Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc150ས་སྐྱའི་རྗེ་བཙུན་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་ལྟ་བའི་བཞེད་ཚུལ་བཞུགས་སོ། ། 23-4-1a ༄༅། །ས་སྐྱའི་རྗེ་བཙུན་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་ལྟ་བའི་བཞེད་ཚུལ་བཞུགས་སོ། ། ༄། །སྟོང་ཉིད་མེད་པར་དགག་པའི་ཆ། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་མྱོང་ན། ། ༄༅། །ས་སྐྱའི་རྗེ་བཙུན་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་ལྟ་བའི་བཞེད་ཚུལ་བཞུགས་སོ། ། 23-4-1b ༄༅། །འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་ལ། །ས་སྐྱའི་རྗེ་བཙུན་མཆེད་གཉིས་ཀྱི། །བཞེད་པའི་མཐར་ཐུག་འདིར་བཤད་བྱ། །རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། །རང་བཞིན་གྱི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །དང་པོ་ཐོས་བསམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་གྲུབ་དོན་ཏེ། །གཉིས་པ་སྒོམ་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཉམས་སུ་མྱོང་བྱ་དེ་ཁོ་ན། །དང་པོ་སྒོམ་པས་མྱོང་བྱ་དང་། །ཕྱི་མ་རིགས་པས་དཔྱད་པ་ཡིས། །གནས་ལུགས་ཡིན་པའི་ཤེས་བྱེད་ནི། །མདོ་ལུང་ཇི་བཞིན་འདིར་བཤད་བྱ། །སྟོང་ཉིད་མེད་པར་དགག་པའི་ཆ། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་མྱོང་ན། །མེད་དགག་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་དང་། །ཡུལ་ཅན་རྟོག་པར་ཐལ་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིམ་གཉིས་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཉམས་སུ་མྱོང་བྱའི་སྟོང་ཉིད་ནི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རིགས་པས་དཔྱད་པ་ཡི། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དེ། །སྟོང་ཉིད་འཕགས་པའི་ཤེས་ 23-4-2a མཐོང་གིས། །མཛད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་དུ་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ལ། །རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། །ཞུ་བདེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཉིས། །དང་པོ་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་དང་། །བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ཐུན་མོང་བ། །གཉིས་པ་བླ་མེད་ཐེག་པ་ཡི། །ཁྱད་ཆོས་ཉིད་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པའི། །ཐབས་ཀྱང་གཞན་དུ་མ་གྲགས་པ། །ཉིད་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མིན་པར་འཆད། །རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་རྟོགས་པའི་ཐབས། །ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པར་གང་བཤད་པ། །མི་ཕམ་བྱམས་པས་འབྱེད་གཉིས་སུ། །གསལ་བར་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །བླ་མེད་ཐེག་པར་གསུངས་པ་ནི། །ཐོས་བསམ་བློ་དང་རྟགས་དཔེ་ལ། །མ་ལྟོས་པར་ཡང་བུམ་དབང་ལས། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་རྟོགས་པར་གསུངས། །འོ་ན་རང་བྱིན་རླབས་པ་ལ། །ལྟོས་པ་མེད་པར་རྨི་ལམ་དང་། །རྒྱུ་འདྲ་རྟོགས་པ་མེད་དོ་ཅེས་(ཞེས)། །གསལ་བར་གསུངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། །དེ་ནི་ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ལ། །ངེས་པར་དགོངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཡི། །ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡི་ཤེས་བྱེད་ཅི་ཞེ་ན། །ཐོག་མར་སྤྱོད་པས་གོམས་བྱས་པའི། །ཞུ་བདེའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཉེ་རྒྱུའི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་གཉིས་མེད་སྨྲ་བ་ཡིས། །གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ནི། །གཞུང་དེ་ཉིད་དུའང་མཐར་ཐུག་གི །དོན་དམ་བདེན་པར་མི་འཆད་ན།
