Tibetan
རྗེ་བཙུན་གོང་མ་མཐའ་དག་གི་བཀའ་འབུམ་སོགས་གསུང་རབ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཞེངས། རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་རྣམ་གཞག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡང་མཛད། དགོན་གོང་འོག་གཉིས་ཀྱི་གདན་ས་གཏད་རྗེས་སུ། སྤྱིར་ཆོས་གསན་པ་རྒྱ་ཆེ་མོད། 16-7-7b འཕན་ཡུལ་དང་། དབུ་རུ་སྟོད་སྨད་ཀྱི་གནས་སོ་སོ་བ་མང་པོ་རྣམས་སུ་དབང་བསྐུར། རྗེས་གནང་། ཁྲིད་བཀའ་ཆེ་ཆུང་སོ་སོ་བ། མདོ་སྔགས་ཀྱི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་མང་པོའི་ལུང་། བླ་མ་གོང་མའི་བཀའ་འབུམ་སོ་སོའི་ལུང་བཤད་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་མཛད་པས། མངའ་རིས་དང་དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སློབ་མའི་ཚོགས་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་རྗེས་སུ་བཟུང་ཞིང་། ཕན་ཐོགས་པ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བས་བསྟན་པའི་གསལ་བྱེད་རབ་ཏུ་མང་པོ་དང་། མི་ཆེ་དགུ་ཀུན་གྱི་བླ་ན་རབ་ཏུ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རང་ལོ་བཞི་བཅུ་ཞེ་གསུམ་པ་མེ་མོ་ཕག་གི་ལོ་ལ། སྔོན་རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན། ཤྲཱི་ན་ལེནྡྲའི་ཁྲི་ཐོག་ཏུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཕེབས་སོ། །གདན་ས་དེར་ལོ་དྲུག་བཞུགས་པའི་ཆོས་དུས་གཉིས་པོ་ལ། སྔ་ཆོས་དང་ཕྱི་ཆོས་གཉིས་ཀ་རྒྱན་རྩ་འགྲེལ། རྣམ་བཤད་ཚིག་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་སྤྱི་དོན་དང་གཞུང་དོན་མཐའ་དག་ཐུགས་ལ་ཆུབ་པར་མཛད་ནས་ཚར་རེ་གསུངས། གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། གསན་མཁན་མང་དུས་སྟོང་ཟིན་དང་། ཉུང་དུས་སུའང་དྲུག་བརྒྱ་ཡན་ལ་ཚར་རེ་མ་ཆག་པ་གསུངས་ཤིང་། ཉུང་ཤོས་ལ་དགོས་པའི་དབང་གིས་རེས་འགའ་ཚར་གཉིས་གསུམ་རེ་གསུང་བའང་མཛད། དེ་དག་གི་བར་མཚམས་སུ་དབང་བཀའ་དང་རྗེས་གནང་། བཤད་བཀའ་དང་བཤད་ལུང་། རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་སོགས་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་མཛད་པས། མདོར་ན་གདན་སར་ཇི་སྙེད་བཞུགས་པའི་རིང་ལ་སྐུ་མཚམས་དམ་པར་བསྡམས་པ་སོགས་སོ་དལ་གྱི་བགྱི་བ་གང་ཡང་མ་མཛད་དོ། །དེ་སྐབས་སུ་དངུལ་གདུང་རིན་པོ་ཆེ་སྔར་བཞུགས་པ་དེ་ལ་བཟོ་བཅོས་སུ་མཛད་དེ། རྒྱུ་དང་བཀོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྒྲུབས་པ་དང་། ཉག་བྲེ་ཤེས་རབ་དཔལ་གྱིས་བཞེངས་པའི་བཀའ་འགྱུར་དགོན་པར་འབུལ་བའི་ཞལ་ཏ་དང་གནང་སྦྱིན་མཛད་ནས་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་། ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་ 16-7-8a སྤྱོད་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་པ་རྣམས། སྤྱིར་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་མཆོད་པ། ཆོས་འབྲེལ་ཞུས་པ་རྣམས་ལ་ཟླ་དུས་ཀྱི་མཆོད་འབུལ། བསྟན་པའི་གསལ་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་འཆད་ཉན་པ་རྣམས་ལ་གནང་སྦྱིན། བློ་གསལ་བའི་དོན་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་བསྔོ་བ་གྲངས་དུ་མ་ཕྱག་ལེན་མཛད་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ་བཅུ་བཞིའི་དུས་ཆེན་སྔར་སྲོལ་ལས་རྒྱ་དཔངས་བསྟོད་པ་དང་བདེ་དགྱེས་གསང་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་ནས། གསང་སྔགས་འཛིན་པ་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་མཆོད། ཞག་སྦྲེལ་དུ་མཛད་པ་སོགས་ཀྱི་སྲོལ་ཚུགས་པར་མཛད་དོ། །གདན་ས་དེར་གདན་ཆགས་རིང་ལ་
Chinese
