Tibetan
ི་བ་མཆིད་འཕྲིན་དུ་སྤྲིངས་པ་དག་ལས། དྲི་བ་དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། སྒོམ་རྙིང་མ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འཇོག་ཟེར་བ་འདི། དུས་གསུམ་གྱི་ཡིད་བྱེད་བཀག་ནས། སྣང་བ་གང་ཤར་གྱི་སྟེང་བཟོ་མེད་དུ་ཀློད་ནས་འཇོག་པ་འདི་ཀ་ཡིན་ལགས་སམ། ཞེས་དང་། དྲི་བ་གཉིས་པ་ནི། འབྲི་ཁུང་དགོངས་གཅིག་པའི་དཀར་ནག་ཟང་ཐལ་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་སྐད་འདི་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སྡུག་བསྔལ་མངོན་གྱུར་བ་ངེས་དོན་དུའང་ཡོད་གསུང་བར་འདུག །འདི་ལ་ཁ་ཅིགཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་བར་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པས་འཆི་དང་ན་བ་དང་། །རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གིས་སྐྱེས། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་འདྲེན་པར་འདུག །ལ་ལ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་མ་འདྲེས་པའི་འཁོར་བ་ཡོད་པར་གསུངས་ཤིང་། འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་ནས། བདེན་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན། །ཞེས་སོགས་ཀྱང་གསུངས་པས། དཀར་ནག་ཟང་ཐལ་གྱི་ཆོས་སྐད་འདི་ཡང་འཐད་པ་འདྲ་ཟེར། དྲི་བ་གསུམ་པ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་བྱས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ཞིག་གིས་ལམ་གཞན་གང་ཡང་མ་སྒོམས་ཤིང་། སྒྲིབ་པ་དེ་ 17-21-5a མ་སྦྱངས་པར། བཙན་ཐབས་སུ་འཕོ་བའི་མན་ངག་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། འཕོས་མ་ཐག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་བམ་མི་ཐོབ་ལགས། དྲི་བ་བཞི་པ་ནི། རྒྱལ་བ་ཡང་དགོན་པའི་མགུར་ལས། ཡིད་བྱེད་ཀྱི་མཁན་པོ་ཟད་ཙ་ན། །དཀར་ནག་གི་ལས་ལ་འབྲས་བུ་མེད། །ཅེས་གསུང་འདུག་པ། དགོངས་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་བབ་ལགས། དྲི་བ་ལྔ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བཟླས་པ་ཆོ་ག་བཞིན་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བཟླས་པས་རྩ་ལྟུང་རྩ་བ་ནས་འདག་གསུང་བ་འདི་ངེས་དོན་ཡིན་ནམ་མིན། ངེས་དོན་ཡིན་ན་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་འདག་ལགས་སམ། སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་འདག་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་དགོས་སམ་མི་དགོས། ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་ལགས་དུས། མ་འདྲེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བཀའ་ལུང་ཐུགས་ལ་གདགས་པ་ཞུ། ཞེས་ལྷག་ཆད་མེད་པར་སྤྲིངས་སོ།། །།སྭསྟི། རྙོག་བྲལ་དངུལ་དཀར་དྭངས་པའི་མེ་ལོང་ལ། །ཇི་སྙེད་ཤེས་བྱའི་ཡ་མཚན་ལྟ་ཅི་སྨོས། །ངེས་དོན་ཇི་ལྟའི་ངོ་མཚར་མ་ཉམས་པ། །འཆར་མཛད་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། །བཀའ་བཙན་གྲགས་ལྡན་དཔུང་ཚོགས་ཅན། །རྣམ་པར་དཔྱོད་དང་སྒྲིན་འགྲུས་དང་། །དཀྱེལ་ལྡན་མཛངས་པའི་ས་སྐྱོང་གི །མཆིད་ལན་གུས་པས་འདིར་འབུལ་གྱི། །དེ་ནས་འདིར་དྲི་བ་དང་པོའི་ལན་ལ། དངོས་ལན་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པ་དང་། འཕྲོས་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གནས་སྐབས་ཕྱེད་ན་འཐད་པ་དང་། མ་ཕྱེད་ན་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་ཡིད་བྱེད་འགོག་ཅེས་བྱ་བ་དེ། སྤྱིར་ལ
Chinese
在寄出的信件中，第一个问题是：‘按照旧宁玛派的修行方式，据说要做到心中什么都不想。这是指停止对过去、现在、未来三时的念头，然后不对任何显现出来的东西进行改造，自然放松吗？’ 第二个问题是：‘直贡噶举的‘空有不二’的教法中，说佛陀的境界中也有真实的痛苦显现。对此，有些人引用经文说，获得初地菩萨后就不会再有痛苦的体验：‘圣者已断除，死亡疾病老苦，由业及烦恼生，彼无故此亦无。’等等。还有些人说，佛陀的境界中有不混杂的轮回显现，并且《文殊真实名经》中也说：‘具有四谛之相。’因此，‘空有不二’的教法似乎也是合理的。’ 第三个问题是：‘一个造了五无间罪的凡夫，没有任何其他修行，也没有消除这些罪障，只是强行修持了颇瓦（迁识）的诀窍，那么他能在迁识后立即获得佛果吗？’ 第四个问题是：‘嘉瓦扬衮巴的道歌中说：‘当念头的导师消失时，善恶之业就没有果报。’这句话的含义是什么？’ 第五个问题是：‘据说按照仪轨念诵金刚萨埵心咒一百万遍，就能彻底清除根本堕罪。这是究竟的意义吗？如果是究竟的意义，那么是否也能清除习气？清除细微的业障是否需要证悟真实的意义？’ 在您知晓一切如所有性和尽所有性之时，请将完整而不混杂的教言铭记于心。’以上是完整无缺的信件内容。 吉祥！犹如清澈无瑕的银镜，何止能照见一切知识的奇妙，还能毫不失真地显现究竟真实的奇妙。我向文殊菩萨致敬！ 拥有强大名声和军队的，具备辨别力、精进和慷慨智慧的统治者，我在此恭敬地呈上您的回信。 接下来，对于第一个问题，我将简要地回答要点，并详细地阐述其含义。首先，在某些情况下是合理的，在另一些情况下是不合理的。所谓‘停止对过去、现在、未来三时的念头’，一般来说…
