Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc105ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཡི་གེ་གཟུ་བོར་གནས་པའི་མཛངས་པ་དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། 16-10-1a ༄༅། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཡི་གེ་གཟུ་བོར་གནས་པའི་མཛངས་པ་དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཡི་གེ་གཟུ་བོར་གནས་པའི་མཛངས་པ་དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། 16-10-1b ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྷཾ། གང་ཡང་འདི་ན་ཕན་དང་བདེ་བ་ཡི། །ལམ་སྲོལ་འབྱེད་ལ་འགྲུས་པ་མི་ལྷོད་པར། །ཉི་མའི་གཉེན་ཞེས་གྲགས་པའི་འོད་སྟོང་གིས། །སྲིད་གསུམ་ཉིན་མོར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་བདག་པོའི་མེ་ཏོག་མདའ། །དལ་བུར་ཞུགས་པའི་སྙིང་གི་ལང་ཚོ་མ། །རྨོངས་པའི་མུན་ཆེན་མཛའ་བོའི་དབང་གྱུར་ནས། །བསྟན་པའི་ཉིན་བྱེད་མུན་པའི་ལམ་དུ་གཤེགས། །དེ་ནས་རྣམ་དཔྱོད་ཡངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །ལུང་རིགས་ཉི་ཟླའི་འགྲོས་ཆེན་གཉིས་བཤམས་པས། །མདོ་སྔགས་བསྟན་པའི་པད་ཚལ་སྐྱོང་བ་དང་། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཀུ་མུད་རྒྱས་རྒྱུར་ཅིག །ཅེས་ཤིས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། སྐབས་སུ་བབ་པ། སྤྱིར་བསྟན་པའི་ཉི་མ་ཤར་བ་ན་མི་ནུབ་པར་འཛིན་པ་དང་། རེས་འགའ་ནུབ་པ་ན་མྱུར་དུ་འཆར་བའི་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་རང་རེའི་སྟོན་ 16-10-2a པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེས་དང་པོར་གདུལ་བྱ་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང་། བར་དུ་སྨིན་པ་དང་། མཐར་གྲོལ་བར་མཛད་པའི་གསུང་གི་སྒོ་དེ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ཚིག་བློ་ལ་འདོན་པས་བཏོན་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་དྲི་མར་གྱུར་པ་སུན་ཕྱུང་བ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་ཏེ་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་ལ་ནི་བཀའ་བསྡུ་བ་རིམ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསྟན་པ་འཛིན་པ་དང་དྲང་ངེས་འབྱེད་པར་ལུང་བསྟན་པའི་སློབ་དཔོན་དག་དང་། དེའི་སློབ་མ་དང་ཉིང་སློབ་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་དང་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གནས་སུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚོགས་གསར་དུ་མཛད་པ་དང་། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཉིད་ཀྱི་ཆད་པ་གསོ་བ་དང་། མ་དག་པ་སུན་ཕྱུང་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་དར་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་ཀླུའི་ཡུལ་ནས་ཡུམ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། སའི་སྟེང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་ལན་གསུམ་དུ་བསྒྲགས་པ་དང་། ཐོགས
Chinese
大班智达释迦确丹教言集skc105 如何转法轮之论著，名为智者喜宴 嗡 索斯帝 悉昙 (藏文：ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷཾ།，梵文天城体：ओṃ स्वस्ति सिद्धम्，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就)。无论何处，凡利益与安乐之路，不懈开辟者，以‘日之亲友’之名广为人知的光芒万丈者，向照亮三有（ संसार，saṃsāra，轮回）之日光致敬！ 他化自在天的花箭之主，温柔射入心房的青春少女，被无明黑暗的亲友所掌控，教法的日光步入黑暗之路。 此后，在广阔的智慧天空中，陈设着经论与理证日月般伟大的运行，滋养着显密教法的莲园，促使闻思修的睡莲盛开。 如是吉祥语先导之后，进入正题。一般来说，教法之日升起时，为了不使其衰落，有时衰落时，为了迅速升起，而生起智慧与精进的力量，这被称为‘转法轮’。 而且，我们自己的导师，具备大悲心的导师，首先使所化众生进入正道，中间使其成熟，最终使其解脱，这些言教之门被称为转法轮三次。 此后，阿罗汉（梵文：अर्हत्，arhat，断尽烦恼，证得解脱的圣者）具备法眼，获得不忘陀罗尼（梵文：धारणी，dhāraṇī，总持）者，背诵三藏（梵文：त्रिपिटक，tripiṭaka，佛教经典的总称）之词，这被称为诵出。 此后，对于善说之律藏（梵文：विनय，vinaya，佛教戒律）中的污垢进行驳斥，这被称为破斥。 此后，将三藏写在书本上并供奉起来，这被称为结集三次。 此后，被授记为教法持有者和辨别正误者的导师们，以及他们的弟子和再传弟子们，对于佛语和可信之处没有区别地新造论典，弥补佛语的缺失，驳斥不正确之处，从而使珍贵的教法兴盛并长久住世。 例如，圣者龙树（梵文：नागार्जुन，Nāgārjuna）从龙宫迎请般若波罗蜜多经（梵文：प्रज्ञापारमितासूत्र，Prajñāpāramitāsūtra）后，在地上发出三次狮子吼，以及...