他建造了无数的著作，包括所有至尊上师的文集，并多次举行盛大的就职典礼和仪式。在将上下寺院的住持之位传给他人之后，他广泛地听闻佛法。 在安域（'Phan-yul，地名），以及卫茹（dbU-ru，地名）上下部的许多地方，他分别给予灌顶、随许、大小教导，以及许多经部和密部的教言和论著的传承，以及上师文集的传承和讲解。因此，他摄受了来自阿里（mNga'-ris，地名）、卫藏（dbUs-gtsang，地名）和康区（Khams-gsum，地名）的大量弟子，并以深刻而广大的利益，成为许多佛法的弘扬者，以及所有伟人的至尊上师。之后，在他四十三岁，火猪年，正如全知者（Thams-cad mkhyen-pa，指宗喀巴）预言的那样，他被迎请至吉祥那烂陀寺（ShrI na lendra）的法座。 在那烂陀寺的六年里，在两个佛法时期，他完整地掌握了早晚的佛法，包括根本论和注释，以及清晰阐释词义的释论，并讲述了一遍。他完整地传授了所有珍贵的口头教导，听众多时超过一千人，少时也有六百人以上，无一遗漏。有时，为了满足少数人的需求，他甚至会传授两三遍。在这些间隙中，他不断地给予灌顶、传承、讲解和口传，以及授沙弥戒和比丘戒等。总之，在他担任住持期间，他没有进行闭关等任何闲暇之事。 当时，他对原有的银塔（dung）进行了修缮，使其在材料和装饰上都更加完美。他还指示并捐赠了聂哲·喜饶贝（Nyag-bre shes-rab dpal）建造的《甘珠尔》（bKa'-'gyur）到寺院，并迎请了它。如雨般降下的物质财富，普遍用于供养上师和三宝，为参加佛法活动的人们提供每月供养，为弘扬佛法者提供资助，并为有智慧的求学者提供许多祈愿。特别是，他扩大了十四日的节日规模，并建造了胜乐金刚（bDe-mchog）、喜金刚（dGyes-pa rdo-rje）和密集金刚（gSang-ba 'dus-pa）的坛城，由一百多位密宗行者进行修法和供养，连续数日举行，从而开创了这种传统。在他担任那烂陀寺住持期间，
English
He constructed countless works, including the collected writings of all the supreme masters, and repeatedly performed grand inaugurations and ceremonies. After entrusting the seats of the upper and lower monasteries to others, he listened extensively to the Dharma. In many places in 'Phan-yul, and the upper and lower parts of dbU-ru, he separately bestowed empowerments, subsequent permissions, major and minor teachings, and transmissions of many sutras and tantras, as well as commentaries, and transmissions and explanations of the collected writings of the previous masters. Therefore, he took under his care a vast assembly of disciples from mNga'-ris, dbUs-gtsang, and Khams-gsum, and with profound and extensive benefits, he became a great illuminator of the teachings, and the supreme master of all great beings. Then, in his forty-third year, the Fire Pig year, as predicted by the Omniscient One (Thams-cad mkhyen-pa, referring to Tsongkhapa), he was invited and proceeded to the throne of glorious Nalanda (ShrI na lendra). During the six years at Nalanda, in both Dharma periods, he fully mastered both the early and late Dharma, including the root texts and commentaries, and the commentaries that clearly explain the meaning of the words, and recited them once. He completely transmitted all the precious oral teachings, with audiences exceeding a thousand people at times, and no less than six hundred at others, without omission. Sometimes, to meet the needs of a few, he would even transmit them two or three times. In between these, he continuously gave empowerments, transmissions, explanations, and oral transmissions, as well as ordinations for novices and fully ordained monks. In short, during his tenure as abbot, he did not engage in any leisurely activities such as strict retreats. At that time, he renovated the existing silver stupa (dung), making it more perfect in materials and decoration. He also instructed and donated the Kangyur (bKa'-'gyur) built by Nyag-bre shes-rab dpal to the monastery, and invited it. The material wealth that rained down like rain was generally used to make offerings to the guru and the Three Jewels, to provide monthly offerings to those who participated in Dharma activities, to provide support to those who illuminated the teachings, and to make numerous dedications for intelligent seekers. In particular, he expanded the scale of the fourteenth-day festival and constructed the mandalas of Chakrasamvara (bDe-mchog), Hevajra (dGyes-pa rdo-rje), and Guhyasamaja (gSang-ba 'dus-pa), with more than a hundred tantric practitioners performing sadhana and offerings, holding them for consecutive days, thereby establishing this tradition. During his tenure at Nalanda, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
