Tibetan
ྱི་མའི་ཞལ་འཛིན་པ་དག་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གསལ་རིག་ཙམ་འདི་ལས་གཞན་མེད། འདི་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་འཛིན་པ་འགོག་པའི་མན་ངག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་དུ་འགྱུར། དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཙ་ན་ཀུན་རྫོབ་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད། ལྟ་བའི་སྒོ་འབྱེད་ཚུལ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་ཚུལ་འདི་ཁོ་ནས་ས་ལས་བགྲོད་པ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་དང་། ཚད་མ་སྡེ་བདུན་གྱི་ཐ་སྙད་མང་པོ་ཅི་ཞིག་བྱ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིགས་ཚོགས་སུ་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱའི་ལྟ་བ་མ་བཤད། ཕུང་པོ་རྣམ་བཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྙིང་པོ་མེད་ཅེས་བོད་ཡུལ་དུ་སྔོན་བྱོན་གྱི་མན་ངག་པ་ཕལ་ཆེར་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་ཤིང་། ཕྱིས་བྱོན་གྱི་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་། དབུ་མ་ཐལ་རང་དུ་གྲགས་པའི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །རྗེ་བཙུན་བྱམས་པའི་ཆོས་དང་མ་མཐུན་ཞིང་། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འཆད། དེ་ལྟར་འཆད་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱོགས་རེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། མདོ་སྔགས་མན་ངག་གསུམ་ཀའི་མངའ་བདག་ས་སྐྱ་པ་ནི། འཆད་ཚུལ་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་གཉིས་ཀ་ཚང་དགོས་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྗེ་བཙུན་དཀར་པོ་རྣམ་གསུམ་གྱིས་ཇི་སྐད་དུ། མཐའ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅིག་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ 17-21-8a འདི་ལྟར། མན་ངག་པའི་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཚུལ་དེ་འཐད་པ་ཡིན་མོད། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་གཉིས་འབྱུང་བའི་རིགས་པས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་དེ་ཉིད་ངེས་པར་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་ངེས་དོན་དེ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལྡོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྡེ་སྣོད་པའི་རིགས་པས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་དེ་ཡང་ལེགས་པ་ཡིན་མོད། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་ངེས་པའི་དོན་ཞིག་ངོས་འཛིན་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་ནི་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མེད་པར་དགག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ལྟ་བ་དེ་ནི་དུག་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ཉིད་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཐོས་བསམ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཟློག་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལོག་པ་ན་མཚན་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་འབྱུང་དུ་འཆར་ལ། དེ་ལྟར་ཤར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ལྟ་བ་དེ་ལ་ཉམས་མྱོང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཉིད་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱ
Chinese
那些持有禅定见解的人认为，一切诸法的究竟实相，不外乎是心的本性，即明觉。这仅仅依赖于阻止概念性执着的诀窍来实现。一旦直接证悟了它，就会确信所有世俗的能取所取显现都是错觉。仅仅通过这种开启见地和体验的方式，才能超越轮回。运用中观理聚（dbu ma rigs tshogs）和量论七论（tshad ma sde bdun）的诸多术语又有什么用呢？在龙树（Klu sgrub）的理聚中，并没有阐述通过禅修来体验的见地。在藏地，许多先前的口诀传承者都说，对蕴进行分析性破析的空性是没有意义的。有些后来的大人物也说，从被称为中观应成派和自续派的论典中所阐述的见地，其确立方式是没有意义的，因为它与至尊弥勒（Byams pa）的教法不一致，并且与密咒金刚乘相违背。他们这样解释。如此解释是偏袒一方的宗派主义。而萨迦派（sa skya pa），是显宗、密宗和口诀的持有者，他们认为每一种解释方式都必须包含两者。这是如何呢？正如至尊三怙主（dkar po rnam gsum）所说：‘在远离边见中确立，并在双运中体验。’ 就像这样，口诀传承的见地，其安住的方式是合理的。但作为其组成部分，通过两大车轨（shing rta'i srol gnyis）的推理来确立的方式是绝对必要的。因为如果没有它，就无法阻止对所要体验的决定性意义的概念性执着。同样，通过论藏的推理来确立的方式也是好的。但作为其组成部分，必须识别出所要体验的决定性意义。因为如果没有它，通过闻思来确立的就无法超越言语概念的范畴。并且，通过中观理聚来确立的空性仅仅是对不存在的事物的否定。并且，以通过闻思来确立的空性为对境的见地，无非是一种有毒的见地。那么，闻思是没有意义的吗？不是的。因为必须阻止概念性执着。当它被阻止时，无相的智慧会自然显现。如此显现的，被称为体验的见地，即体验禅定的见地。而这本身就是一切见地的究竟。
English
Those who hold the view of contemplation say that the ultimate nature of all phenomena is none other than the nature of mind, which is mere clarity and awareness. This is realized simply by relying on the key point of stopping conceptual clinging. As soon as it is directly seen, it is certain that all appearances of dualistic grasping are illusions. It is only through this way of opening the view and experiencing that one can traverse the bhumis. What is the use of so many terms from the Madhyamaka collections of reasoning (dbu ma rigs tshogs) and the seven treatises on valid cognition (tshad ma sde bdun)? In Nagarjuna’s (Klu sgrub) collections of reasoning, the view to be experienced through