Tibetan
་སོགས་རགས་པ་དང་རྒྱུན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་སྤྱིར་ཡོད་པ་དང་བདེན་པར་མེད་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བས་ཀྱང་། གཟུང་འཛིན་ཀུན་བཏགས་གཉིས་བདེན་པར་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་མོད་དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འོ་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དེ་དང་དེ་དག་གིས་ཆོས་ཅན་ཚད་མས་གྲུབ་པ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ། དབུ་མ་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐར་བཤད་པའི་མཐའ་བྲལ་གྱི་ཚུལ་དེ་ཁས་ལེན་པ་དང་། ཚད་མས་རྟོགས་པར་ཐལ། དེས་དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་ཡོད་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་རེ་རེ་ནས་དང་། གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་མ་ཡིན་གྱི་ཚུལ་དེ་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རང་ལུགས་ཀྱི་མཐའ་བྲལ་གྱི་གོ་བ་གང་ཞེ་ན། དཔེར་ན་མེ་ཚ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ 14-4-31b མཐའ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཆོས་ཅན་མེ་དེ་ཚ་བའི་རང་བཞིན་དུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐའ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་གཉིས་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པ་ནི། དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་པོ་གང་དུ་ཡང་མངོན་པར་མི་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་པོ་གང་དུ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། བདག་དང་བདག་མེད་ལྟ་བ་དག །དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་བཟློག །མཐོང་དང་ཐོས་སོགས་ཐུབ་པ་ཡིས། །བདེན་མིན་བརྫུན་པ་མིན་པར་གསུངས། །ཕྱོགས་ལས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འགྱུར་ན། །དེ་ནི་གཉིས་ཀ་དོན་དུ་མིན། །དེ་བལྟས་དམ་པའི་དོན་དུ་ནི། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་བདེན་བརྫུན་འདས། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་ཏུ། །ཡོད་ཅེས་མེད་ཅེས་ཞལ་མི་བཞེས། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །ཡོད་མིན་དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། །མཐའ་ཡོད་མཐའ་མེད་གཉིས་ཀ་དང་། །གཉིས་ཀ་མིན་ཞེས་ཇི་ལྟར་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཆད་པ་པོ་གཞན་དག་གི་ལྟར་ན་ནི་བདག་མེད་དུ་བདེན་པར་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་ཅེས་དང་། བརྫུན་པར་བདེན་པ་ལས་འདས་ཤེས་འཆད་ལ། དེ་ལྟ་ན་བདག་ཏུ་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱང་བདག་དང་བདེན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། མཐའ་ལོགས་པར་འཆད་པ་སློབ་དཔོན་གྱིས་མ་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ། །མཐའ་ཡོད་དང་མཐའ་མེད་ཀྱི་འཆད་ཚུལ་ཡང་མཐའ་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། མཐའ་གཏན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་འཆད་དགོས་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གསུང་རབ་མཐའ་དག་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བར་ངེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཡོད་པ་པ་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ །ཞེས་པའི་གཞུང་གིས་བསྟན་ 14-4-32a པའི་ཡོད་པ་དེ་ནི་དབུ་མ་པར་ཁས་འཆེ་བ་ཁྱེད་ཀྱི
Chinese
粗略和持久的事物通常被说成是不存在和不真实的。瑜伽行者也承认，能取和所取、遍计所执二者是不真实的，但在名言上是存在的。如果这样承认，会有什么不同呢？那么，对于那些声称宗派的人来说，在每一个被量成立的法上，都应该承认中观派所说的独特的离边之理，并且应该被量所证知。因为量证知了在它上面存在着真实存在和名言上不存在，或者二者都存在，或者二者都不存在的道理。那么，自宗的离边之义是什么呢？例如，火具有热的自性，这是‘有’的边，是那些执着于世俗谛的人的观点。法，即火，不具有热的自性，这是‘无’的边，是那些执着于胜义谛的人的观点。不执着于这两者任何一边，这就是中道，即对于二谛都不执着的人的观点。因此，必须避免执着于二谛的任何一边。正如《宝鬘论》中所说：‘我与无我之见，因此大能仁遮止。见闻等事大能仁，说为非真亦非假。若与他方意见异，二者皆非真实义。观彼胜义谛之中，世间超越真与假。是故真实与究竟，不说是有与是无。何者如是于一切，非有彼即一切智。有边无边及二者，非二如是曾开示。’按照其他论师的观点，应该解释为从真实地看待无我中解脱出来，并且从虚假中超越真实。如果是这样，那么真实地看待我和虚假地看待真实，这两者都包含在我和真实之中。因此，分别解释这些边，就好像阿阇梨不了解一样。对于有边和无边的解释也应该是，不应该解释为边是真实存在的，也不是边是完全不存在的。因此，大小乘的所有经典都必然会颠倒。此外，在你们的宗派中，例如，正如经文所说：‘有者趣向善趣。’经文所说的‘有’，就是自称是中观派的你们。
English
Gross and permanent things are generally said to be non-existent and untrue. Yogacarins also admit that the apprehended and the apprehender, the two imputed ones, are not true, but they are admitted to exist nominally. If you admit it like that, what will change? Then, for those who claim tenets, on each phenomenon established by valid cognition, they should admit the unique freedom from extremes taught in the Madhyamaka school, and it should be realized by valid cognition. Because valid cognition realizes that on it there exists true existence and nominal non-existence, or both, or neither. So what is the meaning of freedom from extremes in our own system? For example, fire having the nature of heat is the extreme of 'existence', which is the view of those who cling to the conventional truth. The phenomenon, that is, fire, does not have the nature of heat, which is the extreme of 'non-existence', which is the view of those who cling to the ultimate truth. Not clinging to either of these two is the Middle Way, which is the view of those who do not cling to either of the two truths. Therefore, it is necessary to avoid clinging to either of the two truths. As it is said in the Ratnavali: 'The views of self and no-self, therefore the Great Sage forbade. Seeing, hearing, etc., the Sage said, are neither true nor false. If it differs from the other side, neither of them is the real meaning. Looking at that ultimate meaning, the world transcends truth and falsehood. Therefore, in truth and ultimately, he does not say that it exists or does not exist. Whoever is like that in every way, that which is not, is omniscient. He taught how there is an extreme, no extreme, both, and neither.' According to other commentators, it should be explained as liberation from truly seeing selflessness, and transcendence of truth from falsehood. If so, then truly seeing self and falsely seeing truth are both included in self and truth. Therefore, explaining the extremes separately is like the teacher not knowing. The explanation of having an extreme and not having an extreme should also be that the extreme is not truly existent, nor is the extreme completely non-existent. Therefore, all the scriptures of the Great and Small Vehicles are bound to be reversed. Furthermore, in your side, like this, as it is said in the scripture: 'The existent goes to the happy realms.' The 'existent' taught by the scripture is you who claim to be Madhyamikas. --------------------------------------------------------------------------------