Tibetan
ེས་བྱར་འཆད་པ་རྣམ་བདེན་གཞུང་། །སེམས་ཙམ་ཞེས་བྱའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དེ་ཡིན། །གཞན་དབང་བདེན་མེད་ཡོངས་གྲུབ་བདེན་པ་ཞེས། །གསལ་བར་བཤད་པས་མཐའ་གཉིས་སེལ་བ་ནི། །རྒྱན་དང་རྣམ་འབྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ཤེར་ཕྱིན་མདོ། །དབུ་མར་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་ལུགས་མཆོག་དེ་ཡིན། །དེ་ལས་གོང་ན་དབུ་མར་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཡོད་ན་དབང་ཟའི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞེས་བཤད། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་གཞུང་གི །རིང་ལུགས་བླ་ན་མེད་དེ་རྫོགས་པར་མཐོང་། །ཕྱི་རོལ་དོན་དང་དེ་ཡི་གཟུང་རྣམ་ལ། །གཟུང་འཛིན་ཀུན་བཏགས་ 16-13-6b ཞེས་བྱར་ངོས་བཟུང་ནས། །གཅིག་དང་དུ་མར་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །གཟུང་རྣམ་བདེན་པར་མེད་པ་དབུ་མའི་ལམ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཁས་བླངས་ཀྱང་། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གཞན་དབང་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ལུང་མ་ཡིན། །ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་གཞན་གྱི་དབང་། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་གཞུང་གྲུབ་མཐའི་མཐར་ཐུག་ཚེ། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་ཀུན་དུ་བཏགས་པའི་ཆ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་དོན་དམ་ཡིན། །དེ་ལས་ལོགས་ན་གཞན་དབང་ཉག་གཅིག་ཀྱང་། །ངོས་བཟུང་མེད་ན་བདེན་པའི་གོ་སྐབས་ཅི། །སྣང་བ་སེམས་དང་གཞན་དབང་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་། །སེམས་ཙམ་ལུགས་ཡིན་དབུ་མའི་ལུགས་ཉིད་ལ། །རྣམ་རྫུན་ཞེས་བྱར་གྲགས་པ་དེ་གཞུང་མིན། །བདེན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་དོན་དམ་བདེན་པའི་མིང་། །གཞན་དབང་སྤང་བྱར་འཆད་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ། །བདེན་པར་གྲུབ་ནས་སྤང་བྱར་སྟོན་པ་ཡང་། །ཐེག་ཆེན་གཞུང་ལུགས་འཆད་པའི་ཚུལ་མ་ཡིན། །གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་བཀག་པའི་མེད་དགག་ནི། །ལྡོག་པ་གཞན་སེལ་ཀུན་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པའི་ལུང་དང་རིགས་པ་མེད། །སྤྱི་མཚན་བདེན་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་བཀག །ཟག་བཅས་ས་བོན་བསགས་པ་ཀུན་གཞི་སྟེ། །ངེས་འཕངས་རྣམ་སྨིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན། །ཟག་མེད་ས་བོན་གྱུར་པ་ཡེ་ཤེས་དེ། །རང་བཞིན་རིགས་དང་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོར་བཤད། །འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི་དང་ས་བོན་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་བྱས། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་སྨིན་དང་། །ས་བོན་གསུམ་གྱིས་ཀུན་གཞིའི་ཆོས་ཀུན་བསྡུས། །ས་བོན་ཞེས་པ་ཟག་བཅས་ཀུན་གྱི་དེ། །རྣམ་སྨིན་ཞེས་བྱ་དེས་བསྐྱེད་ལུང་མ་བསྟན། །གདོད་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཟག་མེད་ཀྱི། །ས་བོན་ཡིན་ཕྱིར་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོ། །གསོ་བྱེད་མ་ཚང་མྱ་ངན་མི་འདའ་ཡང་། །རང་བཞིན་གནས་རིགས་ཆད་པ་ག་ལ་སྲིད། །ལྷག་མེད་དབྱིངས་ཀྱི་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །ཤེས་སྒྲིབ་ས་བོན་ཚོགས་དང་ 16-13-7a ལྷན་ཅིག་གནས། །མ་རིག་བག་ཆགས་ས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི། །ལས་ཀྱིས་ལུས་ལེན་ཞེས་པ་འདིར་མི་བཞེད། །ལྷག་བཅས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །དབང
