Tibetan
་ལེན་པར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྔ་མ་ཡང་དེར་ཐལ། ཁྱབ་བྱེད་བདེན་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་བཀག་ནས་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་འབད་ནས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྔ་མ་ཡང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཅིག་ཤོས་བཀག་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབད་པས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབད་ནས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱབ་བྱེད་བདེན་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བརྗོད་ན་ཁྱོད་ལ་འཁོར་གསུམ་དངོས་འགལ་དུ་འགྱུར་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། ཁྱབ་བྱེད་བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཕངས་ན་ནི། རྩ་བའི་རྩོད་གཞི་ཉིད་དུ་སླེབ་པས་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་བཤད་ན། གངས་ཅན་པ་ཕྱི་མ་དག་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་གཞིར་གང་བཟུང་བ་དེ་དག་མཐར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་པ་འགོག་པའི་ཕྱོགས་འདི་ལ་ནི། བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་སྐབས་འདིར། དེ་དང་ 14-4-14b དེ་བདེན་པ་དང་དེར་གྲུབ་པ་དང་རང་བཞིན་དང་དེར་གྲུབ་པ་དང་། དོན་དམ་པ་དང་དེར་གྲུབ་པ་གང་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཆོག་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་བདེན་མེད་ལྟ་བུ་དེ་བུམ་པ་དཔྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་དཔྱད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཡང་ཁོ་རང་ཉིད་དཔྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་མི་དཔྱོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ངོར། རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་རིགས་པ་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་། དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་ཆོས་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་སྲིད་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་སྒྲུབ་མ་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་རིགས་པ་ཐུག་མེད་ཡིན་པར་འདོད་ལ། དེ་གྲུབ་ཟིན་པའི་འོག་རོལ་དུ་ནི་རིགས་པ་ཐུག་མེད་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཅི་ཡང་མི་སྨྲ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། བར་དུ་བདག་བཟློག་པའི་རིགས་པ་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར། བདེན་པ་དང་རང་བཞིན་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་དོན་དམ་པ་རྣམས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་འདི་ནི། རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་སུ་མ་ཟད་སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡང་དྲི་མ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་ཅི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཁྱད་པར་མཛད་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཞིག་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་རྒྱས་པར་གསུ
Chinese
如果回答说：‘不一样，因为遍及性的真实存在已经被否定了。’那么，之前的论证也会犯同样的错误，因为遍及性的真实已经被否定了。如果这样说，那么理由不成立，因为否定了世俗的真实，而努力去建立胜义的真实。如果回答说：‘那么，之前的论证理由也不成立，因为否定了一方，而努力去建立胜义的真实。’那么，胜义的真实就无法努力建立，因为遍及性的真实已经被否定了。’如果这样说，你就会陷入三轮体空的矛盾，而你却向我们提出：‘胜义的真实无法成立，因为遍及性的真实存在已经被否定了。’如果这样反驳，就会回到根本的争论点，因此不确定。这样说的话，就和后来的藏传佛教徒的观点一致了。 第二点是，我们所持有的胜义谛的名相，最终都会否定其为胜义谛。在这种情况下，在断除真实执着的论证中，无论承认它是真实、存在于真实中、自性、存在于自性中、胜义，还是存在于胜义中，都是可以的。就像瓶子不是真实存在一样，虽然瓶子可以作为研究的对象，但它本身并不会被作为研究的对象。因此，在随后的意识和语言层面，它似乎是可以被理性分析的。 如果有人问：‘那么，理性分析岂不是会无穷无尽，而且不存在无法分析的事物了吗？’我的回答是：在尚未能证得远离一切戏论的寂静之前，理性分析确实是无穷无尽的。但是，一旦证得了寂静之后，理性分析就不是无穷无尽的了。因为那时已经无法用语言表达，所以什么也不说。因此，在中间解释破除自我的理性的过程中，承认真实、自性、真如和胜义的存在，不仅是自续派的观点，也是清辨论师的无垢观点。正如《入中论》所说：‘因为它的自性就是那样。’在注释中说：‘难道论师在论著中特别承认了这种自性吗？’这是因为，无论诸佛出世与否，诸法的法性都是存在的。’这里有详细的解释。
English
