Tibetan
་ཚེ་དེ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འགལ་ཟླ་ཡོད་ན་གཉེན་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རིགས་ན་ཡང་། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཤོས་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པ་དེའི་ཚེ་ན་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་དེ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་རེ་ནས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་ཟླ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཡོད་ན། དེའི་གཉེན་པོ་གཅིག་ཤོས་དེ་ཡོད་པར་རིགས་ན་ཡང་། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མྱུ་གུ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན། དེ་འདྲ་བའི་སྤྲོས་པ་དེ་ཡང་དེར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་། དེ་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོར་ཡོད་པ་ནི། སྤྲོས་ 14-4-28b བྲལ་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཇོག་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། དབུ་མའི་རིགས་པས་དཔྱད་པ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ན་ནི་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འགལ་ཟླ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བས་མཐའ་བཞི་ཀ་དང་བྲལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན་མྱུ་གུ་དང་དེའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། འཕྲལ་ཕུགས་ཀྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་འཁྲུལ་པར་བྱས་པའི་བློ་ལ་སྣང་ཞིང་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་དཔུང་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས། མི་བཟོད་ཀྱང་མཐོང་བ་བརྫུན་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའི་གོ་སྐབས་མི་སྲིད་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བཞག་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ངེས་པར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་དུ་གང་བྱས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་ངོར་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་རུང་གཅིག་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ན་འདུག་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དང་དེ་དཔྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་དབུ་མའི་རིགས་པས་མི་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་དེ་དཔྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་དཔྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ནི། དེ་དང་དེ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཞིང་། དམ་མི་འཆའ་བས་དེའི་ཚེ་ན། ཁས་ལེན་དང་། དམ་བཅའ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ལ་དགོངས་ནས། ཇི་སྐད་དུ། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །དོན་གྱིས་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་ནི། །སྒྲུབ་པ་འམ་བཟློག་པར་བྱ་ན་དེ། །མེད་ཕྱིར་ང་ལ་ཀླན་ཀ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ 14-4-29a ཁྱད་པར་ཞིབ་མོར་མ་ཕྱེ་བར། བོད་ལ་ལ་དག་གིས་དབུ་མ་པ་དག་ལ་ཁས་ལེན་དང་དམ་བ
Chinese
如果那个‘有’不存在，那么与它相违背的‘没有’，按理说也应该不存在。因为‘有’不存在，所以‘没有’也不存在。像这样进行分析时，像苗芽这样的事物，既不是‘有’也不是‘没有’，因为每一项都被否定了。也不是‘既有又无’，如果存在一个名为‘既有又无’的事物，按理说与它相违背的‘非有非无’也应该存在，但因为‘既有又无’不存在，所以‘非有非无’也不存在。像这样，当苗芽脱离一切戏论的边际时，那样的戏论，也只是在执著它的分别念和表达它的名言的层面存在，这便是将离戏设定为世俗谛的宗派。当中观的理智进行分析时，它也是不存在的，因为与它相违背的‘无戏论’存在。同样地，通过比照，可以明白苗芽是远离四边的。 这样看来，作为所立的苗芽和作为它的法性的离戏，两者都是世俗谛，因为它们显现于被暂时和究竟的错乱因所迷惑的心识，并且如果用辨别有无的理智进行分析，就无法找到它们。正如《八千颂释》中所说：‘因为无法忍受详细的分析，所以是世俗。’如果无法忍受，也没有机会成为虚假所见之境，那么就无法安立为世俗谛。这在这里是需要明确把握的。 这样看来，所有在名言概念的范畴内所做的一切，都是世俗谛。在那个时候，所有这些都不会超出能知者的名言和概念的戏论的任何一边。当它存在于名言概念的范畴内时，因为它和它被作为分析的基础，并且不是用中观的理智进行分析的时候。当它和它被作为分析的基础进行分析时，它和它不会承认任何戏论的边际，也不会立下任何誓言。在那个时候，没有任何承认和誓言存在。考虑到那个意义，正如《辩诤论》中所说：‘如果我有什么誓言，那么我就会有这个过失。因为我没有誓言，所以我才是无过失的。’以及‘如果凭借现量等，确定了任何事物，如果需要成立或破斥它，因为那不存在，所以我没有责难。’ 像这样，如果不仔细区分上述的差别，有些藏人就对中观派的人提出承认和誓言的问题。
English
If that 'existence' does not exist, then its opposite, 'non-existence,' should also not exist. Because 'existence' does not exist, 'non-existence' also does not exist. When analyzed in this way, something like a sprout is neither 'existent' nor 'non-existent,' because each is negated. It is also not 'both existent and non-existent.' If there were something called 'both existent and non-existent,' then its opposite, 'neither existent nor non-existent,' should also exist, but because 'both existent and non-existent' does not exist, 'neither existent nor non-existent' also does not exist. In this way, when a sprout is free from all extremes of elaboration, that kind of