Tibetan
བཞིན། འཇིག་རྟེན་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ 14-4-10a ཆོས་རྣམས་མཐའ་དག་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབུ་མ་པ་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་རང་ལུགས་ལ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མི་སྦྱོར་བས་ཁྱབ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཡིན་ན། དེའི་ལུགས་ལ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མི་སྦྱོར་བས་ཁྱབ་པ་བཞིན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་རྟེན་འབྲེལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ལ་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་རང་ལུགས་ལ་མི་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རིགས་པ་གཉིས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དང་འཕགས་པ་གང་རུང་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན། དེ་ལ་དབུ་མ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྦྱོར་བས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཟླ་གཉིས་བདེན་པར་འཇོག་པ་བཞིན། མི་ཤེས་གཉིད་ཀྱིས་རབ་སྐྱོད། ཅེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲགས་པ་དེ་དང་། བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲགས་པ་དེ་གཉིས་ལ་སོ་སོར་འཇིག་རྟེན་དང་འཕགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་དབུ་མ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རིགས་པ་གསུམ་པའོ། །སྐབས་འདི་དག་ཏུ་དབུ་མའི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། དབུ་མ་པས་འཇིག་རྟེན་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་དབྱེ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དབུ་མའི་ཐ་སྙད་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དང་། དབུ་མ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་ 14-4-10b བདེན་པའི་སྒྲ་མི་སྦྱོར་བ་དང་། དབུ་མ་པས་དེ་ལ་དེའི་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པས་ནོངས་སོ། །རིགས་པ་བཞི་པ་ནི། གང་དབུ་མའི་རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། རང་ལུགས་ལ་བདེན་པ་དང་མི་སླུ་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཞིན། བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་སྐབས་སུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྫུན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་བཞི་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། དཔེར་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ལྔ་པའོ། །རིགས་པ་དེས་ནི་ཀུན་རྫོབ
Chinese
同样，世间人承许为胜义谛的诸法，中观行者都承许为世俗谛。 这被称为第一种理路。第二种理路是：如果对中观行者来说是公认的世俗，那么在他的宗派中就不会使用‘真实’这个词来形容。例如，如果是世间公认的世俗，那么在他的宗派中就不会使用‘真实’这个词来形容。由于俱生无明的力量，显现出各种各样的缘起，中观行者称之为仅仅是世俗，因此，‘真实’这个词在他的宗派中不会使用。 这被称为第二种理路。第三种理路是：无论是世间还是圣者公认的世俗，中观行者都会用‘世间的世俗谛’这个词来形容它。例如，在二月显现的错觉的意识面前，二月被认为是真实的。在‘无知睡眠扰动’等情况下所显示的颠倒世俗，以及在‘虚假的法是世俗’等情况下所显示的真实世俗，分别被称为世间世俗和圣者世俗。对于这两者，中观行者都使用了‘世间的世俗谛’这个术语。 这被称为第三种理路。在这些情况下，必须区分中观自宗的术语和中观行者认为是世间术语的两者之间的区别。例如，中观的术语是人无我，而中观行者则说世间的术语是人有我。在这里，藏族的学者们没有区分世间人不会用‘真实’这个词来形容颠倒的世俗，而中观行者会用这个词来形容它的区别，因此犯了错误。 第四种理路是：凡是在中观自宗中存在的，一定是自宗的真实和不欺骗的。例如，涅槃。在断除真实执着的戏论时，使用了胜义谛存在的术语。那时，世俗是不存在的，因为它是虚假的。这被称为第四种理路。第五种理路是：如果世间的世俗是真实的，那么它不一定在名言中也存在。例如，外道所臆造的人我。这被称为第五种理路。这种理路是世俗的。
English
Similarly, all the phenomena that worldly people accept as ultimate truth are accepted by Madhyamikas as conventional truth. This is called the first line of reasoning. The second is: if it is a well-known convention to the Madhyamika, then it is invariably the case that the term 'true' is not applied to it in his own system. For example, if it is a well-known convention to the world, then it is invariably the case that the term 'true' is not applied to it in his system. Due to the power of co-emergent ignorance, this appearance of various interdependent phenomena is called merely conventional by the Madhyamika. Therefore, the term 'true' is not applied to it in his own system. This is called the second line of reasoning. The third is: if it is a well-known convention to either the world or the noble ones, then it is invariably the case that the Madhyamika applies the term 'worldly conventional truth' to it. For example, in the face of the consciousness of the illusion of two moons, the two moons are regarded as true. The mistaken convention taught in the context of 'agitated by unknowing sleep,' and the correct convention taught in the context of 'artificial things are conventional,' are called worldly convention and noble convention respectively. The Madhyamika applies the term 'worldly conventional truth' to both of these. This is called the third line of reasoning. In these cases, it is necessary to distinguish between what exists as a term in the Madhyamika's own system and what the Madhyamika considers to exist as a term in the world. For example, the Madhyamika's term is the selflessness of persons, while the Madhyamika explains that the world's term is the self of persons. Here, Tibetan scholars have erred by not distinguishing between the fact that worldly people do not apply the term 'true' to mistaken conventions, while Madhyamikas do apply that term to them. The fourth line of reasoning is: whatever exists in the Madhyamika's own system is invariably true and non-deceptive in his own system. For example, nirvana. In the context of cutting off the proliferation of clinging to truth, the term 'ultimate truth exists' is applied. At that time, convention does not exist, because it is false. This is called the fourth line of reasoning. The fifth line of reasoning is: if worldly convention is true, it does not necessarily follow that it also exists nominally. For example, the self of persons fabricated by non-Buddhists. This is called the fifth line of reasoning. This line of reasoning is conventional. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བདེན་པ་ཡིན་ན་དབུ་མའི་ལུགས་ལ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་ལ་ཡང་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པར་བསྟན་ལ། སླར་ཡང་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་བྱེད་ལྔ་པ་ནི། གང་འཇིག་རྟེན་པས་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡིན་ན་དབུ་མའི་རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་བཞིན། ཚ་བ་མེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་པས་ཁས་བླངས་ཀྱང་། དབུ་མ་པས་དེ་ཉིད་འབད་ནས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་རིགས་པ་ལྔ་པའོ། །འདི་ལ་གཞན་དག་གིས་བསམས་པ་ནི། ཚ་བ་མེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་དབུ་མ་པ་གཉིས་ཀས་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ་དེ་དག་གིས་ནི་རང་བཞིན་བརྟག་པའི་གཞུང་འཆད་མ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཆད་ཅེ་ན་འཇིག་རྟེན་པས་ནི་ཚ་བ་མེའི་རང་བཞིན་དང་། ཆུའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཚ་བ་ནི་མེ་ལ་གསར་དུ་བཅོས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཆུ་ལ་གསར་དུ་བཅོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ 14-4-11a གྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་ཀྱང་དེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་འཐད་པ་བཀོད་ནས་དེར་ཁས་ལེན་པ་ལ་དབུ་མ་པས་ཚ་བ་ཆོས་ཅན། མེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རིགས་པས་བཀག་ནས་དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདིར་འཆད་ལ་མཐར་ནི་དེ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ། །ཡིན་ཕྱིར་མིག་ནི་མིག་གིས་སྟོང་། །ཞེས་སྔར་བཤད་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །དོན་དེ་དག་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་ལས། གལ་ཏེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་དེ་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་ན། དེ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཆོས་ཉིད་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་ན་གཞན་དག་གི་བསམ་པ་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་མེ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི
Chinese
如果这是真实的，那么更不用说它是否普遍存在于中观派的体系中了。它表明它甚至不普遍存在于世俗的体系中。此外，第五个知识，即在胜义世俗中不存在于自性中的知识是：凡是被世俗之人认为是自性的，那它就不存在于中观派的自性中。例如，与生俱来的我执的执着对象。世俗之人认为热是火的自性，但中观派努力去否定它。这就是第五个理证。其他人认为，热是火的自性，这是世俗之人和中观派都必须承认的，因为那是它的世俗自性。那些这样解释的人是不懂得如何解释自性分析的论典。那么应该如何解释呢？世俗之人认为热是火的自性，而不是水的自性。他们这样认为的原因是，热不是火新创造的，也不是水新创造的。同样，实在论者也通过建立理由来认为那是它的自性，而中观派则通过理证来否定它，例如：‘热，作为所立宗，不是火的自性，因为它是由因和缘产生的。’通过这种方式否定它的自性，即它的非自性。在这里这样解释，最终也是为了否定那是它的自性。例如，《入中论》中说：‘因为那是它的自性，所以眼由眼空。’如前所述，之后便宣说了自性空。这些意义正如所说：‘自性是无造作的，不依赖于他者的。’在《明句论》的解释中说：‘如果说它是从虚构中产生的，那么它是什么样的呢？它的自性就是诸法的法性。’那么，这个法性又是什么呢？是诸法的自性。那又是什么呢？是自性。那又是什么呢？是空性。那又是什么呢？是非自性。那又是什么呢？是真如。真如又是什么呢？因为它是不可改变的、非造作的，并且不依赖于他者，所以被称为火等的自性。’这样宣说了。这样解释之后，其他人认为，是用分析胜义的理证来否定火等的胜义自性，而不是世俗的自性。
English
If this is true, then let alone whether it is universally present in the Madhyamaka system. It shows that it is not even universally present in the worldly system. Furthermore, the fifth knowledge that is not present in self-nature in the conventional reality is: whatever is naturally accepted by worldly people is not present in the self-nature of Madhyamaka. For example, the object of grasping of innate self-grasping. Worldly people believe that heat is the self-nature of fire, but Madhyamikas strive to negate it. That is the fifth reason. Others think that heat is the self-nature of fire, which must be admitted by both worldly people and Madhyamikas, because that is its conventional self-nature. Those who explain it in this way do not know how to explain the treatises on self-nature analysis. Then how should it be explained? Worldly people believe that heat is the self-nature of fire, not the self-nature of water. The reason they believe this is that heat is not newly created by fire, nor is it newly created by water. Similarly, the proponents of entities also establish reasons to believe that it is its self-nature, but Madhyamikas negate it with reasoning, such as: 'Heat, as the subject, is not the self-nature of fire, because it arises from causes and conditions.' By negating its self-nature in this way, its non-self-nature is not its self-nature. Explaining it here is ultimately to negate that it is its self-nature. For example, in the *Entering the Middle Way* it says: 'Because that is its self-nature, the eye is empty by the eye.' As previously stated, emptiness of self-nature is then proclaimed. These meanings are just as it is said: 'Self-nature is uncreated and does not depend on others.' In the commentary *Clear Words*, it says: 'If it is said that it exists from imputation, then what is it like? Its own essence is the suchness of phenomena, which is the nature of phenomena. Then, what is this nature of phenomena? It is the essence of phenomena. And what is that? It is self-nature. And what is that? It is emptiness. And what is that? It is non-self-nature. And what is that? It is thusness. And what is thusness? Because it is immutable and uncreated, and because it does not depend on others, it is called the self-nature of fire and so on.' Thus it is proclaimed. After explaining it in this way, others think that it is using the reasoning that analyzes ultimate reality to negate the ultimate self-nature of fire and so on, not the conventional self-nature. --------------------------------------------------------------------------------