Tibetan
ྨྲ་བའི་སྡེ་གསུམ་པོ། །ཕྱི་མས་སྔ་མ་འགོག་པའི་ཚུལ། །འཆད་དགོས་ཡིན་མོད་སྔ་མ་ཡི། །གྲུབ་མཐའ་འཁྲུལ་ལ་འཇུག་མི་དགོས། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ལ། །གཅིག་ཆར་བ་ཡི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་། །མདོ་སྡེ་པ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐར། །ས་བཅུ་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་། ། 17-16-13a སྐུ་གསུམ་ལ་སོགས་དཀའ་བའི་གནས། །མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ན། །སེམས་ཙམ་གྲུབ་མཐའ་འཆད་པའི་ཚུལ། །འགའ་ཡང་མེད་ཅེས་འཆད་ན་ནི། །དཀའ་བའི་གནས་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་གཞུང་སེམས་ཙམ་གྱི། །བསྟན་བཅོས་ཡིན་པས་རིགས་ཆད་ཀྱི། །སེམས་ཅན་འདོད་ཅེས་ཟེར་ན་ཡང་། །བཤད་པར་དཀའ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ཞེས་པ། །སེམས་ཙམ་པ་དང་དོན་གཅིག་ཏུ། །འཆད་པར་མངོན་མོད་རྣམ་བདེན་དང་། །རྣམ་བརྫུན་དབྱེ་བ་མི་འཆད་ཅི། །རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོས་སེམས་ཙམ་དང་། །དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཐུན་མོང་དུ། །གཉིས་མེད་རང་རིག་རང་གསལ་བ། །ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ཅི་ལ་དགོངས། །གཞན་དབང་བདེན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ། །སེམས་ཙམ་ལྟ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཐུག་གི །ལྟ་བར་གཞུང་ནས་བཤད་པ་མེད། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་གཞུང་རྒྱ་མཚོ་ཡི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དབུ་མ་ལ། །ཐལ་རང་སྨྲ་བས་སེམས་ཙམ་ཞེས། །སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་མོད་ཀྱང་། །དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ཆད་སྨྲ་ཞེས། །ཟེར་ཕྱིན་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ནི། །ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་པོ་ལ། །འཆད་ཚུལ་མཐུན་པར་ཡོད་པ་མིན། །དེས་ན་ལྗོན་ཤིང་ལྟ་བ་ཡང་། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་དང་ཐུན་མོང་བ། །ཉིད་ཕྱིར་དེ་ལ་སེམས་ཙམ་ཞེས། །ཟེར་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་གནས། །དེ་རྗེས་དབུ་མ་བསྟན་ཞེས་པ། །ཐལ་རང་ཁོ་ནར་འཆད་ན་ནི། །ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་དེར་འཆད་དམ། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཡོད་པར་འཆད། །དང་པོ་ལྟར་ན་མན་ངག་གི །རྣམ་འགྲེལ་ཀུན་ཀུན་ལས་ཐོས་བསམ་གྱི། །ལྟ་བ་དུག་ཅན་ཡིན་པར་བཤད། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལས། །ལྷག་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་ན་ནི། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཅི་ལ་དགོངས། །འཆད་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་བར་ 17-16-13b སྨྲོས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བྱེད་པའི། །དབུ་མའི་དབྱེ་བ་ལྔར་བཤད་ནས། །རབ་ཏུ་མི་གནས་མཆོག་མིན་ཞེས། །བཤད་ན་མཆོག་གི་མཚན་གཞི་གང་། །དབྱེ་བ་རྣམ་ལྔ་གང་ནས་བཤད། །གཉིས་མེད་རྣམ་རྒྱལ་ཁུངས་སུ་དཀའ། །བྱེ་སྨྲ་དང་མཐུན་མཚན་གཞི་དཀོན། །སྒྱུ་མ་པ་ནི་སུ་ལ་ཟེར། །ཐལ་འགྱུར་འདོད་པ་འདིར་སུན་ཕྱུང་། །དེ་ལ་མི་གནས་ཟེར་བ་དཀའ། །རང་རྒྱུད་འདོད་པའང་དེ་བཞིན་དུ། །བཀག་ཕྱིར་དབུ་མ་བསྟན་པས་ཅི། །མི་གནས་པ་ལ་ཟུང་འཇུག་དང་། །རྒྱུན་ཆད་གཉིས་སུ་སུ་ཡིས་འདོད། །གཉིས་ཀ་ལུགས་འདིས་སུན་ཕྱུང་ཕྱིར། །མི་གནས་མཆོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་འཆད། །ཟླ་གྲགས་རང་རྒྱུད་མི་འདོད
Chinese