elaboration exists only in the context of the conceptual thought that grasps it and the expressions that articulate it. This is the tenet of establishing freedom from elaboration as conventional truth. When the reasoning of Madhyamaka is applied, it also does not exist, because its opposite, 'non-elaboration,' exists. Similarly, by analogy, it can be understood that the sprout is free from all four extremes. Thus, both the subject, the sprout, and its nature, freedom from elaboration, are conventional truths, because they appear to the mind that is deluded by temporary and ultimate causes of delusion, and because they cannot be found when analyzed by reasoning that distinguishes existence and non-existence. As it is said in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: 'Because it cannot withstand detailed analysis, it is conventional.' If it cannot withstand analysis and there is no opportunity for it to become an object of false perception, then it cannot be established as conventional truth. This is what must be firmly grasped here. Thus, everything that is done within the realm of sound and concept is conventional truth. At that time, all of that does not go beyond one of the extremes of elaboration in the context of the subject's sound and concept. When it exists within the realm of sound and concept, because it and it are taken as the basis for analysis, and it is not the time when it is analyzed by the reasoning of Madhyamaka. When it and it are taken as the basis for analysis, it and it do not accept any extreme of elaboration, nor do they make any vows. At that time, there is no acceptance or vow whatsoever. Considering that meaning, as it is said in the *Vigrahavyavartani*: 'If I had any vows, then I would have this fault. Because I have no vows, I am faultless.' And 'If by perception, etc., something is determined, if it needs to be established or refuted, because that does not exist, I have no blame.' Like this, without carefully distinguishing the above-mentioned differences, some Tibetans raise the issue of acceptance and vows to the Madhyamikas. -------------------------------------------------------------------------------- ཅའ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། གཞན་དག་གིས་དེ་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ཕྲེང་བ་དུ་མ་ཞིག་འཕེན་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི། ཇི་སྐད་དུ། རིགས་པ་མཁྱེན་པས། ལྟར་སྣང་བཅས་སོགས་བཀོད་པ་དང་། །ལན་ནི་འབྲེལ་མེད་བཞད་གད་དེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དམ་བཅའ་འཇོག་པ་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་མཚམས་དང་། བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དང་། བདེན་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཤན་མ་ཕྱེད་ཅིང་། ལྟ་བས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དང་། ཤེས་བརྗོད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་རིམ་པ་མི་ཤེས་པར། སྤྱིར་དམ་བཅའ་དང་ཁས་ལེན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་། འགའ་ཞིག་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་ཤན་ཕྱེད་ནས། སྨྲས་ཀྱང་སུན་འབྱིན་པ་པོ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་ནམ་མ་ལངས་པར། དགག་པའི་ཉི་མ་འཆར་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བོད་ཕྱི་མ་དག་གི་འདོད་པ་དྲིས་ནས་འགོག་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་དག་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གྱི་འདོད་པ་འགོག་ཅིང་རང་གི་འདོད་པ་སྒྲུབ་པ། གཞན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཐལ་བ་རྣམས་རང་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་། འཕེན་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པའོ། ། ༈ བོད་ཕྱི་མ་དག་གི་འདོད་པ་དྲིས་ནས་འགོག་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་དག་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གྱི་འདོད་པ་འགོག་ཅིང་རང་གི་འདོད་པ་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ནི་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་གསུངས་པ་དེའི་དོན་ཅི་ཞེས་བོད་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་དྲིའོ། །དེའི་དོན་ལ་མཐུན་པར་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲ་སྟེ། བདེན་པར་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས་སུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཁས་བླངས་ན། དངོས་འགལ་གྱི་ 14-4-29b