Tibetan
ོས་ལན་མདོར་བསྡུས་ནས་བཏབ་པ་དང་། འཕྲོས་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དཀར་པོ་ཟང་ཐལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཉིད་དུ་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཀར་མི་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་ནག་པོ་ཟང་ཐལ་གྱི་ཐ་སྙད་མི་འདོད་ཀྱང་། དོན་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མྱོང་དགོས་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིའང་ཞབས་ལ་སེང་ལྡེང་ཟུག་པ་དང་། རྟ་ཆས་རུལ་པ་གསོལ་བ་དང་། བྲམ་ཟེའི་བུ་མོས་སྐུར་འདེབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ལྷས་བྱིན་གྱིས་དགེ་འདུན་དབྱེན་བྱས་པ་སོགས་རང་རྒྱུད་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་དག་གིས་ནི་དེ་ལྟར་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འཇོག་ལ། དེ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ནི་ལས་ཉོན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། དགོངས་གཅིག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་སུ་བཞེད་པས་ནག་པོ་ཟང་ཐལ་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པ་རྣམ་པར་འཚམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བོད་ཕྱི་མ་གཞན་སྣང་གི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་པོ་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་ 17-21-9b ཁས་ལེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ལ་མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་བར་འདོད་པ་དག་གིས་ནི། ནག་པོ་ཟང་ཐལ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ལས་འགའ་ཞིག་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དག་དེ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་དབྱེ་མི་རུང་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་གང་ཤར་བ་དེ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས། དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་ན་གཟུང་འཛིན་རྫ་གཞན་ཁས་བླངས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་སོ། །གཉིས་པ་འཕྲོས་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུད་བླའི་ལུང་དོན་ཞིབ་མོར་དཔྱོད་དགོས་པ་དང་། མ་འདྲེས་པའི་འཁོར་བ་ཅི་ལ་ཟེར་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་བླའི་ལུང་དེས་ས་ཐོབ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་སྤངས་པས་ཁྱབ་པར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དེའི་དོན་ས་ཐོབ་ནས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་གི་ལུས་རྟེན་མ་བོར་བ་དེ་སྲིད་དུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མ་དོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པས་ཚེ་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱ་བ་དེའི་ཚེ། ཇི་སྲིད་དུ་ས་བཅུ་གཉིས་པ་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་མ་དོར་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ནག་པོ་ཟང་ཐལ་དུ་མི
Chinese
以简短的回答开始，然后详细解释其余内容。首先，'白色通透'（dkar po zang thal）这个说法是合理的，因为功德的积累会导致证悟成佛，并且无漏善业的果报最终会在佛的境界中实现。那些宣称自己是佛教徒，但又不希望伟大的乘（Mahayana）兴盛的人，他们不希望'黑色通透'（nag po zang thal）这个词，但他们已经默认接受了这个概念，就像声闻（Nyanrang）阿罗汉必须体验业力的成熟一样，导师佛陀的脚被荆棘刺伤，接受腐烂的马粮，被婆罗门女孩诽谤，提婆达多分裂僧团等等，这些都被他们自己所承认。然而，伟大的乘的追随者们并不这样认为，因为只要没有实现无住涅槃（mi gnas pa'i myang 'das），就不会被认为是佛，一旦实现了，就没有机会体验业力和烦恼的成熟。宗喀巴大师认为《宝性论》（Gyü Blai）是伟大的乘的论著，因此将'黑色通透'作为其自身体系的一部分是不恰当的。那些承认外在显现的两个色身（gzugs sku）是真实的佛，并且认为在佛的智慧自显中会出现不净的容器和内容显现的人，他们虽然不希望'黑色通透'，但实际上已经默认接受了它，因为十二行传中的一些是自相续的，而另一些则不是，这种区分是不允许的，而且在佛的自显中出现的任何事物都是由自相续所包含的，除此之外没有痛苦的集合，如果有，那就意味着承认了能取和所取的二元对立，从而偏离了伟大的乘。 第二部分是详细解释其余内容，分为两部分：需要详细分析《宝性论》的经文含义，以及思考什么是不混杂的轮回（ma 'dres pa'i 'khor ba）。首先，《宝性论》的经文并没有表明一旦获得了菩萨地（sa），就完全放弃了苦谛（sdug bsngal gyi bden pa），而是表明一旦获得了菩萨地，就放弃了生老病死的痛苦，只要没有放弃世间最高的身体，就仍然存在行苦（'du byed kyi sdug bsngal），而且对于那些通过金刚乘（Vajrayana）在一生中成佛的普通人来说，只要没有实现第十二地，就仍然没有放弃近取蕴（nyer len gyi phung po）。即使那样，也不会是'黑色通透'。
English
Starting with a brief answer, then explaining the rest in detail. Firstly, the term 'White Transparency' (dkar po zang thal) is valid because the accumulation of merit leads to enlightenment and Buddhahood, and the fruition of uncontaminated virtue ultimately culminates in the state of Buddhahood. Those who claim to be Buddhists but do not wish for the Great Vehicle (Mahayana) to flourish, they do not want the term 'Black Transparency' (nag po zang thal), but they have implicitly accepted the concept, just as the Shravaka (Nyanrang) Arhats must experience the maturation of karma, the teacher Buddha's foot being pierced by a thorn, accepting rotten horse feed, being slandered by