Tibetan
་སྣང་གི་ཚད་མ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཉིད་དང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཚད་མ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཚད་མ་ནི་རྒོལ་བ་གཞན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་དེའི་ཚེ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་པའི་ཚད་མ་དེ་ཡང་། རྟགས་དཔེ་གཞི་གསུམ་དང་ཁྱབ་འབྲེལ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ལ་ལྟོས་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པས་སྐབས་དེར་ཚད་མའི་གོ་ཆོད་ལ། རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་འཇལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གོ་ཆོད་པར་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་འདོད་ལ། ཚུལ་ 14-4-13a གསུམ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་ན། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད་པར་ཟླ་བས་བཞེད་པ་ནི་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་གཅིག་ཡིན་ནོ། ། ༈ དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་འཐད་པ། གཉིས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁས་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ། མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ལ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཚེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁས་ལེན་པའི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྐབས་འདིར། དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཙམ་གྱི་མེད་པར་དགག་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཡང་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པས་སོ། །འདི་ལ་ནི་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་གཞན་དང་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཡང་སྲིད་མོད། དེ་ལྟར་བཅད་པ་དེ་མེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དངོས་ཀྱི་འགལ་ཟླ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་དེ་ཉིད་འདིར་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཡང་ཐེག་དམན་དང་ཐུན་མོང་བའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཙམ་ཞིག་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དུ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ལ། བདེན་མེད་དུ་ཞེན་པའི་མཚན་འཛིན་དང་བཅས་ཤིང་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པས་མཐོང་སྤངས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་མ་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་སྤྱིར་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མི་བསླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། བུམ་པ་བདེན་སྟོང་དེ་བུམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་འཕགས་པས་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་དང་། རྗེས་མཐུན་པ་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་གཉིས་ལས་དང་པོའི་ངོར་མི་བདེན་ཡང་གཉིས་པའི་ངོར་བདེན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་འདི་ལྟར། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མི་བསླུ་བ་ལ་འཇུག་ལ། དེའི་མཚན་གཞི་ནི་གཉིས་ཁོ་ན་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་དུ་བདེན་པའོ། ། 14-4-13b དང་པོ་ནི། བདེན་འཛིན་གྱི་ངོར་བདེན་པ་ཡིན་ལ། ག
Chinese
关于显现的量（pramana， प्रमाण， pramāṇa，有效的认知）：对于那些谈论世俗和事物的人来说，它是共同认可的量。但对于中观派（Madhyamaka，中观宗）来说，它不是非共同的量，因为他们非共同的量对于其他论敌来说是不存在的。当这样解释时，与其他人共同的量也是依赖于世俗的量，例如三相（trilaksana， हेतु， hetu，原因）、例子和基础，以及普遍关系等等，所以在那种情况下，量是有效的。但它不是自宗的量，因为它不能衡量胜义谛（paramārtha-satya， परमार्थसत्य， paramārtha-satya，终极真理）。尽管如此，莲花戒论师（Śāntarakṣita，寂护）想要让自续派（Svātantrika，自续派）有效。如果三相没有被自宗的量所证实，那么自续派就不会有效，月称（Chandrakirti，月称）尊者认为这是应成派（Prāsaṅgika，应成派）和自续派之间的区别之一。 关于必须承认胜义谛的理由： 第二，关于承认胜义谛的方式，包括识别基础，以及在命名时承认胜义谛的理由。首先，在这种情况下，被否定的对境（dharma，法）就是对真实成立的否定。它的区别在于依赖于一与多之分离等理性的知识。虽然对于这个，可能存在与其他不同的特征的区分，但这样的区分不是不可或缺的组成部分，因为直接对立于与生俱来的真实执着的执持方式的对象，仅仅是区分本身，这在这里是主要的。这也是与小乘（Hīnayāna，小乘）共同的胜义谛，因为仅仅这一点就被声闻（Śrāvaka，声闻）在见道（Darśanamārga，见道）中直接看到，从而直接证悟了法无我（dharma-nairātmya， धर्मनैरात्म्य，dharma-nairātmya，法无我）。由于他们执着于真实不存在，并伴随着概念执着，并且没有直接证悟无戏论（niṣprapañca， निष्रपञ्च，niṣprapañca，无戏论），因此他们无法断除见道所断和修道所断的烦恼障（kleśa-āvaraṇa， क्लेश-आवरण，kleśa-āvaraṇa，烦恼障）和所知障（jñeya-āvaraṇa， ज्ञेय-आवरण，jñeya-āvaraṇa，所知障）。 第二，一般称之为真理，因为它是不欺骗的。也称为自性，因为诸佛将瓶子的真实空性视为瓶子的自性。因此，也称为本体。也称为胜义谛，因为胜义谛的定义是大乘（Mahāyāna，大乘）圣者的等持智慧（samāhita-jñāna， समाहित-ज्ञान，samāhita-jñāna，等持智慧），以及随顺于它的后得智（prṣṭhalabdha-jñāna， पृष्टलब्ध-ज्ञान，prṣṭhalabdha-jñāna，后得智）和比量（anumāna， अनुमान，anumāna，比量），虽然前者在名言上不是真实的，但后者在名言上是真实的。就像这样，真理这个词意味着不欺骗，它的基础只有两个：世俗谛（saṃvṛti-satya， संवृति-सत्य，saṃvṛti-satya，世俗谛）和胜义谛。 前者在真实执着的角度来看是真实的，但...