Chinese
大班智达释迦确丹教言集skc150——萨迦杰尊昆仲的见解 萨迦杰尊昆仲的见解 顶礼妙音（འཇམ་པའི་དབྱངས་，文殊菩萨），于空性之法，宣说萨迦杰尊昆仲之究竟见解。以理分析之空性，与自性之空性。前者以闻思慧，断除增益之成立宗义；后者乃以修生之智慧，如实体验之。前者以修而体验，后者以理分析，作为通达实相之方便，如经中所说，今在此宣说。 若未遮遣空性，瑜伽现量所证，则成无遮之事物，且成有境之分别。 因此，二次第瑜伽士所体验之空性，即是自性空性，是本尊与真言之因。然此非以理分析之空性，因空性成圣者之智慧所造。 密续中，自性空性有二：自性俱生与融乐俱生。前者为波罗蜜多乘（ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་，梵文：Pāramitāyāna，梵文罗马拟音：Pāramitāyāna，汉语字面意思：波罗蜜多乘）之共同主题；后者为无上瑜伽乘之殊胜之处，故其证悟之方便亦不为他处所知，是为不共之教授。 波罗蜜多乘所说之证悟自性俱生之方便，即弥勒（བྱམས་པ，梵文：Maitreya，梵文罗马拟音：Maitreya，汉语字面意思：慈氏）所说之二种分别。 无上瑜伽乘所说，不依赖闻思之智慧与征相譬喻，而于瓶灌顶中，证悟轮涅无别。若谓不依赖加持，则于梦中与相似之因不能证悟，此乃指融乐俱生。 此乃指融乐俱生，是金刚乘之究竟密意。何以故？因最初以行蕴习之融乐智慧，是金刚持之近取因。于彼经中，若不将二取不二（藏文：གཉིས་མེད་，梵文：Advaita，梵文罗马拟音：Advaita，汉语字面意思：不二）所安立之空性，阐释为究竟之胜义谛，
English
Collection of Instructions by the Great Scholar Shakya Chokden skc150 - The View of the Sakya Jetsun Brothers The View of the Sakya Jetsun Brothers Homage to Manjushri (འཇམ་པའི་དབྱངས་), I will explain here the ultimate view of the two Sakya Jetsun brothers on the Dharma of emptiness. The emptiness analyzed by reasoning and the emptiness of self-nature. The former is the established meaning of cutting off exaggerations with the wisdom of hearing and thinking; the latter is only to be experienced with the wisdom arising from meditation. The former is to be experienced by meditation, and the latter is to be a means of knowing the state of reality by reasoning. I will explain here as the sutras say. If emptiness is not negated, and experienced by direct perception of yoga, it becomes an object of negation and a conceptual subject. Therefore, the emptiness to be experienced by the yogi of the two stages is the emptiness of self-nature, which is the cause of deities and mantras. However, it is not considered emptiness analyzed by reasoning, because emptiness becomes the action of the noble wisdom. In the tantras, there are two types of self-nature emptiness: self-nature co-emergent and bliss-dissolving co-emergent. The former is the common main topic of the Paramita Vehicle (ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་,梵文：Pāramitāyāna,梵文罗马拟音：Pāramitāyāna,汉语字面意思：波罗蜜多乘), and the latter is the special characteristic of the Unsurpassed Vehicle, so the means of realizing it is not known elsewhere, and it is explained as uncommon. The means of realizing self-nature co-emergent, as explained in the Paramita Vehicle, is the two distinctions clearly stated by Maitreya (བྱམས་པ). What is said in the Unsurpassed Vehicle is that without relying on the wisdom of hearing and thinking and signs and examples, one realizes the inseparability of samsara and nirvana from the vase empowerment. If it is said that without relying on blessings, one cannot realize dreams and similar causes, it refers to the bliss-dissolving co-emergent. This refers to the