Tibetan
གཞུང་ཡིན། །ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་དུ་ཐ་མར་སྤྲོས་པ་ཀུན། །བཟློག་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་པ། །ཡོད་མེད་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བསལ་ནས། །ངོས་བཟུང་མེད་པར་འཆད་པའི་སྐབས་ཤིག་སྣང་། །དེ་ཚེ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཀུན་བྲལ་དེ་ལ། །ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་དང་། །རང་བཞིན་གནས་རིགས་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སོགས། །ངེས་དོན་ཐ་སྙན་མང་པོ་དེར་མི་འདོགས། །ཐ་སྙད་དེ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ལ་ནི། །ངེས་པ་རྙེད་ནས་བྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏམ། །གང་ལ་བསྙད་པ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་ཚོགས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ལུང་སྟོན་སྐབས་དེ་ཡིན། །རིགས་ཚོགས་ས་བདག་དང་བདག་མེད་སྤྲོས་བྲལ་རིམ་བ་ཡིས། །རྣམ་དཔྱོད་བཟང་པོར་བྱས་པའི་འོག་རོལ་དུ། །[བསྡོད་ཚོགས་སུ]་དམ་པའི་བདག་དང་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལ། །གང་བརྟེན་ཐེག་མཆོག་གསུང་ཁྱོད་ཕྱག་གི་གནས། །གང་ལ་བསྟོད་ནས་གང་གི་ལུགས་བཟང་པོ། །ལེགས་པར་བཤད་ལ་ལེགས་ཚོགས་ཅི་མཆིས་པ། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སྲིད་ཞི་ལས། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རྣམས་མཁྱེན་དོན་དུ་བསྡོ། །ཅེས་པ་འདི་ཡང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་ཟིམ་ཆར་བློ་གྲོས་ཀྱི་དཔག་བསམ་ལ་ཉེ་བར་སིམ་པའི་སྤོང་བ་པ་འཇམ་དཔལ་དགའ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཉེ་པར་སྦྱང་བའི་ཡི་གེ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ནི།། མངྒ་ལཾ།། ༄། །འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་མངའ་ནས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ། ༄༅། །སསྟི། འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་མངའ་ནས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སིངྒྷ་ལའི་ཡུལ་རྒྱལ་པོ་ཡི། །ཐུགས་ཀྱི་སྲས་གྱུར་དེ་ཉིད་ཀྱི། །སྐྱེད་ཚལ་ཡིད་འོངས་འདབ་བརྒྱ་བའི། །ལྟེ་བར་རྫུས་ཏེ་འཁྲུངས་བྱོད་ནི། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ལུང་བསྟན་སོ་སྐྱེའི་དུས་ཉིད་ནས། །སྦྱན་ཡང་སློང་ལ་བཏང་བཟོད་པས།་།འཕགས་པའི་མཚན་ཐོབ་རྒྱལ་སྲས་ལྷ། །མངལ་སྐྱེས་གཞན་གྱིས་མི་འདུལ་བའི། ། 