Chinese
显扬真实之教法，是唯识宗的宗义。 阐明‘遍计所执无实，依他起有，圆成实性’，以此遣除二边， 《宝性论》和《辨中边论》以中观的方式解释《般若经》，这是最殊胜的宗规。 若有高于此的宗义，则会堕入自在天的邪见。 如是了知，则能圆满通达瑜伽行派无上的宗义。 将外境和外境的行相，执着二取分别， 以‘非一非异’之理，说明外境行相非真实，此乃中观之道。 虽承认依他起的自性，然此自性并非实有。 故依他起非真实存在，‘有之空性’即是依他起。 瑜伽行派的究竟宗义是： 二取皆是遍计所执，唯有二无我智慧是胜义谛。 若于此之外，执着唯一的依他起， 则如何能有真实存在的机会？ 显现是心，依他起是真实存在，此乃唯识宗的观点， 而在中观宗中，‘虚假显现’之说并非正论。 ‘真实存在’是胜义谛的别名。 若说依他起应被断除，此乃宗义之谬。 若先承认真实存在，再宣说应被断除， 则非宣讲大乘教义之方式。 遮止二取为异体之‘非有遮’， 是排除异体的遍计所执， 故无有证明其为圆成实的教证和理证。 法称论师已遮止了共相是真实存在。 有漏种子积聚之处是阿赖耶识（kun gzhi，ālaya-vijñāna，阿赖耶识，藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城体：आलयविज्ञान，梵文罗马拟音：ālaya-vijñāna，汉语字面意思：一切之基的识）。 业果成熟是阿赖耶识的果报。 无漏种子转化成智慧（ye shes，jñāna，智慧，藏文：ཡེ་ཤེས་，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：智慧）。 此即自性种姓和如来藏。 轮回和涅槃的一切基础和种子， 皆由无漏智慧所生。 因此，阿赖耶识的智慧、果报和 种子三者，涵盖了阿赖耶识的一切法。 所谓种子，是指一切有漏法的种子， 所谓果报，是指由此产生的未被预言之果。 本初智慧即是无漏的 种子，故能由听闻而增长。 若增长之因不具足，则无法获得寂灭， 然自性种姓又怎会断绝？ 无余法界中的阿赖耶识智慧， 与烦恼障的种子一同存在。 此处不承认由无明习气和无漏的 业力而受生。 于有余大乘中，发起菩提心后， 灌顶……
English
The doctrine that expounds the true nature of reality is the tenet of the Mind-Only school. It clearly explains that 'the dependently-arisen is empty of inherent existence, and the perfectly established is true,' thereby eliminating the two extremes. The *Ornament* and *Distinguishing the Middle from the Extremes* explain the *Perfection of Wisdom Sutra* in the manner of the Middle Way, which is the supreme tradition. It is said that if there is a tenet higher than this, it will lead to the view of a lordly being. Knowing this, one will fully understand the unsurpassed tradition of the Yogacara school. By identifying external objects and their apprehended aspects as dualistic conceptualizations, and using the reasoning of 'neither one nor many,' it is shown that apprehended aspects are not truly existent, which is the Middle Way. Although the nature of the dependently-arisen is acknowledged, it is not inherently existent. Therefore, the dependently-arisen is not truly established; the 'emptiness of existence' is the dependently-arisen. The ultimate tenet of the Yogacara school is: Both the apprehended and the apprehender are conceptual constructs, and only non-dual wisdom is the ultimate truth. If, apart from this, one clings to a single dependently-arisen, then what opportunity is there for true existence? Appearances are mind, and the dependently-arisen is truly existent; this is the view of the Mind-Only school, but in the Middle Way school, the term 'false appearance' is not a valid doctrine. 'Truly existent' is another name for ultimate truth. To explain that the dependently-arisen should be abandoned is a flawed tenet. To first acknowledge true existence and then declare that it should be abandoned, is not the way to explain the Mahayana teachings. The negation of the apprehended and the apprehender as separate entities, is the exclusion of otherness, which is a conceptual construct, so there is no scriptural or logical proof that it is the