关于论述三藏（藏文：སྡེ་གསུམ་པོ།），后藏如何否定前藏的观点，虽然需要讲解，但不应陷入对前藏宗派的错误理解。 在小乘有部（梵文：Vaibhashika，藏文：བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ།）的宗义中，有一次性证入预流果（梵文：Srotaāpanna，藏文：རྒྱུན་ཞུགས་）的说法；而在经部（梵文：Sautrāntika，藏文：མདོ་སྡེ་པ་）的宗义中，有十地（梵文：Daśa-bhūmi，藏文：ས་བཅུ་）、十六空性（梵文：Ṣoḍaśa-śūnyatā，藏文：སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་）以及三身（梵文：Trikāya，藏文：སྐུ་གསུམ་）等难以理解之处。 如果在《阿毗达磨集论》（梵文：Abhidharma-samuccaya，藏文：མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་）中，说没有阐述唯识宗（梵文：Vijñānavāda，藏文：སེམས་ཙམ་གྲུབ་མཐའ་）观点的部分，那么难以理解的地方就非常多。 如果说《经庄严论》（梵文：Sūtrālaṃkāra，藏文：མདོ་སྡེ་རྒྱན་）是唯识宗的论著，就如同想把断了传承的众生（藏文：རིགས་ཆད་ཀྱི། སེམས་ཅན།）包括进来一样，那么要解释的地方也非常多。 虽然通常将瑜伽行派（梵文：Yogācāra，藏文：རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་）与唯识派视为同义，但却不区分真实现象（梵文：satya-ākāra，藏文：རྣམ་བདེན་）和虚假现象（梵文：mithyā-ākāra，藏文：རྣམ་བརྫུན་）。 至尊策谟（藏文：རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོ།）认为唯识和中观（梵文：Madhyamaka，藏文：དབུ་མའི་）的见解是共通的，都是无二（梵文：advaya，藏文：གཉིས་མེད་）、自证（梵文：sva-saṃvedana，藏文：རང་རིག་）、自明（梵文：sva-prakāśa，藏文：རང་གསལ་བ།）的，这是什么意思呢？ 所谓‘他起自成’（梵文：paratantra-siddha，藏文：གཞན་དབང་བདེན་གྲུབ་）是唯识宗的观点，但在瑜伽行派的究竟见解中，经典里并没有这样的说法。 虽然瑜伽行派的经典如海洋般浩瀚，胜义中观（梵文：paramārtha-madhyamaka，藏文：ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དབུ་མ་）中，应成派（梵文：Prāsaṅgika，藏文：ཐལ་）和自续派（梵文：Svātantrika，藏文：རང་）的论者多称之为唯识， 但如果因此就说它断灭，那么中观的论著，对于开创车轨的两位祖师（指龙树和无著），就没有一致的解释了。 因此，将树的见解也视为与瑜伽行派共通，并称之为唯识，这是非常困难的。 在那之后，如果说中观只是阐述应成派和自续派，那么是要阐述究竟的见解，还是阐述除此之外的其他见解呢？ 如果像第一种情况那样，那么所有口耳传承的释论，都会被说成是从闻思中产生的有毒的见解。 如果像第二种情况那样，那么‘在胜义中观的离戏论之外，还有更高的见解’等说法又是什么意思呢？ 请各位讲经者清楚地说明。 在阐述自性空（梵文：svabhāva-śūnya，藏文：ངོ་བོ་ཉིད་མེད་）的中观分类中，如果分成五种，并说‘非极无住’（藏文：རབ་ཏུ་མི་གནས་མཆོག་མིན་），那么‘极’（藏文：མཆོག་）的标准是什么？ 这五种分类是从哪里来的？在无二智（梵文：advaya-jñāna，藏文：གཉིས་མེད་རྣམ་རྒྱལ་）中很难找到依据，与小乘有部相同的标准也很少。 谁被称为幻师（藏文：སྒྱུ་མ་པ་）？应成派的观点在这里被驳斥了吗？如果说它‘不住’（藏文：མི་གནས་），那就很难理解了。 同样，自续派的观点也被否定了，那么阐述中观还有什么意义呢？ 谁认为‘不住’有双运（梵文：yuganaddha，藏文：ཟུང་འཇུག་）和断灭两种情况？ 因为这两种观点都被此论驳斥了，那么如何解释‘不住’是最高的呢？ 月称（梵文：Candrakīrti，藏文：ཟླ་གྲགས་）不承认自续。
English
Regarding the explanation of the three pitakas (Tibetan: སྡེ་གསུམ་པོ།), how the later denies the former, although it is necessary to explain, one should not fall into the mistaken understanding of the former's tenets. In the tenet of the Vaibhashika (Sanskrit: Vaibhashika, Tibetan: བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ།), there is the assertion of entering the stream-entry (Sanskrit: Srotaāpanna, Tibetan: རྒྱུན་ཞུགས་) all at once; and in the tenet of the Sautrāntika (Sanskrit: Sautrāntika, Tibetan: མདོ་སྡེ་པ་), there are difficult points such as the ten bhumis (Sanskrit: Daśa-bhūmi, Tibetan: ས་བཅུ་), the sixteen emptinesses (Sanskrit: Ṣoḍaśa-śūnyatā, Tibetan: སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་), and the three kayas (Sanskrit: Trikāya, Tibetan: སྐུ་གསུམ་). If in the Abhidharma-samuccaya (Sanskrit: Abhidharma-samuccaya, Tibetan: མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་), it is said that there is no explanation of the Mind-Only (Sanskrit: Vijñānavāda, Tibetan: སེམས་ཙམ་གྲུབ་མཐའ་) tenets, then there are very many difficult points. If it is said that the Sūtrālaṃkāra (Sanskrit: Sūtrālaṃkāra, Tibetan: མདོ་སྡེ་རྒྱན་) is a Mind-Only treatise, it is like wanting to include sentient beings who have broken their lineage (Tibetan: རིགས་ཆད་ཀྱི། སེམས་ཅན།), then there are very many things to explain. Although the Yogācāra (Sanskrit: Yogācāra, Tibetan: རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་) is usually considered synonymous with Mind-Only, it does not distinguish between true appearances (Sanskrit: satya-ākāra, Tibetan: རྣམ་བདེན་) and false appearances (Sanskrit: mithyā-ākāra, Tibetan: རྣམ་བརྫུན་). What does Jetsun Tsemö (Tibetan: རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོ།) mean by saying that the views of Mind-Only and Madhyamaka (Sanskrit: Madhyamaka, Tibetan: དབུ་མའི་) are common, being non-dual (Sanskrit: advaya, Tibetan: གཉིས་མེད་), self-aware (Sanskrit: sva-saṃvedana, Tibetan: རང་རིག་), and self-illuminating (Sanskrit: sva-prakāśa, Tibetan: རང་གསལ་བ།)? The so-called 'other-powered truly established' (Sanskrit: paratantra-siddha, Tibetan: གཞན་དབང་བདེན་གྲུབ་) is a Mind-Only view, but in the ultimate view of Yogācāra, there is no such explanation in the scriptures. Although the Yogācāra scriptures are as vast as an ocean, in the Madhyamaka of the Perfection of Wisdom (Sanskrit: paramārtha-madhyamaka, Tibetan: ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དབུ་མ་), the Prāsaṅgikas (Sanskrit: Prāsaṅgika, Tibetan: ཐལ་) and Svātantrikas (Sanskrit: Svātantrika, Tibetan: རང་) often call it Mind-Only, But if one says that it is nihilistic, then the Madhyamaka treatises do not have a consistent explanation for the two founders of the chariot path (referring to Nāgārjuna and Asaṅga). Therefore, it is very difficult to consider the view of the tree as common with Yogācāra and call it Mind-Only. After that, if saying that Madhyamaka only explains Prāsaṅgika and Svātantrika, then is it explaining the ultimate view, or is it explaining something other than that? If it is like the first case, then all the oral transmission commentaries are said to be poisonous views arising from hearing and thinking. If it is like the second case, then what does it mean to say 'there is a view superior to the freedom from elaboration of the Perfection of Wisdom'? Please, all you explainers, speak clearly. In the classification of Madhyamaka that explains selflessness (Sanskrit: svabhāva-śūnya, Tibetan: ངོ་བོ་ཉིད་མེད་), if it is divided into five types and it is said 'not the supreme non-abiding' (Tibetan: རབ་ཏུ་མི་གནས་མཆོག་མིན་), then what is the basis for 'supreme' (Tibetan: མཆོག་)? Where do these five divisions come from? It is difficult to find a basis in non-dual wisdom (Sanskrit: advaya-jñāna, Tibetan: གཉིས་མེད་རྣམ་རྒྱལ་), and there are few standards that are the same as the Vaibhashika. Who is called an illusionist (Tibetan: སྒྱུ་མ་པ་)? Is the Prāsaṅgika view refuted here? If it is said to be 'non-abiding' (Tibetan: མི་གནས་), then it is difficult to understand. Similarly, the Svātantrika view is also negated, so what is the point of explaining Madhyamaka? Who considers 'non-abiding' to have two situations: union (Sanskrit: yuganaddha, Tibetan: ཟུང་འཇུག་) and annihilation? Because both of these views are refuted by this treatise, how can 'non-abiding' be explained as the highest? Candrakīrti (Sanskrit: Candrakīrti, Tibetan: ཟླ་གྲགས་) does not accept Svātantrika. --------------------------------------------------------------------------------