a Brahmin girl, Devadatta splitting the Sangha, etc., are all acknowledged by themselves. However, followers of the Great Vehicle do not think so, because as long as non-abiding Nirvana (mi gnas pa'i myang 'das) has not been realized, one is not considered a Buddha, and once it is realized, there is no opportunity to experience the maturation of karma and afflictions. Tsongkhapa considers the Ratnagotravibhāga (Gyü Blai) to be a treatise of the Great Vehicle, so it is inappropriate to include 'Black Transparency' as part of its own system. Those who acknowledge that the two Form Bodies (gzugs sku) of external appearance are real Buddhas, and who believe that impure vessel and content appearances arise in the Buddha's wisdom self-appearance, they do not want 'Black Transparency' but have implicitly accepted it, because some of the twelve acts are self-continuum and others are not, this distinction is not permissible, and whatever appears in the Buddha's self-appearance is encompassed by the self-continuum, and there is no aggregate of suffering apart from that, and if there were, it would mean acknowledging the duality of grasper and grasped, thus deviating from the Great Vehicle. The second part is to explain the rest in detail, divided into two parts: the meaning of the Ratnagotravibhāga scriptures needs to be analyzed in detail, and to think about what unmixed samsara (ma 'dres pa'i 'khor ba) is. Firstly, the Ratnagotravibhāga scripture does not indicate that once the Bodhisattva ground (sa) is attained, the truth of suffering (sdug bsngal gyi bden pa) is completely abandoned, but rather indicates that once the Bodhisattva ground is attained, the suffering of birth, old age, sickness, and death is abandoned, and as long as the highest body of the world has not been abandoned, there is still the suffering of conditioning ('du byed kyi sdug bsngal), and for ordinary people who attain Buddhahood in one lifetime through Vajrayana, as long as the twelfth ground has not been realized, the appropriated aggregates (nyer len gyi phung po) have not been abandoned. Even so, it would not be 'Black Transparency'. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་འདོད་དེ། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཕུང་པོ་དེ་དོར་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་རྒྱུ་བ་འགགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མ་འདྲེས་པའི་འཁོར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡོད་ཅེས་པ་དེ་སུ་ཞིག་གི་ལུགས་ཡིན་པ་དང་། ལུང་གང་ནས་བཤད་ནི་རྩད་མ་ཆོད། དེས་འཁོར་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གོ་ཆོད་ན་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོད་པ་འགལ། བདེན་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན། །ཞེས་པའི་ལུང་དེས། འཇམ་དཔལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཤར་བའི་སྡུག་ 17-21-10a བདེན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་སྡུག་བདེན་དངོས་སུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཁྱེན་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཇམ་དཔལ་གྱི་མཁྱེན་པ་ནི་དག་སྣང་འབའ་ཞིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་ཤར་བའི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དངོས་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་དེ་ལ་སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་ཞེས་དང་། འཁོར་བར་སྣང་ཡང་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས། གཞན་སྟོང་གི་ཚུལ་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་མེད། །ཅེས་དང་། གཟུགས་མེད་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་སྟེ། །ཅེས་དང་། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཡིད་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་འདི་ལྟར་ཤེས་དགོས་ཏེ། འཁོར་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད། སྤྱིར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ། ཀུན་བཏགས་པ་དང་། རྣམ་པར་བཏགས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དེ་དང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་གསུམ་དུ་འབྱེད་དགོས་པར་ཁུངས་ཐུབ་ཀྱི་མདོ་དང་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ལས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གསུམ་གྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ལ། དེས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་རིགས་འགྲེ་ཞིང་། དེའི་ཚེ་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ནི་དག་པའི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཆར་གྱི། མ་དག་པའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་འཆར། རྣལ་འབྱོར་པའི་མཉམ་གཞག་ཏུ་ནི་དེ་འདྲ་དེ་མ་དག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་། དེས་སྟོང་པའི་སྟོང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་དེར་འཆད་པ་ཡིན། རྣལ་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ནི་ཀུན་བཏགས་པ་དང་། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རང་རྒྱུད་པར་སྣང་ཞིང་ 