Tibetan
་བཀག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྙམ་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་འདི་ལྟར། མེ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ནི། དབུ་མའི་རིགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དུས་ཀྱི་ 14-4-11b དགག་བྱར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་མེ་ཡི་རང་བཞིན་དུ་བཟུང་ཞིང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཞེན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་དེ་ཉིད་ལ་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ལ་མེའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་བློ་ཀུན་རྫོབ་པས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། མདོར་ན་བློ་ཀུན་རྫོབ་པས་ཆོས་གང་དང་གང་གི་རང་བཞིན་དུ་བཟུང་བ་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་དབུ་མའི་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ནས་འོ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞེ་ན། དེའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བར་དུ་བདག་བཟློག་པའི་རིགས་པ་དབང་བཙན་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པར་མེད་དེ། ཞེས་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་ཞེས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྔར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་བཀག་པར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་ན་འགོག་མི་ནུས་པ་དང་རང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་རང་འགོག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་མེད་དེ་ཞེས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལུགས་ཀྱི་དོན་དམ་ལ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱི་དོན་དམ་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས། དབུ་མ་པས་འདོད་པའི་དོན་དམ་དེའི་ངོར་ཡོད་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བློ་འཁྲུལ་པ་འདི་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་དེའི་ངོར་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་འགོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དོན་དམ་པར་མེད་དེ། དེར་ཡོད་ན་གནས་ཚུལ་ལ་སེམས་པའི་རིགས་པའི་ངོར་ཡོད་དགོས་པ་ལས་དེར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་ནས། འོ་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན། འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་དོན་དམ་དུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ 14-4-12a པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བརྗོད་པ་འདི་ཡང་། བར་དུ་བདག་བཟློག་པའི་རིགས་པ་དབང་བཙན་པར་བྱས་པའི་ཚེ་ནའོ། །མདོར་ན་བོད་ཕྱི་མ་དག །བུམ་སོགས་བདེན་པར་མེད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་སོགས་ནི་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལ་ཅིར་ཡང་མི་སེམས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རང་
Chinese
认为‘并非遮止’的想法也应消除，因为必须反过来承认。这就像这样：火，作为所立宗，自性本空，因为它是缘起。这是一种中观理路。在那个时候， 被遮止的自性，是指俱生无明（lhan cig skyes pa'i ma rig pa）执取并增益为火的自性的执着方式的对境。那个对境被称为火的世俗自性，因为世俗的分别念执取它为自性。总之，中观理路证明，世俗分别念执取任何法的自性，那个法并非如其所执取的那样存在。那么，它的自性是什么呢？它的世俗自性不存在，这才是它的自性。在中间，当反驳自我的理路变得强大时，就必须这样承认。 同样，当以‘非真实’（bden par med de）和‘无自性’（ngo bo nyid med de）作为所立宗时，也是在遮止世俗的真理和世俗的自性。否则，如果不先遮止世俗的自性，就遮止胜义的真理和胜义的自性，那将无法遮止，并且以自证的理路自相矛盾，那就太过分了。 ‘非胜义有’（don dam par med de）是指世间共许的胜义，而不是指中观宗的胜义。因为有实宗等其他宗派并不承认中观宗所许的胜义中存在瓶子等世俗事物。并且，如果将俱生错乱心执取为胜义的对境，并承认其存在于胜义中，那么就应遮止它，即‘非胜义有’。如果它存在于胜义中，那么它必须存在于如实思维的理路中，但它并不存在于那里。这样解释之后，如果有人问：‘那么，什么是胜义有呢？’那么，世间所承认的非胜义有，那就是胜义有。 这种通过后得智增益并表达的方式，也是在中间，当反驳自我的理路变得强大时才成立的。总之，后期的藏族学者们，对于瓶子等‘非真实有’、‘非胜义有’、‘无自性’等等，都轻易地承认，并且对此毫不怀疑。但是，对于世俗的真理本身……
English
The thought that 'it is not a negation' should also be eliminated, because it must be admitted conversely. It is like this: Fire, as the subject of the proposition, is empty of inherent existence, because it is dependently originated. This is a Madhyamaka (Middle Way) reasoning. At that time, the self-nature that is being negated refers to the object of apprehension of the clinging that the co-emergent ignorance (lhan cig skyes pa'i ma rig pa) grasps and imputes as the self-nature of fire. That object is called the conventional self-nature of fire, because conventional minds grasp it as its self-nature. In short, the Madhyamaka reasoning proves that whatever self-nature a conventional mind grasps for any dharma, that dharma does not exist as it is