If the answer is: 'It is not the same, because the pervasive true existence has already been negated.' Then, the previous argument would also commit the same error, because the pervasive truth has been negated. If you say so, then the reason is not established, because the conventional truth has been negated, and efforts are made to establish the ultimate truth. If the answer is: 'Then, the previous argument is also not established, because one side has been negated, and efforts are made to establish the ultimate truth.' Then, the ultimate truth cannot be established by effort, because the pervasive truth has been negated.' If you say this, you will fall into the contradiction of the three wheels being empty, and you will ask us: 'The ultimate truth cannot be established, because the pervasive true existence has been negated.' If you refute in this way, you will return to the fundamental point of contention, so it is uncertain. If you say this, you will be in agreement with the later Tibetan Buddhists. The second point is that whatever we hold as the basis for the name of ultimate truth will ultimately negate it as the ultimate truth. In this case, in the context of cutting off the proliferation of clinging to truth, it is permissible to acknowledge it as truth, existing in truth, self-nature, existing in self-nature, ultimate, or existing in the ultimate. Just as a vase is not truly existent, although a vase can be taken as an object of study, it itself will not be taken as an object of study. Therefore, in the face of subsequent consciousness and language, it appears to be amenable to rational analysis. If someone asks: 'Then, wouldn't rational analysis be endless, and wouldn't there be things that cannot be analyzed?' My answer is: As long as one has not been able to attain the quiescence that is free from all proliferation, rational analysis is indeed endless. However, once quiescence has been attained, rational analysis is not endless. Because at that time it is impossible to express in words, so nothing is said. Therefore, in the middle of explaining the reason for refuting self, acknowledging the existence of truth, self-nature, suchness, and ultimate, is not only the view of the Svatantrika, but also the immaculate view of Master Chandrakirti. As it is said in the *Entering the Middle Way*: 'Because its self-nature is like that.' In the commentary it says: 'Does the master specifically acknowledge such a self-nature in the treatise?' This is because, whether the Buddhas appear or not, the dharma-nature of all dharmas exists.' There is a detailed explanation here. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ངས་པས། ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་དོ། །ཞེས་པ་ནས་གལ་ཏེ་མེད་ན་ནི་ཅིའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་སྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་ལྟར་དཀའ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་རྩོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ 14-4-15a ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དོན་དམ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་དང་། དེས་གྲུབ་པའི་དོན་ཏེ་རྣམ་པ་གཉིས་བཤད་པར་བྱ་བ་ལས་དང་པོ་ནི། འོ་ན་སྐབས་འདིར་བདེན་མེད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན། ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་དག་གིས་བདེན་ཡོད་འགོག་པ་ཡིན་གྱི་བདེན་མེད་མི་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཤད་ནས་དེ་ཉིད་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་མི་བཞེད་པའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྩ་བར་བཤད་པ་དང་འདི་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དེའི་ལན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། རྗེས་ཀྱི་ཤེས་བརྗོད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དེའི་ཚེ་རིམ་པ་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར་བ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་ཡང་། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ངེས་ཤེས་འདྲེན་མ་ནུས་པས། སྤྲོས་བྲལ་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་དགོས་པ་གཉིས་ལས། འདི་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་གྲུབ་དོན་ནི། དང་པོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁས་ལེན་པའི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས། བདེན་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་ཁས་བླངས་སམ་མ་བླངས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དོན་ཁས་བླངས། དེའི་འོག་ཏུ་བདེན་མེད་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་བདེན་གྲུབ་བཀག་ནས་བདེན་མེད་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ། སྔར་ཁས་བླངས་པའི་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྟེང་དུ། བདེན་གྲུབ་ཁེགས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་ 