16-13-4a མཆོག་སྦྱིན་ཐོབ་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན། །དྲེགས་ཅན་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལ། །འཇུག་མཛད་ཀུན་གྱིས་བཀུར་ཁྱོད་ནི། །ཀླུ་སྒྲུབ་སྲས་ཀྱི་མཆོག་གྱུར་ནས། །ཕྱི་མོར་གྱུར་པའི་གཞུང་བརྩམས་པ། །འཕགས་པའི་གཞུང་བཞིན་སྲས་ཀུན་གྱིས། །བསྔགས་པས་སྙན་གྲགས་བདེ་ཐོབ་པ། །ཁྱོད་ཀྱིས་མཐར་འཛིན་དྲུངས་འབྱིན་ཚེ། །རིག་ཚོགས་ལྷུར་བླངས་ཉམས་ལེན་གྱི། །སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ལ་གཞོལ་བའི། །བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་དེ་ཡི། །སྲོལ་ཆེན་ཐོག་མར་ཆོས་སྐྱོང་གིས། །རབ་བཟུང་ཕྱི་དུས་ཞི་བ་མཚོ། །སྲས་དང་བཅས་པས་དར་མཛད་ལ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་གྲགས། །ཆོས་སྐྱོང་གིས་ནི་གཞུང་བརྩམས་པ། །སེམས་ཙམ་ལུགས་ཡིན་ལྷག་པའི་ལྷས། །རྗེས་བཟུང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དུ། །གནས་གྱུར་ཞེས་པ་རང་འགའི་ཚིག །ཡིན་ནོ་ཤེས་བྱེད་ཕྱི་ད
Chinese
正文。 龙树（Nāgārjuna）的著作中，最终对所有的戏论， 在止息之时，被称为法界（Dharmadhātu）， 排除了有无等戏论的边见， 出现了一个不作任何认定的讲解场合。 那时，对于脱离一切戏论之边， 法界、智慧（Jñāna）、如来藏（Tathāgatagarbha）、 自性住种姓（Prakṛtisthagotra）、心之金刚等， 许多具有确定意义的名称都未被使用。 这些名称对于脱离戏论之法， 在获得定解之后，是不退转的言辞。 所指的对象是，大乘圣者众， 是对菩提（bodhi）进行授记的那个场合。 种姓、地主和无我，以脱离戏论的次第， 在对优良的智慧进行运用之后， [在居住的集会中]，对于神圣的自性和心之金刚， 所依赖的是，殊胜的教法，是您加持之处。 赞颂的对象和优良的宗派， 善妙的讲解和所具备的善妙功德， 无边无际的众生，从轮回和寂灭中， 完全解脱的，都汇集在全知（Sarvajña）的意义之中。 这段话是， 龙树（Nāgārjuna）尊者的甘露细雨，滋润着智慧的如意宝树， 由出家者妙吉祥喜友（Mañjuśrīpriyāmitra）亲近， 记录者是法幢（Dharmadhvaja）。 吉祥！ 对圣天（Āryadeva）亲见本尊的证悟之语。 吉祥！对圣天（Āryadeva）亲见本尊的证悟之语。顶礼彼之莲足。 在僧伽罗（Siṃhala）国国王的， 心中成为王子的那位， 在令人心旷神怡的百花， 花蕊中化生而降生。 文殊根本续（Mañjuśrīmūlatantra）中，诸佛 授记从凡夫俗子时， 布施眼目亦能忍受， 获得圣者之名的王子天。 其他胎生者不能调伏的， 获得最胜布施的，外道徒， 傲慢者进入到佛陀的教法中， 受到一切众生恭敬的您。 成为龙树（Nāgārjuna）之子的殊胜者， 创作了成为范本的论著， 如圣者之论著般，被所有弟子 赞叹而获得美誉。 您在根除边执之时， 欣然接受理智，专注于修行的 精髓智慧（Jñāna）的， 《四百论》（Catuḥśataka）那部论著。 最初由护法（Dharmapāla）大德开创， 之后由寂护（Śāntarakṣita）及其弟子们发扬光大， 被称为瑜伽行中观（Yogācāra-Madhyamaka）。 护法（Dharmapāla）所著的论著， 是唯识宗（Cittamātra）的观点，胜天（Śreṣṭhadeva）， 追随了无自性（niḥsvabhāva）的观点， 转变为‘无自性’是自创的词语。 要知道，这是后来的...