ཕུང་པོ་མི་ཟད་པས་ནོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི། ཡོད་པར་ཡང་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་སུ་འཆད་པ་དང་། རྣམ་དཔྱོད་མི་བསྲུན་པ་གཞན་དག་ནི། ཡོད་པ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས་སུ་འཆད་པ་མཐའ་བྲལ་གྱི་དོན་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལུགས་དེ་གསུམ་གང་ལྟར་ན་ཡང་། སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་མཐའ་བྲལ་གྱི་དོན་ཉིད་དུ་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རིན་པོ་ཆེའི་འཕྲེང་བ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཞེས། །འཛིན་པ་དེ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ། །རྨོངས་པ་ཡོད་ན་མི་གྲོལ་ལོ། །མེད་པ་པ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ །ཡོད་པ་པ་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །གཉིས་ལ་མི་རྟེན་ཐར་པར་འགྱུར། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་པས། །ཡོ { "translations": [ "有些人说‘什么都没有’，然后用一连串的驳斥来反驳这种说法。正如智者所说：‘运用推理，陈述各种观点，但回应却无关紧要，令人发笑。’这与某些立宗者的情况相似，他们没有区分两种真理的界限，没有区分破除有实执的戏论和破除无实执的戏论这两个阶段，也不明白以见解破除戏论和以知识言语施加概念的顺序。他们泛泛地说没有立宗和承诺。有些人虽然区分了这些，但驳斥者却在前者黎明之前就升起了反驳的太阳。因此，对于后来的藏族人，有两种通过提问来反驳的方式：一是依靠纯正的教证来反驳他人的观点并确立自己的观点；二是使他人抛出的灰烬不落到自己身上，而是落到抛灰者身上。", "后来的藏族人，有两种通过提问来反驳的方式：一是依靠纯正的教证来反驳他人的观点并确立自己的观点。", "第一种方式，正如《智慧精髓总集》中所说：‘非有非无，亦非亦有亦非有，亦非二者之自性，解脱于四边，此乃中观者之理。’请问后来的藏族人，这句话是什么意思？如果他们一致地回答说：‘并非真实存在，也并非名言中不存在’等等，那还可以。如果他们按照字面意思来理解，就会被无尽的现相违背所压倒。’有些人解释说：‘并非执着于有’等等。还有些不严谨的人说：‘有也不是真，无也不是真’等等，并声称这是离边的含义。无论这三种方式中的哪一种，他们都普遍承认一切法存在，但在胜义谛中不存在，并声称这是离边的含义。但这并不合理。正如《宝鬘论》中所说：‘执着世间为有或为无，皆是愚痴，若有愚痴则不得解脱。执着无者堕恶趣，执着有者生善趣，如实了知故，不依二边得解脱。如实了知故，’” ], "english_translations": [ "Some say 'nothing exists,' and then hurl a series of refutations to refute that claim. As the wise have said, 'Using reasoning, stating various viewpoints, but the response is irrelevant and laughable.' This is similar to the situation of some who make assertions, who do not distinguish the boundary between the two truths, do not distinguish the two stages of cutting off the proliferation of clinging to reality and cutting off the proliferation of clinging to non-reality, and do not understand the order of cutting off proliferation with view and applying terms with knowledge and speech. They generally say that there is no assertion or commitment. Some, although they distinguish these, the refuter causes the sun of refutation to rise before the dawn of the former. Therefore, for later Tibetans, there are two ways to refute by questioning: one is to rely on pure scriptures to refute the views of others and establish one's own views; the other is to prevent the ashes thrown by others from falling on oneself, but rather on the thrower himself.", "For later Tibetans, there are two ways to refute by questioning: one is to rely on pure scriptures to refute the views of others and establish one's own views.", "The first way, as it is said in the *Essence of Wisdom, A Compendium*: 'Not existent, not non-existent, not both existent and non-existent, not the nature of both, liberated from the four extremes, this is understood by the Madhyamika.' What is the meaning of this, ask the later Tibetans? If they consistently say, 'Not truly existent, and not non-existent in convention,' etc., that is acceptable. If they accept it according to the literal meaning, they will be overwhelmed by an inexhaustible mass of contradictions. Some explain, 'Not clinging to existence,' etc. Others, who are not disciplined in discernment, say, 'Existence is not true, and non-existence is not true,' etc., and claim that this is the meaning of being free from extremes. In any of these three ways, they generally acknowledge that all phenomena exist, but do not exist in ultimate truth, and claim that this is the meaning of being free from extremes. But this is not reasonable. As it is said in the *Precious Garland*: 'Holding that the world exists or does not exist is ignorance; if there is ignorance, there is no liberation. The one who holds to non-existence goes to the lower realms; the one who holds to existence goes to the higher realms; because of fully knowing the truth, one does not rely on the two extremes and becomes liberated; because of fully knowing the truth,'" ] } --------------------------------------------------------------------------------