Tibetan
ུལ་གསུམ་པོ་དེ་མཐའ་བྲལ་གྱི་འཆད་ཚུལ་གོ་ཆོད་པོ་མ་ཡིན་ཡང་། ཚིག་དེ་དང་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་མི་འདོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ་ཟེར་ཏེ། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པར་ཐལ། མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ནི་ཁྱབ་པ་འགལ་བའི་ལན་འདེབས་པ་ཡིན་ནོ། །མེད་པར་ཐལ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ལན་གདབ་བར་བྱ་སྟེ། ཡོད་པ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ལ་བསམས་ན་ནི། འདོད་པས་ཆོག་ལ། ཡོད་པ་བཀག་ཤུལ་དུ་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་བསམ་པ་དང་། མེད་པ་ཡིན་པར་ཐལ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ནི་ཁྱབ་པ་འགལ་བའི་ལན་གདབ་པར་བྱའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་མེད་པར་འཇོག་པ་ལ་དེའི་འགལ་ཟླ་ཡོད་པ་ལ་ངེས་པར་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། འགལ་ཟླ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གྲུབ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་བས་སོ། །འོ་ན་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་པ་ཡིན་པར་ཐལ། བདེན་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པར་ཐལ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཡང་ཁྱབ་པ་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། བདེན་མེད་ཡིན་པར་འཇོག་པ་ལ་འགལ་ཟླ་བདེན་པ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། བདེན་པ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི། །བདེན་མེད་ཡིན་པར་སྐྱེ་བོ་སྨྲ། །ཞེས་འདོན་དགོས་པས་སོ། །དེ་འདྲ་དེ་ནི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཐད་དུ་ཡང་འདི་ལྟར། ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། མ་འོངས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། མ་འོངས་པའི་ཕྱིར། 14-4-37b མ་རིག་པ་ཡིན་པར་ཐལ། མ་རིག་པའི་ཕྱིར། ལྷ་མ་ཡིན་དང་མི་མ་ཡིན་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཚིག་ཡིན་ལ། དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མེ་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་མཚན་མོའི་རྒྱ་མཚོ་དུ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་རྒྱུད་ལ་ལྡན་བཞིན་པའི་རྒོལ་བ་དེའི་ངོར་མཚན་མོའི་རྒྱ་མཚོ་ཆོས་ཅན། དུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ནི་རྗེས་དཔག་དེས་དེར་དུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་འདོད་ན། རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་འདྲ་དེ་གཞི་དེར་རང་གི་དགག་བྱའི་ཆོས་མེད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་དེ་ལྟ་ན། མེ་མེད་པ་ཆོས་ཅན། དེར་དེ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་དེ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ། རང་གི་དགག་བྱའི་ཆོས་མེད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རང་གི་དགག་བྱ་ཡོད་པ་འགོག་ཀྱང་མེད་པ་མི་སྒྲུབ་པ་དང་། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་དག
Chinese
虽然这三种观点（三句论式）的解释方式并非完全没有漏洞，但我们并非完全不使用这些词语。有些人这样说：‘苗芽，应是存在的，因为不是不存在的。’对于这种说法，应该回答说周遍相违。如果有人说：‘应是不存在的，因为不是存在的。’对此，应该进行区分回答：如果仅仅认为是对存在的破除，那么承认即可；如果认为破除存在后就能成立不存在，或者说‘应是不存在的’，那么就应该回答说周遍相违。 其原因在于，要安立苗芽等事物的不存在，必须依赖于其对立面——存在；如果不需要依赖对立面就能成立，那么就变成了自性成立。那么，如果有人说：‘苗芽，应是真实不存在的，因为是真实不存在的’，或者说‘应是离戏的，因为是离戏的’，这也是周遍相违，因为要安立真实不存在，必须有其对立面——真实存在。正如经文所说：‘如果真实变为其他，世人便说这是真实不存在。’ 像这样的说法，也并非与主张事物实有相符的周遍，因为在这些方面也可以这样说：‘虚空，应是未来的，因为是未来的’，‘无明，应是无明的，因为是无明的’，‘非天和非人，应是非天和非人的，因为不是那个。’这些只是词句，如果从意义上来说，就像一个论敌，他心中已经具有了通过无火之因来推断夜晚的海洋没有烟的后比量，然后他面对夜晚的海洋说：‘夜晚的海洋，应是没有烟的，因为没有烟。’如果他承认这一点，那么那个后比量就会确定那里没有烟。如果他也承认这一点，那么像这样没有见到原因的理由，就会成为在那个基上确定自己的破除之法不存在的决定识的果。如果那样，那么没有火，应成为在那里成立那个的自性未见的理由，因为你的因已经成为在想要了解的法上，确定自己的破除之法不存在的决定识的果。 总而言之，不可见未见的理由虽然可以遮止自己的破除之法存在，但不能成立不存在；而其他可见未见的理由则可以遮止。
English