English
Collected Teachings of the Great Scholar Shakya Chokden skc105: A Treatise on How the Turning of the Wheel of Dharma is Accomplished, Called 'A Feast for the Wise' Oṃ Svasti Siddham (藏文：ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷཾ།，梵文天城体：ओṃ स्वस्ति सिद्धम्，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ，Meaning: Om, may there be well-being, may there be accomplishment). Wherever there is a path of benefit and happiness, to those who tirelessly strive to open it, to the light of the one known as 'Friend of the Sun,' I pay homage, who makes the three realms ( संसार，saṃsāra，cyclic existence) into daylight! The flower-arrow lord of the Paranirmita-vasavartin (他化自在天), the youthful maiden of the heart gently entered, controlled by the friend of the great darkness of ignorance, the sun of the teachings departs on the path of darkness. Thereafter, in the vast sky of discernment, displaying the great movements of the sun and moon of scripture and reason, may it nurture the lotus garden of the sutra and tantra teachings, and cause the water lilies of hearing, thinking, and meditating to bloom. After such auspicious words as a prelude, we come to the matter at hand. In general, when the sun of the teachings rises, to prevent it from setting, and when it sometimes sets, to quickly generate the power of wisdom and diligence to make it rise, this is what is termed 'turning the wheel of Dharma'. Moreover, our own teacher, endowed with great compassion, first causes disciples to enter the path, in the middle causes them to mature, and finally causes them to be liberated; these doors of speech are called the three turnings of the wheel of Dharma. Thereafter, Arhats (梵文：अर्हत्，arhat，one who has destroyed the defilements and attained liberation) possessing the eye of Dharma, having obtained unfailing dharanis (梵文：धारणी，dhāraṇī，retention), reciting the words of the Tripitaka (梵文：त्रिपिटक，tripiṭaka，the three collections of Buddhist scriptures) from memory, this is called recitation. Thereafter, refuting the impurities in the well-spoken Vinaya (梵文：विनय，vinaya，Buddhist monastic discipline), this is called refutation. Thereafter, writing the Tripitaka in books and enshrining them, this is called the three councils. Thereafter, the teachers who were prophesied to be holders of the teachings and discriminators of the definitive and interpretable, and their disciples and grand-disciples, newly composed treatises without differentiating between the Buddha's words and reliable sources, replenishing what was lacking in the Buddha's words, and refuting what was incorrect, thereby causing the precious teachings to flourish and remain for a long time. For example, the venerable Nagarjuna (梵文：नागार्जुन，Nāgārjuna) invited the Prajñāpāramitā Sutra (梵文：प्रज्ञापारमितासूत्र，Prajñāpāramitāsūtra) from the land of the nagas, and roared three times like a lion on the earth, and... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་མེད་ཞབས་ཀྱིས་དགའ་ལྡན་ནས་བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་སྤྱན་དྲངས། ས་སྡེ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཕྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། ། 16-10-2b སྤྱིར་འཕགས་ཡུལ་དུ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚོགས་སྔ་ཤོས་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དག་སྟེ། དེ་ནང་ནས་སྒྲ་དང་གསོ་བ་རིག་པ་དང་། སྙན་དངགས་དང་སྡེབ་སྦྱོར་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་མར་ཁས་ལེན་པས། ནང་པའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་དག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་མཛད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །བསྟན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མངོན་པ་སྡེ་བདུན་དུ་གྲགས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྲོལ་སྔ་ཤོས་ཡིན་པར་འཆད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚིག་གི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མ་ནི། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་གསུམ་བཀའི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་སོ་སོར་མཛད་པ་རྣམས་དང་། ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དགོངས་འགྲེལ་མཛད་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། རྩོད་པ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་པོ་རྣམས་ལ་ནི་འཛམ་གླིང་གི་རྒྱན་ཞེས་གྲགས་ཤིང་། དེ་ལ་སོགས་པ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཤན་ཏི་པ་དང་། འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་ཡན་ཆད་རྩོད་པ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་བཅོས་སྐར་མའི་ཚོགས་ཙམ་གྱིས་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་དར་ཞིང་རྒྱས་པ་དང་མི་ནུབ་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཐོག་མར་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང་། བསྡུ་བ་པོས་བསྡུས་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩམས་པ་སྟེ་ཐུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་རིམ་པ་འཕགས་ཡུལ་དུ་བྱོན་པ་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་གསུམ་པོ་དེ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་ཡུལ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་བསྟན་པ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་སམ་གསུམ་ལ་ཁད་ཉེ་བ་ཙམ་དུ་གནས་ཟིན་པ་དེའི་ཚེ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་བོད་ཁ་བ་ཅན་གྱི་ལྗོངས་སུ་བསམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་བཞེས་ནས། ཤཱཀྱ་མུ་ནེའི་སྐུ་སྟོན་པ་ 