Tibetan
་བཅུ་ཞེ་ལྔའི་བར་དུ་མཛད། རེད་མདའ་པས་ཤར་བའི་འཆད་ཉན་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ་མཛད། དང་པོ་ལ་སློབ་མའི་ཚོགས་སྐར་མའི་གྲངས་ལས་མང་བ་བཞུགས་ཀྱང་། བརྒྱུད་འཛིན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི། རྗེ་ངོར་པ་དང་རྒྱལ་རོང་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོས་རང་ལོ་ཞེ་བརྒྱད་པ་ས་མོ་བྱ་ལ་ཨེ་ཝཾ་ཆོས་ལྡན་གྱི་མགོན་པ་བཏབ། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀ་དང་ཁྱད་པར་རྣམ་འགྲེལ་གཡག་ཊིཀ་དང་རིགས་གཏེར་འཆད་པའི་གྲྭ་ཁང་དང་ཆོས་གཞིས་བཙུགས། དེ་ནས་མཆེད་པ་ལ་གློ་བོ་ཐུབ་བསྟན་རྣམ་རྒྱལ་དང་། པུ་རངས་ཆོས་སྡེ་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ། ཆུ་འདུས་ཆོས་སྡེ་ཆོས་འཁོར་ནོར་བུ་གླིང་རྣམས་སྐུ་ 16-10-8a དངོས་ཀྱིས་བཙུགས། གུ་གེ་བརྒྱ་གླིང་ཐང་དང་། རྟིང་ཁེབས་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་དགའ་ལྡན་རྩེ་མོ་ཡང་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ལྟས་ཁྱབ་ནས་བཙུགས་པའོ། །རྗེ་རྒྱལ་རོང་པ་ཆེན་པོས་རང་ལོ་རེ་དགུ་པ་ཤིང་མོ་ཡོས་ལ་ཤྲཱི་ནཱ་ལེནྡྲའི་ཆོས་གྲྭ་བཏབ། དེ་ནས་འཕྲོས་པ་ལ། ཤར་རྒྱལ་མོ་རོང་དུ་བཙན་ལ་རྒྱལ་བུས་སྦྱིན་བདག་མཛད་ནས། གཞུ་སྟོན་བསོད་ནམས་རིན་ཆེན་གྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་གྱི་ཆོས་གྲྭ་བཏབ། རབ་སྒང་དུ་ལྷ་འབྲི་ཤེས་རབ་རྡོ་རྗེས་དགེ་འཕེལ་གྱི་ཆོས་གྲྭ་བཏབ། སྤོམ་འབོར་དུ་དབུས་སྟོན་རིན་ཆེན་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ར་མདོ་ཆོས་འཁོར་གླིང་གི་ཆོས་གྲྭ་བཏབ། མཁན་ཆེན་པདྨ་བཟང་པོས་ཆོ་ཤུལ་བྱང་ཆུབ་གླིང་དང་། ཆོས་ལུང་བཀའ་བཅུ་པའི་མཚན་ཅན་གྱིས་གཙང་སྒ་གདོང་གཉིས་ཀྱང་རྗེ་རྒྱལ་རོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བཞུགས་གནས་སུ་དམིགས་ནས་བཏབ་པའོ། །ནཱ་ལེནྡྲ་བཏབ་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལོན་པ་མེ་མོ་ཡོས་ལ་འབྲས་ཡུལ་དུ་བཤད་པའི་གྲྭ་བཙུགས། དེ་ནས་ལོ་དྲུག་ལོན་པ་ཆུ་ཕོ་སྤྲེའུ་ལ་མཁས་གྲུབ་དོན་ཡོད་དཔལ་གྱིས་པཎ་ཁྱུང་ཚང་དུ་བཤད་གྲྭ་བཙུགས། དེ་ནས་ལོ་བཅོ་ལྔ་ལོན་པ་མེ་མོ་ཁྱི་ལ་གོ་བོ་རབ་འབྱམས་པས་རྟ་ནག་གསེར་གླིང་དུ་བཤད་གྲྭ་བཙུགས། བཤད་གྲྭ་གསུམ་པོ་འདི་ཐོག་མར་འཛུགས་པ་དང་བར་དུ་ཆགས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་བླ་ན་མེད་པ་ནི་ས་སྐྱོང་ནོར་བུ་བཟང་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་མཛད་པས། ཕྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཆོས་སྡེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་གོང་དཀར་རྡོ་རྗེ་གདན་ནི་ཐེག་ཆེན་ཆོས་རྗེའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱིས་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་རྣམ་རྒྱལ་གྱིས། མེ་ཕོ་སྤྲེའུའི་ལོ་ལ་བཏབ། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་བཤད་གྲྭ་ཚུགས་ཏེ། མདོར་ན་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་བཤད་གྲྭ་ཐོག་མར་བཙུགས་ནས། དབུས་གཙང་ཉིད་དུ་བཤད་གྲྭ་ཇི་ 16-10-8b ལྟར་ཚུགས་པའི་ཚུལ་རགས་རིམ་བརྗོད་པ་སྟེ། མདོ་ཁམས་དང་རྒྱ་ཧོར་དུ་དར་ཚུལ་ནི་རེ་ཤིག་འདིར་མ་བརྗོད་ལ། ས་སྐྱ་པས་ཉམས་ལེན་སྒྲུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པར་ཚུགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཉན་བཤད་བླ་ན་མེད་པ་ དེ་ལྟར་དུ་ཚུགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་གོ་འཕང་དང་གཞུང་ལུགས་སྔོན་གྱི་ལྷ་བཙན་པོ་དག་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཙམ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་ནི་འདིར་སྨོས་མ་དགོས་ལ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཚོགས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་དབུས་སུ་ལོ་རྒྱུས་གཏོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིགས་དུས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ་ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པའི་ཆོས་རྒྱུད་དང་གདུང་རྒྱུད་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞེས་གསུང་དགོས་པར་བཀས་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་རེད་མདའ་པ་ནི་ས་སྐྱ་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ། ཁྱད་པར་ཀུན་མཁྱེན་དོལ་པོ་བའི་ཆོས་རྒྱུད་པ་དག་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་། བསླབ་སྦྱངས་མཛད་པར་སྣང་ཡང་། ཕྱིས་གྲུབ་པའི་མཐའ་འཇོག་ཚུལ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྩ་འགྲེལ་ཕྱི་ནང་འདྲེས་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། འཁོར་ལོ་གསུམ་པའི་མདོ་དང་བྱམས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་སེམས་ཙམ་ལས་མ་འདས་པ་དང་། རྒྱུད་གསུམ་མན་ངག་དང་བཅས་པའི་ལྟ་བ་ཡང་སེམས་ཙམ་ལས་མ་འདས་པ་ཁོ་ནར་མ་ཟད། གསང་བ་འདུས་པའི་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་ཡང་བོད་སྔ་མས་སེམས་ཙམ་དུ་བཀྲལ་ཞེས་དང་། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ལྟ་བ་ས་དང་པོ་ནས་འདོར་དགོས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་གྱི་ལྟ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡང་འདོར་དགོས་པ་དང་། རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོ་དང་ཆོས་རྗེའི་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་བཤད་པ་འགའ་ཞིག་ལ་མཐིང་སླད་བྱེད་པར་སྣང་ངོ་། །བཤེས་གཉེན་དེ་ལ་སློབ་མ་གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམ་དུ་སྨྲ་བ་བདུན་དུ་གྲགས་པ་ལས། ཤར་བཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་དང་། རྩོད་པ་ཕུལ་ཕྱིན་དར་ 16-10-9a མ་རིན་ཆེན་གཉིས་དང་། བཀའ་བཅུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྒྱ་མཁར་ཀ་བཅུ་པ་དགེ་ལེགས་དཔལ་ཏེ། འདི་དག་ལ་ཙོང་ཁ་པ་ཡབ་སྲས་གསུམ་ཞེས་གྲགས་པ་དེས། སྔོན་བོད་ཀྱི་བཤད་རྒྱུད་པ་དང་སྒྲུབ་རྒྱུད་པ་མཐའ་དག་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཆེན་པོ་དང་པོར་འབྱེད་པ་དང་། བར་དུ་འཛིན་པ་དང་། ཐ་མར་ལུགས་སྔ་མ་དག་ཁྱད་དུ་བསད་པའི་གཏམ་ཆེན་པོས་མཐར་ཕྱིན་པར་མཛད་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་དེ་དག་ཡང་ཀློག་པ་བ་མཐའ་དག་གི་སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་དང་མཐུན་པར་སད་པས་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ལགས། དེ་ཡང་དུས་རེ་ཤིག་གི་ཚེ། སྟོད་ལུང་གནམ་རྩེ་ལྡང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དབུས་གཙང་གི་སྡེ་བདག་སོ་སོས་མཐུན་རྐྱེན་ཕུལ་ནས། ལོ་ཙཱ་བ་སྐྱབས་མཆོག །རེད་མདའ་བ། བཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ། ཆོས་རྗེ་རྣམ་གསུམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་བཀའ་དྲིན་ཆེའོ་ཞེས་གླེང་བ་དེ་ནི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བཤད་པ་མཛད་པ་ལ་འཕྲོས་ནས། བཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་ལམ་རིམ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྲོལ་འབྱེད་པའི་བཞེད་པ་དང་མཐུན་པར་ལོ་ཙཱ་བ་སྐྱབས་མཆོག་གིས་བསྐུལ་བ་དང་། ཁྱད་པར་འདུལ་བའི་བཅའ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཡི་གེར་འབྲིས
Chinese
既然如此，世界上的地位和法则比以前的拉达克国王更加卓越的原因，这里就不需要多说了。因为这个缘故，在如海洋般的僧团中讲述历史的人们，都必须奉旨说萨迦派的法统和血统对末法时代的众生恩德很大。此外，大善知识热达瓦是萨迦派的大善知识，特别是从一切智者多波瓦的法统中出家并学习。然而，最终确立宗见的方式是，时轮金刚的根本续和释续，内外混合的论著，以及三转法轮经和弥勒的诸法，都不超出唯识宗的见解。不仅如此，密宗的生圆次第的见解也不超出唯识宗。秘密集会的光明次第也被前藏人解释为唯识宗。自续中观的见解从初地开始就要抛弃，应成中观的见解在成佛时也要抛弃。而且，他对至尊策莫和法王的某些相状乘的说法也似乎有所歪曲。 这位善知识有七位以精通各种论典而闻名的弟子，其中有夏东宗喀巴大师、辩论无碍的达玛仁钦，以及精通《甘珠尔》的嘉喀喀居巴格勒巴。宗喀巴师徒三人因此而闻名，他们首先开创了有别于以前藏传佛教的讲经派和实修派的显密二宗的大车之道，中间坚持，最后以贬低旧宗派的言论而告终。这些佛法之语也与所有读者之前的习气相符，因此传遍了大部分藏地。而且，在某个时期，卫藏的施主们在托隆寺供养资具，洛扎瓦嘉措、热达瓦、宗喀巴大师、法王三位转法轮，恩德很大，这是在讲述显密教法时，宗喀巴大师以《菩提道次第》两种方式开创宗派的意愿相符，特别是洛扎瓦嘉措劝请，将律藏的学处写成文字。
English
Since it is so, there is no need to mention here how the status and laws of the world have become more outstanding than the previous Lha kings. For this reason, those who tell history in the midst of an ocean-like Sangha must be ordered to say that the Sakya school's Dharma lineage and bloodline are very kind to the beings of the degenerate age. Furthermore, the great spiritual friend Redawa is a great spiritual friend of the Sakya school, especially having renounced and studied from the Dharma lineage of Kunkhyen Dolpopa. However, the way of finally establishing philosophical views is that the root and explanatory tantras of the Kalachakra, treatises mixing inner and outer, and the Sutra of the Three Turnings of the Wheel of Dharma and all the teachings of Maitreya, do not go beyond the view of Cittamātra. Not only that, but the view of the generation and completion stages of the tantras also does not go beyond Cittamātra. The clear light stages of Guhyasamāja are also explained as Cittamātra by the early Tibetans. The view of Svātantrika-Madhyamaka must be abandoned from the first bhūmi, and the view of Prāsaṅgika-Madhyamaka must be abandoned even at the stage of Buddhahood. Moreover, he seems to distort some of the explanations of the characteristics of the Vehicle of Jecun Tsempo and Chöjé. This spiritual friend had seven disciples known for speaking extensively on various philosophical systems, among whom were Shar Tsongkhapa the Great, Darma Rinchen who was excellent in debate, and Gya Khar Kajuwa Gelek Pal, one of those who spoke on the Kanjur. These are known as the three Tsongkhapas, father and sons, who first created the great chariot tradition of both Sutra and Tantra, distinct from all the previous Tibetan explanatory and practice lineages, maintained it in the middle, and finally completed it with great words that belittled the old traditions. Those words of Dharma also awakened in accordance with the previous habitual tendencies of all readers, and thus spread to most of the Tibetan region. Moreover, at one time, the patrons of Ü-Tsang offered resources to Tolung Namtse Monastery, and Lotsawa Kyabchok, Redawa, Tsongkhapa the Great, and the three Chöjés turned the Wheel of Dharma, and it is said that they were very kind. This arose from the explanation of Sutra and Tantra, in accordance with Tsongkhapa the Great's intention to establish a tradition with the two stages of the Lamrim, and especially at the urging of Lotsawa Kyabchok, the precepts of the Vinaya were written down. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ནས་ཆོས་གྲྭ་སོ་སོ་བ་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་བཅས་ཏེ། འདུལ་བའི་ཕྱག་ལེན་འདི་ལྟར་མཛོད་ཅིག་པའི་ཞུ་ཕྲིན་འབུལ་བའི་ཕོ་ཉ་བ་མངགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དིང་སང་གི་བར་དུ་བྱིན་ལེན་དང་ལག་ཉ་དང་མཚམས་བཅོས་དང་ཞག་ལོན་དང་། གུང་ཚིགས་དང་སོག་འཇོག་དང་། རུང་ཆུ་དང་། སྔ་ཆབ་ཕྱི་ཆབ་དང་། མཆིལ་ལྷམ་དང་། ཆོས་གོས་ཀྱི་སྣམ་ཕྲན་དང་། ཟླུམ་པོར་བགོ་བ་དང་། གདིང་བ་དང་། ཡན་ལག་སྨད་ལྔའི་ཕྱག་དང་། ཞྭ་སེར་དང་། ཟླ་ཁམ་དང་། མྱོས་འགྱུར་ལ་བག་ཡོད་པར་ 16-10-9b བྱ་བ་རྣམས། སྔོན་ཤ་མིའི་ལག་ལེན་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཡང་བར་སྐབས་སུ་ནུབ་པས་གསོས་བཏབ་པར་གྲགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་བཞག་གཞན་གཉིས་པར་བྱུང་བ་དང་། ཡང་དྲུང་ཆེན་ཏའི་སི་ཏུས་ལྷ་སར་ཡོན་ཕུལ་ནས། ཇོ་བོ་དྲུང་དུ་གསང་བདེ་གུར་གསུམ། སྒ་སྐྱོར་ཟུལ་གསུམ་དང་ཚོགས་སྡེ་བཞི་སྤྱན་དྲངས། ཆོས་འཁོར་གྱི་རྣམ་བཞག་ལན་གཉིས་མཛད་པ་དང་། ཚལ་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མཛད་ཅེས་གྲགས་པ་དང་། འཇམ་དབྱངས་གུ་ཤྲཱིས་ཡར་ལུངས་སུ་རྗེ་བླ་མ་དམ་པ་ཐོག་མར་བཞུགས་སུ་གསོལ། ཆོས་སྡེ་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྩེས་ཐང་གི་འདུས་པའི་ཚོགས་སྤྱན་དྲངས། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་བཀའ་བགྲོ་བ་དང་གླེང་སློང་བར་མཛད་ནས། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སྔོན་བྱོན་པའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་བྱས་ཤེས་དྲིན་གཟོ་དང་། མ་འོངས་པ་ན་ས་སྐྱོང་འབྱོར་པ་ཅན་དང་བཤེས་གཉེན་ལེགས་བཤད་ཀྱི་མཐུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ཕྱག་སྲོལ་བཟང་པོ་ལ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་བརྗོད་ནས། ཁྱད་པར་དུ་ཁོ་བོས་ཆོས་འཆད་པའི་གྲྭར་ཞུགས་ནས་ལོ་ལྔ་བཅུ་ལོན་པ་ཤིང་མོ་ཡོས་ཀྱི་ལོ་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་གཞག་བགྱིས་པ་འདི་ནི། རྒྱུ་མཚན་དང་། དགོས་པ་དང་། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ཡིན་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་ཇི་ཙམ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བགྲོ་བ་གང་བྱས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཆོད་པ་ཇི་ཙམ་གྲུབ་པའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནོ། ཕྱི་མའི་དུས་འདིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་མིང་ཙམ་ཡང་ནུབ་པ་གསོ་ཞིང་སློང་བ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབྱེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ཀྱང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་དབྱེན་དུ་གྱུར་པའི་དུས་འདིར་བཀྲ་ཤིས་པ་དང་འཐུན་པའི་གསོ་སྦྱོང་གི་སྒོ་ནས་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་མི་མཐུན་པ་སྐད་དུ་སྒྲོག་ཀྱང་། ཕྱི་མའི་དུས་སུ་གྲགས་པ་དག་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ 16-10-10a པར་གྱུར་ནས། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་ཕྱེད་པ་དག་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །དགོས་པ་ནི། རང་རེས་ལོ་ཞེ་དགུ་ལོན་པ་མེ་ཕོ་སྤྲེའུའི་ལོ་ལ་ཆོས་སྡེའི་གཞི་བཙུགས། ས་ཕོ་སྤྲེའུའི་ལོ་ཚུན་ཆད་དུ་རང་
Chinese
然后，派遣使者向各寺院送去书信，详细规定了持戒的规范，并要求他们按照这些规范来做。因此，直到今天，寺院中仍然保留着接受布施、使用手巾、修补戒律、守持斋戒、共进午餐、储存食物、使用净水、早晚洗浴、穿鞋、缝制僧衣、穿圆领衣服、铺设坐垫、使用五种肢体语言、戴黄色帽子、使用漱口水以及对醉酒保持警惕等习惯。 据说，这些习惯在早期夏弥（Shami，指早期佛教僧侣）的实践中非常明确，但后来逐渐消失，现在又重新恢复，这可以被认为是第二次法轮的建立。此外，仲钦·大司徒（Drungchen Taisitu）在拉萨向觉沃（Jowo，指释迦牟尼佛像）供奉了礼物，并邀请了桑德古苏姆（Sangde Gursum，秘密、安乐、保护三尊）、嘎觉祖苏姆（Gakyur Zulsam，三种支持）和四个僧团。他举行了两次法轮的仪式。据说蔡巴（Tsalpa）也做了同样的事情。蒋扬·古施里（Jamyang Gushri）在雅隆（Yarlung）首次邀请杰·喇嘛·丹巴（Je Lama Dampa，宗喀巴）驻锡，并在早期寺院的基础上，邀请了泽当（Tsetang）的僧众集会，讨论和辩论三藏的教义，通过丰厚的供养和尊敬，对过去的珍贵教法表示感谢和尊重，并希望未来的统治者和具有智慧的善知识能够遵循这些优良的传统。 以上是一般性的叙述。特别地，我进入讲经学院学习了五十年，在木兔年举行了这次法轮的仪式，其中包含了原因、目的、时间和僧众集会的内容，以及所进行的佛法讨论和对三宝的供养。原因如下：在这个末法时代，即使是法轮的名称也几乎消失，为了恢复和振兴它；虽然出家人之间没有在见解和戒律上产生分歧，但在这个因贪图名利而产生分歧的时代，为了通过吉祥和谐的布萨（Gsojong）仪式来团结僧众；即使在宗派观点上存在分歧，但为了让那些在末法时代变得混乱，混淆不清，无法区分的人们能够生起辨别佛法的智慧。 目的是：我们在四十九岁时，即火猴年，建立了寺院的基础。从土猴年开始，我们...