bliss-dissolving co-emergent, which is the ultimate definitive meaning of the Vajra Vehicle. What is the proof of this? The wisdom of bliss-dissolving, which is initially accustomed to by practice, is the near cause of Vajradhara. If the emptiness established by speaking of non-duality (藏文：གཉིས་མེད་,梵文：Advaita,梵文罗马拟音：Advaita,汉语字面意思：不二) is not explained as the ultimate truth in that text, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།ཐེག་པ་མཆོག་ཏུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །འོན་ཀྱང་དེ་ཡི་རིགས་པ་ནི། ། 23-4-2b མཉམ་གཞག་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བྲལ་དུ། །འཆད་ཚེ་དགོས་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །དེ་ལྟར་བཤད་པས་གྲུབ་པ་ནི། །རྗེ་བཙུན་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་སུ། །མཐའ་བྲལ་འཆད་ཚེ་དོན་དམ་གྱི། །ངོས་བཟུང་ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་། །ཉམས་ལེན་ཚེ་ན་ཟུང་འཇུག་གི །དོན་དམ་བདེན་པ་ངོས་བཟུང་ནས། །དེ་ལ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་སོགས། །མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བཅུ་བཞིར་བཤད། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བ་ཡིས། །སྟོང་ཉིད་ཤེས་པར་མི་འདོད་ཅིང་། །ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྩེ་མོ་པས། །ཤེས་པར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ནི། །གནས་སྐབས་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །ཤེས་བྱ་འདོད་དང་མི་འདོད་པའི། །ཁྱད་པར་ཉིད་ཡིན་ཐེག་མཆོག་ཏུ། །ཀུན་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སོ། །འཁོར་ལོ་ཐ་མ་སྒྲ་ཇི་བཞིན། །ཁས་ལེན་བྱེད་པའི་དབུ་མ་པའི། །ཆོས་ཉིད་ངོས་འཛིན་གསང་སྔགས་དང་། །རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཉིད་དུ་མཐུན། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་སུ། །གཅིག་དང་དུ་བྲལ་རིགས་པ་ཡིས། །རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་རང་སྟེང་དུ། །གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཅི་ཞེ་ན། །དེ་ལྟར་འཆད་པ་མཐར་འཛིན་གྱི། །རྟོག་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བྱ་རྣམ་ཀུན་གྱི། །མཆོག་ལྡན་སྟོང་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཇམ་དཔལ་གྱི། །ལྟ་བའི་འདོད་པ་མདོར་བསྟན་དུ། །ཕུང་པོ་རྣམ་བཅད་སྟོང་པ་ཉིད། །ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །སྟོང་ཉིད་དེ་ལྟར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དེར་རྣམ་བཅད་ཀྱི། །སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་བྱ་མིན་པར་གསུངས། །དེ་ཚེ་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། །གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཟློག་ཕྱིར་ཏེ། །གཉིས་ཀ་རྟོག་པར་མཚུངས་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི། །རིགས་པ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ། །ཞུགས་པ་མིན་པར་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །བདེན་གྲུབ་ཁས་བླངས་ཕྱིར་ཞེ་ན། །སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱུར་པ། །ཀུན་ལ་རྟོག་དཔྱོད་དེ་འཇུག་མོད། །རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས། །རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཕྱིར་ 23-4-3a