meditation is not explained. In Tibet, most of the previous masters of oral instructions said that emptiness, which is the analytical dissection of the aggregates, is meaningless. Some of the later great ones also say that the way of establishing the view explained in the treatises known as Prasangika and Svatantrika Madhyamaka is meaningless because it does not agree with the teachings of the venerable Maitreya (Byams pa) and contradicts the secret mantra Vajrayana. They explain it in this way. Such explanations are sectarian, clinging to one side. But the Sakyapas (sa skya pa), who are the masters of Sutra, Tantra, and oral instructions, hold that each of these ways of explaining must include both. How is that? As the venerable Three White Ones (dkar po rnam gsum) said: ‘Establish in freedom from extremes and experience in union.’ Like this, the way of abiding in the view of the oral instruction lineage is reasonable. But as its component, the way of establishing through the reasoning of the two chariots (shing rta'i srol gnyis) is absolutely necessary. Because without it, one cannot reverse the conceptual thought of apprehending the defining meaning of what is to be experienced. Also, the way of establishing through the reasoning of the Abhidharma is good. But as its component, one must identify a defining meaning of what is to be experienced. Because without it, what is established through hearing and thinking does not transcend the realm of verbal concepts. And the emptiness established by the Madhyamaka collections of reasoning is merely a negation of what does not exist. And the view that takes as its object the emptiness established through hearing and thinking is nothing more than a poisonous view. So, are hearing and thinking meaningless? No, because conceptual clinging must be reversed. And when it is reversed, the signless wisdom will arise spontaneously. That which arises in this way is called the view of experience, the view of experiential samadhi. And that itself is the ultimate of all views. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ིར། དེ་ཡང་ཐོས་བསམ་རྣམ་དག་གི་ལྟ་བ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་ཅིང་། ཆགས་པ་གཅོད་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ། ཉམས་མྱོང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་འཆད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ལ་ལ་ན་རེ། ས་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་ནི། དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་དང་། ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞུང་ལས་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གིས་ས་སྐྱ་པའི་གཞུང་གང་ཞིག་ངེས་པ་མ་ཡིན། རྗེ་བཙུན་དེ་དག་གི་ལུང་ན་ནི། བསྟན་ 17-21-8b བཅོས་མཛད་པའི་སློབ་དཔོན་དག་གི་གཞུང་ནས་རྣམ་གྲངས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་མ་བཤད་པ་དང་། ལྟ་བའི་ངོས་འཛིན་སྤྱི་དོན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བཤད་ན་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་དུ་སོང་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་གྱི། ངེས་དོན་དངོས་སུ་བཤད་པའི་སྐབས་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན། གསལ་སྟོང་དང་སྣང་སྟོང་སོགས་སུ་བཤད་པའི་སྟོང་པ་དེ་ཡང་མེད་དགག་ཏུ་འཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟུང་འཇུག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་གོ་བ་ཟུང་འབྲེལ་ལ་བཤད་ན་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་གྲངས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གྱི་ངོས་འཛིན་ནི། སྦས་དོན་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཚུལ་གྱིས་འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་རིགས་པ་ལ་སྦས་པ་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དུ་སུས་ཀྱང་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟུང་འཇུག་ཏུ་བཤད་པའི་སྟོང་པ་དེ་ཡང་གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པས་སྟོང་པ་ལ་འཆད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་གི་གཞུང་བཤད་ཀུན་ལས་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཇི་སྐད་དུ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལས། །ལྷག་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་ན་ནི། །ལྟ་དེ་སྤྲོས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་མེད་དགག་གིས་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ཤིང་། ངེས་སུ་ཆུག་ཀྱང་ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། ཉམས་མྱོང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དེ་ཉིད་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ། དེས་ན་བཤད་པས་གོ་བ་ཡི། །ཐོས་པའི་ལྟ་བ་གཅིག་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཚངས་ཆེན་ས་ལ་འཕོས་པའི་བརྒྱ་བྱིན་གང་ཁྱོད་སྤྱན་སྟོང་མངའ་ལགས་པ། །རྣམ་གྲོལ་རོ་བརྒྱའི་བདེ་སྟེར་མཁན་འདི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ལང་ཚོ་མ། །འདོད་ལྷའི་ཞགས་པས་རང་གིར་བྱས་པ་མིན་འདི་གང་དེར་འབུལ་ལགས་ཀྱི། །གཟིགས་རྟོག་མཛའ་བོས་སྤངས་ 