grasped. So, what is its self-nature? The non-existence of its conventional self-nature, that is its self-nature. In the middle, when the reasoning of refuting the self becomes powerful, it must be admitted in that way. Similarly, when 'not truly existent' (bden par med de) and 'without own-being' (ngo bo nyid med de) are made the subject of proof, it is also negating the conventional truth and the conventional own-being. Otherwise, if the ultimate truth and the ultimate own-being are negated without first negating the conventional self-nature, then it will not be possible to negate, and it will be too extreme to contradict oneself with the reasoning of self-establishment. 'Not ultimately existent' (don dam par med de) refers to the ultimate in the worldly sense, not the ultimate in the Madhyamaka sense. Because other schools such as the Realists do not accept that conventional objects such as vases exist in the face of the ultimate that the Madhyamikas accept. And, if this co-emergent deluded mind is grasped as having an ultimate object, and it is accepted that it exists in the face of that, then it should be negated, that is, 'not ultimately existent'. If it exists ultimately, then it must exist in the face of the reasoning that thinks about the state of affairs, but it does not exist there. After explaining in this way, if someone asks, 'Then, what is ultimately existent?' Then, what is accepted by the world as not ultimately existent, that is ultimately existent. This way of imputing and expressing through subsequent cognition is also only valid in the middle, when the reasoning of refuting the self becomes powerful. In short, later Tibetan scholars easily accept that vases and so on are 'not truly existent', 'not ultimately existent', 'without inherent existence', 'without own-being', and so on, and they do not doubt it at all. However, regarding the conventional truth itself... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ལུགས་ལ་ཁས་མ་བླངས་ན་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་མང་པོ་ཡོད་པ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་ཚིག་ཐ་དད་འདོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དོན་ལ་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མའི་རང་ལུགས་ལ་ཡོད་ན་དེའི་ཚད་མས་དམིགས་དགོས། དེས་དམིགས་ན་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་དཔག་གང་རུང་གིས་དམིགས་པ་ལས་མི་འདའ་བས་བུམ་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམས་རིག་ཤེས་རྗེས་དཔག་གམ། དེས་དྲངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པ་གང་རུང་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པས་ཁས་བླངས་པའི་རང་བཞིན་དང་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཐལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་རང་ལུགས་འཇོག་པའི་སྐབས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁས་མི་ལེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པས་དོན་དམ་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱི་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ནས། ཞི་མཚོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་འཇོག་པ་དེའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་བཞེད་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཞུགས་པའི་རིམ་པས་ངེས་དོན་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་སླེབ་པ་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁེགས་ཤིང་། རྣམ་བརྫུན་ 14-4-12b པའི་གྲུབ་པའི་མཐར་ཞུགས་པ་ན་དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཡང་ཁེགས་ལ། དེ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ཞུགས་པ་ན། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་དེ་དག་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། འོ་ན་སྐབས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁས་མི་ལེན་ན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱིས་ནི་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་འདི་ངེས་པར་སྐྱེའོ། །དེའི་ལན་ནི་སྐབས་འདིར་དེ་དེར་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འདི་ནི་བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་འོག་ཏུ་བདེན་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དེའི་ཚེ་ནི། དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཁས་ལེན་ཞིང་། དེ་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཚུལ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་རྩོད་པ་གཉིས་པ་ནི། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། རང་རྒྱུད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོར་རང་ལུགས་ལ་ཁས་མི་ལེན་ན། ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་གི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཁས་ལེན་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་འདི་ཡང་སྐྱེའོ། །དེའི་ལན་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་རྟགས་དཔེ་དང་ཆོས་ཅན་མཐུན