སྒྲ་རྟོག་གིས། །གཞོམ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར། །ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་ཁས་བླངས་པས། །སེམས་ཙམ་ལུགས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན། །དེ་ནི་ཁྱབ་པ་འགལ་གྱུར་ཏེ། །ཇི་སྲིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པ། །ཁས་ལེན་མེད་པ་དེ་སྲིད་དུ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱང་མི་སྲིད་ན། །དེ་ཡི་ཁྱད་ཆོས་ཇི་ལྟར་འཆད། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཁས་ལེན་པ། །དེ་ནི་དབུ་མ་པ་ཉིད་ལས། །སེམས་ཙམ་སོགས་ལ་མི་སྲིད་པར། །རྗེ་བཙུན་མཆེད་ཀྱིས་བཤད་ཕྱིར་རོ། །ལ་ལ་རྒྱུད་གསུམ་དགོངས་པ་ཡང་། །སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་གནས་ཤེས་(ཞེས་)ཟེར། །འཛིན་པ་བདེན་མེད་ཁས་ལེན་པའི། །སེམས་ཙམ་པ་དེ་གང་ནས་བཙལ། །བྱམས
Chinese
更何况是殊胜的胜乘（Thegpa Choktu，大乘）呢？ 然而，关于胜乘的理路是： 在讲授远离戏论的平等性（Nyamshyak Trospe Tadräl， சமதா，Samatha）时，其必要性尤为殊胜。 如此宣讲所成立的观点是： 在至尊师徒（Jetsün Ché，尊胜师）的论典中， 讲授远离边见时，对于胜义谛（Dön Dam， परमार्थ，Paramārtha） 没有任何执着。 在实修时，对于双运（Zungjuk， युगनद्ध，Yuganaddha）的 胜义谛真理，要执着。 并对此欢喜，如金刚（Dorjé， वज्र，Vajra）等， 有十四种名称的说法。 主张无自性（Ngowo Nyime， स्वभावशून्यता，Svabhāvaśūnyatā）的人， 不希望了解空性（Tongnyí， शून्यता，Śūnyatā）， 而胜乘的顶峰者， 希望了解的差别是： 暂时而言，除了心（Sem， चित्त，Citta）之外的 所知（Shéja， ज्ञेय，Jñeya），希望与不希望的 差别，这正是胜乘的特点。 一切皆是法界（Chödbying， धर्मधातु，Dharmadhātu）智慧（Yeshé， ज्ञान，Jñāna）。 最后的法轮（Khorlo Tama， धर्मचक्र，Dharmacakra）如其字面意义一样， 承认的应成派（Uma Pa， माध्यमिक，Mādhyamika）， 其法性（Chönyi， धर्मता，Dharmatā）的认知与密咒（Sang Ngak， मन्त्र，Mantra）， 以及自性俱生（Rangshyin Lhenkyé， सहज，Sahaja）相一致。 在时轮金刚（Dükyi Khorlo， कालचक्र，Kālacakra）等经典中， 以一与异的理路， 将自性俱生安立于自身之上， 这是为什么呢？ 如此宣讲是为了遣除执着常边的 分别念（Tokpa， विकल्प，Vikalpa）， 所要体验的唯是具足一切 殊胜的空性。 如是，文殊（Jampal， मञ्जुश्री，Mañjuśrī）的 见解要义简述中说： 五蕴（Phungpo， स्कन्ध，Skandha）的分析是空性， 如水中的树木般毫无实义。 具足一切殊胜的 空性，不会如此改变。 其中说到，分析的 空性并非所要修习的。 那时有什么必要呢？ 为了遣除执着于一或异的 分别念， 因为两者都是分别念。 那么，一与异的 理路不是进入事物的实相， 而是会变成承认真实存在吗？ 对于成为声音和分别念对象的 一切，分别思辨都会介入。 但对于超越了识（Namshé， विज्ञान，Vijñāna）境的法， 因为是金刚之性， 声音和分别念 无法摧毁。 有些人认为，在这个密咒乘中， 因为承认智慧（Yeshé， ज्ञान，Jñāna）真实存在， 所以会变成唯识宗（Semtsam， चित्तमात्र，Cittamātra）的观点。 这是一种错误的推论。 只要没有 承认能取所取二元对立的消失， 那么智慧本身也不会存在， 又如何阐述它的特点呢？ 承认能取所取二元对立的消失， 这只有在中观派（Uma Pa， माध्यमिक，Mādhyamika）中才成立， 在唯识宗等宗派中是不可能的， 至尊师徒如是宣说。 有些人说，三续（Gyü Sum， तंत्र，Tantra）的观点 也安立于唯识宗。 在哪里能找到 承认所取非真实存在的唯识宗者呢？ 慈氏（Jampa， मैत्रेय，Maitreya）。
English
What need is there to mention the supreme Yana (Thegpa Choktu, Mahayana)? However, regarding the reasoning of that Yana: When explaining the equality free from elaboration (Nyamshyak Trospe Tadräl, சமதா, Samatha), the necessity is particularly excellent. The established view from explaining in this way is: In the treatises of the venerable masters (Jetsün Ché, venerable teachers), When explaining freedom from extremes, regarding ultimate truth (Dön Dam, परमार्थ, Paramārtha), There is no grasping whatsoever. During practice, regarding the ultimate truth of union (Zungjuk, युगनद्ध, Yuganaddha), One should grasp the truth. And rejoice in it, such as Vajra (Dorjé, वज्र, Vajra), etc., There are fourteen kinds of names mentioned. Those who assert no self-nature (Ngowo