English
The text. In Nāgārjuna's writings, ultimately, all elaborations, When ceasing, are called Dharmadhātu (the realm of reality), Eliminating the extremes of elaboration such as existence and non-existence, There appears a situation where explanations are given without any assertions. At that time, for that which is free from all extremes of elaboration, Dharmadhātu, Jñāna (wisdom), Tathāgatagarbha (Buddha-nature), Prakṛtisthagotra (inherently abiding lineage), Vajra of Mind, etc., Many names with definite meanings are not used there. Those terms, for the Dharma free from elaboration, After gaining certainty, are irreversible words. The object referred to is, the assembly of Mahāyāna (Great Vehicle) noble ones, It is the occasion when predictions of Bodhi (enlightenment) are given. Lineage, lords of the earth, and non-self, in a sequence free from elaboration, After applying excellent intelligence, [In the assembly of residents], for the sacred self and the Vajra of Mind, What is relied upon is, the supreme Dharma, is the place of your blessing. The object of praise and the excellent tradition, The well-explained and the virtues of excellence possessed, The infinite beings, from Saṃsāra (cyclic existence) and Nirvāṇa (liberation), Completely liberated, are all gathered in the meaning of Sarvajña (omniscient). This passage is, The nectar rain of Nāgārjuna's feet, moistening the wish-fulfilling tree of intelligence, Approached by the renunciate Mañjuśrīpriyāmitra (Gentle Glory, Delightful Friend), The scribe is Dharmadhvaja (Banner of Dharma). May there be auspiciousness! Words of realization from Āryadeva (Noble God) having seen the face of the deity. Svasti! Words of realization from Āryadeva (Noble God) having seen the face of the deity. I prostrate to his feet. In the country of Siṃhala (Sri Lanka), of the king, That one who became the heart-son, In the delightful hundred-petaled garden, Was born miraculously in the center. In the Mañjuśrīmūlatantra (Fundamental Tantra of Mañjuśrī), the Buddhas Prophesied from the time of ordinary beings, Enduring even the giving away of his eyes, The prince named Āryadeva (Noble God). Unsubdued by other mundane births, The Tirthikas (non-Buddhists) who obtained the supreme gift, The arrogant ones entered the Buddha's teachings, You, who are revered by all beings. Having become the supreme son of Nāgārjuna, Composed the treatises that became the model, Like the treatises of the noble one, praised by all disciples And gained fame. When you uproot the clinging to extremes, Joyfully accepting reason, focusing on the practice of The essence of wisdom (Jñāna), That treatise, the Catuḥśataka (Four Hundred Verses). Initially established by Dharmapāla (Guardian of the Dharma), Later propagated by Śāntarakṣita (Protected by Peace) and his disciples, Known as Yogācāra-Madhyamaka (Yoga Practice Madhyamaka). The treatise composed by Dharmapāla, Is the view of Cittamātra (Mind-Only), Śreṣṭhadeva (Supreme God), Followed the view of niḥsvabhāva (no self-nature), The transformation into 'no self-nature' is a self-created term. Know that this is later... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུས་འདིར། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་གཞུང་ལས། །གཞན་པའི་དབུ་མ་མེད་སྨྲ་བ། །དེ་རྗེས་འཇུག་པའི་གཏམ་བཅལ་བོ། །ཡིན་ནོ་ཤེས་བྱེད་ཆོས་སྐྱོང་གིས། །ཐོག་མར་གསང་སྔགས་གང་ཞིག་ནི། །ཉམས་སུ་བླངས་པས་ལྷ་གང་གཟིགས། །རྗེས་སུ་བིརྺ་པར་གྱུར་ཚེ། །མན་ངག་གཞུང་ཆེན་གང་མཛད་པ། །དེ་དང་དེའི་དབུ་མ་ཡི། །ལྷ་སྒོམ་གང་དང་གང་ཡོད་པ། །དེ་དང་དེ་འདིར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲོས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ལྟ་བ་དང་། །ན་སྙམ་བྱས་ནས་ཟུང་འཇུག་གི །ཡེ་ཤེས་སྒོམ་བྱར་བཤད་སྙམ་བྱེད། །འདིར་ཡང་སེམས་ཙམ་ཡིན་ཞེས་དང་། །གཞན་འགའ་ཞིག་ནི་སྤྲོས་མེད་སོགས། །ཐལ་རང་གཞུང་བཞིན་ཡིན་ཟེར་བའི། །མགོ་འཁོར་སྤངས་ནས་གདེང་ཐོབ་བྱོས། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས། །མཛད་པོ་འཕགས་པ་ལྷ་འདི་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ཉིད་དུ། །མེད་པར་བཤད་པ་ཅི་ཞེ་ན། །སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་ཤེས་པའི་ངོར། །ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང་། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྦྱོད་ཡུལ་ལ། །ཉམས་ལེན་བྱེད་ཅེས་མ་སྨྲས་སམ། །སྒྲོ་འདོགས་གང་བཅད་སྒོམ་ 16-13-4b པ་ཡི། །ཉམས་ལེན་དགོས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །དགོངས་པ་ཡིན་ན་དྲི་མེད་འོད། །སྒྲོན་གསལ་བཅས་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒོལ། །ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་ལུགས་གསང་སྔགས་དང་། །སྦྱོར་ཚེ་ཨཱརྱ་དེ་ཝ་དང་། །བིརྺ་པས་བཤད་དེ་ལས་ནི། །གཞན་དུ་བཙལ་བྱ་མ་ཡིན་པའི། །དབང་པོ་གྲུབ་པའི་སར་གཞུག་པའི། །རྣམ་འགྲེལ་མཁན་དང་ཞི་བ་འཚོ། །པདྨའི་ངང་ཚུལ་ཡེ་ཤེས་ཞབས། །དེ་སོགས་སྔགས་གཞུང་མཛད་ཀུན་ནོ། །འཕགས་པ་ལྷ་འདིས་ཕྱི་དུས་སུ། །གསང་བ་འདུས་པའི་ཉམས་ལེན་གྱིས། །ས་བརྒྱད་པ་ལ་བཞུགས་སོ་ཞེས། །ཚད་ལྡན་མང་པོའི་གསུང་ལས་འབྱུང་། །འདིས་མཛད་སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་སོགས་ན། །ཐལ་རང་གཞུང་དུ་མ་གྲགས་པའི། །སྒྱུ་མ་དང་ནི་འོད་གསལ་དང་། །ཟུང་འཇུག་ལྟ་བའི་རིམ་པ་ཡང་། །རྒྱས་པར་བཤད་དོ་དེ་དག་ཀུན། །རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་བིརྺ་པའི། །བཞེད་པ་ཡིན་པ་ཡོད་མིན་ཕྱིར། །དེ་ཡང་སེམས་ཙམ་ལུགས་སུ་སྨྲོས། །རང་བྱིན་རླབས་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པས། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲ་མི་རྟོགས་ཞེས། །གང་དེས་བཤད་དོ་དབུ་མ་ལ། །འཇུག་པ་ལས་བརྒལ་ལྟ་བ་འདི། །སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི། །དབུ་མ་ལས་བྱུང་འདི་ཡང་འདི་ཡང་ནི། །སེམས་ཙམ་ཡིན་ཞེས་ཁྱེད་ཅག་གིས། །སྤོབས་པ་བསྐྱེད་ནས་སྨྲ་ནུས་སམ། །མདོར་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་འཕགས་པ་ལྷའི། །དགོངས་པ་ཟླ་བས་གསལ་འཇུག་ཏུ། །བཤད་ལས་གཞན་དུ་མེད་ཅེས་པ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་སྨྲའི་གཏམ། །འདི་བཤད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །དགེ་བ་གངས་ཅན་རི་བོའི་རྩེར། །བདེ་འབྱུང་གཙུག་རྒྱན་འཕོས་འདྲ་བ། །དེ་ཡིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཤོག། །།མངྒ་ལཾ།། ༄། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ངས་དོན་ཟླ་ཟེར་དཀར་པོའི་ཕྲེང་བས
Chinese
在此处，从主张无自性的论典中，有人说没有其他的Madhyamaka（中观）。 那是追随者们随意编造的言论。 护法神作证说：最初修持何种密法时，见到了哪位本尊？ 后来成为Virupa（毗卢巴）时，做了哪些重要的论著？ 那和那的Madhyamaka（中观）的本尊观修是什么？ 你在这里说出那些。 有人自以为理解了Paramita（波罗蜜多）的见解，并说双运的智慧是可以修习的。 也有人说这里是唯心，还有些人说无戏论等，就像Thal-Rang（他空-自空）的论典一样。 抛弃那些混乱，获得自信。 从一切中提取的智慧精华，作者圣天，为了神圣智慧的意义，说了不存在，这是什么意思呢？ 在断除增益的智慧面前，什么都不存在，难道你没说在自证智慧的行境中要进行修习吗？ 断除增益的观修，如果需要修习是佛陀的密意，那么你就在与无垢光和明灯作对。 当龙树的论典与密法结合时，圣天和Virupa（毗卢巴）已经阐述过了，除此之外没有其他需要寻找的。 将根器成熟者引入正道，注释者和寂护，莲花戒和智慧足，他们都是密法的作者。 圣天在晚年，通过修持Guhyasamaja（密集金刚），驻留在第八地，这是许多可靠的说法。 他所著的《摄行明灯》等，在Thal-Rang（他空-自空）的论典中没有提到的幻化和光明，以及双运的见解次第，都详细地阐述了。 所有那些，瑜伽自在Virupa（毗卢巴）的观点是否存在，因此，你也说是唯心宗的观点吗？ 由于从自己的加持中向外散乱，所以不能理解如梦如幻，他这样说过，这种超越Madhyamaka（中观）的见解，是密法不共的。 从Madhyamaka（中观）中产生的这个和那个，你们也能鼓起勇气说是唯心吗？ 总而言之，龙树和圣天的密意，月称在《入中论》中已经阐明，除此之外别无他法，这是智者们不可言说的。 从这个讲述中产生的善，像冈底斯山顶上，快乐之源的顶饰一样，愿它能成就圆满正觉！ 吉祥！ 圣者无著的证悟之语，我以明月白光之鬘...