17-21-9a པ་མིན་པའི་མྱ་ངན་མེད་མ་ཉིད་གྱུར་ཅིག །ཅེས་དྲི་བ་དང་པོའི་ལན་རྣམ་པར་བཤད་པ་འདི་གྲུབ་པའོ།། །།སྭསྟི། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། །གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་རིམ་པ་ཡིས། །ལས་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་ནི། །ཇི་ལྟར་འཆད་པ་དེ་དབྱེ་བྱ། །དྲི་བ་གཉིས་པའི་ལན་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལ། གཉིས་ཏེ། དང
Chinese
再者，通达清净的闻思之见，能普遍地对治愚昧无明的状态，是断除贪执的道路。而由体验产生的禅定之见，则被阐释为对治持续不断的分别念，是大菩提之路。 有些人说，萨迦派最究竟的见解，就是出自中观理聚论和应成派论著中的观点。说这些话的人，并不真正了解萨迦派的教义。那些尊者们的论述中，并没有不依名相而说的胜义谛，如果以概括性的方式来阐述见解，就会落入依名相的胜义谛中。他们并没有真正宣说究竟的胜义谛。虽然他们阐述了明空和显空等空性，但并非以遮遣的方式来解释，因为这是在双运的框架下阐述的。如果将双运理解为二者的结合，那就非常肤浅了。不依名相的胜义谛的认识，必须以隐秘和究竟的方式来阐述。然而，在名相乘的理路中，没有人以隐秘和究竟的方式来解释。 在双运的框架下阐述的空性，必须解释为远离对能取所取的执着。因为所有的金刚句论著都是这样阐述的。那么，如果有人问：‘难道不是说，在般若波罗蜜多的离戏论中，如果存在更高的见解，那么这种见解就变成了戏论吗？’答案是，般若波罗蜜多乘的离戏论，并不一定完全是遮遣。即使是遮遣，那也是针对闻思之见的，而不是针对体验禅定之见的。因为在那段引文之后紧接着说：‘因此，通过阐述所理解的，是唯一的闻见。’ 在此我说道：如同大梵天降临人间的帝释天，您拥有千眼；您是赐予解脱百味的施予者，是善于阐述的妙龄少女。您不是被欲天之索束缚的对象，而是奉献给那位的供品；愿您成为远离忧伤的母亲，不被慈爱的目光所舍弃！ 以上是对第一个问题的解答。 吉祥圆满！ 顶礼圆满正觉的佛陀！ 为了区分各宗派的观点，我将阐述他们如何解释业和果的关系。 以下是对第二个问题的解答，分为两部分：
English
Moreover, the view of pure hearing and thinking is the antidote to universal ignorance, and is called the path of cutting attachment. The view of experiential samadhi is explained as the antidote to continuous conceptualization, and is called the path of great enlightenment. Some say that the ultimate view of the Sakya school is that which comes from the Madhyamaka collections of reasoning and the treatises of the Prasangika school. Those who say these things do not truly understand the Sakya teachings. In the words of those venerable ones, there is no ultimate truth that is not expressed through nomenclature in the treatises of the teachers who composed the treatises. If the identification of the view is explained in a general way, it becomes an ultimate truth expressed through nomenclature. There is not a single instance where the definitive meaning is actually explained. The emptiness explained as luminosity and emptiness of appearance is not explained as negation, because it is explained in terms of union. If the understanding of union is explained as combination, it is extremely inferior. The identification of the ultimate truth that is not expressed through nomenclature must be explained in a hidden and ultimate way. However, in the reasoning of the characteristic vehicle, no one explains it as a hidden and ultimate meaning. The emptiness explained in terms of union must be explained as being empty of the conceptualization of grasping at the apprehended and the apprehender, because all the explanations of the Vajra verses explain it in this way. Then, if someone asks: 'Is it not said that in the non-elaboration of the Perfection of Wisdom, if there is a higher view, then that view becomes elaborate?' The answer is that the non-elaboration of the Perfection of Wisdom vehicle is not necessarily pervaded by negation. Even if it is negation, it is in terms of the view of hearing and thinking, not in terms of the view of experiential samadhi, because immediately after that quote, it says: 'Therefore, what is understood through explanation is the one view of hearing.' Here I say: Like Indra with a thousand eyes, the great Brahma descended to earth; you are the giver of the bliss of a hundred flavors of liberation, a beautiful maiden skilled in explanation. You are not captured by the noose of the god of desire, but are an offering to that one; may you become a mother free from sorrow, not abandoned by the gaze of loving discernment! This concludes the explanation of the answer to the first question. May there be auspiciousness! I prostrate to the fully enlightened Buddha! In order to differentiate the views of the various schools, I will explain how they explain the relationship between actions and their results. The following is the explanation of the answer to the second question, in two parts: --------------------------------------------------------------------------------