Tibetan
ན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་པར་འགལ་ཡང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་བརྗོད་བྲལ་གྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་སྐབས་འདིར། གང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ན་དོན་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། གང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ན། རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་དེའི་ངོར་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འཇོག་པ་ནི་བརྗོད་བཅས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི། བརྗོད་བྲལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང་མ་དམིགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན་ནི། ཁྱབ་པ་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་གོ་དོན་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བློ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་ཞིང་། སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཆད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་དེ་ལྟར་འཕེན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་དེར་ཁས་མི་ལེན་པར་ཐལ། དབུ་མའི་ལུགས་ལ་དེར་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་ཉིད་དུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། ། ༈ དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་ཚུལ། གཉིས་པ་དོན་དམ་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་འཇོག་ཚུལ་ 14-4-28a ནི། སྤྱིར་རིགས་པས་མ་དཔྱད་པར་ནི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཞེས་དང་། འབྲས་ཆེན་ཟ་ཞེས་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འགྲོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ལ། དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་དེ་ནི་དབུ་མའི་རང་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་དང་མཐུན་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མྱུ་གུ་མཐའ་བཞི་པོ་གང་ལས་སྐྱེ་ཞེས་དང་། ཟོས་ཟིན་པ་ཟ་འམ། ཟོས་མ་ཟིན་པ་ཟ་བ་ཞེས་དང་། སོང་ཟིན་པའི་ལམ་ལ་འགྲོ་འམ། མ་སོང་བའི་ལམ་ལ་འགྲོ་འམ། གོམ་བཞིན་པའི་ལམ་ལ་འགྲོ་ཞེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི་དབུ་མའི་རིགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་ན་སྐྱེ་བ་དང་ཟ་བ་དང་འགྲོ་བ་སོགས་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དེ་ལྟར་དཔྱད་པའི་ཚེ་ན་སྐྱེ་བ་སོགས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེའི་ཚེ་ན་དེ་དང་དེ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། མི་ཟ་བ་དང་མི་འགྲོ་བ་སོགས་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དེ་དང་དེའི་འགལ་ཟླ་སྐྱེ་བ་སོགས་ཡོད་ན། དེའི་གཉེན་པོ་མི་སྐྱེ་བ་སོགས་ཁས་ལེན་པར་རིགས་ན་ཡང་། འགལ་ཟླ་སྐྱེ་སོགས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པའི་ཚེ། མྱུ་གུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རིགས་པས་བཙལ་བ་ན་གང་དུ་ཡང་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པའི
Chinese
如果说俗谛是真谛，这与事实相悖。但真谛就像俗谛一样。总之，在此处使用‘不可言说’这个词时，凡是真谛，就必然无法用任何方式来表达。然而，凡是俗谛，就必须以某种方式，在持有它的俗谛的视角下，用某种繁琐的方式来表达。因为确立俗谛是通过言说的方式，而不是通过不可言说的方式。正因为如此，凡是俗谛，就必然存在于俗谛之中，但它不一定是自宗所承认的，因为它必须不被自宗的任何量所证知。那么，所有被认为是俗谛的事物，难道不应该因为不接受任何繁琐的观点而并非俗谛吗？这种说法是错误的，因为俗谛的含义是指显现于与生俱来的迷惑心识，并且并非如其所显现的那样存在。因此，提出这样的论点，就等同于说：‘在世俗的视角下，不承认这一点’，因为中观宗不承认这一点。 第二，关于从胜义谛的角度如何使用术语。 通常，在未经理性分析的情况下，人们会承认‘发芽’、‘吃大米’和‘去花园’等说法。这种承认并非中观宗的观点，因为它符合世俗的共识。那么，应该追问：‘幼苗从四种可能性中的哪一种产生？’、‘是吃已经吃过的东西，还是吃未吃过的东西？’、‘是走已经走过的路，还是走未走过的路，还是走正在走的路？’这种分析是中观的理性方式。在这种情况下，人们不承认产生、吃和走等行为，因为在这样的分析中，无法找到产生等现象。那么，在这种情况下，人们是否承认某事物不产生、不吃、不走等？答案是否定的。如果存在与产生等现象相反的事物，那么承认不产生等现象是有道理的，但由于产生等现象本身并未成立，所以无法承认其对立面。在这样的分析中，幼苗并不存在，因为通过一和多的推理来寻找时，根本找不到它。在这样的分析中
English
If it contradicts that relative truth is ultimate truth, then ultimate truth is just like relative truth. In short, when applying the term 'inexpressible' here, whatever is ultimate truth is necessarily impossible to express in any way. However, whatever is relative truth must be expressed in one of the elaborate ways from the perspective of that relative truth which holds it, because establishing relative truth is done through expression, not through inexpressibility. Therefore, whatever is relative truth necessarily exists relatively, but it does not have to be something that is accepted in one's own system, because it must not be perceived by any of the valid cognitions of one's own system. So, shouldn't all those things that are explained as relative truth not be relative truth, since they do not accept any elaborate extremes? This is a contradictory assertion, because the meaning of relative truth is that which appears to the mind that is deluded from birth, and it is explained as not existing as it appears. Therefore, asserting it in that way is the same as saying, 'It is not accepted there in the eyes of the world,' because the Madhyamaka system does not accept it. Second, how to apply terms from the perspective of ultimate truth. Generally, without reasoning, one accepts that sprouts grow, one eats rice, and one goes to the garden. Such acceptance is not the tenet of Madhyamaka, because it is established in accordance with worldly convention. So, one asks, 'From which of the four possibilities does a sprout arise?', 'Does one eat what has already been eaten, or does one eat what has not been eaten?', 'Does one go on a path that has already been gone, or does one go on a path that has not been gone, or does one go on a path that is being gone?' Such analysis is Madhyamaka reasoning, and at that time, one does not accept arising, eating, and going, because arising etc. are not found at the time of such analysis. So, at that time, does one accept that this and that do not arise, do not eat, and do not go? One does not accept that either, because if there were opposites to arising etc., it would be reasonable to accept the antidote of not arising etc., but since arising etc. are not established, their opposites are not established either. At the time of such analysis, a sprout does not exist, because when searched for with the reasoning of one and many, it is not found anywhere. At the time of such analysis, --------------------------------------------------------------------------------