དུས་བདེ་ཞིང་། འཁྲུག་པ་མེད། གྲྭ་རྒྱུན་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱས་ཤིང་། དམ་པའི་ཆོས་འཕེལ་བར་མཛད། འབྲུག་གི་ལོ་ལ་ཆོས་རྗེ་གུང་རུ་བའི་ཕྱག་ཏུ་གདན་ས་གཏད། གཟིམས་ཁང་ན་སྔར་མེད་ཀྱི་ཐབ་ཆས་དང་གདན་ཆ་སོགས། གདན་ས་ན་རིམ་གྱི་རྒྱུན་ལ་ཕན་པའི་དགོངས་པ་མཛད། དེ་ནས་ཀྱང་ལོ་ལྔའི་བར་དུ་བཤད་བསྒྲུབ་སྤེལ་མར་མཛད་དེ། མདོར་ན་གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེ་རྐྱང་པའང་ཚར་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་ཙམ་གསུངས་པར་གྲགས་སོ། ། ༈ བརྒྱུད་པ་འཛིན་པའི་བུ་སློབ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཚུལ། གཉིས་པ་རྒྱུད་འཛིན་གྱི་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ནི། གོང་དུ་ཇི་སྐད་སྨོས་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གསུངས་པ་རྣམས་ཉན་ནས་རང་གི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱས་པའི་སློབ་མ་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་གྲངས་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ལྟ་བས་བཀར་བཏགས་པ་བཞི་དང་། སྤྱོད་པས་བཀར་བཏགས་པས་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པའི་སློབ་མ་ནི་འབུམ་ཕྲག་གི་གྲངས་ལས་ཀྱང་བརྒལ་བར་མངོན་ཏེ། ཐོག་མ་རྒྱལ་ལྷ་ཁང་གི་མཁན་པོར་ཕེབས་པ་ནས་བཟུང་ནས། དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་གཞན་དག །དགེ་བསྙེན་དང་། བསྙེན་གནས་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། དགེ་ཚུལ་དང་། 16-7-8b བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་གའི་སྲོལ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་བླ་མ་སོ་སོའི་གསུང་འབུམ་གྱི་ལུང་ཙམ་ཉན་པ་ནི་བགྲངས་བ་ལས་འདས་ཤིང་། དེ་དག་གིས་ཀྱང་རང་རང་སོ་སོའི་གནས་སུ་བློ་ནུས་དང་འཚམས་པར་སྡོམ་རྒྱུད་དང་ལུང་རྒྱུན་འཛིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དག་ཡོད་པར་ངེས་ཤིང་། རྒྱུ་དུས་ཀྱི་དབང་གི་ཆོ་གས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ནས། ཁྲིད་ཕྲན་སོ་སོ་བ་དག་གི་བརྒྱུད་པ་འཛིན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེ་ཚར་དེ་ཙམ་ཞིག་གསུངས་པ་ལའང་། སློབ་མའི་གྲངས་ནི་ཕལ་ཆེར་བརྒྱ་ཙམ་ལས་ལྷག་པ་ངེས་པ་ལ་གསུངས་ཤིང་། ཉན་པ་པོ་དེ་དག་གིས། བོད་དང་བོད་ཆེན་གྱི་ཡུལ་ཁམས་སོ་སོ་བ་རྣམས་སུ། མ་མཐའ་ཐུན་བཞི་ཚུན་ཆད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང་། རང་རང་གི་བློ་ནུས་དང་ཕན་སེམས་དང་འཚམས་པར། སློབ་མ་དང་ཉིང་སློབ་ཏུ་གྱུར་པ་དག་ལ་བརྒྱུད་པ་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་ངེས་པས་སོ། །དཔེར་ན་དབུས་གཙང་གི་དགོན་ཕྲན་སོ་སོ་བའི་བླ་མ་དང་། བཤད་ཉན་པ་དང་། དབོན་པོ་དང་། ཡིད་རབ་ཏུ་གཞུངས་པ་གཞན་ཡང་མང་པོ་དག་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཤྲཱི་ནཱ་ལེནྡྲ་རྐྱང་པའི་ཉན་བཤད་པ་དུས་དེར་གསུང་ངག་གསན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེང་སང་ཡང་གསུང་ངག་གི་བརྒྱུད་པ་བཟུང་ཞིང་། ཟླ་དུས་ཀྱི་མཆོད་པ་འབུལ་བར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ།
Chinese
