Tibetan
ིས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ངོས་འཛིན་སླ་བ་དང་། དེ་རང་གི་ངང་གིས་མདོར་ནུས་པའོ། ། ༈ དེ་ལྟར་ཤེས་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ངོས་འཛིན་སླ་བ། དང་པོ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་། དོན་དམ་ལ་ལྟོས་པའི་དེའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དང་། ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པར་ལྟ་བའོ། །དེ་གཉིས་ལའང་། ཀུན་བཏགས་དང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གཉིས་གཉིས་སོ། །དེ་དག་ལའང་། གང་ཟག་ལ་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བ་དང་། ཆོས་ལ་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བའི་དབྱེ་བས་གཉིས་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། དང་པོ་གང་ཟག་ལ་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དབུ་མ་ནི་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དག་ལའང་ཡོད་ལ། གཉིས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དབུ་མ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཉེ་བར་གནས་སོ། །དང་པོ་ནི་བདག་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། ཕུང་པོ་ཆད་ནས་བདག་ཀྱང་ཆད་པར་འདོད་པའི་ལྟ་བ་ནི་མཐའ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོའི་སྟེང་ན་བདག་རྫས་སུ་མེད་ཅིང་། དེ་དེར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བལྟ་བའི་ཤེས་རབ་དེ་ལ་ནི། མཐར་འཛིན་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དབུ་མ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ནི་རང་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ལ་མཐར་འཛིན་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ནི་རྟག་པའི་ལྟ་བའོ། །དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་བདེན་པ་དང་། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་དམ་དུ་ཡང་མི་བདེན་པར་ལྟ་བ་ནི་ཆད་པའི་ལྟ་བའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དབུ་མ་ནི། གཟུང་འཛིན་ཀུན་བཏགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་བདེན་ཞིང་། གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་དུ་ཡང་བདེན་པར་ལྟ་བའི་ཤེས་རབ་ལ་འཆད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཡོད་པས་མེད་པས་ཡོད་པས་ན། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབུ་ 14-4-40b མ་པ་ལྟར་ན། ཀུན་རྫོབ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་འདོར་ནུས་ཏེ། དེ་དག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ལ་མཐར་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཇི་སྲིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ལྟ་བ་འདི་མ་རྟོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་སེལ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་གཉིས་སེལ་བའི་དབུ་མ་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམས་པར་འཇོག་པ་དེའི་ཚེ་ནི། མཐའ་ལྷན་སྐྱེས་འདི་གཉིས་སེལ་དགོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བསལ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་བསལ་བྱ་ནི། དོན་དམ་ལ་ལྟོས་པའི་མཐའ་གཉིས་དང་། དེ་སེལ་བྱེད་ནི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་ལ་ལྟ་བའི་མཐའ་གཉིས་ངོས
Chinese
如果这样理解，就容易认识到常断的观点，并且自然而然地能够概括。 如果这样理解，就容易认识到常断的观点。 首先，有相对于世俗谛的常断观点，以及相对于胜义谛的常断观点。第一种是认为业因果等世俗的法真实存在，以及认为名言中也不存在。这两种观点又可以分为俱生和遍计两种。这些观点又可以分为认为补特伽罗是常断，以及认为法是常断两种。第一种，认为补特伽罗是常断的对治，小乘部派中也有。第二种的对治，只有大乘行者才具有。第一种是认为我恒常存在，以及认为蕴坏灭后我也断灭的观点是边见。认为蕴之上没有实体的我，只是假立的，这种智慧被称为对治边执见的空性，这是所有自宗共有的。第二种，执著于法，如唯识宗认为外境和能取所取是实有的，这是常的观点。认为显现的意识在世俗中也不真实，以及认为二取的智慧在胜义中也不真实的观点是断的观点。其对治的空性是，能取所取等遍计在世俗中也不真实，而依他是世俗中真实的，圆成实在胜义中也是真实的智慧来解释的。如经中所说：‘以有故无，以无故有，此乃中道。’ 对于中观宗来说，相对于世俗谛的常断遍计观点，可以通过世间本身的观点来舍弃，因为这些是世间的颠倒世俗。相对于世俗谛的俱生边执，如果不能证悟自性空性的观点，就无法遣除，因为遣除二边的中观观点仅限于此。在安立世俗谛时，也不需要遣除这两种俱生边执，因为如果遣除它们，就会失去名言的谛实。因此，这里要遣除的是相对于胜义谛的二边，而遣除它们的是中观的观点。 第二，认识相对于胜义谛的二边。
English
If you understand it this way, it is easy to recognize the views of permanence and annihilation, and it can be summarized naturally. If you understand it this way, it is easy to recognize the views of permanence and annihilation. First, there are views of permanence and annihilation relative to conventional truth, and the same relative to ultimate truth. The first is to view the phenomena of conventional truth, such as cause and effect, as truly existing, and to view them as not existing even in name. These two can also be divided into two types: imputed and innate. These views can also be divided into two types: viewing the person as permanent or annihilated, and viewing phenomena as permanent or annihilated. The antidote to the first, viewing the person as permanent or annihilated, is also found in the Hearer Vehicle schools. The antidote to the second is only found in the Great Vehicle