English
Here, from the treatises that assert emptiness of inherent existence, some say there is no other Madhyamaka (Middle Way). Those are just fabricated words of followers. May Dharma protectors bear witness: Initially, when practicing which secret mantra, did you see which deity? Later, when you became Virupa, what important treatises did you compose? What are the deity meditations of that and that Madhyamaka? Speak those here. Some think they understand the view of Paramita (Perfection of Wisdom), and say that the wisdom of union is to be practiced. Some say here is only mind, and some say non-elaboration, etc., like the Thal-Rang (Other-empty and Self-empty) treatises. Abandon those confusions and gain confidence. The essence of wisdom gathered from all, the author Aryadeva, for the sake of sacred wisdom, said there is nothing, what does that mean? In the face of wisdom that cuts off imputations, nothing exists, didn't you say that one should practice in the realm of self-aware wisdom? The meditation that cuts off imputations, if the need to practice is the intention of the Buddha, then you are arguing with Vimalakirti and the Lamp. When Nagarjuna's treatises are combined with secret mantra, Aryadeva and Virupa have already explained it, there is nothing else to seek. Those who lead those with mature faculties to the path, commentators and Shantarakshita, Padmasambhava and Yeshe Zhap, they are all authors of secret mantra. Aryadeva in his later years, through the practice of Guhyasamaja (Assembly of Secrets), resided on the eighth bhumi, this is stated in many reliable sources. His works such as the Compendium of Practice Lamp, the illusion and luminosity not mentioned in the Thal-Rang (Other-empty and Self-empty) treatises, and the stages of the view of union, are all explained in detail. All those, whether the view of the yogi Virupa exists, therefore, do you also say it is the view of the Mind-Only school? Because of scattering outwards from one's own blessings, one cannot understand like dreams and illusions, he said that, this view that transcends Madhyamaka (Middle Way), is the uncommon secret mantra. This and that arising from Madhyamaka (Middle Way), can you also boldly say it is only mind? In short, the intention of Nagarjuna and Aryadeva, Chandrakirti has clarified in the Entering the Middle Way, there is nothing else, this is the unspeakable of the wise. May the virtue arising from this explanation, like the crest jewel of the source of happiness on the peak of Mount Gangtise, may it attain perfect enlightenment! Mangalam! The words of realization of the noble Asanga, I, with a garland of white rays of the bright moon... --------------------------------------------------------------------------------