perfectly established. Dharmakirti has refuted the true existence of universals. The basis for accumulating contaminated seeds is the ālaya-vijñāna (kun gzhi，ālaya-vijñāna，阿赖耶识，藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城体：आलयविज्ञान，梵文罗马拟音：ālaya-vijñāna，汉语字面意思：all-ground consciousness). The ripening of karmic results is the fruition of the ālaya-vijñāna. The transformation of uncontaminated seeds into wisdom (ye shes，jñāna，智慧，藏文：ཡེ་ཤེས་，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：wisdom). This is explained as the inherent lineage and the Buddha-nature. The basis and seed of all samsara and nirvana, are produced by uncontaminated wisdom. Therefore, the wisdom, fruition, and seeds of the ālaya-vijñāna encompass all the dharmas of the ālaya-vijñāna. The term 'seed' refers to the seeds of all contaminated phenomena, and the term 'fruition' refers to the unpredicted results produced by them. Primordial wisdom is the uncontaminated seed, and therefore it is nourished by the condition of hearing. Even if the nourishing cause is incomplete and nirvana is not attained, how could the inherent lineage ever be severed? The wisdom of the ālaya-vijñāna in the realm of the unconditioned, exists together with the accumulation of seeds of cognitive obscurations. Here, it is not accepted that taking rebirth is due to the habitual tendencies of ignorance and uncontaminated actions. In the Mahayana with remainder, after generating bodhicitta, empowerment... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པོའི་ལུས་གཅིག་ས་བཅུའི་མཐར་འགྲོ་ཕྱིར། །ཇི་སྲིད་རྫོགས་སངས་མ་རྒྱས་དེ་སྲིད་དུ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོར་མི་སྲིད། །ཉན་ཐོས་མ་ངེས་སློབ་པའི་ལམ་དག་ནས། །ཐེག་ཆེན་ལམ་ཞུགས་སྨོན་ལམ་མཐུ་དང་ནི། །སྤྲུལ་དང་བསམ་མི་ཁྱབ་བསྒྱུར་འཆི་འཕོ་ཡིས། །སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པར་གསུངས། །ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་རྒྱུད་བླ་མ། །དབུ་མར་བཀྲལ་བའི་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་ནི། །གནས་བདུན་གྱིས་བསྟན་རྡོ་རྗེ་རྣམ་བདུན་ཏེ། །གནས་སྐབས་གསུམ་གྱི་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་མཆོག །སྦྱང་གཞི་དྲི་བཅས་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྦྱོང་བྱེད་ཡོངས་སྦྱོང་དྲུག་བཅུའི་སྒྲུབ་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་སྦྱངས་པས་དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི། །མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རིམ་པ་དེ་གཟིགས་སོ། །དཔལ་ཕྲེང་གྱིས་ཞུས་མདོ་ཡི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ལྷག་མེད་དབྱིངས་ཀྱི་མྱང་འདས་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །ཟག་མེད་ལས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཚམས་སྦྱར་ནས། །སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱའོ། །གཞན་སྟོང་ཚུལ་གྱིས་སྤྲོས་བྲལ་མ་གཏོགས་པ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིས། །སྟོང་པར་འཆད་པའི་ལུང་རིགས་འདིར་མ་གསུངས། །འཁོར་ལོ་བར་པའི་དགོངས་དོན་འཆད་པ་ན། །ཡང་དག་མཐའ་དེ་འདུས་བྱས་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་པར་དབེན་པའི་གཞན་སྟོང་གསལ་བར་གསུངས། །སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་བློ་བུར་དྲི་མ་ཡིས། །སྟོང་པར་འཆད་ཅིང་བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་ནི། །སྟོང་པར་མི་འཆད་དེ་ཡང་གཞན་སྟོང་ཚུལ། །གསལ་བར་འཆད་པའི་འགྲེལ་པས་ལེགས་པར་བཤད། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་ལ་བརྟགས་པའི། །རིགས་པས་བརྟགས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྙིང་ཡང་། །རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི། །འགྱུར་མེད་དུ་འཆད་སྐབས་ 16-13-7b འདིར་དེ་མི་དཔྱོད། །ཀླུ་སྒྲུབ་རིགས་པའི་དཔུང་ཚོགས་མི་བཟོད་ན། །རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དབྱིངས་དེ་རྟག་བརྟན་ཞི་བ་དང་། །གཡུང་དྲུང་ཉིད་དུ་འཆད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དབྱིངས་དེ་ངོ་བོས་སྟོང་པར་མ་བཤད་ཀྱང་། །དེ་ལ་མཚན་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་ངང་ལ་མཉམ་གཞག་བློ། །མཚན་འཛིན་བག་ཆགས་དང་བཅས་འདིས་དྲུངས་འབྱིན། །ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ་ལས་འགྲོ་ཀུན་དང་། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཁམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཁམས་དང་སྙིང་པོར་བཤད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དབྱིངས་དེ་དགོངས་གཞིར་བཞག་ནས་སེམས་ཅན་ཀུན། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བཤད། །རྒྱུ་ཡོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས། །བཏགས་པའི་དགོས་པ་སྐྱོན་ལྔ་སྤང་ཕྱིར་ཏེ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་འོད་དང་འོད་ཟེར་ཚོགས། །རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ་ཉི་མ་ལྟ་བ་བཞིན། །སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་རྟག་བརྟན་དུ་བཤད་པས། །གྲངས
Chinese
为了使一个菩萨的身体到达十地之尽头， 直至证得圆满正觉之前， 阿赖耶识（kun gzhi'i rnam par shes pa）不可能被舍弃。 从声闻（nyan thos）的不定道， 进入大乘道，凭借愿力（smon lam）的加持， 以及化身（sprul）和不可思议的转变和死亡， 受生并最终证得圆满正觉。 无著（Thogs med）尊者以《大乘经庄严论》（theg chen gyud bla ma） 阐释中观（dbu ma）的究竟密意， 以七处开示金刚七句， 即三个阶段的无漏智慧之殊胜。 所净为具垢之无漏智慧， 能净为六十种遍净之修持， 通过清净，无垢智慧得以显现。 追随《宝鬘经》（dpal phreng gyis zhus mdo）的教义， 无余法界（lhag med dbyings）的涅槃智慧， 也通过无漏之业而显现关联， 受生并最终证得菩提。 此处未曾宣说以自性空（gzhan stong）的方式，除了离戏论（spros bral）之外， 以二取不二（gnyis med）智慧的自性， 来阐释空性的经文和理证。 在解释第二法轮（'khor lo bar pa）的密意时， 明确宣说了胜义谛（yang dag mtha'）远离了所有和合事物（'dus byas tshogs）， 是自性空。 佛性（sangs rgyas snying po）被宣说为空性，是由于暂时的垢染， 而非以无上之法为空性，这也是自性空的观点。 对此，解释性的论著已作了详尽阐述。 龙树（Klu sgrub）尊者以刹那（skad cig）的分析为基础， 如果以理智来分析，如来藏（de bzhin gshegs snying） 也应是无常之法， 但在此处不讨论将其阐释为不变的情况。 如果无法忍受龙树的理智之力量， 又怎能成为常恒（rtag brtan）和雍仲（gyung drung）呢？ 因此，法界（dbyings）被阐释为常恒、寂静， 以及雍仲。 即使法界未被宣说为自性空， 但由于对其存在着执着和分别念， 应以甚深光明二取不二的等持智慧， 连同执着的习气一并根除。 由于无漏智慧能生出一切众生， 以及圆满正觉的一切功德， 因此，它被宣说为众生的界（sems can khams）、佛的界， 以及心髓。 将法界作为立足点，宣说一切众生， 皆具圆满正觉之心髓。 为了避免五种过失，即认为有因必有果， 而作此安立之必要： 如同太阳，完全 远离了对实体的损害，以及光芒和光束的集合。 通过宣说佛性为常恒， 数量得以……
English