practitioners. The first is the view that the self is permanent, and the view that the self is annihilated when the aggregates are destroyed is an extreme. The wisdom that sees that there is no substantial self on top of the aggregates, and that it is merely labeled there, is called the Middle Way that is the antidote to the view of extremes, and it is common to all our own schools. The second, clinging to phenomena, such as the Mind-Only school's view that external objects and the apprehended and apprehender are substantially different, is the view of permanence. The view that the consciousness of appearance is not true even conventionally, and that the wisdom of non-duality is not true even ultimately, is the view of annihilation. The Middle Way that is the antidote to this is explained as the wisdom that sees that the apprehended and apprehender, etc., are not true even conventionally, that the dependent is true conventionally, and that the perfectly established is true ultimately. As it is said: 'Because of existence, there is non-existence; because of non-existence, there is existence; this is the Middle Way.' According to the Madhyamaka school, the imputed views of permanence and annihilation relative to conventional truth can be abandoned by the views of the world itself, because these are the inverted conventional truths of the world. The innate clinging to extremes relative to conventional truth cannot be eliminated until this view of emptiness of inherent existence is realized, because the Middle Way that eliminates the two extremes is limited to this. When establishing conventional truths, it is not necessary to eliminate these two innate extremes, because if they are eliminated, one will fall away from the truth of names. Therefore, what is to be eliminated here are the two extremes relative to ultimate truth, and what eliminates them is only the view of the Middle Way. Second, recognizing the two extremes relative to ultimate truth. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་འཛིན་པར་སླ་བ་ནི། དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ལ། ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཅིག་ཁས་བླངས་ན། དེ་རྟག་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་སོང་བའི་དུས་གཅིག་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིར་ཡོད་པའི་ཆོས་གཅིག་ལ་དབུ་མའི་རིགས་པས་དཔྱད་པ་བྱས་པའི་ཚེ་མེད་པར་སོང་བ་སྲིད་ན། སྟོང་ཉིད་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་འགའ་ཞིག་དབུ་མའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ལྟ་བའི་ཤེས་རབ་དེ་ལ་རྟག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་འགའ་ཞིག་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་གྲགས་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་འཆལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བདེན་སྟོང་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་བློ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་བར་དུ་བདག་བཟློག་པའི་རིགས་པ་འཆད་པའི་ཚེ་འདི་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཚེ། དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པར་བཤད་ཀྱང་། དེ་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་མ་ཡིན་ཏེ། 14-4-41a འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་མིག་སོགས་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་འདི་ཡང་རྟག་པའི་ལྟ་བར་ཁས་ལེན་ནམ་ཞེ་ན། དེར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། མཐར་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཤེས་བྱ་བར་གྲགས་པ་དེ་དེ་ལས་རིགས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རྟག་པའི་ལྟ་བ་ངོས་བཟུང་ནས་ཆད་པར་ལྟ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་རང་ཁ་བ་དང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་སུ་ཡི་ལུགས་ལ་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཞིག་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་སམ། འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་སམ་མ་ལྟོས་པར་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། ཕྱིས་མེད་པར་སོང་བ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཆད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཆད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་ཤེར་འཆལ་དེ་ལ་ཆད་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔོན་ཡོད་པ་ཞིག་ཕྱིས་མེད་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབུ་མ་པས་རང་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་ནི་དོན་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཆད་པའི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པར་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དབུ་མའི་རང་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ན། ལྟ་བས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་ལྟ་བ་མི་སྲིད་ལ་ཤེས་བརྗོད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཚེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པར་སྨྲ་ན་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་སུམ་ལ་བསྙོན་པ་ཡིན་པས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་ནུས་ལ། དོན་དམ་དུ་མེད་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་ན་ནི། མ་ཡིན་དགག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པས་རྟག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་བདེན་པར་ཞེན་པའ
Chinese
容易执持的常见观点是：如果中观派自身宗义承认存在一个‘有’的法，那么就必须承认它是常有的，因为不可能存在它消失的时候。一般来说，如果一个‘有’的法被中观的理智分析后变得不存在，那么就会导致空性成为事物毁灭的原因。这样一来，如果某些法被认为是依靠中观理智所成立的量所证实的，那么这种智慧就被称为常有见，因为某些法是宗派论者通过各自宗派中著名的理智进行分析后执着为存在的错误认知。例如，就像执着胜义空为存在的想法一样。那么，在中间解释破除自我的理智时，这不也是一种承认吗？不是的。在施加知识和言语的标签时，虽然说是这样承认，但那不是中观的宗义，因为那只是世俗的假立。 那么，对于世间人来说，与生俱来的认为眼睛等存在的分别念，也承认是常有见吗？是的，因为被称为与生俱来的边见，与它不是其他种类。这样确定了常有见之后，断见呢？无论是世间自语者、实在论者还是虚无论者，任何人的宗义都可以，如果一个由量成立的法通过理智分析，或者依赖或不依赖于其他毁灭因素，最终消失了，那么这就叫做断见，例如河流的连续性中断一样。因此，这种错误的见解被称为断见，因为这是一种认为先前存在的事物后来消失的烦恼智慧。当中观派确定自己的宗义时，认为一切法都不存在，这不是依赖于那个意义的断见，因为先前没有承认它存在。就像认为兔子没有角一样。此外，当中观派确定自己的宗义时，在断除见解的戏论时，不可能认为一切法都不存在，但在施加知识和言语的标签时，如果说一切都在世俗中不存在，那么这就是对世间显现的否定，因此是错误的世俗，因为世间本身就能否定它。如果说在胜义中不存在，那么这就是执着于非否定的对境的量所成立的，因此是常有见，因为执着于胜义谛为真实。
English
A common view that is easy to hold is: If the Madhyamaka school itself asserts that there is a 'existent' dharma, then it must be admitted that it is permanent, because there can never be a time when it ceases to exist. In general, if an 'existent' dharma, when analyzed by Madhyamaka reasoning, ceases to exist, then it would lead to emptiness becoming the cause of the destruction of things. In this way, if some dharmas are regarded as being established by valid cognition based on Madhyamaka reasoning, then that wisdom is called the view of permanence, because some dharmas are mistaken cognitions that cling to existence after being analyzed by the reasoning famous in their respective schools by the proponents of tenets. For example, like the thought of clinging to true emptiness as existent. Then, when explaining the reasoning of refuting self in the middle, isn't this also an admission? No. When applying the labels of knowledge and expression, although it is said to be admitted in this way, it is not the tenet of Madhyamaka, because it is merely a designation by worldly convention. Then, for worldly people, is the innate conceptualization that believes in the existence of eyes, etc., also admitted as the view of permanence? Yes, because what is known as the innate view of extremes is not a different kind from it. Having thus identified the view of permanence, what about the view of annihilation? It doesn't matter whose tenet it is, whether it is a worldly speaker, a realist, or a nihilist. If a dharma established by valid cognition, through the analysis of reasoning, or whether it depends on or does not depend on other destructive factors, eventually ceases to exist, then that is called annihilation, like the interruption of a river's flow. Therefore, that erroneous view is called the view of annihilation, because it is a defiled wisdom that believes that something that previously existed later disappeared. When the Madhyamaka school establishes its own tenet, the view that all dharmas do not exist is not the view of annihilation that depends on that meaning, because it was not previously admitted to exist. It's like thinking that a rabbit has no horns. Furthermore, when the Madhyamaka school establishes its own tenet, when cutting off the proliferation of views, it is impossible to think that all dharmas do not exist, but when applying the labels of knowledge and expression, if one says that everything does not exist in conventional truth, then this is a denial of worldly appearance, and therefore it is a false conventional truth, because the world itself can negate it. If one says that it does not exist in ultimate truth, then this is clinging to what is established by valid cognition with an object of non-negation, and therefore it is the view of permanence, because it clings to ultimate truth as real. --------------------------------------------------------------------------------