Although the explanation of these three viewpoints (three-sentence argument) is not entirely without flaws, we do not completely refrain from using these words. Some say: 'A sprout, should be existent, because it is not non-existent.' To this, one should respond that the pervasion is contradictory. If someone says: 'Should be non-existent, because it is not existent,' then one should answer by distinguishing: if one merely considers it as the negation of existence, then it is acceptable to concede; if one thinks that after negating existence, non-existence can be established, or says 'should be non-existent,' then one should respond that the pervasion is contradictory. The reason for this is that to establish the non-existence of things like sprouts, one must rely on its opposite, existence; if it can be established without relying on the opposite, then it becomes self-established. Then, if someone says: 'A sprout, should be truly non-existent, because it is truly non-existent,' or 'should be free from elaboration, because it is free from elaboration,' this is also a contradictory pervasion, because to establish true non-existence, there must be its opposite, true existence. As the scripture says: 'If truth becomes other, people say that this is true non-existence.' Such a statement is also not a pervasion that agrees with asserting things as real, because in these aspects one can also say: 'Space, should be future, because it is future,' 'Ignorance, should be ignorance, because it is ignorance,' 'Asuras and non-humans, should be asuras and non-humans, because they are not that.' These are just words, but if one considers the meaning, it is like an opponent who already has in their mind the subsequent inference of inferring the absence of smoke in the ocean at night due to the absence of fire, and then says to the ocean at night: 'The ocean at night, should be without smoke, because there is no smoke.' If they concede this, then that subsequent inference will determine that there is no smoke there. If they also concede this, then such a reason of not seeing the cause will become the fruit of a decisive cognition that determines that one's own object of negation does not exist on that basis. If that is the case, then the absence of fire should become the reason for not seeing the nature of establishing that there, because your reason has become the fruit of a decisive cognition that determines that one's own object of negation does not exist on the object of knowledge that one wants to know. In short, although the reason of not seeing the invisible can prevent the existence of one's own object of negation, it cannot establish non-existence; while other reasons of not seeing the visible can prevent. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ག་བྱ་ཡོད་པ་བཀག་ཤུལ་དུ་མེད་ཙམ་སྒྲུབ་པར་ནུས་ཀྱང་མེད་ངེས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དང་། སྣང་རུང་གི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། མེད་ངེས་ཀྱང་སྒྲུབ་ནུས་པར་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་ཞིབ་པོ་འདི་དག་ནི་རྟོག་གེ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། ལུགས་འདིར་ཡང་སྤྲོས་པའི་མཐར་འཛིན་རྒྱུའི་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ལ་འཆད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཀག་པ་མེད་དགག་ཏུ་འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ལན་འདི་ལྟར་ཡང་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ན་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ 14-4-38a ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདིའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་གང་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་གཏན་ཚིགས་བཀོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན། རྟགས་དང་ཁྱབ་པ་རྒོལ་བ་ཕ་རོལ་པོའི་བློ་ངོར་གྲུབ་པར་བྱས་ནས། ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་དེ་དང་དེ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་གཞན་སྡེ་གཞུང་ལུགས་ཀྱི། །རལ་པ་མཐུག་པོས་གཉའ་ཁེབས་ནས། །མུ་ཅོར་སྨྲ་བའི་རིགས་པ་ཡི། །གད་མོས་ས་གསུམ་འདར་ཞེས་ཟེར། །འོ་ན་གཞུང་ལུགས་ལམ་དུ་ནི། །རྣམ་དཔྱོད་གོམ་པ་མི་འདོར་བར། །རིགས་མིན་སྨྲ་བའི་གད་རྒྱངས་ཀྱིས། །ས་ཆེན་བཞི་པོ་མི་འདར་ཅི། །དེ་དག་གིས་གནས་ཚུལ་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ། ངེས་དོན་ལས་བརྩམས་པའི་ཁས་ལེན་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་ལ་སྤྲོས་བྲལ་ཁས་ལེན་པའི་མིང་གིས་འདོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་དེ་བཤད་ཟིན་ནས། ༈ བདེན་པ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ། གསུམ་པ་ཟུང་འཇུག་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་མཐའ་དགག་པའོ། ། ༈ བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། དང་པོ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་དོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དབུ་མའི་རང་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པར་ཡང་ཡང་བཤད་པ། འོ་ན། སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་དབུ་མའི་རང་ལུགས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྐད་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོག་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གང་ 14-4-38b གིས་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་དག །དབུ་མའི་ལམ་དུ་དོན་གཅིག་པར། །གསུང་མཆོག་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཡི། །ཐུབ་དབང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་མྱུ་གུ་
Chinese
即使能够做到阻止某种事物产生，也无法证明它必然不存在，而通过论证现象的自性不可得，也能证明其必然不存在。这些细微的差别都源于思辨。在这个体系中，所谓的‘执持于极端’的‘不存在’，也并非简单地否定，而是需要通过遮遣的方式来解释，因为这种否定必须被理解为无遮遣（med dgag）。此外，还可以这样反驳：如果事物与戏论分离，那么它就是戏论分离的，这是有遍的。法（chos can）：它不是存在的，因为它与戏论的边际分离。它也不是不存在的，因为它与戏论的边际分离。这个有遍也是同样的道理。这个论证的理由，无论成立与否，我们都不接受，因为它与边际分离。那么，建立这样的论证有什么用呢？通过使论式和有遍在论敌的心中成立，从而在法上消除这样那样的极端，这是确定的。此时，其他宗派的理论家们，用浓密的头发遮住脖子，胡言乱语的论证，其嘲笑声震动三界。那么，在理论的道路上，不放弃辨别的步伐，胡说八道的叫嚣，难道不会震动四大洲吗？当他们的情况深入内心时，对于从究竟意义出发的任何承诺都不作，而将此称为与戏论分离的承诺，这种方式已经阐述完毕。 第三，进入双运之门，分为二：确定二谛双运的体性；驳斥他人对此的考察。 首先，可能会有这样的疑问：中观宗一再宣称世俗的法并非由量成立。那么，显空双运和二谛双运岂不是就不是中观宗的观点了？如果这样，那又该如何解释：‘除了缘起之外，没有其他法存在；因此，除了空性之外，没有其他法存在。’以及‘谁将空性和缘起，视为中观之道中的同一意义，向这无与伦比的至尊导师顶礼。’这些说法呢？这并非矛盾，法：苗芽（myu gu）
English
Even if one can prevent something from arising, one cannot prove that it necessarily does not exist. Conversely, by arguing that the self-nature of phenomena is unattainable, one can also prove its necessary non-existence. These subtle differences arise from speculation. In this system, the so-called 'non-existence' that 'clings to extremes' is not simply a negation, but needs to be explained through the method of negation, because this negation must be understood as non-affirming negation (med dgag). Furthermore, one can also refute in this way: If something is separated from elaboration, then it is separated from elaboration, this is pervasion. Subject (chos can): It is not existent, because it is separated from the limits of elaboration. It is also not non-existent, because it is separated from the limits of elaboration. This pervasion is also the same. The reason for this argument, whether established or not, we do not accept, because it is separated from the limits. So, what is the use of establishing such an argument? By making the sign and pervasion established in the mind of the opponent, thereby eliminating this or that extreme on the subject, this is certain. At this time, the theorists of other schools, covering their necks with thick hair, the arguments of nonsensical speech, their laughter shakes the three realms. Then, on the path of theory, without abandoning the steps of discernment, the shouts of nonsense, will they not shake the four great continents? When their situation penetrates deeply into the mind, they make no commitment based on ultimate meaning, and this is called a commitment separated from elaboration, this method has been explained. Third, entering the gate of union, divided into two: identifying the nature of the union of the two truths; refuting others' examination of it. First, there may be such a doubt: The Madhyamaka school repeatedly declares that conventional phenomena are not established by valid cognition. Then, wouldn't the union of appearance and emptiness and the union of the two truths not be the view of the Madhyamaka school? If so, how should we explain: 'Apart from dependent arising, there is no other phenomenon; therefore, apart from emptiness, there is no other phenomenon.' and 'Who regards emptiness and dependent arising as the same meaning in the Middle Way, to that incomparable supreme teacher I prostrate.' These statements? This is not a contradiction, subject: sprout (myu gu) --------------------------------------------------------------------------------