English
In the letters sent, the first question is: 'According to the practice of the old Nyingma school, it is said that one should remain without thinking of anything in the mind. Does this mean stopping thoughts of the three times—past, present, and future—and then, without fabricating anything from whatever arises, naturally relaxing?' The second question is: 'In the teachings of the Drikung Kagyu's 'inseparability of emptiness and existence,' it is said that even in the state of Buddhahood, there is a true manifestation of suffering. Regarding this, some people quote scriptures saying that after attaining the first bhumi (level) of a Bodhisattva, one no longer experiences suffering: 'The noble ones have abandoned death, disease, and the suffering of old age, which arise from karma and afflictions; because that is absent, this is also absent.' and so on. Others say that in the state of Buddhahood, there is a manifestation of unmixed samsara, and the Manjushri Namasamgiti also says: 'Having the aspect of the Four Noble Truths.' Therefore, the teaching of 'inseparability of emptiness and existence' seems reasonable as well.' The third question is: 'If an ordinary person who has committed the five heinous crimes without interruption, without any other practice, and without purifying these obscurations, forcibly practices the Powa (transference of consciousness) technique, will he attain Buddhahood immediately after the transference, or not?' The fourth question is: 'In the song of Gyalwa Yang Gonpa, it is said: 'When the teacher of thoughts disappears, there is no result from good or bad deeds.' What is the meaning of this statement?' The fifth question is: 'It is said that reciting the Vajrasattva mantra one hundred thousand times according to the ritual will completely purify the root downfalls. Is this the ultimate meaning? If it is the ultimate meaning, then will it also purify the habitual tendencies? Is it necessary to realize the true meaning in order to purify subtle obscurations?' 'At the time when you know all the suchness and the extent of all knowable things, please keep in mind the complete and unmixed teachings.' The above is the complete and unedited content of the letter. Auspicious! Like a clear and flawless silver mirror, not only can it reflect the wonders of all knowledge, but it can also reveal the wonders of ultimate truth without distortion. I pay homage to Manjushri! Possessing great fame and an army, the ruler with discernment, diligence, and generous wisdom, I respectfully present your reply here. Next, regarding the first question, I will briefly answer the main points and explain the meaning in detail. First, it is reasonable in some cases and unreasonable in others. The so-called 'stopping thoughts of the three times,' generally speaking... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྟ་བའི་ཚེ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་དང་། ཁྱད་པར་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ཡིན། སྣང་བ་གང་ཤར་ལ་བཟོ་མེད་དུ་འཇོག་ཅེས་པ། སྤྱིར་རྗེས་ཐོབ་དང་། བྱེ་བྲག་ལྟ་བའི་རྒྱུན་སྐྱོང་བའི་དུས་སུ་ཡིན། འདི་ལ་མན་ངག་པས། 17-21-5b