In order for a Bodhisattva's single body to reach the end of the ten Bhumis, Until perfect enlightenment is attained, the Alaya-vijñana (kun gzhi'i rnam par shes pa) cannot be abandoned. From the uncertain path of the Shravakas (nyan thos), entering the Mahayana path, through the power of aspiration (smon lam), and through emanations (sprul) and inconceivable transformations and death, birth is taken and perfect enlightenment is attained. The Venerable Asanga (Thogs med) with 'Uttaratantra' (theg chen gyud bla ma), elucidates the ultimate definitive meaning of Madhyamaka (dbu ma), showing the seven vajra points through seven places, which are the excellence of the three stages of uncontaminated wisdom. That which is to be purified is the contaminated uncontaminated wisdom, that which purifies is the practice of the sixty all-purifying qualities, through purification, immaculate wisdom is manifested. Following the teachings of the 'Ratnavali Sutra' (dpal phreng gyis zhus mdo), the Nirvana wisdom of the unexcelled realm (lhag med dbyings), is also manifested in connection with uncontaminated karma, birth is taken and perfect enlightenment is attained. Here, it is not taught that in the manner of 'gzhan stong', other-emptiness, except for freedom from elaboration (spros bral), with the self-nature of non-dual wisdom (gnyis med ye shes), scriptures and reasoning explain emptiness. When explaining the intention of the intermediate turning of the wheel ( 'khor lo bar pa), it is clearly stated that the ultimate truth (yang dag mtha') is separate from all compounded phenomena ('dus byas tshogs), and is other-empty. Buddha-nature (sangs rgyas snying po) is taught to be empty due to adventitious stains, but not empty by the supreme Dharma, which is also the view of other-emptiness. The explanatory treatises have explained this well. Venerable Nagarjuna (Klu sgrub), based on the analysis of a moment (skad cig), if analyzed with reason, the Tathagatagarbha (de bzhin gshegs snying) also, should be of the nature of impermanent phenomena, but here we do not discuss explaining it as unchanging. If one cannot tolerate the force of Nagarjuna's reasoning, how can it become eternal (rtag brtan) and Yungdrung (gyung drung)? Therefore, the Dharmadhatu (dbyings) is taught to be eternal, peaceful, and Yungdrung. Even though the Dharmadhatu is not taught to be empty of self-nature, but because there is attachment and conceptualization towards it, the wisdom of profound clarity and non-duality should be cultivated in equipoise, and the habitual tendencies of attachment should be eradicated. Since uncontaminated wisdom gives rise to all beings, and all the qualities of perfect enlightenment, therefore, it is taught as the element of sentient beings (sems can khams), the element of the Buddha, and the essence. Taking the Dharmadhatu as a basis, it is taught that all sentient beings, possess the essence of perfect enlightenment. To avoid the five faults, namely, the necessity of establishing that where there is a cause, there is a result, this establishment is made: Like the sun, completely free from harm to entities, and the collection of light and rays. By teaching Buddha-nature as eternal, the number is... --------------------------------------------------------------------------------