17-21-10b ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །དོན་འདི་དག་ལ་ནི་ལམ་འབྲས་ལས་སྣང་བ་གསུམ་ཞེས་བཤད་དོ། །མདོར་ན་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཐེག་པ་གསུམ་ཀའི་མྱང་འདས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བག་ཆགས་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། མཁྱེན་ནས་དྲིས་སོ་དྲིས་ནས་མཁྱེན། །དོགས་ནས་
Chinese
问：如果这样认为，那么成佛时，因为已经舍弃了蕴，因为二万一千六百种生灭已经止息。第二种情况是，在佛的境界中，没有与轮回混杂的轮回和痛苦存在，这是谁的观点？出自哪部经典？无法考证。如果这样理解轮回和痛苦，那么在佛的境界中存在轮回和痛苦就相矛盾。《四谛之理的相状》这句经文所说的，文殊菩萨的智慧中显现的苦谛的相状，并不是真实地显示苦谛本身，因为这个相状是被文殊菩萨的智慧所包含的，而文殊菩萨的智慧是纯粹的清净显现。例如，瑜伽士在禅定体验中显现的轮回之法，并非真实存在。 这是什么呢？这种状态被称为空色大手印，虽然显现为轮回，但却空于轮回之法，这是以他空的观点来解释的。如是说：‘具足一切相，却又无相。’‘无色之色，殊胜之至。’‘种种色相，由心而生。’因此，必须这样理解：不仅是轮回和痛苦，对于一切所知，都需要分为遍计所执、分别假立和法性之如是三种，这是有可靠依据的经部和续部所说的。此时，将苦谛分为三种，其中的法性之苦，指的是远离了痛苦的能取所取二取的智慧。由此可以类推到一切所知。此时，法性之苦在佛的境界中，只会显现为清净的显现，不会显现为不清净的痛苦。在瑜伽士的等持中，这种状态虽然显现为不清净的痛苦之相，但却被解释为空性的空色。对于非瑜伽士的众生来说，遍计所执和分别假立的痛苦，会显现为自性存在，并且亲身经历。 这些道理在《道果》中被称为三种显现。总而言之，无论是声闻、缘觉还是佛，三乘的涅槃境界中，不要说异熟果的痛苦，就连痛苦的习气也不存在。在此说道：‘知而问，问而知，疑而……’
English
Question: If one thinks this way, then at the time of attaining Buddhahood, because the skandhas have been abandoned, because the twenty-one thousand six hundred arising and ceasing have ceased. The second case is, in the realm of the Buddha, there is no samsara and suffering that is not mixed with samsara. Whose view is this? Which scripture does it come from? It cannot be verified. If samsara and suffering are understood in this way, then it contradicts the existence of samsara and suffering in the realm of the Buddha. The scripture 'The Aspect of the Truth of the Four Noble Truths' says that the aspect of the Truth of Suffering that appears in Manjushri's wisdom does not actually show the Truth of Suffering itself, because this aspect is contained in Manjushri's wisdom, and Manjushri's wisdom is purely pure appearance. For example, the Dharma of Samsara that appears in the yogi's meditative experience is said to be not real. What is this? This state is called the Great Seal of Empty Form, although it appears as samsara, it is empty of the Dharma of samsara, which is explained from the point of view of other-emptiness. As it is said: 'Complete with all aspects, yet without aspects.' 'The formless form, supremely excellent.' 'Various forms are born from the mind.' Therefore, it must be understood that not only samsara and suffering, but for all knowable things, it is necessary to divide them into three types: the completely imputed, the conceptually established, and the suchness of Dharma-nature, which is said in the reliable Sutras and Tantras. At this time, dividing the Truth of Suffering into three, the Suffering of Dharma-nature refers to the wisdom that is empty of the two graspers of suffering. From this, it can be analogized to all knowable things. At this time, the Suffering of Dharma-nature in the realm of the Buddha will only appear as a pure appearance, and will not appear as an impure suffering. In the samadhi of a yogi, this state appears as an impure suffering, but it is explained as the emptiness of empty form. For non-yogi beings, the completely imputed and conceptually established suffering will appear as self-existent and be experienced personally. These principles are called the three appearances in the Lamdre. In short, whether it is a Shravaka, a Pratyekabuddha, or a Buddha, in the realm of Nirvana of the three vehicles, not to mention the suffering of Vipaka, there is not even a trace of the habit of suffering. Here it is said: 'Knowing and asking, asking and knowing, doubting and...' --------------------------------------------------------------------------------