时世安乐，没有战乱，僧团和受用资具兴盛，圣法得以弘扬。在龙年，将寺院住持之位传给了法主贡如巴（Gungruwa）。在寝宫中，增设了前所未有的炉灶设备和坐垫等，并为寺院的长期发展着想。此后五年间，交替进行讲经和修行。总而言之，据说仅口传心法（Gesung Ngag Rinpoche）就宣讲了大约二十三次。 传承持有者的弟子是如何出现的？ 第二，传承持有者的弟子是如何出现的？如前所述，听闻了所宣讲的各种佛法后，那些使自身相续成熟的普通弟子不值一提。那些对佛法精进出家，以见解和行为使自身相续完全成熟的弟子，显然超过了十万之众。从最初担任嘉拉康（Gyalhakang）的住持开始，直到圆寂之间，其他的修行者，以及居士、八关斋戒者、出家者、沙弥、 比丘，都依靠两种菩提心仪轨，发起无上菩提心，仅仅听闻显密经论和上师们的著作传承，就已经数不胜数。这些人也在各自的处所，根据自己的智慧和能力，持有戒律传承和教法传承，无论是公开还是秘密，都有非常多的人。由于因缘和合，完全成熟后，更不用说持有各种口诀传承了。仅仅是口传心法就宣讲了那么多次，每次听法的弟子几乎都超过百人。那些听法者，在西藏和整个藏区，至少都努力进行一日四座的瑜伽修行，并且根据自己的智慧、能力和利他心，让弟子和亲近弟子持有传承。例如，卫藏（U-Tsang）各个小寺院的住持、讲法者、侍者，以及其他许多虔诚的人，更不用说了。仅仅是香那烂陀寺（Shri Nalendra）的讲法者，当时听闻口传心法的人，现在仍然持有口传心法的传承，并且公开供奉每月例行的供养，就像这样。
English
The times were peaceful and without conflict, the Sangha and the assembly of resources flourished, and the holy Dharma was propagated. In the year of the Dragon, the position of abbot was entrusted to Chöje Gungruwa. In the chambers, unprecedented cooking facilities and cushions were added, and thoughts were given to the long-term benefit of the monastery. For the next five years, he alternated between teaching and practice. In short, it is said that the Oral Transmission (Gesung Ngag Rinpoche) alone was taught about twenty-three times. How did the disciples who hold the lineage come about? Secondly, how did the disciples who hold the lineage come about? As mentioned above, after listening to the various aspects of the Dharma that were taught, not to mention the countless ordinary disciples who matured their own minds. Those who had properly ordained into the Buddha's teachings, and who had fully matured their minds through the four hallmarks of view and the hallmarks of conduct, numbered more than a hundred thousand. From the time he first became the abbot of Gyalhakang, until he passed away, other practitioners, as well as lay practitioners, those observing the eight precepts, the ordained, novices, bhikshus, relied on the two traditions of the Bodhicitta ceremony, generating the mind of supreme enlightenment, and merely listening to the transmissions of the sutras, tantras, treatises, and the collected works of the various lamas was beyond counting. These individuals also, in their respective places, held the lineage of vows and the lineage of teachings in accordance with their intelligence and abilities, both openly and secretly, and there were certainly many. Having fully matured through the power of the circumstances of cause and time, not to mention holding the lineage of various minor instructions. Even for the Oral Transmission, which was taught so many times, the number of disciples who listened was almost certainly more than a hundred. Those who listened, in Tibet and throughout the Tibetan region, at least diligently practiced four sessions of yoga a day, and in accordance with their intelligence, abilities, and altruism, they certainly allowed disciples and close disciples to hold the lineage. For example, the lamas of the various small monasteries in U-Tsang, the teachers, the nephews, and many other devoted individuals, not to mention them. Even the lecturers of Shri Nalendra alone, those who heard the Oral Transmission at that time, still hold the lineage of the Oral Transmission today, and openly offer monthly offerings, just like that. -------------------------------------------------------------------------------- །