Nyime, स्वभावशून्यता, Svabhāvaśūnyatā), Do not wish to understand emptiness (Tongnyí, शून्यता, Śūnyatā), While the pinnacle of the supreme Yana, The difference in wishing to understand is: Temporarily, other than the mind (Sem, चित्त, Citta), The difference between wishing and not wishing to know (Shéja, ज्ञेय, Jñeya), This is precisely the characteristic of the supreme Yana. Everything is the wisdom (Yeshé, ज्ञान, Jñāna) of the Dharmadhatu (Chödbying, धर्मधातु). The final turning of the wheel (Khorlo Tama, धर्मचक्र, Dharmacakra) is just as it sounds, The Madhyamika (Uma Pa, माध्यमिक, Mādhyamika) who accepts, The recognition of its Dharmata (Chönyi, धर्मता) is in accordance with mantra (Sang Ngak, मन्त्र, Mantra), And the innate nature (Rangshyin Lhenkyé, सहज, Sahaja). In the Kalachakra (Dükyi Khorlo, कालचक्र, Kālacakra) and other scriptures, With the reasoning of one and different, What is it to establish the innate nature upon oneself? Explaining in this way is to prevent the clinging to permanence, The conceptual thought (Tokpa, विकल्प, Vikalpa), What is to be experienced is only the emptiness that possesses all Excellent qualities. Thus, in the summary of Manjushri's (Jampal, मञ्जुश्री, Mañjuśrī) Viewpoint: The analysis of the aggregates (Phungpo, स्कन्ध, Skandha) is emptiness, Like a tree in water, without essence. The emptiness that possesses all excellent Qualities, does not change in that way. There it is said that the analyzed Emptiness is not to be meditated upon. What is the necessity at that time? To avert the conceptual thoughts of clinging to one or different, Because both are conceptual thoughts. Then, the reasoning of one and different Is not entering into the reality of things, But will it become an admission of true existence? For everything that becomes the object of sound and conceptual thought, Speculative thought engages in that. But for the Dharma that transcends the realm of consciousness (Namshé, विज्ञान, Vijñāna), Because it is of the nature of Vajra, Sound and conceptual thought Cannot destroy it. Some say that in this mantra yana, Because wisdom (Yeshé, ज्ञान, Jñāna) is admitted to be truly existent, It will become the view of the Cittamatra (Semtsam, चित्तमात्र, Cittamātra) school. That is a contradictory inference. As long as there is no Admission of the non-duality of grasper and grasped, Then wisdom itself will not exist, How can its characteristics be explained? Admitting the non-duality of grasper and grasped, This is only established in the Madhyamika (Uma Pa, माध्यमिक, Mādhyamika), It is impossible in the Cittamatra and other schools, The venerable masters have said so. Some say that the view of the three tantras (Gyü Sum, तंत्र, Tantra) Is also established in Cittamatra. Where can one find A Cittamatrin who admits that the grasped is not truly existent? Maitreya (Jampa, मैत्रेय, Maitreya). --------------------------------------------------------------------------------