eternalism and nihilism. --------------------------------------------------------------------------------