English
Regarding the pramana ( प्रमाण， pramāṇa，valid cognition) of appearance: For those who speak of the world and objects, it is the commonly accepted pramana. But for the Madhyamikas (中观宗), it is not a non-common pramana, because their non-common pramana does not exist for other opponents. When explained in this way, the pramana that is common with others is also a pramana that relies on the conventional, such as the three characteristics ( हेतु， hetu, reason), examples, and bases, and universal relations, etc., so in that case, the pramana is valid. But it is not the self-system's pramana, because it does not measure the ultimate truth ( परमार्थसत्य， paramārtha-satya). Nevertheless, Master Śāntarakṣita (寂护) wants the Svātantrika (自续派) to be valid. If the three characteristics are not established by the self-system's pramana, then the Svātantrika will not be valid, which Chandrakirti (月称) considers to be one of the differences between the Prāsaṅgika (应成派) and the Svātantrika. The reason for having to accept the ultimate truth: Second, regarding the way of accepting the ultimate truth, including identifying the basis, and the reason for accepting the ultimate truth when naming it. First, in this case, the object to be negated (法) is the negation of truly established. Its distinction also lies in the knowledge that relies on reasoning such as the separation of one and many. Although for this, there may be distinctions of characteristics that are different from others, such distinctions are not indispensable components, because the direct opposite of the grasping of innate clinging to truth, merely the distinction itself, is what is primary here. This is also the ultimate truth that is common with the Hīnayāna (小乘), because just this is directly seen by the Śrāvakas (声闻) in the path of seeing (见道), thereby directly realizing the selflessness of phenomena ( धर्मनैरात्म्य，dharma-nairātmya). Because they cling to the non-existence of truth, and are accompanied by conceptual clinging, and do not directly realize the non-proliferation ( निष्रपञ्च，niṣprapañca), they are unable to abandon the afflictive obscurations ( क्लेश-आवरण，kleśa-āvaraṇa) and the cognitive obscurations ( ज्ञेय-आवरण) to be abandoned on the path of seeing and the path of cultivation. Second, it is generally called truth, because it is not deceptive. It is also called nature, because the Buddhas see the true emptiness of the vase as the nature of the vase. Therefore, it is also called essence. It is also called the ultimate truth, because the definition of the ultimate truth is the samāhita-jñāna ( 等持智慧) of the Mahāyāna (大乘) noble ones, and the subsequent prṣṭhalabdha-jñāna ( 后得智) and anumāna ( अनुमान, inference) that are in accordance with it, although the former is not true in name, the latter is true in name. Just like this, the word truth means non-deception, and its basis is only two: the conventional truth ( संवृति-सत्य) and the ultimate truth. The former is true from the perspective of clinging to truth, but... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཉིས་པ་ནི། རིགས་ཤེས་ཀྱི་ངོར་བདེན་པའོ། །དང་པོ་ནི་དེའི་ངོར་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ལ་བྱ་ལ། གཉིས་པ་ནི་དེའི་ངོར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ལ་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་བདེན་པར་བཟུང་བ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་བདེན་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་ཡིན་ལ། བདེན་མེད་ལ་བདེན་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ནི་འཕགས་པའི་ལུགས་སོ། །འོ་ན་བདེན་པ་དེ་གཉིས་ལས་གང་ཞིག་ཁས་ལེན་ཞེ་ན། དབུ་མའི་རིགས་པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དཔྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ནི། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པར་འཇོག་ལ། དེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ན་ཕྱི་མ་ཉིད་དབང་བཙན་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་བཀག་ནས་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་རང་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔ་མ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན། དེས་དབུ་མའི་དཔྱད་པ་མ་བཟོད་པས་ཞི་གནས་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་དེ་བསླུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བདེན་མེད་དེས་ཀྱང་སླུ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཀྱང་རིགས་པ་ཕྱི་མའི་དཔྱད་པ་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། དེས་དེ་ལ་དཔྱད་པའི་ཚེ་མི་བདེན་པ་དང་བསླུ་བ་ཡིན་ཡང་དེས་དེ་ལ་མི་དཔྱོད་པ་དེ་སྲིད་དུ། མི་སླུ་བ་དང་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་དབུ་མའི་རིགས་པས་མི་དཔྱོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདེན་པར་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་བདེན་མེད་ཆོས་ཅན། བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཐལ། བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། དེའི་ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་དང་མཐུན་པའི་ལན་གདབ་པ་དང་། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལན་གདབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་སོ་སོར་རྣམ་པར་འབྱེད་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེན་གྲུབ་འཇོག་ལུགས་དང་། དབུ་མའི་བདེན་གྲུབ་འཇོག་ལུགས་སོ་སོར་ཕྱེད་དགོས་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ནི་བདེན་པ་དང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ལ། ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་གང་བརྫུན་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་དང་། བདེན་པ་ཐམས་ 14-4-14a ཅད་དོན་དམ་པར་འཇོག་ལ། གང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་པ་དེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བར་ཐམས་ཅད་མཐུན་ནོ། །དབུ་མ་པས་ནི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ན་བདེན་གྲུབ་དང་། མི་བཟོད་ན་བདེན་མེད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་བདེན་པར་གྲུབ་ན་བདེན་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། ཅིག་ཤོས་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་བཟོད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་བདེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རིགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། དེ་ལ་རིགས་པས་དཔྱོད་པའི་ངོར་ནི་མི་བདེན་པ་ཡང་འདོད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཟིན་ཅིང་། དེ་བཀག་པའི་བདེན་མེད་ལ་མི་དཔྱོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་བདེན་པར་ཁས་ལེན་ནོ། །འོ་ན་དེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡང་ཁས
Chinese
第二种是，在理智认识的层面是真实的。第一种是指，在其层面被认为是真实的；第二种是指，在其层面未被认为是真实的，但被后来的认识认为是真实的。也就是说，将‘真实’这个词语用在已经被认为是真实的事物上，是世俗的习惯；而将‘真实’这个词语用在不真实的事物上，是圣者的习惯。那么，这两种真实中，你认可哪一种呢？当运用中观的理智不做任何分析时，就按照第一种方式来认定为真实；而当进行分析时，后者就占据主导地位。因为，（中观宗）会否定世俗的自性，并承认具有三种殊胜特征的胜义自性。前一种（真实）是世俗的自性，因为它无法承受中观的分析，因此会欺骗止观的自性境的智慧。那么，不真实的事物也会欺骗吗？因为它们也无法承受后来的理智分析。虽然当理智分析它们时，它们是不真实的、具有欺骗性的，但在理智不分析它们时，它们是不具有欺骗性的、真实的。例如，世俗的真实，只要中观的理智不分析它，它就被认为是真实的。那么，如果说不真实的事物，就其法性而言，是真实成立的，因为它是真实的，这又该如何解释呢？对此有两种回答：一种是与其他宗派相同的回答，另一种是自己宗派独有的回答。首先是，需要区分世俗的俱生真实成立的认定方式，和中观的真实成立的认定方式。这是如何区分的呢？在世俗中，真实和真实成立没有区别，所有虚假的都是世俗，所有真实的都是胜义，凡是胜义的真实，都被认为是真实成立的。从世俗到瑜伽行派，所有宗派都一致这样认为。而中观宗则认为，能够经受理智分析的就是真实成立的，不能经受理智分析的就是不真实的。在这种情况下，如果被认为是真实的，那么它一定是真实的；但反过来则不一定成立，因为它不一定能经受理智的分析。那么，它也不是真实的吗？因为它不能经受理智的分析。对此，在理智分析的层面，我们承认它是不真实的；并且已经否定了世俗的真实成立。在否定了世俗的真实成立之后，只要理智不分析这种不真实，我们就承认它是真实的。那么，这也算是真实成立吗？
English
Secondly, it is true in the face of rational knowledge. The first refers to being established as true in its own right, while the second refers to being regarded as true by subsequent knowledge, even though it is not established as true in its own right. That is, applying the term 'true' to what is already established as true is the way of the world, while applying the term 'true' to what is not true is the way of the noble ones. So, which of these two truths do you accept? When the reasoning of Madhyamaka (中观，the Middle Way school of Buddhism) does not analyze at all, it is regarded as true according to the first way. But when it analyzes, the latter becomes dominant, because it is said that the nature of conventional truth is negated, and the nature of ultimate truth, endowed with three special characteristics, is accepted as its own nature. The former is the nature of conventional truth, which deceives the mind that has its own object of calm abiding, because it cannot withstand the analysis of Madhyamaka. Then, will the untrue also deceive? Because it also cannot withstand the analysis of later reasoning. Although it is untrue and deceptive when reasoning analyzes it, it is not deceptive and true as long as it does not analyze it. For example, the conventional truth of the world is regarded as true as long as the reasoning of Madhyamaka does not analyze it. So, if the untrue, by its very nature, is truly established because it is true, what is the answer? There are two answers to this: one is the answer that is common with other schools, and the other is the answer that is unique to one's own school. The first is that it is necessary to distinguish between the way in which the innate truth of the world is established and the way in which the truth of Madhyamaka is established. How is this distinguished? In the world, there is no difference between truth and being established as true, and all that is false is considered conventional, and all that is true is considered ultimate. All that is the truth of ultimate reality is considered to be truly established. From the world to the Yogacara (瑜伽行派，Yogic Practice school of Buddhism), all schools agree on this. The Madhyamaka school, on the other hand, considers that which can withstand rational analysis to be truly established, and that which cannot withstand rational analysis to be untrue. In that case, if it is established as true, then it is necessarily true, but the converse is not necessarily true, because it does not necessarily withstand rational analysis. So, is it not true either? Because it cannot withstand rational analysis. To this, we admit that it is not true in the face of rational analysis, and we have already negated the conventional truth. As long as we do not analyze the untruth that has been negated, we accept it as true. So, is that also considered truly established? --------------------------------------------------------------------------------