English
Then, messengers were sent to various monasteries with letters detailing the regulations for upholding the Vinaya (discipline), instructing them to follow these practices. Thus, until today, monasteries have maintained the customs of accepting offerings, using hand towels, repairing vows, observing fasting, sharing lunch, storing food, using clean water, bathing in the morning and evening, wearing shoes, sewing monastic robes, wearing round-necked garments, laying out cushions, using five types of body language, wearing yellow hats, using mouthwash, and being mindful of intoxication. It is said that these practices were very clear in the early Shami's (early Buddhist monks) practices, but later gradually disappeared and are now being restored. This can be considered the establishment of the second Dharma wheel. In addition, Drungchen Taisitu offered gifts to Jowo (Shakyamuni Buddha image) in Lhasa and invited Sangde Gursum (Secret, Bliss, Protection three deities), Gakyur Zulsam (three supports) and four Sanghas (monastic communities). He held the Dharma wheel ceremony twice. It is said that Tsalpa also did the same. Jamyang Gushri first invited Je Lama Dampa (Tsongkhapa) to reside in Yarlung and, on top of the earlier monasteries, invited the assembly of Tsetang, discussing and debating the teachings of the Tripitaka (three baskets of Buddhist scriptures). Through abundant offerings and respect, he expressed gratitude and respect for the precious teachings of the past and hoped that future rulers and wise spiritual friends would follow these excellent traditions. The above is a general narrative. In particular, I entered the teaching monastery and studied for fifty years. This Dharma wheel ceremony, which I performed in the Wood Rabbit year, includes the reasons, purposes, time, the content of the Dharma discussions with the Sangha assembly, and the offerings made to the Three Jewels. The reasons are as follows: In this degenerate age, even the name of the Dharma wheel has almost disappeared. In order to restore and revitalize it; although there is no division among the Sangha in terms of views and discipline, in this era of division due to greed for fame and gain, in order to unite the Sangha through the auspicious and harmonious Uposatha (Gsojong) ceremony; even if there are differences in sectarian views, in order to generate the wisdom of discriminating Dharma for those who have become confused and indistinguishable in the degenerate age. The purpose is: We established the foundation of the monastery at the age of forty-nine, in the Fire Monkey year. From the Earth Monkey year onwards, we... --------------------------------------------------------------------------------