14-4-15b པའི་སྟེང་དུ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཁས་བླངས་སམ་མ་བླངས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དོན་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། དང་པོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བདེན་ཡོད་མ་བཀག་ཅིང་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པ་དེའི་འོག་ཏུ་རིག་ཤེ
Chinese
我问道：‘法性（chos nyid）是存在的吗？’如果不存在，那么菩萨们为何要修习波罗蜜多的道呢？菩萨们为了证悟法性，才会如此辛勤地努力。’为了证明这一点，经中引用道：‘善男子，如果胜义（don dam pa）不存在，那么梵行（tshangs par spyod pa）将变得毫无意义，如来（de bzhin gshegs pa）的出现也将变得毫无意义。因为胜义存在，所以菩萨们被称为精通胜义。’ 对于这样的说法，为了消除争论并阐述由此成立的意义，将要说明两个方面。首先，如果在此处承认‘无真实’（bden med）等存在，那么月称（zla ba'i zhabs）曾多次说过：‘中观的理证是破除真实存在，而不是成立无真实。’并且月称将此作为他不承认自续派（rang rgyud）的依据。这似乎与此相矛盾。对此的回答是：当理证破除戏论（spros pa）时，情况确实如此。但在之后的理解和表达中，会出现两种情况：对于根器敏锐者，无戏论的智慧会自然生起；对于根器迟钝者，即使生起对胜义谛（don dam pa'i bden pa）的定解，也无法引生完全脱离戏论的定解，因此需要以离戏论的理证来成立。这里指的是后一种情况。 第二，成立的意义是：首先，在承认世俗谛（kun rdzob kyi bden pa）时，世间所公认的胜义谛，也应如世间所承认的那样去承认。这样，对于世俗的事物，无论是否承认‘真实成立’（bden grub）的名称，都承认了真实成立的意义。之后，通过成立‘无真实’的理证，在破除真实成立之后，即使不承认在先前承认的法（chos can）——世俗之上，法性——胜义之上，‘真实成立’的名称，也已经承认了在其上真实成立的意义。原因在于，在尚未生起中观见（dbu ma'i lta ba）时，对于世间所公认的事物，并未破除真实存在，而是承认其为真实。之后，通过智慧...
English
I asked, 'Does suchness (chos nyid) exist?' If it does not, then why do Bodhisattvas cultivate the path of pāramitās? It is because Bodhisattvas strive so diligently to realize suchness.' To prove this, the sūtra quotes: 'Noble son, if ultimate reality (don dam pa) did not exist, then pure conduct (tshangs par spyod pa) would be meaningless, and the appearance of the Tathāgatas (de bzhin gshegs pa) would be meaningless. Because ultimate reality exists, Bodhisattvas are called skilled in ultimate reality.' To address this statement, in order to dispel disputes and explain the meaning established by it, two aspects will be explained. First, if one admits the existence of 'non-truth' (bden med) etc. in this context, then Candrakīrti (zla ba'i zhabs) has repeatedly stated: 'The reasoning of Madhyamaka refutes true existence, but does not establish non-truth.' And Candrakīrti explains this as the basis for not accepting Svatantrika (rang rgyud). It seems to contradict this. The answer to this is: when reasoning cuts off elaboration (spros pa), it is indeed so. However, in subsequent understanding and expression, two situations arise: for those with sharp faculties, the wisdom of non-elaboration arises spontaneously; for those with dull faculties, even if a definite understanding of the ultimate truth (don dam pa'i bden pa) arises, they cannot induce a definite understanding that is completely free from elaboration, so it is necessary to establish it with reasoning free from elaboration. This refers to the latter situation. Second, the meaning of establishment is: first, when admitting conventional truth (kun rdzob kyi bden pa), the ultimate truth that is recognized in the world should also be admitted as it is recognized in the world. Thus, for conventional objects, whether or not the name 'truly established' (bden grub) is admitted, the meaning of truly established is admitted. Afterwards, by reasoning that establishes 'non-truth,' after refuting true establishment, even if the name 'truly established' is not admitted on the previously admitted subject (chos can)—conventionality—suchness—ultimately, the meaning of being truly established on it has been admitted. The reason is that when the Madhyamaka view (dbu ma'i lta ba) has not yet arisen, true existence is not refuted on the objects recognized in the world, but it is admitted as true. Afterwards, through wisdom... --------------------------------------------------------------------------------