མ་བཅོས་ལྷུག་པ་ཅེས་དང་། སྡེ་སྣོད་པས་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཞེས་ཟེར། དོན་འདི་ལ་མདོ་སྔགས་དང་། མན་ངག་གི་ཆོས་ལུགས་རྙིང་པ་ཇི་སྙེད་པ་མཐུན། གཉིས་པ་སྐབས་མ་ཕྱེད་ན་སྐྱོན་ཡོད་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་སྐབས་དང་། སྤྱོད་པ་དང་ལྟ་བའི་སྐབས་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གསོག་གི་སྐབས་དང་། ཐོས་བསམ་དང་སྒོམ་པའི་སྐབས་དང་། སྦྱོར་འཇུག་དང་དངོས་གཞིའི་སྐབས་མ་ཕྱེ་བར། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་བཟོ་མེད་དུ་འཇོག་པ་དམ་པའི་ཆོས་སུ་ཁས་ལེན་ན། དཀར་པོ་གཅིག་ཐུབ་ཀྱི་མིང་ཅན། རྒྱ་ནག་མཁན་པོའི་ཆོས་ལུགས་སུ་སོང་། ཀུན་རྫོབ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སྔ་མ་རྣམས་སུ། རྒྱུའི་ཀུན་སློང་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཟིན་པ། དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྦྱིན་པ་བཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་སོགས་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་དང་ལྡན་པ། བླང་དོར་གྱི་བཟོ་དང་བཅས་པ་ངེས་པར་དགོས་ལ། དོན་དམ་སོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་སུ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། མ་བཅོས་ལྷུག་པར་འཇོག་པ་དེ། དཔལ་ས་ར་ཧ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་ལུགས་སུ་འཆད་པ་ཡིན། གཉིས་པ་འཕྲོས་དོན་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ནི། བོད་ཕྱི་མ་དག་ན་རེ། སྒོམ་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བ་འདི་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་ཡིན། རྨོངས་པ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བས་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོར་མ་སོང་ཇི་ལྟར་མཐོ་ཡང་ཞི་གནས་ལྟེངས་པོ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ལྷག་མཐོང་མ་ཡིན། ལྷག་མཐོང་གི་ངོས་འཛིན། གཞུང་ལུགས་ཚད་ཐུབ་ཀུན་ལས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བཤད་པ་ཡིན། དེ་བས་ན་ཞི་ཕྱག་རྫོགས་གསུམ་པ་ལ་སྒོམ་པ་ཡི་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཞེས། མི་ཚེ་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་ལ་སྐྱེལ་བ་ཡིན་མོད། ས་སྐྱ་པའང་ཁ་བཤད་ཀྱི་ཚེ་ན། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་སུན་ཕྱུང་བ་དང་། 17-21-6a སྦ་བཞེད་དང་། རྒྱལ་བཞེད་དུ་བལྟ་བར་བྱ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་བཤད་པ་བྱེད་མོད། རང་ལུགས་ཀྱི་མཉམ་པར་འཇོག་ཚུལ་མཐར་ཐུག་པ་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་ལས་མ་འདས་སོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། སུན་འབྱིན་པ་དངོས་དང་། རང་གི་ལུགས་འཇོག་ཚུལ་འཕྲོས་དོན་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བ་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་མི་འགྲོ་བ་དང་། ལྷག་མཐོང་ལ་སོར་རྟོག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱབ་ན། སྤྱིར་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དང་། བྱེ་བྲག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཇི་སྙེད་པ་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་དང་། ལྷག་མཐོང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ
Chinese
观（藏文：ལྟ་བའི་ཚེ་），特别是等持（藏文：མཉམ་གཞག་）之时，以及正行（藏文：དངོས་གཞིའི་）的特殊时刻。所谓‘对任何显现都不加造作地安住’，一般是指后得（藏文：རྗེས་ཐོབ་）之时，特别是持续观修（藏文：ལྟ་བའི་རྒྱུན་སྐྱོང་）之时。对此，诀窍派（藏文：མན་ངག་པ）称之为‘无造作的放松’（藏文：མ་བཅོས་ལྷུག་པ་ཅེས་），经藏派（藏文：སྡེ་སྣོད་པ）则称之为‘后得清净世间’（藏文：རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་）。此意与显宗、密宗以及诀窍派的诸多旧派教法相符。 第二，若不区分时机则有过失：若不区分世俗谛与胜义谛的时机，不区分行持与见解的时机，不区分积累福德与智慧资粮的时机，不区分听闻、思维与修习的时机，不区分加行与正行的时机，对任何事都不作意，并认为无造作安住是殊胜的佛法，则会堕入名为‘一味一体’（藏文：དཀར་པོ་གཅིག་ཐུབ་）的汉地和尚（藏文：རྒྱ་ནག་མཁན་པོ）的宗派。在之前的世俗谛等时机中，必须具备以不缘的智慧摄持的意乐，以及皈依、发心、布施等作意，必须要有取舍的造作。而在胜义谛等特殊情况下，对任何事都不作意，无造作地放松安住，这是萨ra哈（梵文：Sarahah）和龙树（梵文：Nāgārjuna）的宗派所宣讲的。 第二，广说其余意义：后来的藏人说，这种远离作意的禅修是和尚的宗派。由于与愚痴和执着并不相违，因此即使再高深，也只是止（梵文：Śamatha）的平静状态，而不是观（梵文：Vipaśyanā）。观的定义是，在所有可靠的论典中，都说是分别的智慧。因此，他们一生都在奉行远离作意的止观双运和大圆满，这实际上是和尚的宗派。即使萨迦派在口头上说，莲花戒（梵文：Kamalaśīla）曾驳斥过和尚的宗派，并且应该参考《斯巴遗教》（藏文：སྦ་བཞེད་）和《王统世系明鉴》（藏文：རྒྱལ་བཞེད་），但实际上，他们宗派的究竟安住方式并没有超出和尚的宗派。 以上是他们的说法。对此，分为两部分：直接驳斥，以及阐述自己的宗派安住方式及其余义。第一，如果远离作意不能成为我执的对治，并且观被认为是分别的智慧所遍及，那么，所有的瑜伽现量，特别是佛陀的智慧，都会变成不是我执的对治，也不是观。瑜伽现量（藏文：རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ）