16-10-3a ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གནས་པ་མཛད་པ་དེ་སྤྱན་དྲངས། དེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་མཐུ་ལས་ཆོས་རྒྱལ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་བ་མཚོ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་པདྨ་འབྱུང་གནས་སྤྱན་དྲངས། བཻ་རོ་ཙ་ན་དང་། ཀ་ཅོག་ཞང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་སྤྲུལ་པའི་ལོ་ཙཱ་རང་གི་ངང་གིས་བྱོན། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་མང་དུ་བསྒྱུར། ཨཽ་ཏནྟ་པུ་རིའི་བཞེངས་ཚུལ་དང་། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་གྲྭ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་ཚུལ་དཔེར་བླངས་ནས། དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁངས་ཆེན་པོ་རི་རབ་དང་མཚུངས་པ། མཐའ་བསྐོར་དུ་གླིང་བཞི་གླིང་ཕྲན་བརྒྱད་དང་མཚུངས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་སོ་སོར། སྡོམ་པ་འབོགས་ལེན་གྱི་གྲྭ་དང་། འདུལ་བའི་ཁྲི
Chinese
无垢友（Vimalamitra）从兜率天（Tushita）迎请慈氏五论（Maitreya's Five Treatises），如同以五部论等论著开创了车轨（佛教传承）。 总的来说，在印度，最早的论著是吠陀（Vedas）论著。其中，声明（grammar）、医方明（medicine）、诗学（poetry）和韵律学（prosody）等，被内外道的术语使用者都认为是衡量标准。因此，佛教的论著作者也将其作为解释佛陀教义的辅助手段，这种情况非常普遍。就此教法本身而言，被称为《阿毗达磨七论》是最早的论著传统。大乘的词句论著的开端是，圣者龙树（Nagarjuna）分别著述了诠释三转法轮教义的论著，以及无著（Asanga）著述了主要诠释第三转法轮教义的论著。那些著述无诤论著的人被称为‘赡部洲之庄严’。像寂天（Shantideva）和无畏生（Abhayakaragupta）等大智者，以如繁星般的无诤论著，使珍贵的教法得以弘扬、兴盛且不衰败。如此，最初是导师（佛陀）宣说，结集者（编纂者）结集，论著作者们创作，即佛陀法轮在印度流转的次第，简而言之就是这三者。如是，在圣地（印度），三藏的教法存在了两三千年之久。这时，圣观世音自在（Avalokiteshvara）有意识地化生于雪域西藏，迎请了释迦牟尼佛亲自加持的佛像。 凭借其加持力，法王赤松德赞（Trisong Detsen）迎请了菩提萨埵寂护（Shantarakshita）和化身莲花生（Padmasambhava）。毗卢遮那（Vairochana）和噶、焦、香三位等化身译师自然而然地出现。翻译了包括三藏及其注释在内的大量显密教法。效仿邬丹陀补梨寺（Otantapuri）的建造方式，以及闻、思、修三大寺院的模式，在中心建造了如同须弥山般巨大的金刚界坛城，周围的各个寺院如同四大部洲和八小洲。设立了授戒的僧团和持律的讲堂。
English
Vimalamitra invited the Five Treatises of Maitreya from Tushita, like opening the chariot path with treatises such as the Five Categories of Grounds (Sa-sde lnga). Generally, in India, the earliest collections of treatises were the Vedic treatises. Among them, grammar, medicine, poetics, and prosody are acknowledged as standards by those who use terminology both internally and externally. Therefore, many Buddhist treatise writers also used them as branches to explain the intention of the Buddha's teachings. As for this teaching itself, it is explained that what is known as the Seven Treatises of Abhidharma is the earliest tradition of treatises. The beginning of the treatises of words of the Great Vehicle is that Lord Nagarjuna wrote treatises explaining the intention of the Three Turnings of the Wheel of Dharma, and Asanga wrote explanations mainly focusing on the Third Turning. Those who wrote treatises free from disputes are known as 'Ornament of Jambudvipa.' Great scholars such as Shantideva and Abhayakaragupta, with a constellation of treatises free from disputes, made the precious teachings flourish, prosper, and not decline. Thus, initially, the Teacher (Buddha) spoke, the compilers compiled, and the treatise writers composed, which is the order of the turning of the Wheel of Dharma of the Sage (Buddha) in India, briefly just these three. Thus, in the sacred land (India), the teachings of the Three Baskets (Tripitaka) remained for nearly two or three thousand years. At that time, the noble Avalokiteshvara consciously took birth in the snowy land of Tibet, and invited the statue of Shakyamuni Buddha that the Teacher himself had consecrated. Through the power of its blessings, King Trisong Detsen invited Bodhisattva Shantarakshita and the emanation Padmasambhava. Vairochana and the three of Ka, Chog, and Zhang, etc., naturally appeared as emanation translators. They translated many outer and inner secret mantra teachings, including the Three Baskets and their commentaries. Taking as examples the construction style of Otantapuri Monastery and the manner in which the three great monasteries of hearing, thinking, and meditating existed, in the center they built a great Vajradhatu mandala equal to Mount Meru, and around it, each monastery was like the four continents and eight subcontinents. They established monastic communities for taking vows and halls for Vinaya lectures. --------------------------------------------------------------------------------