Chinese
如果认为不承认世俗谛会有很多过失，那只是在玩弄词语，而没有真正理解其含义。如果中观自续派有自己的宗义，那么必须有量（pramana）来证成它。如果能量证成它，那么无非是通过现量或比量来证成。这样一来，瓶子等世俗谛的真理，要么通过比量，要么通过比量所引生的瑜伽现量来证成。如果是这样，那么中观派所承认的自性、真理和胜义存在都将成为胜义谛。因此，在这种情况下，安立中观宗义时，不承认世俗谛，以及世间人认为是胜义谛的世俗谛，这两者实际上是一回事。 因此，在依靠月称（Chandrakirti）的教证的理智分析之后，已经解释了量不能成立世俗谛的方式。寂护（Shantarakshita）和莲花戒（Kamalashila）父子的观点是，在安立自性空宗义时，他们不承认世俗谛。因为他们的观点是通过进入瑜伽行派的宗义的次第，进入甚深意义的海洋。当他们到达唯识宗，即一切唯心，外境实有的宗义时，即使在名言上，外境也被否定了。当他们进入虚假显现的宗义时，对境的认识也被否定了。然后，当他们进入自性空宗义时，二取不二的智慧，自证自明的自宗的量所成立的也被否定了。 因此，接下来是驳斥对他们的辩论：如果在这个时候不承认世俗谛，那么也将不承认胜义谛，因为你认为胜义谛也是世俗谛。这种疑虑肯定会产生。答案是，在这个时候，我们不承认它是世俗谛，因为这是断除实执戏论的时候。在断除无实执戏论之后，我们将承认它是世俗谛，并且不承认它存在的方式将在稍后解释。 另一个辩论是：即使中观应成派的观点是这样，但如果自续派不承认世俗事物在自宗中存在，那么这就与承认通过共同显现的量所成立的事物相矛盾。这种疑虑也会产生。答案是，正如之前所说，标志、例子和共同的所立法...
English
If one thinks that not accepting conventional truth has many faults, it is merely playing with words without truly understanding its meaning. If the Svatantrika-Madhyamaka has its own tenets, then there must be a valid cognition (pramana) to establish it. If a pramana establishes it, then it can only be through direct perception or inference. In that case, all conventional truths such as a pot, etc., would be cognized by either inference or the yogic direct perception that arises from it. If that were the case, then the inherent existence, truth, and ultimate existence that the Madhyamikas accept would become ultimate truths. Therefore, in this context of establishing the Madhyamaka tenets, not accepting conventional truth and the conventional truth that worldly people consider to be ultimate truth are actually the same thing. Therefore, after reasoning based on the words of Chandrakirti, it has been explained how valid cognition cannot establish conventional truth. The views of Shantarakshita and Kamalashila are that when establishing the tenet of emptiness of inherent existence, they do not accept conventional truth. Because their view is to enter the great ocean of definitive meaning through the stages of entering the Yogacara school of thought. When they reach the Cittamatra school, which is that everything is mind, and external objects are truly existent, then even nominally, external objects are negated. When they enter the tenet of false appearance, then the consciousness of object appearance is also negated. Then, when they enter the tenet of emptiness of inherent existence, the non-dual consciousness, the self-awareness, self-illumination, and the valid cognition established by one's own system are negated. Therefore, next is refuting the arguments against them: If conventional truth is not accepted at this time, then ultimate truth will also not be accepted, because you consider ultimate truth to be conventional truth. This doubt will definitely arise. The answer is that we do not accept it as such at this time, because this is the time to cut off the proliferation of clinging to reality. After cutting off the proliferation of clinging to non-reality, we will accept it as conventional truth, and the way in which we do not accept it as existent will be explained immediately. Another argument is: Even if the Prasangika-Madhyamaka view is like that, if the Svatantrika does not accept conventional entities as existing in their own system, then this contradicts accepting that things are established by valid cognition of common appearance. This doubt will also arise. The answer is, as has been said before, the sign, example, and common subject... --------------------------------------------------------------------------------