English
The time of viewing (Tibetan: ལྟ་བའི་ཚེ་), especially the time of Samadhi (Tibetan: མཉམ་གཞག་), and the special moment of the actual practice (Tibetan: དངོས་གཞིའི་). The so-called 'unfabricated abiding in whatever arises' generally refers to the time of post-meditation (Tibetan: རྗེས་ཐོབ་), especially the time of maintaining the continuity of viewing (Tibetan: ལྟ་བའི་རྒྱུན་སྐྱོང་). To this, the esoteric instruction school (Tibetan: མན་ངག་པ) calls it 'unfabricated relaxation' (Tibetan: མ་བཅོས་ལྷུག་པ་ཅེས་), and the Sutra school (Tibetan: སྡེ་སྣོད་པ) calls it 'post-meditation pure world' (Tibetan: རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་). This meaning is in accordance with many old teachings of Sutra, Tantra, and esoteric instructions. Second, if the occasions are not distinguished, there is fault: If the occasions of conventional truth and ultimate truth are not distinguished, the occasions of conduct and view are not distinguished, the occasions of accumulating merit and wisdom are not distinguished, the occasions of hearing, thinking, and meditating are not distinguished, and the occasions of preliminary practice and actual practice are not distinguished, and if one does not pay attention to anything and accepts unfabricated abiding as the supreme Dharma, then one will fall into the Chinese monk's (Tibetan: རྒྱ་ནག་མཁན་པོ) sect called 'One Taste' (Tibetan: དཀར་པོ་གཅིག་ཐུབ་). In the previous occasions of conventional truth, etc., it is necessary to have the intention of being supported by non-objective wisdom, and to have the intention of taking refuge, generating Bodhicitta, giving alms, etc., and it is necessary to have the fabrication of acceptance and rejection. In the special occasions of ultimate truth, etc., not paying attention to anything and abiding in unfabricated relaxation is explained as the tradition of Sarahah and Nāgārjuna. Second, elaborating on the additional meaning: Later Tibetans say that this meditation without attention is the tradition of the Chinese monk. Since it does not contradict ignorance and clinging, even if it is very high, it is only a state of tranquility (Śamatha), not insight (Vipaśyanā). The definition of insight is explained in all reliable treatises as the wisdom that distinguishes individually. Therefore, spending one's life in the tradition of the Chinese monk, practicing the union of tranquility and insight and Dzogchen without attention, is actually the tradition of the Chinese monk. Even though the Sakyas verbally say that Kamalaśīla refuted the tradition of the Chinese monk, and that one should refer to the 'Ba's Testament' (Tibetan: སྦ་བཞེད་) and the 'Royal Genealogy' (Tibetan: རྒྱལ་བཞེད་), in reality, the ultimate way of abiding in their own tradition does not go beyond the tradition of the Chinese monk. This is what they say. There are two parts to this: direct refutation, and explaining one's own tradition of abiding and its additional meanings. First, if being without attention does not become the antidote to self-grasping, and if insight is pervaded by discriminating wisdom, then all yogic direct perception, especially the wisdom of the Buddha, will become not the antidote to self-grasping, nor insight. Yogic direct perception (Tibetan: རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ) --------------------------------------------------------------------------------